Todos los capítulos de TanKhun Engineer แพ้ทางเกียร์: Capítulo 21 - Capítulo 30

ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง บ่าวสาวยังไม่ขึ้นบนเวทีเพื่อเริ่มพิธีการด้วยซ้ำ ฉันก็ออกมาเข้าห้องน้ำ พอออกมาจากห้องน้ำก็เจอะเจอเจ้าชาย.. เอ๊ย! แทนคุณยืนรออยู่ เขายิ้มตาพราว สายตาลากมองฉันตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า"นึกว่าซินเดอเรลล่า"ฉันก้มมองตัวเองบ้างก่อนเงยหน้า "เหมือนตรงไหนเหรอ""ตรงที่อยู่ไม่จบงานก็หนีออกมาไง""เราปวดฉี่ต่างหาก ว่าแต่..ทำไมแทนถึงมางานนี้" เขาคว้ามือฉันไปจับแล้วโน้มใบหน้าลงมากระซิบ "เดี๋ยวค่อยคุย"ลำตัวฉันถลาตามแรงดึงรั้งของแทนคุณให้เดินลงบันไดวนมายังหน้าโรงแรม พอถึงตรงนี้ฉันก็กระตุกมือเขาให้หยุดเดิน"แทน บอกก่อนสิว่าจะไปไหน"แทนคุณเอียงหัวไปทางชายหาด "กลับวังไงครับเจ้าหญิง แต่กระผมขอพาเจ้าหญิงแวะเที่ยวก่อน"เจ้าหญิงก็มา อะไรจะมาประจวบเหมาะเจาะกับเจ้าชายของโรสขนาดนี้ ฉันไม่ทันได้ถามอะไรต่อก็ถูกจับจูงมายังชายหาดที่มีเพียงแสงจากประคบไฟตามจุดให้ความสว่าง ลมทะเลพัดผ่านใบหน้าจนเส้นผมสยายไปด้านหลังมาพร้อมกับความผ่อนคลายที่ไม่ต้องปั้นแต่ง "อย่าเพิ่งฟินตอนนี้ มันมีให้ฟินกว่านี้อีก"เสียงกระซิบข้างใบหูของแทนคุณทำฉันสะดุ้ง ไม่รู้ตัวเลยว่าเขาเข้ามายืนประชิดโอบเอวฉันตอนไหน และวินาทีต่

ฉันสะดุ้งตื่นเพราะเสียงบางอย่างดังกระทบกับเรือ ตามมาด้วยเสียงคลื่นทะเลที่ฉันไม่เคยได้ยินในยามเช้าตรู่แบบนี้มาก่อนเมื่อคืนเรามีเซ็กซ์กันอยู่ตรงนั้นแค่สองครั้ง หลังจากนั้นก็เข้ามาต่อภายในห้องนอนแล้วฉันก็หลับโดยไม่รู้ตัวเสียงคลื่นซัดสาดยังคงดังต่อเนื่อง ฉันขยับตัวเล็กน้อยแล้วยื่นมือไปจับผ้าม่านแง้มออกดูภาพภายนอกอ่า สว่างแล้ว และตรงหน้าก็มีแสงรำไรของพระอาทิตย์ที่กำลังเคลื่อนตัวขึ้นมาช้าๆ"พระอาทิตย์ขึ้น!"ฉันกระเด้งตัวลุกขึ้นแล้วผลักแขนขาที่ทับร่างกายออกก่อนกระโจนลงจากเตียง เอาผ้าห่มมาคลุมกายลวกๆ ความรีบร้อนของฉันทำให้แทนคุณตื่นตกใจกระเด้งตัวลุกขึ้นนั่งไปด้วย"มีอะไรตะวัน""เราจะไปดูพระอาทิตย์ขึ้น"เขาทำหน้าเหวอ แต่ฉันไม่สนใจแล้ววิ่งออกมายืนตรงหัวเรือ ตำแหน่งนี้มองเห็นพระอาทิตย์แบบชัดแจ๋วอย่างกับภาพฟูล HD"ดวงใหญ่มาก"เพียงขึ้นมาครึ่งเดียวฉันก็ยื่นมือออกไปข้างหน้า หลับตาหนึ่งข้างแล้วเพ่งมอง จินตนาการว่าได้สัมผัสมัน แต่เพราะรู้ว่าไม่มีทางสัมผัสได้ ฉันก็เปลี่ยนเป็นแหงนเงยใบหน้าจ้องมองมันแทน"ทำอะไร รับพลังงานยามเช้าหรือไง"แทนคุณมาหยุดยืนด้านข้างพลางขำ"ก็เราเป็นดอกทานตะวันไง ผู้ที่รักมั

[Tankhun Part]"ไปกินข้าวกันไหมคะ ไปฟังเพลงที่ร้านพี่ก็ได้ ไปนั่งคุยกันสักหน่อยรื้อฟื้นความหลัง""รื้อเพื่ออะไร" ผมถามกลับเบลล์ อารมณ์เสียแบบเต็มสิบ"ก็เผื่อถ่านไฟเก่ามันคุ""ฝังดินกลบสร้างแม่น้ำทับขนาดนั้น เอาอะไรมาคุ ไปๆ อย่ามากวนหน่า"เบลล์รู้ดีว่าหากกวนใจผมมากๆ มันจะยิ่งบานปลาย เธอทำปากยื่นแล้วเดินไปหาผู้หญิงที่เพิ่งยืนคุยกับทานตะวันเฮ้ย! แล้วทานตะวันหายไปไหนวะผมมองหาเธอแต่ก็ไม่เห็นแม้แต่เงาถีบผมแล้วชิ่ง เดี๋ยวได้เจอดีระหว่างเดินไปยังอาคารจอดรถก็โทรหาเธอไปด้วย ไม่ต้องรอนานปลายสายก็รับสาย"ทานตะวัน.."[เรากลับแล้ว]"กลับแล้ว?"[อยู่บนรถแท็กซี่น่ะ เอาของไปฝากไว้ที่นิติได้เลยนะ อ่อ หรือจะใจดีเอามาแขวนไว้หน้าห้องให้ก็ได้นะ]พูดจบเธอก็วางสายไปอะไรวะ! ทิ้งกันเฉยผมไม่มีแพลนจะเข้าไปที่ผับจึงขับรถตรงกลับคอนโดมิเนียม ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจอารมณ์ผู้หญิง แต่ใช่ว่าจะไม่รู้ว่าทานตะวันแง่งอนที่เห็นผมยืนคุยกับเบลล์ และหากเดาคงเป็นรุ่นน้องคนนั้นที่เอาเรื่องผมไปสาวให้เธอฟังถึงคอนโดมิเนียมผมเสียเวลาแวะซูเปอร์มาร์เก็ตซื้อของมาเติม ผมกวาดถุงยางทุกกลิ่นทุกรสชาติจำนวนหนึ่งโหลเอามาจ่ายเงินแล้วหอบขึ้นห

ทุกคืนฉันไม่เคยรอแทนคุณเลย รู้เพียงว่าเขาจะกลับมาราวๆ ตีหนึ่งตีสอง ทว่าความเสียดายยางรัดผมทำให้ฉันกึ่งหลับกึ่งตื่น กระทั่งได้ยินเสียงเปิดประตูห้อง มีคนเดินฝ่าความมืดมาล้มตัวลงนอนบนเตียง สอดตัวเข้ามาในผ้าห่มนวม วางมือลงบนสะโพกแล้วกดจมูกหอมแก้มฉันฟอดใหญ่ฉันรีบพลิกตัวสวมกอดแทนคุณ กลิ่นหอมสะอาดเหมือนทุกคืนทำให้ฉันรู้สึกสดชื่นขึ้นมา"เหนื่อยหรือเปล่า""เธอยังไม่นอนเหรอ""นอนไม่ค่อยหลับอ่า ตอนกลับมาเราทำยางมัดผมอันโปรดหาย เสียดายมันมาก พอเข้าไปในซูเปอร์จะไปซื้อใหม่ แบบนั้นมันก็ไม่มีแล้ว""ยางมัดผมหายเนี่ยนะ""อืม บ้าเนอะ"ก็ไม่รู้จะเสียดายทำไมนักหนา หรืออาจเพราะฉันอุตส่าห์ซ่อนมันไว้แล้ววันที่ไปซื้อมันยังอยู่รอฉัน มันเหมือนเกิดมาเพื่อฉัน"นอนซะ"อ้อมกอดอุ่นกระชับแน่นขึ้นมาพร้อมกับมือใหญ่ลูบศีรษะกล่อมให้ฉันหลับ แต่ฉันยังคงหลับๆ ตื่นๆ รู้สึกว่าแทนคุณลุกจากเตียงนอนหายไป เผลอหลับสะดุ้งตื่นขึ้นมาเขาก็ยังไม่กลับมา แต่เพียงฉันพลิกตัวหันหลังอีกครั้งท่อนแขนกับไออุ่นก็ตามมาโอบกอด ฉันอยากถามว่าเขาไปไหนมา ทว่าง่วงนอนไม่ไหวแล้ว..พอเป็นวันเสาร์ร่างกายก็สั่งการให้ตื่นสาย ฉันตื่นมาตอนสิบโมง คนตัวยักษ์ก็ยั

ความจริงแล้วฉันก็ไม่ได้เสียใจขนาดต้องร้องไห้เป็นบ้าเป็นหลัง แต่แค่นึกภาพว่าพวกมันต้องนอนตัวสั่นอยู่ที่ไหนสักแห่งก็รู้สึกเศร้าและสงสารคนแรกที่ฉันนึกออกว่าจะโทรไปร้องไห้งอแงด้วยได้คือแทนคุณเพราะเขาน่าจะเข้าใจความรู้สึกฉันมากที่สุดในตอนนี้ตกดึกอ้อมกอดอุ่นก็มาสัมผัสเหมือนเช่นเคย แต่ฉันไม่มีแรงจะลืมตามองเขาเพราะร้องไห้จนตาบวมเป่งตื่นมาอีกทีตอนสายแทนคุณที่ควรจะนอนอยู่กลับไม่อยู่มีเพียงน้ำเต้าหู้ปาท่องโก๋วางอยู่บนเคาน์เตอร์ในห้องครัว"สงสัยเขาจะมีงานแต่วันล่ะมั้ง"ฉันเองก็มีงานต้องทำหลังจากพักผ่อนมาหนึ่งวัน วันทั้งวันฉันจมอยู่กับโปรเจคต์ มีสื่อสารกับบัวผ่านทางแชท ส่วนโรสน่าจะอยู่ที่บ้านซึ่งฉันยังไม่คิดกวนใจเพื่อนตอนนี้ห้าโมงเย็นประตูห้องก็ถูกผลักเปิด แทนคุณเดินเข้ามาทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟา ใบหน้าและท่าทางดูเหนื่อยล้าอย่างกับไปวิ่งรอบสนามมาร้อยรอบ"ทำไมถึงกลับมาล่ะ"ฉันขยับขึ้นมานั่งบนโซฟาข้างเขา จับมือใหญ่มาบีบๆ นวดๆ เพราะคิดว่าการออกไปแต่เช้าคงไปทำงานมาจริงๆ"มาเปลี่ยนเสื้อผ้า"แล้วเขาก็ถอนหายใจทิ้งศีรษะพิงพนักโซฟาปิดเปลือกตาลง ฉันเลยลุกไปหยิบขวดน้ำเย็นจากในตู้เย็นมาแนบแก้มสากให้แทนคุณสะดุ