Todos os capítulos de TanKhun Engineer แพ้ทางเกียร์: Capítulo 31 - Capítulo 40

44 Capítulos

พ่อแม่ลูก

ในช่วงกลางวันฉันกับเพื่อนจะใช้ชีวิตอยู่ที่มหาวิทยาลัยกับบ้านของโรสสลับกันเพื่อเร่งทำโปรเจคต์ เราวางแผนกันเอาไว้ว่าจะต้องเสร็จภายในสองอาทิตย์ก่อนกำหนดของอาจารย์เพื่อจะได้เป็นไทแล้วเอาเวลาไปจัดการเรื่องอื่นรวมถึงวางแผนชีวิตหลังเรียนจบด้วยแต่แล้ววันหนึ่งแม่ก็โทรมาหาในตอนที่ฉันกำลังหัวฟูกับรายงานที่บ้านโรส บอกว่าเทอร์โบเข้าโรงพยาบาล ฉันรีบเก็บงานทิ้งเพื่อนกลับคอนโดมิเนียมเพื่อจะวีดีโอคอลคุยกับน้อง ทว่าดันเจอแทนคุณที่กำลังขับรถออกจากที่นี่พอดี เขาเบรครถเอี๊ยดตอนฉันลงจากรถแท็กซี่วิ่งหน้าตาตื่นจะเข้าไปด้านใน เขาลงจากรถแล้วมาดึงรั้งแขนฉันเอาไว้"ก็ไหนว่ากลับเย็นๆ เป็นอะไรหรือเปล่า""น้องเราเข้าโรงพยาบาล จะกลับมาวีดีโอคอลคุย""เธอโอเคไหม""ไม่!""งั้นไปกับเรา"แทนคุณจูงมือฉันกลับออกมาขึ้นรถ ฉันยกสองมือปิดใบหน้าพยายามกดความวิตกกังวล ปล่อยให้เขาจัดการคาดเข็มขัดนิรภัยให้ แม่บอกฉันแค่ว่าน้องเข้าโรงพยาบาลแล้วก็รีบร้อนวางสายไป ไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น"ใจเย็นๆ น้องเธอก็เก่งเหมือนเธอนั่นแหละ"เขาดึงมือฉันออกจากใบหน้าแล้วตวัดแขนมาโอบรั้งตัวฉันเข้าไปกอด ได้อกแกร่งอบอุ่นฉันก็ซุกซบไปตลอดทางไม่น่าเชื่อว
last updateÚltima atualização : 2026-09-19
Ler mais

ถอนตัวไม่ขึ้น

พ้นเขต K Night ผับฉันก็ถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่แล้วลุกขึ้นมานั่ง มือยกแนบหน้าอกลูบเบาๆ ให้หัวใจกลับมาเต้นในอัตราปกติ"ปันจะทันเห็นเราไหมอ่ะ""ไม่หรอก""ไม่เห็นใช่ไหม ค่อยโล่งใจหน่อย""ไม่เหลือ""ยักษ์!"ฉันโผล่หน้าเข้าไปช่องตรงกลาง ทำหน้าดุใส่คนพูดเล่น"รู้ไหมว่าทำไมเราถึงไม่อยากให้ใครรู้""ไม่รู้""วิธีใช้หนี้มีตั้งเยอะ แต่กลับเอาตัวเข้าแลก คนที่รู้จะดูถูกเราอย่างรุนแรง""ใครดูถูกเธอเดี๋ยวเอากรรไกรไปตัดปากแม่ง""ไม่ใช่เราก็พูดเล่นได้สิ"เราอยู่กันคนละสถานะกัน เจ้าหนี้อย่างเขาจะมาเข้าใจลูกหนี้ได้อย่างไร"ไม่มีใครรู้หรอก เราไม่เคยพูดนะ"หนึ่งนาทีถัดมาแทนคุณก็เอ่ยขึ้นน้ำเสียงจริงจัง เขาสบตาฉันผ่านกระจกแล้วยื่นแขนข้างซ้ายมาด้านหลัง"ปีนมานั่งหน้าไหม""อืม"ฉันจับแขนเขาแล้วปีนป่ายไปนั่งเบาะด้านหน้าอย่างทุลักทุเล พอมานั่งตรงนี้ก็เห็นว่ารถไม่ได้เคลื่อนตัวไปทางคอนโดมิเนียม"เราจะไปไหนกันเหรอ""พาซันฟลาวเวอร์ไปกินอะไรก่อนค่อยกลับ""วันนี้วันศุกร์นี่""เรากลับดึกหน่อย เธอนอนเหงาคนเดียวไปก่อน"ช่วงหลังๆ เที่ยงคืนครึ่งเขาก็จะกลับมา อย่างคืนนี้ที่ว่าดึกคาดว่าคงมีถึงตีสอง ไม่เป็นไรหรอก.. ดึกแค่ไหนฉัน
last updateÚltima atualização : 2026-09-19
Ler mais

เจอของสำคัญ

ยักษ์หิวโซกลับมากินฉันจนเหลือแต่กระดูก เมื่อคืนแทนคุณร้อนแรงจนฉันสำลักความแซ่บและเอ่ยปากร้องขอว่าฉันง่วงนอนมาก เขาถึงยอมหยุดแล้วนอนหลับใหลด้วยกันช่วงสายฉันตื่นนอนลงมาที่ซูเปอร์มาร์เก็ต ตั้งใจซื้ออาหารสำเร็จรูปขึ้นไปกิน ได้ของกินขนมนมเนยจำนวนหนึ่งก็กลับขึ้นมา ตอนอยู่ในลิฟต์ฉันไถไอจีดูความเคลื่อนไหวของดาราไปเรื่อยเปื่อย แต่เพิ่งสังเกตเห็นว่าด้านบนสุดแจ้งเตือนว่าไอจีของแทนคุณแชร์สตอรี่ ฉันไม่รอช้ากดเข้าไปดูเขาแชร์รูปภาพหมี่ผัดไก่ฉีกสองชาม ใส่เพลงรักที่ความหมายไม่ค่อยจะเข้ากันกับสถานะของเราเท่าไหร่โชคดีที่ฉันไม่ได้ถ่ายรูปพวกมันมา ไม่อย่างนั้นคงแชร์ลงสตอรี่แล้วโป๊ะแน่นอน"ไปเอาผ้าเลยดีกว่า"ออกจากลิฟต์ฉันตัดสินใจเดินไปห้องของแทนคุณ ตั้งใจไปหอบตะกร้าผ้าของเขามาซัก เข้ามาในห้องบรรยากาศเงียบสนิทราวกับไม่มีคนอยู่นานแหงล่ะ! เจ้าของมาใช้งานมันแค่ตอนอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเท่านั้นฉันวางของทุกอย่างเอาไว้บนเคาน์เตอร์ครัวแล้วแอบซุกซนเปิดตู้เย็นดูว่าผู้ชายนิสัยห่ามแช่อะไรทิ้งเอาไว้บ้าง"เบียร์สองกระป๋องกับน้ำเปล่าสองขวด"มีเท่านี้จริงๆ ตู้เย็นสะอาดสะอ้านแตกต่างจากของฉันมาก ความซุกซนยังไม่หมดเท่านี
last updateÚltima atualização : 2026-09-19
Ler mais

หัวใจแหลกเหลว

[Tankhun Part]โคตรเหี้ย! หมายถึงผมที่โคตรเหี้ย เพิ่งมารู้ตัวก็ตอนได้ยินทานตะวันพูดเมื่อกี้ ผมไม่ซื่อสัตย์ต่อเธอเพียงเพราะว่าอยากได้อยู่ผมมองข้าวของบนเคาน์เตอร์ครัว มองซองครีมเทียมกับกระปุกพลาสติกที่ถูกวางทิ้ง มองเลยไปเห็นแก้วกาแฟกับเครื่องชงกาแฟที่กำลังถูกใช้งานทานตะวันกำลังจะชงกาแฟไปให้ผม..ก็แสนดีแบบนี้ จะให้ผมจบมันเลยตั้งแต่เริ่มได้ยังไงผมหยิบข้อมืออันเล็กแล้วเดินมาหยิบเกียร์ฝังเพชรขึ้นมาวางบนฝ่ามือคู่กัน มูลค่าสองชิ้นนี้เฉียดๆ ยี่สิบล้าน ผมไม่เคยเปย์ใครเยอะขนาดนี้มาก่อน แต่จะเอามันไปอวดอ้างเธอไม่มีทางสน ทานตะวันไม่ได้หน้าเงิน มีแต่ผมที่หน้าเหี้ยอยากได้เขานานๆ นานที่ว่าอาจจะตลอดไปด่าตัวเองอยู่พักใหญ่ก็เพิ่งรู้ตัวว่าควรไปคุยกับเธอให้เข้าใจ ทานตะวันกำลังโกรธและหากได้ฟังเหตุผลที่แท้จริงของผมเธออาจจะหายโกรธแต่กดรหัสหน้าประตูเท่าไหร่ก็ร้องว่าผิด กดจนมันล็อกไม่สามารถกดได้อีก ซ้ำหนักไปกว่านั้นมือถืิอและนาฬิกาของผมถูกวางอยู่ตรงหน้าประตูก่อนผมจะเดินมาถึงเสียอีกผู้หญิงซึนมึนและบางครั้งก็ซื่อกลับน่ากลัวเวลาเอาจริงใจผมแม่งไม่ดีเลยว่ะ เลยกลับมาตั้งหลักที่ห้องตัวเอง โทรหาทานตะวันเท่าไหร่
last updateÚltima atualização : 2026-09-19
Ler mais

ไม่อยากโง่อีก

"ฟัง..แค่ฟังเฉยๆ ก็ได้"น้ำเสียงที่เอ่ยคล้ายกับใจเย็น แต่ดวงตาคมกลับแข็งกร้าวที่มีความสั่นระริกเจือปน ฉันขี้คร้านจะเฟ้นหาความรู้สึกจากดวงตาคู่นี้ แค่รู้สึกว่าตัวเองเจ็บก็มากพอแล้ว"เราเจอมันในห้องเธอตั้งแต่แรก แต่มันก็หลังจากเรานอนด้วยกัน เราไม่ได้อยากให้เรื่องระหว่างเราจบลงตั้งแต่ตอนนั้น มันดูไร้ความหมายเกินไป เราเลยต้องยื้อด้วยการซ่อน"เจ็บจี๊ด! ชัดเจนแล้วว่าเขายังอยากฟันฉันต่อเลยปิดบังสารเลวจัง..เขาถอนหายใจแล้วทิ้งหน้าผากชนชิดหน้าผากฉัน ไล้นิ้วโป้งวนไปมาบนแก้มนวลหวังใช้สัมผัสที่ฉันหลงใหลให้เคลิบเคลิ้ม"ซันฟลาวเวอร์ เราไม่ได้คิดไม่ดีกับ..""หยุดพูดได้ไหม ในเมื่อหาเจอแล้ว หนี้สินระหว่างเราก็จบ แค่นั้นแหละ"ฉันก้มหน้าลงมองเจ้าเหมียวสีขาวที่มาคลอเคลียรองเท้า ทิ้งการแนบชิดของเขาย่อตัวนั่งลงลูบหัวมัน"ขอให้มีคนใจดีมารับไปเลี้ยงนะ พี่ขอโทษ.. คงไม่ได้มาดูพวกแกแล้วล่ะ"คืนนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่จะมาเหยียบที่นี่แล้วฉันจะกลับไปวางแผนชีวิตใหม่ ชีวิตที่ไม่ต้องวนเวียนมาพบเจอผู้ชายที่เห็นฉันโง่คนนี้อีกร่ำลาแมวเหมียวเสร็จฉันก็เดินดุ่มๆ ออกมาไม่ได้สนใจแทนคุณอีกต่อไปและไม่คิดกลับเข้าไปในผับ แต่ไ
last updateÚltima atualização : 2026-09-19
Ler mais

อยากง้อ

[Tankhun Part]"เด็กปากดี น่ากัดให้ปากขาด"เจไดบ่นแล้วเดินตึงตังขึ้นรถตัวเองไป ทิ้งให้ผมยืนมองแผ่นหลังบางของทานตะวันตาละห้อยตั้งแต่มายืนตรงนี้ แม้แต่หางตาทานตะวันยังไม่มองกันเลย เธอโกรธผมจริงจังมาก โทรไปไม่รับสาย ไลน์ไปไม่อ่าน ทำเหมือนผมไม่มีตัวตนตั้งแต่เกิดมาไม่เคยรู้สึกไร้ค่าเท่านี้มาก่อนแล้วแม่งก็โคตรเจ็บ!!จัดการธุระเรื่องรถของโรสที่โชนไหว้วานเสร็จก็กลับมายังตึกคณะ แต่ผมไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไรสักเท่าไหร่ ขี้เกียจจะช่วยเพื่อนทำรายงานด้วยเลยนอนรอเวลาจะไปผับในช่วงบ่าย และอาการของผมก็เฉลยให้เจไดรู้ก็ตอนนี้"กูว่าแล้วว่ามึงต้องมีปัญหาเรื่องหญิง ในสนามห่วยสัดพอๆ กับไอ้โชนเลย""งดสัมภาษณ์" ผมออกตัว"ปล่อยแม่งไปเถอะ ดูท่าแล้วต้องทำใจอย่างเดียว"ไอ้เวรโอบพูดไม่บ่อย แต่พูดครั้งหนึ่งเจ็บจี๊ดไปถึงทรวงปล่อยผมปล่อยได้ แต่ผมไม่ปล่อยทานตะวันไปแน่นอน ง่ายที่ไหนจะเจอคนที่ทำให้ผมหัวใจสั่นระริกอยู่บ่อยๆ คนที่ผมจะเอ่ยชมได้แบบไม่กระดากปากว่าสวยและโคตรเอ็กซ์ คนที่ผมเปย์กำไลเพชรตั้งห้าล้าน คนที่ผมติดหนึบไม่ต่างจากตังเมแต่ทานตะวันใจแข็งดั่งหินและโคตรโหดเธอไม่บล็อก ไม่ตัดการติดต่อ แต่ไม่ตอบสนองใดๆ ทั้
last updateÚltima atualização : 2026-09-19
Ler mais

ไม่มีวันปล่อยเธอ

โรสขอปลีกตัวไปเดินเล่นกับโชน ฉันกับบัวก็ย้ายเข้ามาในห้องพักที่จองเอาไว้สำหรับนอนสามคนเพราะตอนนี้แดดร้อนมาก คงออกไปข้างนอกอีกทีตอนแดดร่มเวลาที่อยู่ในห้องฉันกับบัวจึงหมดไปกับการดูซี่รี่ส์ กว่าโรสจะโผล่มาก็ล่วงเลยไปจนถึงบ่ายสามโมง"ถ้าเพื่อนหายมีอยู่ไม่กี่อย่าง ไม่หลับก็ติดผู้ชาย"บัวแซวโรสทันที"แล้วเดี๋ยวคืนนี้จะไปนอนกับผู้ชายด้วย""พวกเขาค้างเหรอ" ฉันลืมตัวถาม"ค้างสิ ไหนๆ ก็มาแล้ว ก็อยู่เที่ยวด้วยกันไปเลยแล้วกลับพร้อมพวกเรา""คือจองเพิ่มอีกสองห้องแล้วเหรอ" บัวถามอีก"สองห้องติดๆ กันเลยล่ะ""ดีเลย จะได้มีเพื่อนแดกเหล้า"ดีกับผีน่ะสิ.. อยากมานั่งโง่ๆ ริมทะเลตามประสาคนอกหัก ดันมีมารตามมาผจญสี่โมงเย็นพวกเราก็ออกมาเล่นน้ำทะเลและถ่ายรูปกันอีกครั้ง ฉันบอกตัวเองแล้วว่าจะเฉยชาให้มากที่สุด แทนคุณจะเที่ยวตรงไหน จะทำอะไรก็เรื่องของเขารอบนี้ฉันสวมใส่ชุดว่ายน้ำวันพีชสีเหลืองเว้าเอว โรสสวมใส่แบบเดียวกันแต่สีชมพู ส่วนบัวสวมใส่เสื้อยืดสีดำกับกางเกงขาสามส่วนตามเพศที่ใจรักเราสามคนเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน นานแล้วที่ไม่มีโอกาสปล่อยหัวสมองแบบไม่มีเรื่องเรียนและเรื่องรายงาน บางช่วงฉันทิ้งเรื่องแทนคุณได้
last updateÚltima atualização : 2026-09-19
Ler mais

ให้อภัยเถอะ

[Tankhun Part]"เอ้า! ทำไมทำแบบนั้นล่ะคุณครับ"ทอมบัวลุกขึ้นยืนถลกแขนเสื้อเอาเรื่องผม โรสก็ลุกขึ้นมาผสมโรงด้วยอีกคน"นั่นสิ! มาหลอกตะวันทำไมหรือเห็นเพื่อนฉันซื่อหลอกง่ายเลยหวังมาเก็บแต้ม"ผมไม่ได้สนใจคำพูดต่อว่าพวกนั้นโอบอุ้มทานตะวันที่หลับไปแล้วขึ้นแนบอก แต่ทั้งทอมทั้งสาวก็ยังไม่ยอมหยุดเข้ามายื้อแย่ง"จะเอาตะวันไปไหนไม่ให้เอาไป""ปล่อยให้นายพาตะวันไป เอาเพื่อนฉันไปฆ่า..""ไม่!"รุมพูดกันอยู่ได้ ผมหมดความอดทนตะโกนลั่น"รักเพื่อนพวกเธอจะตายห่า ใครจะเอาไปฆ่าวะ""มึงควรบอกเขา มาบอกเพื่อนเขาไม่มีประโยชน์หรอก"ในที่สุดเพื่อนผมก็มีบทบบาท เห็นมันนั่งยิ้มมานานล่ะ โคตรน่าถีบ"พูดอย่างกับเพื่อนไม่เคยให้พูดมาสี่ปี กูจะไปบอกเขาตอนไหนวะ คืนนี้จะดูแลให้ ไม่ต้องห่วง ไม่ฆ่าและไม่ชอบลักหลับ"ผมไม่สนใจใครอีกต่อไป โอบอุ้มทานตะวันมายังห้องในโรงแรมที่ทำการจองเอาไว้ วางเธอนอนลงบนเตียงอย่างเบามือแล้วทิ้งตัวนอนลงข้างๆ ไม่ได้คิดอยู่ห่างเธอแม้แต่วินาทีเดียว"ยักษ์! เลว"คนเมาละเมอมาสองคำแล้วพลิกตัวหันหลังกอดกระชับผ้าห่มนวมแทนการกอดผมที่ผ่านมาผมไม่เคยสนใจว่าใครจะเป็นอย่างไร ใครไม่อยู่ในสายตาผมก็แค่เมินแม้คนนั้
last updateÚltima atualização : 2026-09-19
Ler mais

ใช้หัวใจนำทาง

ใช่! สำหรับฉันเซ็กซ์คือความสุข แต่ลึกลงไปกว่านั้นคือเซ็กซ์ที่ทำกับคนที่รักฉันรักเขา.. รักมากและแม้จะโกรธแทบตายก็ยังรู้สึกรักแต่จู่ๆ แทนคุณก็มาพูดว่ารู้สึกเหมือนกัน ฉันไม่อยากจะเชื่อตอนนั้นฉันขอให้เขากลับไปก่อน ฉันขอเวลาคิดทบทวน แทนคุณน้ำตาคลอเบ้าดูน่าสงสารแล้วยอมออกไปจากห้องพอได้อยู่คนเดียว ฉันก็นึกย้อนถึงคำพูดของบัวตอนอยู่บนรถในขณะเดินทางกลับ'ความรักก็เหมือนยาพิษสีสวย ภายนอกน่าลิ้มลอง พอได้ลองแล้วก็โคตรหวานจนติดใจ แต่สุดท้ายก็วกกลับมาทำร้าย เฮ้อๆๆๆ' บัวถอนหายใจหลายครั้งติดกัน'แต่แกคงลืมไปมั้งว่ามันมียาถอนพิษนะ''แกพูดตรงๆ เลยได้ไหม ก็รู้ว่าฉันโง่''พูดข้อเสียเขาให้ฟังหน่อย''ขี้โกหกนั่นไง''เรื่องนั้นเรื่องเดียวเหรอ' บัวเงียบไปไม่นานก็ถามต่อ 'ข้อดีล่ะ''ที่ฉันพูดไปเมื่อคืนทั้งหมด''ชอบสุดตรงไหน''เขาชมฉันว่าสวยและโคตรเอ็กซ์' 'แกเลยมั่นหน้ายามอยู่กับเขาใช่ป่ะ''แหงสิ แกก็เห็นว่าฉันขี้เหร่ พนักงานร้านกาแฟมันยังล็อกประตูไม่ให้ฉันเข้าเลย แต่เขากลับชมฉันไม่ขาดปาก''แกยิ้มนะตะวัน' ฉันสะดุ้งเฮือกรีบหุบยิ้มก้มหน้างุด ถึงจะโกรธมาก แต่ฉันก็ลืมข้อดีของเขาไม่ได้เลย'แล้วตอนแกหลับไปแล้ว
last updateÚltima atualização : 2026-09-19
Ler mais

เหมือนจะตาย

พอมาเจอเพื่อนๆ โรสกับบัวก็คว้าข้อมือฉันไปส่องกำไล"ที่ติดอยู่กับเกียร์นี่น่ะเหรอสิบล้าน" โรสถาม"รวมกับที่กำไลน่าจะสิบห้าล้าน"คนทั้งคู่ปล่อยข้อมือฉันแล้วขยับออกห่าง"ขอไม่แตะแล้วกัน หายจะได้ไม่ซวย"ฉันเห็นด้วยกับบัวเลยถอดมันเก็บใส่กระเป๋าสะพายเอาไว้"กลัวหายเหมือนกัน คราวนี้ฉันคงไม่มีปัญญาใช้หนี้เขาแล้ว""แล้วแกคุยกับเขาหรือยัง เห็นโชนบอกว่าที่โผล่ไปเซอร์ไพรส์เพราะคนนั้นอยากไปง้อแกโดยเฉพาะเลยนะ""ก็คุย แต่ไม่มั่นใจว่าเขาจะรักฉันจริงๆ""เข้าใจ ของแบบนี้มันก็ต้องพิสูจน์อ่ะเนอะ""หยุดเรื่องแกมาเรื่องฉันบ้างได้ไหม"บัวทำหน้าซีเรียส"อย่าบอกนะว่าแกก็มีปัญหาหัวใจ""กลางวันนี้ไปริมสระน้ำด้วยกันหน่อยนะ พอดีเขานัดเคลียร์"สงสัยจะไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เพราะบัวนั่งหน้าเครียดตลอดสามชั่วโมง จนถึงตอนเที่ยงเราสามคนก็เดินผ่านตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์มายังบ่อน้ำใจกลางมหาวิทยาลัย ระหว่างเดินผ่านฉันก็มองหาใครบางคน โรสก็ด้วยแต่ก็ไม่เห็นเงาของพวกเขา"สงสัยพรีเซนต์งานกันอยู่ล่ะมั้ง""บอกฉันเหรอ""บอกแมวมั้ง"โรสแยกเคี้ยวใส่แล้วเดินนำหน้าไปก่อน ฉันเดินรั้งท้ายก็อดไม่ได้หันมองตึกนั้นอีกครั้ง จะว่าไปก็คิดถึงแมวเหมียว
last updateÚltima atualização : 2026-09-19
Ler mais
ANTERIOR
12345
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status