All Chapters of ลูกค้าคนนี้ขอซ้ำ แล้วผมจะเอาให้คุ้ม: Chapter 91 - Chapter 100

ร่างสูงเอ่ยขัดขึ้นพรางยื่นมือไปจับด้ามจอบเหล็กไว้มั่น ก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นยืนตรงหน้าพ่อตา "สัญญาแล้วนะครับ... ว่าถ้าผมทำสำเร็จ น้าจะยอมให้ผมคบกับข้าวหอม" "ฉันพูดคำไหนคำนั้นอยู่แล้ว" พูดจบคนเป็นพ่อก็หมุนตัวเดินผละออกไปทันที ส่วนแม่ที่นั่งมองเหตุการณ์อยู่อีกฟากก็ได้แต่นั่งเงียบและถอนหายใจเบา ๆ

"แล้วพี่เจย์อยากได้อะไรล่ะ" "อยากได้จูบ" "พี่ก็จูบหนูอยู่ทุกวันอยู่แล้วป่ะ" "อยากให้หนูเป็นฝ่ายจูบพี่บ้าง... แต่ไม่ใช่ที่ปากนะ" เจย์แกล้งทอดเสียงต่ำอย่างมีความหมาย "คนทะลึ่ง!" หญิงสาวแหวใส่หน้าแดงก่ำ"สรุปจะไม่ทำเหรอ?" เจย์แกล้งเลิกคิ้วถามเชิงท้าทาย "ทำ...!" ข้าวหอมตอบเสียงสะบัด "

"พี่เจย์อ่ะ... หนูเขินนะ!" หญิงสาวทุบอกแกร่งเบา ๆ แก้เขิน "เขินเหรอ... งั้นมากอดหน่อยเร็ว พี่จะนอนแล้ว" เจย์อ้าแขนออกกว้าง ข้าวหอมยอมลุกขึ้นขยับกายเข้าไปหาอย่างว่าง่าย เธอแทรกตัวซุกเข้าไปในอ้อมกอดอุ่นหนาของเขา ทว่ายังไม่ทันที่เปลือกตาจะปิดลง "อ๊ะ...! พี่เจย์!" ร่างเล็กสะดุ้งโหยงเมื่อฝ่ามือ

"กูว่าแล้วว่ามึงต้องมา..." ทันทีที่เจย์นั่งลงบนโซฟาฝั่งตรงข้าม เจมส์ก็เอ่ยทักขึ้นทันควัน พลางรินเหล้าใส่แก้วแล้วยื่นส่งมาให้พี่ชาย "ขอบใจ... เรื่องยาต้มเมื่อเช้านะ ได้ยาต้มของมึงกูดีขึ้นเยอะเลย" "ของมันเหลือน่ะ.." เจมส์เบนหน้าหนี แสร้งทำเป็นไม่ใส่ใจ "เออ... ยังไงก็ขอบใจ แล้วแผลที่หน้ามึงหา

ข้าวหอมพยักหน้ารับคำเสียงหวาน ชายหนุ่มจึงลุกขึ้นยืนแล้วเดินผละไปที่ร้านค้า น้ำมะพร้าวสดสองลูกถูกถือติดมือออกมาจากร้าน ทว่าเดินไปได้ไม่กี่ก้าว ชายหนุ่มก็ต้องชะงักกึก เมื่อเห็น 'เมษา' เดินตรงเข้ามาใกล้ โดยข้างกายของเธอมีชายหนุ่มหน้าตาไม่คุ้นหน้าคุ้นตา แต่ดูจากลักษณะเด่นแล้วเดาได้ไม่ยากว่าคงจะเป็นลู