All Chapters of เมียดื้อของเฮียโซล: Chapter 81 - Chapter 90

@2 เดือนต่อมาบรรยากาศในร้านกาแฟยามบ่ายดูครึกครื้นไปด้วยเสียงพูดคุยของผู้คน เสียงแก้วกระทบกันเบาๆ กับกลิ่นหอมของกาแฟลอยคลุ้งอบอวลในอากาศ ฉันนั่งอยู่มุมในสุดของร้านกับเพื่อนสองคน มือยังถือโทรศัพท์แน่นหลังอ่านข้อความที่เพิ่งถูกส่งมา ความเย็นวาบเหมือนมีลมพัดผ่านกลางอก💬 พายุ : อยู่ไหน...?ฉันกลืนน้ำลา

@1 สัปดาห์ต่อมาแสงแดดยามบ่ายคล้อยลอดผ่านเรือนยอดไม้เหนือศีรษะ ฉันนั่งเงียบๆ อยู่คนเดียวที่โต๊ะม้าหินอ่อนใต้คณะ เงาของใบไม้พลิ้วไหวตามแรงลมพัดเบาๆ แต่ในใจฉันกลับปั่นป่วนและหนักอึ้งเกินจะทนไหว... หนึ่งสัปดาห์แล้วที่ฉันกับพี่พายุไม่ได้คุยกัน ไม่ได้เจอกันเลยแม้แต่เงา หรือแม้กระทั่งบังเอิญเดินสวนกันสักค

ฉันรีบวิ่งออกมาให้ห่างจากคณะวิศวะ ก่อนจะมานั่งก้มหน้าน้ำตาคลออยู่บริเวณต้นไม้ใหญ่ ก็รู้ว่าตัวเองผิด แต่คำพูดที่เขาพูดก็ทำเอาฉันเองหวั่นหัวใจเหมือนกัน นั่งอยู่สักพักก็มีเสียงของบุคคลปริศนาดังขึ้น"มานั่งอะไรคนเดียวแถวนี้ครับ"พี่เฟิร์ส..."ไง..ไม่เจอกันนานเลยนะเรา"ค่ะ..พี่สบายดีนะคะ"สบายดีครับ แล้ว

"ไอ้พายุมึงพูดกับน้องแรงไปเปล่าวะ" : อคินพูดด้วยน้ำเสียงครางออกมาด้วยความกังวลเล็กน้อย มือจับชายเสื้อพายุแน่นเหมือนกำลังพยายามระบายความไม่สบายใจออกมา เขามองพายุด้วยสายตากังวลปนตำหนิ"ไม่แรงหรอกค่ะ..ใครใช้ให้ยัยนั่นมาหลอกพี่พายุก่อนทำไม" : อันนาแทรกขึ้นมาเสียงใส ๆ แต่แฝงด้วยความอ่อนแอ เธอเอามือกุมอกห

@20 นาทีต่อมาเสียงสะอื้นของคนตัวเล็กเริ่มเบาลงอย่างช้า ๆ จนแทบจะเงียบไปเลย พระแพงนั่งนิ่ง ริมฝีปากบางขบกันแน่น เธอเอาแต่เงียบ ไม่ยอมพูดกับผมเลยสักคำ ตั้งแต่คบกันมานี่ คงจะเป็นครั้งแรกที่เธอสงบเสงี่ยมได้ยาวนานขนาดนี้ ผมมองใบหน้าหวานที่เคยเปื้อนยิ้มสดใสเต็มไปหมด ตอนนี้กลับมีเพียงคราบน้ำตาที่เพิ่งจางห