Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

เอLara;“คุณตัดสินใจแล้วหรือยังว่าจะทำอย่างไรกับลูกของอัลฟา อาร์เธอร์ ในครรภ์?” อัลฟา เบลด ม้วนแขนเสื้อ ยัดมือในกระเป๋า ขณะเดินเข้ามาหาฉันในห้องนอนของเขา“แล้วถ้าลูกของฉันไม่ใช่ของอัลฟา อาร์เธอร์ ล่ะ? และทำไมคุณถึงไม่อยากฟังฉันด้วย? ฉันกำจัดลูกไม่ได้และฉันไม่……” ฉันรู้สึกถึงความเจ็บแสบแหลมทันทีเมื่อมือของอัลฟา เบลด ตบแก้ม ส่งฉันล้มลงบนเตียง“เธออย่าได้พูดเมื่อฉันกำลังพูด” ชี้มาที่ฉัน “ฉันทนเรื่องไร้สาระของเธอพอแล้ว และถ้าเธอไม่ประพฤติตัว ฉันจะไม่กำจัดแค่ลูก แต่แม่ด้วย มาร่วมกับฉันในรถเดี๋ยวนี้” เขาคำรามแล้วพุ่งออกจากห้องฉันกรีดร้องด้วยความหงุดหงิด มือแตะจุดที่อ่อนโยนขณะค่อยๆ นั่งตัวตรงบนเตียง น้ำตาเข็มที่ตา แต่ฉันกลั้นไว้ กัดริมฝีปากล่าง หัวใจเต้นเร็วขึ้นฉันผลักตัวเองขึ้นจากเตียง กำปั้นกำแน่นข้างลำตัว สายตาจับประตู “ไอ้สารเลว! คุณเป็นไอ้สารเลว อัลฟา เบลด! ลูกของปืนที่น่าขยะแขยง! ฉันเกลียดคุณ! ฉันเกลียดทุกอย่างที่คุณยืนหยัด! ทำไมเทพธิดาแห่งดวงจันทร์ถึงทำให้สัตว์ร้ายอย่างคุณเป็นคู่ครองที่ถูกกำหนดของฉัน? อ๊าาา!” กำผมด้วยมือและเตะเก้าอี้แต่งตัวในห้องนอนน้ำตาที่ฉันพยายามกลั้นเริ่มพุ่งลง

เอLara;ความเจ็บปวดแหลมคมกะทันหันในหัวทำให้ฉันกรีดร้อง ฉันพยายามกดมือที่ขมับ แต่สังเกตว่าขยับมือไม่ได้ ตอนนั้นเองที่ฉันเริ่มรู้สึกถึงบางอย่างร้อนเผาเข้าไปในผิว ทำให้เกิดความเจ็บปวดรุนแรงยิ่งขึ้นในร่างกายภายใน ฉันคราง ครวญครางด้วยความเจ็บปวด ฉันเปิดตาออก แต่สังเกตว่าทุกอย่างดูต่างออกไปสายตาของฉันซิกแซกผ่านพื้นที่น่าขนลุกที่ไม่รู้จัก รับทั้งหมดเข้าไป ฉันพยายามร้องออกมา แต่สังเกตว่าปากถูกปิดด้วยเทปกาว ความสนใจของฉันก็มาถึงความจริงที่ว่าร่างกายถูกมัดด้วยโซ่เงินบนเก้าอี้ ซึ่งเผาเข้าไปในผิวฉันพยายามเอื้อมไปหาหมาป่าของฉัน แต่เธออ่อนแออยู่แล้ว เพราะเงิน พยายามดิ้นรนเพื่อหลุดจากโซ่ มันเผาเข้าไปในผิวยิ่งกว่า และฉันครางด้วยความเจ็บปวด เหงื่อหยดจากคิ้ว ลากส่วนเค็มลงแก้ม “ได้โปรด มีใครช่วยฉันด้วย” ฉันร้องในหัวขณะรู้สึกร่างกายอ่อนแรงยิ่งขึ้น“ฮืมมม เฮะ เฮะ เฮะ! เจ้าหญิงตื่นในที่สุด” เสียงน่าขนลุกพูด พร้อมเสียงหัวเราะชั่วร้ายฉันยกตาขึ้น และพบกับชายหนุ่มสูง ร่างกายทรงพลังของเขาบอกอยู่แล้วว่าเขาเป็นหมาป่าอัลฟาชายหนุ่มเดินเข้ามาหา โน้มตัว และดึงใบหน้าเข้าใกล้ฉัน “สวัสดีเจ้าหญิง! การนอนเป็นอย่างไร?”

ฉันผลักศีรษะไปด้านหลัง กระชากริมฝีปากออกจากนิ้วโป้งของเขา “หยุดได้ไหม เพราะคำพูดของคุณทำให้ฉันกลัว” สายตาของฉันยกขึ้นพบกับเขา“เธอไม่ต้องกลัวคำพูดของฉัน เอLara ฉันไม่ได้หมายถึงอันตราย” ด้วยมือยัดในกระเป๋า เขาก้าวเข้าใกล้อีก “ถ้าฉันรู้ว่าฉันจะจบลงด้วยการโหยหาเธอ ฉันคงไม่ขายเธอให้อัลฟา อาร์เธอร์” นิ้วของเขายกขึ้นที่ใบหน้าฉัน “เชื่อฉัน ฉันจะเอาเธอกลับจากเขา” คาลัสกระพริบตาให้ฉันแล้วออกจากห้องเท้าของฉันเซขณะปล่อยลมหายใจที่กลั้นไว้ เขาคืออะไร และเขาต้องการอะไรจากฉัน? ทำไมฉันถึงพบว่าตัวเองพันธนาการรอบผู้ชาย? ฉันทำผิดอะไรในชีวิตที่แล้วที่เทพธิดาแห่งดวงจันทร์เลือกที่จะทรมานฉันด้วยคู่ครองของฉัน?กิเดียนที่ฉันรักและไว้ใจมากทำให้หัวใจฉันแตก อัลฟา อาร์เธอร์ ที่บ้าคลั่งที่ฉันกำลังอุ้มลูกของเขาในครรภ์ แต่เขาแค่อยากฆ่าฉันแล้วจบ ฉันพูดถึงคู่ครองที่ถูกกำหนดชั่วร้ายที่เทพธิดาแห่งดวงจันทร์ให้ฉันไม่ได้เลย อัลฟา เบลด จิตเภทที่อยากบังคับกำจัดลูกที่ยังไม่เกิดของฉันฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขารู้สึกอะไรกับฉันหรืออยากได้อะไรกับฉัน และตอนนี้ ฉันมีสิ่งนี้ ฉันจะเรียกเขาว่าอะไร? นี่บ้าคลั่งมาก ณ จุดนี้ ฉันอาจวิ่งเข้า

เท้าของฉันพุ่งผ่านพื้นโถงโรงพยาบาล เสียงสะท้อนของฝีเท้าฉันและของผู้ชายก้องในผนังโรงพยาบาล ทุกคนในโรงพยาบาลก้มหัว และด็อก. ไมค์ พร้อมหมอบางคน รีบเข้าหาฉัน“ทางนี้ครับ” เขาชี้ไปทิศทางหนึ่งแล้วนำทาง แล้วฉันตามหลังเขาเราถึงห้องประชุมโรงพยาบาล และชายหนุ่มสามคนที่ทำงานบนแล็ปท็อป ยืนขึ้นทันทีเมื่อสังเกตการปรากฏตัวของฉัน ด้วยการแสดงบนหน้าจอแล็ปท็อป ฉันรู้แล้วว่าพวกเขาคือช่างเทคนิคซีซีทีวี“บอกฉันสิ พวก เธอค้นพบอะไร?” ฉันยัดมือในกระเป๋าชายคนหนึ่งเอื้อมไปแล็ปท็อป แล้วหันมันดีขึ้นทางฉัน เขาคลิกปุ่มเล่นโน้มตัวเล็กน้อย สายตาจับหน้าจอแล็ปท็อปขณะใส่ใจทุกรายละเอียด กล้องซีซีทีวีแสดงวิธีที่เอLara ออกจากวอร์ดโรงพยาบาลเข้าไปในห้องน้ำ วิธีที่เธอหยิบกระดาษชิ้นหนึ่งจากผม และวิธีที่เธอหาทางออก ผ่านประตูอีกบาน“รอก่อน…. เธอได้กระดาษชิ้นนั้นมาได้อย่างไร?” ฉันคิดกับตัวเอง แล้วย้อนคลิปไปเริ่มต้น ตอนนั้นเองที่ฉันสังเกตว่าพยาบาลสื่อสารกับเอLara และให้กระดาษชิ้นนั้นพุ่งตัวขึ้นตรง แล้วหันไปหาด็อก. ไมค์ “พยาบาลพวกนี้อยู่ที่ไหน? มีใครไปลากพวกเธอมาที่นี่” ฉันให้คำสั่ง ขณะวางก้นลงที่นั่งผู้ชายของฉันจากไปกับหมอบางค

ฉันคำรามด้วยความโกรธ เขี้ยวยืดออก ขณะที่ฉันกำลังจะฝังมันเข้าผิวเธอ ฉันรู้สึกแรงจับบนแขน ดึงฉันออกจากโคลอี้“เธอคิดว่ากำลังทำอะไรบ้า เอLara?” อัลฟา อาร์เธอร์ โอบร่างกายฉันด้วยแขน ป้องกันไม่ให้ฉันโจมตีโคลอี้เขาหยุดฉันไม่ให้ทำลายเธอ อัลฟา อาร์เธอร์ บ้าๆ หยุดฉันดิ้นรนหนักเพื่อหลุดจากแขนของอัลฟา อาร์เธอร์ น้ำตาในตาไหลลงใบหน้า ความทรงจำที่เหลือของบาดแผลวัยเด็กที่ฉันมีในคืนวันโศกนาฏกรรมนั้น ท่วมสมอง ร่างกายเริ่มสั่น หัวใจฉีกเป็นชิ้นๆ ภาพรอยยิ้มสุดท้ายของแม่ที่จางหายเป็นความเศร้า ขณะที่เธอนอนในแอ่งเลือดของเธอ มีชีวิตขึ้นในความทรงจำ หัวใจของฉันกำลังฉีกเป็นล้านชิ้นตอนนี้“ลูน่าของคุณกล้าพูดเกี่ยวกับแม่ผู้ล่วงลับของฉันได้อย่างไร? เธอกล้ายั่วฉันเรื่องการตายโศกนาฏกรรมของแม่ได้อย่างไร!?” น้ำตาของฉันฝนไม่หยุด “อัลฟา ได้โปรดปล่อยฉัน ฉันต้องการให้ไอ้ตัวร้ายนี้รู้สึกสิ่งที่แม่ฉันรู้สึกวันนั้น” สู้หนักยิ่งกว่าเพื่อหลุด“พอ เอLara! พอ!” อัลฟา อาร์เธอร์ คำราม กำแขนและเขย่าร่างกายแรง “ควบคุมตัวเอง เธออยู่ต่อหน้าฉัน” เขาสั่งอัตราการเต้นหัวใจเพิ่มขึ้น อกขึ้นลงขณะกัดริมฝีปากล่างด้วยความทรมาน มองอัลฟา อาร์เ