Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 20

ภายในเรือนพักอันเงียบเหงาเด็กสาวกำลังเดินวนไปวนมาอยู่กลางห้องใบหน้างดงามยามนี้กลับอิดโรยอ่อนแรงดวงตาที่เคยสดใสกลับบวมช้ำจากการอดนอนติดต่อกันหลายวันหลังจากวันนั้นหนิงเชวียก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยไม่ว่าจะไปตามหาที่ไหนหรือถามใครก็ไม่มีใครยอมบอกอะไรเลยแม้แต่คำเดียว…“นายน้อย...”“ท่านอยู่ที่ไหน...”หย

หลังจากหมดเวลาไปกับการช่วยเปาเปาทำขนมโก๋สื่อรักไปทั้งวันเปาเปาที่ถือจานขนมโก๋ถั่วแดงที่ส่งกลิ่นหอมฉุยไปส่งให้พี่จางอย่างตั้งอกตั้งใจภาพของคนทั้งคู่ที่ยืนเคียงกันตรงหน้าประตูจวนฝั่งตรงข้ามยิ่งทำให้ริมฝีปากของซังซังแย้มยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดูพี่จางทหารเฝ้าประตูผู้เงียบขรึมรับจานขนมไปด้วยท่าทีเก้ๆกัง

“เปาเปา...วางใจเถอะ”ซังซังพยายามบังคับน้ำเสียงของตนเองให้หนักแน่นที่สุดแม้ในใจจะหวั่นวิตกไม่แพ้กันเธอใช้มืออีกข้างกุมมือเล็กเอาไว้เพื่อส่งผ่านความอบอุ่น“ฟังข้านะ...”“ตอนนี้สิ่งสำคัญคือเปาเปาต้องตั้งสติให้ดีเข้าใจไหม?”ซังซังสบตาอีกฝ่ายอย่างจริงจังก่อนจะกวาดสายตามองฝ่านความโกลาหลรอบกาย“อย่าเพิ่งยอม

ความหวังลมๆแล้งๆของซังซังพังทลายอีกครั้งพวกนางถูกพวกโจรตะครุบตัวไว้ได้สำเร็จและถูกฉุดกระชากลากถูอย่างไร้ความเมตตา“กรี๊ดดด!คุณหนู!”เปาเปากรีดร้องสุดเสียงเมื่อมือหนาหยาบกร้านของโจรพุ่งมาคว้าเรือนผมของนางไว้เต็มแรงร่างเล็กกระตุกถอยหลังจนล้มครืนขณะที่ซังซังเองก็ถูกโจรอีกคนตะครุบเข้าที่ลำแขนบอบบางอย่าง

หลินมู่จำต้องกลืนความเสียดายลงคอเมื่อถูกกุนซือโจวข่ายตักเตือนซังซังถูกลากออกจากกระโจมตรงไปยังกระโจมแม่ทัพใหญ่กลางค่ายทหารทันทีโดยมีร่างสูงของโจวข่ายเดินไล่ตามมาติดๆเพื่อรับชมเรื่องสนุกที่กำลังจะเกิดขึ้นเมื่อคนทั้งสามมาถึงกระโจมของเหลียงอ๋องรองแม่ทัพหลินมู่หน้าโหดก็เหลือบมองโจวข่ายพร้อมกับส่งสัญญานบ