Nehir valizini çekip yakın arkadaşı Selin Yavuz'un evine geldi.Elini kaldırıp kapıyı usulca çaldı, bir kenara çekilip sessizce bekledi.Selin'le Nehir ikisi de yetimdi. İkisi birlikte yetiştirme yurdunda büyümüştü, kardeşten farksızdılar.Aras onu yanına aldığı gün Selin ona şunu söylemişti: "Nehir, bir gün seni istemezse eve dön, tamam mı?"Nehir, Aras'ın evinden vazgeçme cesaretini işte bu sözden almıştı.Selin kapıyı çabucak açtı. Onu görünce dudakları yukarı kıvrıldı, gözleri gülerek parladı."Nehir, nasıl geldin?"Nehir valizin sapını sıkıca kavradı. Biraz utanarak konuştu: "Selin, sana sığınmaya geldim."Selin ancak o zaman elindeki valizi fark etti. Yüzündeki gülümseme bir anda dondu. "Ne oldu?"Nehir hiçbir şey olmamış gibi gülümsedi. "Ondan ayrıldık."Selin bir an şaşkın kaldı, zorla gülümsemeye çalışan Nehir'e baktı.Avuç içi kadar yüz, çökmüş göz çukurlarına kadar zayıflamıştı. Teni bembeyazdı.Soğuk rüzgârda duran bedeni kâğıt kadar incecikti.Nehir'in bu hâlini görünce Se
Leer más