Aras Bey, Boşuna Dövünme, Nehir Evlendi의 모든 챕터: 챕터 21 - 챕터 30

Aras'ın soğuk ve mesafeli yüzü yavaş yavaş soğudu. Gözlerinin ve kaşlarının kenarına bile iliklere işleyen bir soğukluk yayıldı.Elindeki kadehi bıraktı. Buz gibi gözlerini Taner'e çevirdi. "Sen ne düşünüyorsun?"Taner cesaretle tahmin yürüttü: "Bence biraz hoşlanmışsındır. Yoksa Mert'in onunla yattığını söylemesini duyunca neden başından aşağı şarap dökesin?"Aras soğuk bir kahkaha attı. "Benden ayrılır ayrılmaz Mert'le yattı. Bir an alışamayıp onu terbiye ettim. Buna hoşlanmak mı deniyor?"Bunu söylerken gözlerindeki soğukluk çoktan çekilmişti. Geriye yalnızca kayıtsızlık ve mesafe kalmıştı. Sanki terbiye ettiği kişiyi hiç umursamıyordu.Taner onun bu hâlini görünce biraz rahatladı.Aras ruhsal titizliği olan biriydi. Oynadığı kadının dönüp başkasıyla yatması karşısında bir an alışamaması normaldi.Üstelik Nehire döner dönmez Aras, Nehir'le ilişkisini bitirmişti. Bu, Aras'ın kalbinde Nehir'in, yani o yerine konan kişinin hiç önemli olmadığını gösteriyordu.Taner daha fazla bir şey sö

Nehir yağmurun altında eve koşup girdikten sonra gece elbisesini çıkardı. Boynundaki elmas kolyeyi de çıkarıp kutuya attı.Yarın bunları Mert'e geri gönderecekti. Onun eşyaları fazlasıyla iğrençti, hiçbirini istemezdi.Kutuyu kapattıktan sonra banyoya gitti. Küvetin musluğunu açıp suya uzandı.Lifi alıp yüzünü ve sırtını çılgınca ovdu. Teni kızarana kadar ovduktan sonra aynadaki kendine baktı.Makyajı çıkınca geriye yalnızca hastalıklı bir solgunluk kalmıştı. Yüzünde hiç canlılık yoktu. Gözlerinin dibi ışıksız ve cansızdı.Işığı göremiyordu, sıcaklığı hissedemiyordu.Pis bir karınca gibiydi, herkes üstüne basabilirdi.Ama o da onurlu bir insandı..."Onur."Nehir bu iki kelimeyi çiğneyip kendi kendine acı acı güldü. Kendini Aras'a sattığı andan beri zaten onuru kalmamıştı.Saçlarını kurulayıp yatağa uzandı. Çok bitkin bir hâlde yeniden derin bir uykuya daldı.Yağmurda ıslandığı için hastalığı epey ağırlaşmıştı. Nehir ertesi gün öğleden sonraya kadar başını gömüp uyudu.Selin bütün gece

Serum askısını iterek kendi odasına yürüdü. Selin tam o sırada çorbayı alıp geldi. Nehir'in ayağa kalktığını görünce hemen yanına koştu."Ateşin yeni düştü, sağa sola mı yürüyorsun? Canından bezdin mi?"Selin onu hasta yatağına oturttu, sert bir yüzle azarladı. "Kendin kalp hastasısın, biraz dikkat etmeyi bilmiyor musun?"Nehir'in içi ısındı. Dudaklarını büzüp gülümsedi. "Raporu almaya gitmiştim."Selin çorba kutusunun kapağını açarken onu azarladı. "Ben alırdım zaten, sen neden dolaşıyorsun?"Sonra ilgiyle elini uzattı. "Rapor nerede? Bakayım."Nehir gözlerini kırpıştırdı. Selin'e yalan söylemek istemiyordu ama yine de içinden gelmeden söyledi: "Doktora gösterdim, muayene odasında unuttum."Selin bunu duyunca fazla düşünmedi, yalnızca sağlığıyla ilgilendi. "Rapor ne diyor?"Nehir aceleye getirmeden cevap verdi: "Sadece kan tahlili, bir şey yok."Selin çorbayı karıştıran çubuklarını bıraktı. Çok ciddi bir şekilde Nehir'e baktı. "Sen sıradan biri değilsin. Kalp hastası biri için kan tah

Derin ve baygın bir uykudayken telefon birden durmadan titredi.Yorgun gözlerini araladı. Zorla doğrulup telefonu açtı."Bebeğim."Mert'in sesi telefonun öbür ucundan geldi. "Duydum ki dün ateşin çıkmış. Şimdi nasılsın?"Sesini duyunca ölü gibi duran canlılığı zorla geri çağrıldı.Mert çok tuhaftı. Ondan hep yalnızca yatmak isteyen biri, birden neden sağlığını soruyordu?Mesaj, telefon... Yoksa ölmek üzere olduğunu mu öğrenmişti de onu bırakmaya karar vermişti?Aklına bin türlü şey geldi ama yüzüne vurmadan sakin bir sesle cevap verdi. "İyiyim.""İyiyse iyi."Mert baştan savma bir şey söyledi, sonra sabırsızca sordu: "Az önce beni aradığına göre o iş halloldu mu?"Nehir biliyordu. Mert'in sağlığıyla ilgilenmesi mümkün değildi. Asıl amacı buydu.Yataktan doğrulup tek eliyle ağrıyan alnını tuttu. Soğuk bir sesle konuştu: "Aras Bey'le görüştüm. Düşüneceğini söyledi."O gün kurtulmak için uydurduğu bahane, Aras'ı rahatsız edici bir görüntüyle tehdit edip ondan proje koparmaktı.Çok kesin k

Nehir endişelenmesin diye hemen teselli etti: "Senin düğünün için diyet yapıyordum işte."Selin kaşlarını çatıp onu azarladı: "Çöp gibi olmuşsun, ne diyeti? Beni dinle, bundan sonra her öğünde üç tabak pilav yiyeceksin!"Emre kahkahayı patlattı: "Her öğün üç tabak pilav yerse Nehir ne hâle gelir."Selin burnundan soludu: "Benim Nehir'im ne hâle gelirse gelsin güzel."Emre başını salladı: "Evet evet, senin Nehir'in nasıl olsa güzel. Şimdi benimle deneme makyajına gelebilir miyiz?"Emre araya girince Selin Nehir'i azarlamayı unuttu. Onu çekip makyaj odasına götürdü.Gelinlik mağazasında düğün günü makyajını denediler. Sonra düğün salonuna gidip programın provasını yaptılar.Hepsi bittikten sonra Emre, Selin'i ve Nehir'i bir restorana götürüp yemek yedirdi. Sonra ikisini eve bıraktı.Selin eve dönüp biraz dinlendi. Sonra eşyalarını toplamaya başladı.Emre evlilik evini satın almıştı. Selin evlendikten sonra oraya taşınacaktı."Nehir, ben yeni evime taşınınca bu küçük ev sana emanet. Yuvam