All Chapters of Aras Bey, Boşuna Dövünme, Nehir Evlendi: Chapter 11 - Chapter 20

"Aras Bey, tanıştırayım, bu benim kadınım Nehir Arslan."Mert'in rahat rahat tanıtması Nehir'i şaşırttı.Bir zamanlar hayal ettiği o unvana, bir sapık aracılığıyla kavuşacağını hiç düşünmemişti.Hayal ettiği adam ise kadehiyle oynamaya devam ediyor, ona bakmıyordu bile.Sanki burada olan hiçbir şey onu ilgilendirmiyordu. Ne kadar soğuk, ne kadar acımasız.Aras'ın hiç ilgi göstermediğini gören Mert, hemen Nehir'in çenesini kaldırdı."Aras Bey, bak, senin Nehire'ne çok benziyor, değil mi?"Bugün Çelik Holding'e proje görüşmesine gitmişti. Orada Nehir'e çok benzeyen Nehire Hanım'la karşılaşmıştı.Biraz soruşturunca, yeni dönen Nehire Hanım'ın Aras'ın kadını olduğunu öğrenmişti.Hemen Karaca Holding'e gidip Nehir'le Nehire'nin benzer yüzlerini bahane ederek Aras'a yanaşmış, böylece onu davet etmeyi başarmıştı.Mert düşünüyordu: Aras tenezzül edip gelmişti. Birazdan bu fırsatı kullanıp şehrin batısındaki projeyi kapmalıydı.Mert'in sözlerini duyan Aras, ancak o zaman soğuk bakışlarını yavaş

"Şimdi kura çekiyoruz. Aynı sayıyı çekenler eş olur, yer değiştirin, yan yana oturmak yok~"Aylin kâğıt topları masaya koydu. Aynı sayıyı çeken iki kişi otomatik olarak eş oluyordu.İlk elde dört kişi oynayacaktı. Diğerleri sırasını bekleyecek, 1 ve 2 sayısını çekenler önce oynayacaktı.Nehir talihsiz bir şekilde 2'yi çekti.Başını kaldırıp karşısına baktı. Aras 1'i çekmişti, yani tam da onun karşı takımıydı.1'i çeken Aylin de Nehir'e kaş kaldırdı. Birazdan seni nasıl mahvedeceğimi göreceksin."Bir tane daha 2 var, kimde?"Taner bir an tereddüt etti, sonra avucundaki kâğıdı açtı.Nehir'e gülümsedi. "Ben kâğıt oyununu pek bilmem. Birazdan sana güveniyorum."Nehir ağlamaktan beter bir gülümsemeyle karşılık verdi.Aslında uslu bir kızdı. Böyle kâğıt oyunlarını pek oynamazdı.Aylin kuralları da o kadar hızlı anlatmıştı ki oyunun nasıl oynandığını aklında tutamamıştı. Taner gibi bir eğlence adamı da bilmiyordu. Bu bile bile yapılmış bir şey olmalıydı. Hatta kura çekilirken Aylin'in hile ya

Nehir, Mert'in yalan söyleyeceğini hiç düşünmemişti. Birden ne yapacağını bilemedi.Aras'ın ruhsal bir titizliği vardı. Onun başka biriyle ilişkiye girmesine izin vermeyeceğini söylemişti.Aras'a bir şeyler açıklamak istedi. Ama aralarındaki ilişki bitmişti, açıklamaya gerek yoktu.Tereddüt ederken Aras birden çenesini ona doğru kaldırdı. "Madem bu kadar saf, o zaman o doldursun."Mert, Aras'ın Nehir'e fırsat verdiğini görünce hemen şişeyi Nehir'e uzattı. "Çabuk git."Nehir Aras'ın öfkeleneceğini sanmıştı. Ama onda tek bir duygu değişimi yoktu. Hatta fikrini değiştirip ona içki doldurmasını istemişti.Nehir bir şey anlamadı. Ama Mert'in acelesiyle şişeyi yeniden alıp eğilerek Aras'ın kadehini doldurmaya başladı.İçki daha dökülmemişti ki yine o belirgin eklemli el kadehin ağzını kapattı.Aras sis gibi soğuk gözlerini kaldırıp ona dik dik baktı. "Diz çökerek doldur."Bu kez Mert, Aras'ın Nehir'e bilerek yüklendiğinden yüzde yüz emin oldu.Ama bir şeyi anlayamadı. Aras neden Nehir'e yükl

Nehir'in proje alabileceğini söylediğini duyan Mert'in ilgisi bir anda uyandı.Şehrin batısındaki proje için ihale gelecek ay başlıyordu. Aile büyüğü, bu projeyi alırsa Özkan Holding'in varis koltuğunu ona vereceğini söylemişti.Ama bu sefer rakibi başkentten gelen Gür Holding'di. Ülkenin en büyük şirketlerinden biriydi. Mesleki alanda onu yenmek çok zordu. Bu yüzden projeyi Aras'a yaranarak almak istemişti.Ama Aras çok zordu.Bu sefer Taner'e yalvarıp tanıştırmasını sağlamasa Aras'ı görmesi bile mümkün olmayacaktı.Bu yüzden Aras'a yaranarak proje almak neredeyse imkânsızdı.Nehir projeyi almasına yardım edebilirse elbette çok iyi olurdu. Ama...Şüpheyle Nehir'e sordu: "Madem elinde Aras'a karşı bir koz var, neden onu tehdit edip yükselmedin?"Nehir hemen konuştu: "Kim demiş yapmadığımı? Tehdit ettim. Sevgilisi olmak istediğimi söyledim ama kabul etmedi."Mert gözlerini kısıp ona baktı. "İsteğini kabul etmiyorsa tekrar tehdit etmenin ne faydası olacak?"Nehir yemin eder gibi konuştu:

Aras'ın uzun boylu, dik bedeni birden kaskatı kesildi.Kana susamış kasvetli gözleri, gölün dibindeki buz gibiydi. İnsanı bir anda dondurabilirdi.Bir süre ona baktıktan sonra hızla elini çekti. On küsur ıslak mendil çekip parmaklarını çılgınca sildi.Bu hareketi görünce Nehir kendini tutamayıp güldü. "Mert Bey yattığını söylemişti zaten. Aras Bey yine de yoklamak istedi. Ne gerek vardı?"Gözlerinde de dudağının kenarında da bir gülümseme vardı. Utançtan ya da öfkeden eser yoktu. Aksine görmüş geçirmiş birinin havası vardı.Bu umursamaz tavır ve peş peşe gelen meydan okumalar, son derece terbiyeli Aras'ı birden öfkelendirdi.Elindeki yırtılmış mendilleri fırlattı, çenesini sertçe kavradı.Bütün gücüyle sıktı. Küçük ve beyaz çenesi anında morardı.Nehir acıdan bembeyaz oldu. Aras umursamadı, yüzünü yüzüne yaklaştırdı."Sana söylemedim mi? Aras Karaca'nın kullandığı şeye kimse dokunamaz!"Gözlerinde öldürme isteği vardı. Çenesini kavrayan eli daha da sıktı, sanki bütün çenesini sökecekti