บทนำหญิงสาวเริ่มแยกไม่ออกแล้วว่าค็อกเทลสีอำพันในแก้วทรงกระบอกตรงหน้าคือแก้วที่สามหรือแก้วที่ห้า…ตอนนี้เธอนั่งอยู่หน้าเคาน์เตอร์บาร์ของโรงแรมหรูระดับห้าดาวกลางกรุงวาลดอร์ เมืองหลวงของสาธารณรัฐอาซาเรีย ขณะที่สองข้างแก้มเริ่มร้อนผ่าวและเปลี่ยนเป็นสีระเรื่อ ส่วนเปลือกตาก็หนักอึ้งจนต้องกะพริบถี่ๆ เพื่อรักษาระดับการมองเห็นไม่ให้พร่ามัวไปมากกว่านี้ เพราะเธอเริ่มรู้สึกตัวแล้วว่า แม้จะยังไม่ถึงขั้นฟุบลงกับโต๊ะหรือพูดจาไม่รู้เรื่อง แต่ความสามารถในการตัดสินใจของเธอก็กำลังลดลงอย่างรวดเร็ว ซึ่งมันสวนทางกับความมั่นใจที่เพิ่มขึ้นอย่างไม่มีเหตุผลเสียอย่างนั้น ก่อนที่บาร์เทนเดอร์หนุ่มที่รอยืนให้บริการอยู่ตั้งแต่เมื่อครู่จะส่งยิ้มสุภาพพลางขยับเข้ามาใกล้เมื่อเห็นว่าเธอกำลังกรึ่มได้ที่ “รับเพิ่มอีกแก้วไหมครับคุณผู้หญิง”“ไม่ล่ะค่ะ ขอบคุณ” เจนิตา ยกมือขึ้นปฏิเสธ ก่อนจะหันไปประกาศเป็นภาษาอังกฤษอย่างชัดถ้อยชัดคำกับเพื่อนร่วมโต๊ะด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ฉันยังมีสติครบถ้วนทุกประการ แค่รู้สึกว่าสถาปนิกที่นี่ออกแบบพื้นโรงแรมให้เอียงไปนิดหน่อยเท่านั้นเอง”คำพูดนั้นเรียกเสียงหัวเราะจากเพื่อนครีเอเตอร์ชาวสิงคโ
آخر تحديث : 2026-10-14
