Todos os capítulos de The Billionaire's Doctor Wife : Capítulo 11 - Capítulo 20

"Hoy, Celestine! Humarap ka sa akin!"Umalingawngaw ang matinis at walang modong boses ni Cloe sa kahabaan ng pribadong hallway ng VIP floor. Napatigil si Celestine sa paglalakad at dahan-dahang humarap, habang ang ilang nars at staff ay nagsimula nang magbulungan."Dr. Soriano, nasa loob ka ng ospital. Pakiusap, ibaba mo ang boses mo," malamig at propesyunal na saway ni Celestine."I don't care!" asik ni Cloe, habang mabilis na lumalapit at dinuduro si Celestine. "Ang landi mo! Porket pasyente mo si Liam, ginagamit mo ang posisyon mo para akayin siya? Hindi mo ba nakikita na ako ang kasama niya rito? Isang hamak na doktor ka lang, huwag kang umasta na parang papatulan ka ng isang Valerius!"Tumingin si Celestine sa kaniya nang may halong poot ngunit nananatiling kalmado ang kaniyang tindig. "Dr. Soriano, baka nakakalimutan mo na doktor ka rin. Pero sa inaasal mo ngayon, mukhang mas kailangan mo ng psychiatric evaluation kaysa sa akin. Pumasok ako sa kwartong iyon para sa medikal na t

Ang katahimikan sa loob ng malawak na sala ng mansyon ay tila isang mabigat na pader na unti-unting dumudurog sa pagkatao ni Liam. Ang kaniyang mga tuhod, na kilala sa pagiging matatag sa harap ng pinakamalalaking boardroom sa California, ay nanghihina ngayon. Ang hawak niyang brown folder ay tila naging isang pirasong tingga—mabigat, malamig, at naglalaman ng katotohanang tuluyang bumasag sa kaniyang mundo."C-Celestine..." Ang pangalang ilang araw niyang pinag-ensayuhang bigkasin nang may paglambing ay lumabas sa kaniyang bibig bilang isang basag at nanginginig na bulong.Huminga nang malalim si Celestine habang pababa sa huling baitang ng hagdan. Ang kaniyang posturing ay nananatiling tuwid, elegante, at puno ng awtoridad—ang tindig ng isang reynang nasa loob ng sarili niyang kaharian. Walang bakas ng gulat sa kaniyang mga mata. Walang luhang katulad ng sa batang labing-walo taong gulang na iniwan sa hallway ng ospital limang taon na ang nakalipas. Ang kaniyang mukha ay isang blang

"Gabriel, sandali, let me explain—"Hindi na natapos ni Celestine ang kaniyang sasabihin kay Gabriel. Bago pa man makahakbang ang orthopedic surgeon upang bawiin siya, marahas ngunit maingat na hinatak ni Liam si Celestine papasok ng bukas na elevator na nasa kanilang tabi. Mabilis na pinindot ni Liam ang 'close' button at ang basement parking floor."Liam! Ano ba! Bitiwan mo ako!" sigaw ni Celestine nang magsara ang pinto ng elevator.Sa sobrang inis at galit dahil sa ginawang eksena ni Liam sa hallway, pinagpapalo ni Celestine ang dibdib at balikat ng lalaki gamit ang kaniyang mga palad. "Walang modo ka talaga! Bakit mo kailangang sabihin 'yon sa harap ni Gabriel?! Bakit kailangang ipahiya mo ako sa buong ospital?!"Nakatayo lang si Liam, hindi gumagalaw at hinahayaan lang ang asawa na ilabas ang lahat ng galit nito sa kaniya. Ngunit pagkalipas ng ilang sandali, napansin ni Celestine na biglang huminto ang lalaki sa pagsalag.Napatingin si Celestine sa mukha ni Liam. Parang namutla

Doon ay tuluyang nagkalapit ang kanilang mga mukha—isang pulgada na lamang ang distansya at damang-dama na nila ang init ng hininga ng isa't isa. Unti-unting nagmulat ng mga mata si Liam. Ang kaniyang madidilim na paningin ay seryosong nakatitig ngayon nang diretso sa mga mata ng doktora, tila ba biglang nawala ang espiritu ng alak sa kaniyang operates."You are... so beautiful, Celestine," seryoso at paos ang baritonong boses ni Liam.Dahan-dahang itinaas ni Liam ang kaniyang kabilang kamay at marahang hinawakan ang malambot na pisngi ni Celestine, pinupunasan ang ilang hibla ng buhok nito. Sa isang iglap, tumagilid ang ulo ni Liam at tangkang hahalikan sana ang mga labi ng doktora upang nakawin ang sandali.Subalit mabilis na nag-react ang katawan ni Celestine. Bago pa man dumapo ang mga labi ni Liam, marahas at mabilis niyang itinulak ang dibdib ng bilyonaryo palayo sa kaniya.Namumula ang buong mukha ni Celestine habang mabilis na tumayo mula sa kama. Iniwan niya ang bimpo at ang

Nawala ang bigat ng emosyon sa loob ng mansyon nang biglang tumunog ang telepono ni Celestine. Nang sagutin niya ito, boses ng medical director ng kanilang ospital ang sumalubong sa kaniya—may halong pag-aalala at awtoridad. Isang biglaang patawag ang kaniyang natanggap dahil sa isang seryosong reklamo. Walang pag-aalinlangang iniwan ni Celestine ang bahay, pinipilit na itabi muna ang gulo sa diwa nila ni Liam upang unahin ang kaniyang tungkulin.Pagdating niya sa opisina ng head director, isang naghuhumiyaw na babae ang kaniyang nadatnan. Galit na galit ito at sinasabing ang iniresetang gamot daw ni Celestine ang naging mitsa ng lalong paglala ng sakit ng kaniyang anak.Kunot-noong pinagmasdan ni Celestine ang mukha ng babae. Sinubukan niyang alalahanin ang hitsura nito, ngunit sa dami ng pasyenteng kaniyang hinahawakan araw-araw, halos hindi niya ito makilala."Misis, pakihupa naman po ang boses ninyo," mahinahong pakiusap ni Celestine, pinapanatili ang kaniyang propesyunal na galaw