ตอนที่ 11: คุณชายหยกขาวเหยียบฉางอันเสียงระฆังทองเหลืองลึกก้องจากหอกลางเมืองหลวงบอกเวลาต้นยามซื่อ (09.00 – 10.59 น.) แสงแดดต้นสารทฤดูสาดส่องลงบนพื้นถนนหินแกรนิตสีเทาของตลาดหลวงซีอวิ๋น นครหลวงฉางอัน ฝุ่นละอองละเอียดปลิวคว้างในอากาศ สะท้อนกับเงาหลังคาโค้งของโรงเตี๊ยมและร้านรวงที่ตั้งเรียงรายยาวสุดลูกหูลูกตาทว่าในวันนี้ ความคึกคักของตลาดทิศตะวันตกกลับต่างไปจากทุกวันฝูงชนจำนวนมหาศาลเบียดเสียดกันจนถนนกว้างดูแคบลงถนัดตา ทั้งชาวบ้านในชุดผ้าป่านหยาบสีคราม พ่อค้าหาบเร่ ไปจนถึงบ่าวรับใช้จากจวนขุนนางใหญ่ ทุกสายตาล้วนจับจ้องไปยังสิ่งปลูกสร้างสามชั้นที่ตั้งตระหง่านอยู่หัวมุมถนน ป้ายไม้บูรพาทิศสีดำสนิทสลักอักษรตัวจารึกด้วยทองคำเปลวเปล่งประกายคมกล้าว่า“สำนักโอสถเทียนอวิ๋น”กลิ่นอายอุ่นโชยของสมุนไพรอบแห้ง กลิ่นชะเอมเทศ และรากโสมจาง ๆ ลอยล่องออกมาจากประตูด้านหน้า ลมฤดูใบไม้ร่วงพัดพากลิ่นขมอมหวานนั้นกระจายไปทั่วบริเวณ ช่วยบรรเทาความอบอ้าวจากคลื่นมนุษย์ได้อย่างน่าประหลาด“ถอยไปนิด ขยับไปทางซ้ายอีกหน่อย”เสียงทุ้มกังวานทว่าเฉียบขาดของชายวัยกลางคนดังขึ้นที่หน้าบันไดหินอ่อน หลิวอวิ๋น ในชุดผ้าไหมสีเทาหม่
Huling Na-update : 2026-10-22 Magbasa pa