วันสุดท้ายของค่ายอาสามาถึงเร็วกว่าที่คิด หลังจากเกือบสองอาทิตย์ที่ทุกคนตื่นเช้า กินข้าวง่าย ๆ ช่วยกันทาสี ซ่อมโต๊ะ ขนของ เดินขึ้นลงทางดิน และลุ้นทุกวันว่าฝนจะตกหรือไม่ โรงเรียนบนดอยที่เคยดูเก่าและเงียบก็เปลี่ยนไปมาก ผนังห้องเรียนมีภาพภูเขา ป่า สัตว์ และตัวการ์ตูนสีสดที่ปั้นชากับทีมศิลป์ช่วยกันวาด หน้าต่างหลายบานปิดสนิท ไฟในห้องเรียนกลับมาใช้ได้ โต๊ะเก้าอี้ถูกซ่อมจนเรียบร้อยสนามด้านหน้าโรงเรียนมีเด็ก ๆ วิ่งเล่นและหัวเราะตอนพิธีปิดเด็กนักเรียนเอาดอกไม้เล็ก ๆ ที่เก็บจากข้างทางมามอบให้อาสาสมัคร เด็กผู้หญิงคนเดิมที่เคยถามปั้นชาว่า ‘กวางมีแฟนไหม’ วิ่งมาหาเธอพร้อมพวงดอกไม้“พี่ปั้นคะ”“หืม?”“ให้ค่ะ”ปั้นชาย่อตัวรับ “ขอบคุณค่ะ”เด็กยิ้มกว้างก่อนเหลือบไปทางคีตะที่กำลังช่วยยกกล่อง“แล้วแฟนพี่ล่ะคะ”ปั้นชาชะงัก “ไม่ใช่แฟน”เด็กทำหน้าไม่เชื่อ “พี่คีตะบอกว่ายัง”ปั้นชาหันขวับ “เขาพูดตอนไหน”“วันนั้นค่ะ”“…”เด็กวิ่งหนีไปก่อน ปั้นชายืนถือพวงดอกไม้สายตาค่อย ๆ หันไปหาคีตะ ชายหนุ่มที่อยู่ไกลออกไปเงยหน้าพอดี พอเห็นสายตาเธอเขาทำหน้างง ปั้นชายกนิ้วชี้แล้วชี้มาที่เขาคีตะชี้ตัวเอง‘ผม?’ปั้นชาพยักหน้า คีต
Última actualización : 2026-11-06 Leer más