โจวซื่อหรานยืนตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ สีหน้าของเขาเผยถึงความตื่นตระหนกออกมาชั่วขณะ"จืออวี๋ เธอฟังฉันก่อน...""เสื้อผ้าพวกนี้เธอต้องซักไหม?"ฉันพูดขัดจังหวะเขาแล้วชี้ไปที่กองเสื้อผ้ากับกางเกงที่กองอยู่บนโซฟาหน้าของเขาซีดจนน่ากลัว เขารีบคว้ามือฉันไว้ "จืออวี๋ เธออย่าเป็นแบบนี้สิ ฟังฉันอธิบายก่อน""ฉันเป็นแบบไหน? ไม่รบกวนพวกเธอไม่ดีหรอกเหรอ?"ฉันมองเขา มุมปากยกขึ้นยิ้มบางๆเขาส่ายหน้า น้ำเสียงมีความลังเลที่ระมัดระวัง"เธอไม่โกรธเหรอ?"ฉันรู้ว่าทำไมเขาถึงประหลาดใจได้ขนาดนั้นครึ่งปีก่อนวันที่จับได้ว่าเขานอกใจกับเย่เจินเจิน ฉันเป็นเหมือนคนบ้าไม่เพียงแต่พิมพ์รูปบนเตียงของพวกเขาพันกว่าภาพไปแปะที่ประตูบริษัทยังแทงเขาไปสามครั้งตอนที่เขาขอหย่าแล้วปีนขึ้นไปบนดาดฟ้าวันนั้นพ่อแม่กับเพื่อนสนิทของฉันลากโจวซื่อหรานที่ตัวเปื้อนเลือด ให้เขาถือรายงานตรวจสุขภาพคุกเข่าตรงหน้าฉัน "จืออวี๋ เธอท้องแล้วนะ! ก็เห็นแก่เด็กเถอะ ยกโทษให้เขาสักครั้ง!"ตอนนั้นทุกคนคิดว่าฉันเป็นคนบ้าแต่ตอนนี้ ฉันแค่เงียบๆ ค่อยๆ แกะนิ้วเขาออกทีละนิ้ว"เพราะไม่จำเป็น"พอพูดจบ เด็กในอ้อมแขนเขาก็เริ่มกระสับกระส่าย เสี
Read more