Semua Bab เกิดใหม่คราวนี้ขอเป็นคู่หมั้นตัวร้ายของบอดี้การ์ดตาบอด ยุค80: Bab 1 - Bab 10

ตอนที่ 2 ชีวิตใหม่ของคุณหนูเหวินเหวินจื้อฮุ่ยนอนมองผ้าม่านหน้าต่าง ที่โบกไปมาตามแรงลม เธอย้อนคิดทบทวนถึงเรื่องของตนเองที่ผ่านมา ที่แท้แล้วเธอก็เป็นผู้เกิดใหม่นั่นเอง และเหตุการณ์ก่อนหน้าที่ทำให้เธอต้องถูกหามส่งโรงพยาบาล ก็เป็นเพราะน้องรักของเธอต้องการหัดขับรถและเพราะความคึกคะนองโง่ ๆ จึงทำให้รถยนต์เสียหลักชนกับต้นไม้ หากชนคนเข้าละก็ น้องเธอคงถูกจับเข้าคุก ถึงแม้ว่าในปี 1983 กฎหมายจะไม่เข้มงวดเท่าปี 1970 แต่ท่านผู้นำก็ประกาศอย่างเด็ดขาด ว่าจะไม่ปล่อยให้คนทำผิดลอยนวล“คุณหนูเหวินดื่มน้ำหรือเปล่าคะ” เสียงแม่บ้านเก่าแก่ปลุกให้เธอตื่นจากภวังค์ หญิงสาวหันมายิ้มอย่างอ่อนแรง แม่บ้านชราเห็นแล้วก็พลันปวดใจ“อย่าหาว่าป้าพูดมากเลยนะคะ คุณหนูต้องมาเจ็บตัวก็เพราะคุณชายน้อยแท้ ๆ ร้องจะขับรถ ทั้ง ๆ ที่ตัวเองก็เพิ่งจะอยู่มัธยม รถพังไม่เท่าไร ชีวิตคุณหนูมีแค่ชีวิตเดียว ถ้าพังไปจะเอาที่ไหนมาซ่อม อีกอย่างคุณท่านก็ตามใจเสียเหลือเกิน ของอะไร ๆ ก็ยกให้หมด ขนาดของคุณนายใหญ่...” เสียงอ่อนแรงของคนเจ็บดังขัดคำพูดของแม่บ้านชราก่อนที่แม่บ้านจะพูดสิ่งที่ไม่ควรออกมา“ป้าซู!...ฉันอยากกินนมที่โรงอาหารค่ะ” ป้าซูหยุ

ตอนที่ 4 พวกเสแสร้ง“อาฮุ่ยตื่นแล้ว มานั่งนี่เร็วแม่ทำซุปครีมเห็ด มาให้ เห็ดกับครีมซื้อมาจาก Department Store เชียวนะน้องชายลูกกับอาโม่ไปรอตั้งแต่ห้างยังไม่เปิด”“ใช่ครับ ผมน่ะไม่เท่าไร แต่พี่โม่เฉินน่ะสิ กำลังป่วยด้วย”“อาฮุ่ยอย่าไปฟังคุณอากับเจ๋อหยูพูดเลย เรื่องเล็กน้อยพวกนั้นอย่าใส่ใจ ขอแค่คุณหายดีผมก็พอใจแล้ว มาเถอะเดี๋ยวอาหารจะเย็นแล้วจะไม่อร่อย” ถังโม่เฉินยกมือโอบหญิงสาว ทว่าเหวินจื้อฮุ่ยก็เบี่ยงตัวก่อน มือที่หมายจะวางบนไหล่ของหญิงสาวพลันตกลง ร่างสูงแทบคะมำไปข้างหน้าเหวินจื้อฮุ่ยเดินไปมองอาหารบนโต๊ะ แต่ละอย่างเป็นของที่น้องชายเธอชอบ หากเป็นเมื่อก่อนเธอคงจะยินดี และดีใจที่ได้ยินว่าคนรักไปนั่งรอซื้อของมาทำอาหารให้เธอตั้งแต่ห้างยังไม่เปิด ทว่าบัดนี้ความตายไปเบิกตาเธอให้สว่างแล้ว ดังนั้นเรื่องที่เขาทำช่างเสแสร้ง“ทำไมไม่รอให้ห้างเปิดก่อนล่ะคะ เดี๋ยวนี้รัฐนำเข้าสินค้าจากต่างประเทศเยอะกว่าต้นปี 80 ฉันคิดว่าข้าวของย่อมมีมากพอ ไม่จำเป็นต้องแสดงความโง่เขลาไปนั่งรอแล้วค่ะ”“อาฮุ่ย” ดวงตาของคนทั้งสามเบิกขึ้น แม่เลี้ยงเธอเรียกเสียงเบา คล้ายไม่อยากจะเชื่อ“พี่สาวทำไมพูดแบบนี้ล่ะครับ พวกเรา

ตอนที่ 6 หรือฮุ่ยฮุ่ยจะไม่สบายเหวินจื้อฮุ่ยนอนคว่ำหน้าบนโซฟา ตรงหน้ามีหนังสือการ์ตูนเล่มเล็กกางอยู่ เธอกวาดสายตามองไปจนสุดบรรทัด จากนั้นก็ไล่สายตาลงมาด้านล่าง“โอ๊ย! ทำไมถึงไม่ฟังพี่ลิงฉันเลย ดูสิปีศาจปลอมตัวมาชัด ๆ ยังจะคิดว่าเป็นคนบริสุทธิ์อีก พี่ลิงหนีไปเลยไม่ต้องติดตามแล้ว” คนตัวเล็กผุดลุกขึ้นนั่ง ฟาดหนังสือการ์ตูนลงบนโต๊ะ ก่อนจะกอดอกฮึดฮัดอย่างหงุดหงิดไป๋เว่ยเจินเงยหน้าจากโต๊ะทำงาน เขาลุกขึ้นเดินมาหยิบหนังสือการ์ตูนขึ้นมาอ่าน“ซานต่าไป่กู่จิง สามครั้งพิชิตปีศาจกระดูกขาว ฮุ่ยฮุ่ยชอบอ่านการ์ตูนแบบนี้เหรอ”“ก็มันกำลังฮิตนี่คะ พี่เว่ยเจิน พี่ว่าพระอาจารย์ทำไมถึงต้องเชื่อปีศาจ แล้วไม่ฟังศิษย์ของตนเองล่ะ”ไป๋เว่ยเจินชะงักมือกำลังจะปิดหนังสือ หันมามองสาวน้อยที่นั่งแก้มป่อง ชายหนุ่มเม้มปากแน่น ราวกับกำลังชั่งใจ“พระอาจารย์ท่านเมตตามากไปน่ะ เห็นทุกคนเป็นคนดีหมด” เขาตอบช้า ๆ สายตายังคงจ้องมองปกสมุดที่อยู่ในมือ ดวงตาข้างเดียวหม่นแสงลง ในใจนึกถึงคู่หมั้นสาวที่ถูกคนอื่นหลอกด้วยคำหวาน ก่อนจะพูดออกมาอีกคำ“แต่คนเมตตาแบบนั้น บางทีก็ถูกหลอกง่าย” “ใช่เลย! ฉันว่าพี่ลิงฉลาดกว่าอีก ถ้าไม่มีเขา พระ

ตอนที่ 8 ต่างจากเดิมบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยกับข้าวที่เป็นของโปรดของสองพี่น้อง ป้าอวี๋ตักข้าวเสร็จก็หลบไปด้านข้างบนโต๊ะมีถ้วยข้าวทั้งหมดแปดถ้วย ทว่าคนที่นั่งกินกลับมาแค่สามคน“พี่เว่ยเจิน ลองเกี๊ยวน้ำจานนี้นะคะ ฉันเลือกกุ้งตัวโต ๆ แล้วบอกป้าซูให้สับหมูให้ละเอียด พี่จะได้ไม่เจอก้อนมันแข็ง ๆ” หญิงสาวตักเกี๊ยวน้ำใส่ถ้วยเล็ก แล้วยื่นให้กับชายหนุ่มไป๋เว่ยเจินรับมาถือไว้ ก่อนจะก้มหน้ากินเข้าไปชิ้นใหญ่ ใบหน้าดูอ่อนโยนเป็นอย่างมาก“ชามนี้...ซุปไก่นี่ฉันให้ตุ๋นตั้งแต่เช้า พี่ลองกินตอนร้อน ๆ นะ หอมมากเลย ฉันบอกให้ใส่พุทราเพิ่มด้วย พี่ชอบกินพุทราใช่ไหมล่ะคะ” ไม่เพียงแค่พุทรา แต่น่องไก่ชิ้นโตก็ถูกวางลงบนถ้วยข้าวของเขาจนเต็ม“ข้าวนี่หอมมากเลยพี่ เป็นข้าวญี่ปุ่นล็อตใหม่ พี่กินกับเนื้อผัดซอสหอยนางรมดูสิ อร่อยมากนะ”“ขอบคุณเธอมาก แต่ไม่ต้องห่วงพี่หรอกฮุ่ยฮุ่ยก็กินบ้าง” เขาส่งยิ้มให้กับเธอ“ไม่ห่วงได้ไง พี่น่ะชอบทำงานจนลืมเวลา ถ้าพี่ไม่รู้จักดูแลตัวเอง วันหน้าฉันแต่งกับพี่แล้วพี่จะอยู่กับฉันได้นานเหรอ อายุเราก็ห่างกันมาก พี่ต้องดูแลตัวเองตั้งแต่วันนี้นะ”เว่ยเจินไม่ได้ตอบอะไร เพียงคีบกุ้งตัวหนึ่งลงไปใ

ตอนที่ 10 ในฐานะคู่หมั้นเช้าวันต่อมารถยนต์สีดำคันใหญ่ก็แล่นเข้ามาจอดที่หน้าบ้านตระกูลเหวิน ไป๋เว่ยเจินรีบเดินเข้าไปในบ้าน พร้อมกับลูกน้องบอดี้การ์ดอีกหลายคน เสียงฝีเท้าที่วิ่งเข้ามาทำเอาเหวินฉู่กวงประมุขไร้อำนาจ และภรรยาใหม่ พร้อมทั้งบริวารที่นั่งดื่มชาต่างพากันสะดุ้งตกใจ“เกิดอะไรขึ้นคะน้องเขย” เฉินจิ้งอี๋ขยับตัวไปใกล้ หน้าอกอวบเบียดแขนของเหวินฉู่กวงจนแทบจะหลอมร่าง เช่นเดียวกับถังลี่ฮวาที่กอดแขนสามีตนเองแน่นเช่นกัน“นี่มันเรื่องอะไรกันไป๋เว่ยเจิน แกกล้าพาคนมาบุกบ้านฉัน ไม่เกรงกลัวกฎหมายแล้วหรือ”เหวินฉู่กวงตวาดเสียงกร้าว ใบหน้าบ่งบอกถึงความไม่พอใจและหวาดระแวงไป๋เว่ยเจินหยุดยืนห่างจากโต๊ะน้ำชาไม่กี่ก้าว สายตาคมกริบกวาดมองทุกคนในห้องอย่างเยือกเย็น ทว่าสายตาของเขาก็หยุดที่ใบหน้าของถังโม่เฉินอย่างเย็นชา จนอีกฝ่ายต้องขยับเบียดกายเข้าหาเหวินเจ๋อหยู และก้มหน้านิ่ง“คุณอาฉู่กวง ผมมารับฮุ่ยฮุ่ย” เขาเหยียดยิ้มพลางมองไปยังถังโม่เฉินอีกครั้ง“และในฐานะคู่หมั้น ต่อจากนี้ไปผมจะเป็นคนรับส่งเธอด้วยตนเอง เพื่อความปลอดภัย ผมเชื่อว่าคุณอาคงเข้าใจเจตนาอันบริสุทธิ์ของผม” เหวินฉู่กวงตบโต๊ะจนแสบฝ่ามือ ทว