ตอนที่ 1 บทนำ

“กรี๊ด!...ช่วยฉันด้วย” เหวินจื้อฮุ่ยกรีดร้องออกมาจนสุดเสียง ดวงตาเรียวเบิกขยายขึ้น ร่างเพรียวบางค่อย ๆ กลิ้งลงจากเขา

“เหวินจื้อฮุ่ย!...อดทนไว้” เธอมองใบหน้าที่ตื่นตกใจ ของชายตาบอดที่ได้ชื่อว่าเป็นคู่หมั้น เขาพยายามจะคว้ามือเธอที่ยื่นออกไป ทว่าปลายนิ้วที่เกือบจะสัมผัสกันได้ ก็พลันหลุดออกจากกัน

ปัง! กระสุนลูกหนึ่งเจาะเข้าที่ต้นแขนของไป๋เว่ยเจิน คู่หมั้นตาบอดของเธอค่อย ๆ ทรุดลงกับพื้น พร้อมกับร่างของเธอที่ตกกระแทกลงไปด้านล่าง ใบหูคล้ายจะได้ยินเสียงกะโหลกศีรษะที่แตกดังโพละ!

ภาพทุกอย่างดับมืดราวกับรัตติกาลที่ไร้ขอบเขต วิญญาณสีขาวเรืองแสงหลุดออกจากร่าง เธอนั่งยอง ๆ ใช้มือจิ้มไปที่ร่างกายของตนเอง ทว่านิ้วเธอไม่อาจสัมผัสกับกายหยาบที่นอนเบิกตาโพลงได้เลย

“ไม่จริง!...อึก...อึก...ฉันจะตายได้ยังไง ฮื้อ ๆ ม่ายย ฉันไม่อยากตาย ฮื้อ”

เหวินจื้อฮุ่ยร้องไห้ออกมาอย่างสุดเสียง ความเสียใจ ความผิดหวัง ใบหน้าพี่ใหญ่ ลอยเด่นในความคิด ดวงตาเรียวปิดลงช้า ๆ ในใจอึดอัดจนเจ็บไปหมด

“พี่คะ หนูฉันทำผิดไปแล้วค่ะ หนูไม่น่าหลงเชื่อถังโม่เฉินเลย มันหลอกหนูมาขาย! ไอ้ชั่วนั่น มันต้องไม่ตายดีแน่ ๆ หนูควรจะเชื่อพี่มากกว่านี้”

หากเธอยอมเชื่อพี่ชายเธอ หากเธอยอมเชื่อไป๋เว่ยเจินคู่หมั้น เธอคงไม่ถูกหลอกมาขายแบบนี้

ในขณะที่กำลังร้องไห้เสียใจอยู่นั้น เธอก็ได้ยินเสียงเรียกจากทางด้านหลัง

“อาฮุ่ย” เสียงเรียกที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว น้ำเสียงแหบแห้งที่ฟังดูเจ็บปวดอย่างสุดหัวใจ ลากร่างกายที่ชุ่มไปด้วยเลือดไถลลงจากเขา เดินลากขามาอย่างยากลำบาก

“ไป๋เว่ยเจิน! พี่เห็นฉันเหรอคะ” เหวินจื้อฮุ่ยลุกขึ้นหันไปมองด้วยความดีใจ กำลังวิ่งเข้าไปหา ทว่าร่างกำยำก็เดินผ่านทะลุร่างโปร่งแสงของเธอไป หญิงสาวเบิกตามองด้วยดวงตาสั่นพร่า

เขาเดินไปคุกเข่าที่พื้น รั้งตัวหญิงสาวขึ้นมากอด

“อาฮุ่ยทำไมเธอถึงได้โง่ขนาดนี้ เธอรู้ไหมความโง่ของเธอมันส่งผลกระทบต่อใครบ้าง อาเจิ้งพี่ชายที่รักที่สุด เพราะออกตามหาเธอไม่ได้หลับนอน ตอนนี้ถูกรถชนไม่ได้สติแล้วเป็นตายเท่ากัน พ่อของเธอก็ไม่แม้แต่จะสนใจ ในขณะที่พวกเธอสองพี่น้องคนหนึ่งตาย อีกคนไม่ได้สติ แต่พ่อเธอกลับไปจัดงานวันเกิดให้กับลูกชายที่เกิดจากแม่เลี้ยง! อาฮุ่ยน้องที่เธอรัก อยากให้เธอตายรู้บ้างไหม” เสียงแหบพร่าตะโกนใส่หน้า ถึงแม้จะรู้ว่าเธอจะไม่ได้ยิน

เหวินจื้อฮุ่ยเบิกตาขึ้น ใบหน้าหวานส่ายไปมา ไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน พ่อเธอแต่งงานใหม่ก็จริง แต่น้าถังลี่ฮวาก็รักเธอเหมือนลูก น้องชายก็รักเธอมาก ทำไม!...ไม่จริงใช่ไหม

“อาฮุ่ยเธอเกลียดฉัน เกลียดเพราะฉันมีตาข้างเดียว แต่เธอรู้ไหม ว่าคนตาบอดอย่างฉันทำอะไรเพื่อเธอบ้าง”  ไป๋เว่ยเจินหยิบขวดอะไรบางอย่างออกมาจากกางเกง เขาเปิดฝาเทมันลงคอ

“นายน้อยจับตัวถังโม่เฉินและพวกได้หมดแล้วครับ”

“ตัดแขน ตัดขา กรีดหน้ามัน แล้วค่อยฆ่าพวกมันให้หมด!” เสียงเหี้ยมเอ่ยออกมา พร้อมกับแขนที่กอดกระชับร่างเพรียวบางเอาไว้แน่น

“ครับ!”

เสียงฝีเท้าของเหล่าลูกน้องที่เดินออกไป ก่อนจะมีเสียงกรีดร้องโหยหวนดังขึ้นมา ถังโม่เฉินหลานชายถังลี่ฮวา พวกมันวางแผนหลอกเธอมาขาย! สกุลเหิว

“อาฮุ่ยชีวิตนี้ เธอตอบแทนความโง่ด้วยชีวิตไปแล้ว หากชาติหน้ามีจริง ขอให้เธอฉลาดกว่านี้สักหน่อย อย่าหลงคำหวานที่ไม่จริงใจของผู้อื่นอีก เธอไม่รักฉันก็ไม่เป็นไร ฉันได้แต่รักเธอก็พอแล้ว...อึก!”

“ไป๋เว่ยเจิน นายเป็นอะไร” เหวินจื้อฮุ่ยถลาเข้ามาคุกเข่าตรงข้าง ๆ เธอยื่นมือออกไป หมายจะเช็ดเลือดที่ริมฝีปากของชายหนุ่ม ทว่าก็ไม่อาจเช็ดได้

“เว่ยเจิน ทำไม...นาย”

“เธอเป็นคนขี้กลัวขนาดนี้ ฉันจะปล่อยให้เธอไปปรโลกคนเดียวได้ยังไง อาฮุ่ยถึงจะเดินจับมือเธอไม่ได้ แต่ฉันจะปกป้องเธอ ชาติหน้าเธอรักฉันบ้างได้ไหม...”

ไม่มีเสียงหลุดออกมาจากปากของไป๋เว่ยเจินอีก มีเพียงร่างสองร่างที่นอนกอดกัน พร้อมกับลมหายใจที่แผ่วเบาของชายหนุ่ม

“เว่ยเจิน! นายบ้าไปแล้วเหรอตายเพื่อคนอย่างฉัน มันคุ้มแล้วเหรอ! ฮื้อ...สวรรค์ฉันเหวินจื้อฮุ่ยทำผิด ก็ลงโทษฉันคนเดียว ทำไมต้องพรากชีวิตพี่ชายฉัน ทำไมต้องพรากชีวิตไป๋เว่ยเจินไปด้วย ฮื้อ ๆ ขอโทษฉันขอโทษ เกอเกอหนูขอโทษ พี่เว่ยเจินฉันขอโทษ”

ร่างโปร่งแสงคุกเข่ากรีดร้องลั่นป่า สายลมวูบหนึ่งพัดปลิวทุกอย่างให้หายไปในพริบตา ความมืดมิดพลันสว่างจ้า

เฮือก!...

ร่างเพรียวบางสะดุ้งตื่นขึ้นมา ไฟสีขาวนวลส่องสว่างจนแสบตา เธอหยีตามองไปรอบ ๆ ใบหน้าที่คุ้นเคยเฝ้าข้างเตียง

“พี่สาว ฮื้อ ๆ พี่อย่าทำให้ผมตกใจได้ไหม”

“จื้อฮุ่ยตื่นแล้ว แม่ตกใจหมดแล้ว เจ๋อหยูน้องชายของลูกร้องไห้จนตาบวมดูสิ” เหวินจื้อฮุ่ยมองแม่เลี้ยงที่ดันแผ่นหลังเหวินเจ๋อหยูเข้ามาใกล้ด้วยดวงตาทุ้มลึก

“อ้อจริงสิอาโม่เฉินเองก็นั่งเฝ้าไม่ได้หลับ นี่ออกไปซื้อน้ำ ทุกคนเป็นห่วงลูกมากนะ ดีใจจังที่ลูกกลับมา”

ใช่!...ดีใจจังที่เธอกลับมา และกลับมาคราวนี้ทั้งน้องรัก แม่เลี้ยง พ่อแท้ ๆ แฟนหนุ่มสุดที่รัก เธอจะตอบแทนให้เป็นอย่างดี รอรับความรักจากเธอเอาไว้ได้เลย!

ริมฝีปากขาวซีดเหยียดยิ้มออกมา พร้อมกับเอนตัวลงไปนอนหลับตาอีกครั้ง

‘ฉันกลับมาแล้ว ปีนป่ายจากขุมนรกมาเพื่อพวกแกโดยเฉพาะ!’