ชั่วโมงต่อมา "ตัวเอง.. เขาไม่ไหวแล้วอะ ไปนอนกันเถอะ" เป็นเสียงบอยที่บอกกับแฟนหนุ่มเพราะรู้สึกเมามายเสียเหลือเกิน ถ้าดื่มต่อไปคงได้ให้แฟนแบกกลับห้องแน่ ๆ "ไปสิ" แฟนหนุ่มของบอยก็ตกลงอย่างว่าง่าย ลุกขึ้นแล้วดึงให้บอยลุกขึ้นตาม ด้วยที่ไม่ได้เมามายเท่าบอยเลยทำให้เขาเป็นหลักให้คนเมาได้เกาะได้ "งั้นเราก็ไปนอนกันเถอะ ดึกแล้ว.." เมื่อเห็นเพื่อนเกาะแขนแฟนไปแล้วแตงโมจึงหันไปพูดกับบอลด้วยน้ำเสียงยานคางบ้าง แสดงให้เห็นว่าเธอก็เมามายไม่น้อยเหมือนกัน แต่ว่าไม่เมาเท่าน้องสาวเจ้าของวันเกิด ที่เมาจนนั่งแทบไม่อยู่บนเก้าอี้ "ว่าแต่วา แกกลับห้องไหวไหมเนี่ย ฉันไปส่งไหม?" แตงโมหันไปถามเพื่อนที่ตาเยิ้มหวานฉ่ำราวกับกินน้ำตาลเข้าไปทั้งโกดัง "ไม่เปนราย.. ฉานกลับหวาย.." วาวีโบกมือปฏิเสธน้ำใจเพื่อนด้วยเข้าใจว่าตัวเองไม่ได้เมามากจนกลับห้องไม่ไหว ไม่ใช่ว่าไม่เคยดื่มเสียหน่อย ห้องอยู่แค่นี้กลับได้สบายอยู่แล้ว "แกแน่ใจนะ ฉันไปส่งดีกว่า" แตงโมยังไม่เลิกเป็นห่วงเพื่อน "ห้องฉานอยู่โตงนี้เอง.. แกไปนอนป๊าย.." วาวีปฏิเสธเพื่อนอีกครั้งพร้อมกับปัดมือแตงโมที่มาจับไหล่ "ตามใจแก งั้นพวกฉันไปแล้วนะ" แตงโมถอนหายใจกับ
Last Updated : 2026-11-05 Read more