Todos los capítulos de Where love blooms เมื่อความรักผลิบาน: Capítulo 11 - Capítulo 20

: พรีม“ฮ้าววววว” ฉันเดินหาวมาตามทาง วันนี้ฉันมามหาลัยแต่เช้าเพราะต้องรีบเตรียมงาน อีกไม่กี่วันงานกีฬามหาลัยก็จะเริ่มแล้ว งานโปรเจกต์คณะก็ยังทำไม่เสร็จเลย ยังดีที่ไม่ต้องไปร่วมแข่งด้วย แต่ถ้าการนอนเป็นกีฬาก็จะร่วมแข่งอยู่ = = วันหยุดที่ผ่านมาก็ทำนู่นทำนี่แปปๆ ก็เช้าวันจันทร์อีกแล้ว หลังจากเหตุการณ์ในตอนนั้นฉันกับพี่อคิณก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย เขาคงไม่ได้คิดจะหลบหน้าฉันหรอกนะ หลังจากที่จับมือกันในตอนนั้น..ฉันนึกถึงคืนนั้นขึ้นมา ถ้าเป็นเหตุการณ์คู่รักมันคงดูโรแมนติกน่าดู แต่สถานการณ์ของฉันกับเพื่อนสนิทพี่ชายเนี่ยนะ มันดูแปลก ๆ = = ฉันยอมรับเลยว่าตอนเจอกันครั้งแรกที่บ้านฉันเขาหล่อมาก หล่อแบบ คนอะไรหล่อโฮกกก -o- แต่ตานั่นชอบทำหน้าตายใส่ฉันตลอด คนอะไรนิ่งเป็นหินเลย บ้าชะมัดฉันเดินคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยจนเดินมาถึงห้องศิลปกรรม“ไงมึง งานเสร็จยัง” เอแคล์เอ่ยทักฉัน ในขณะที่เจ้าตัวกำลังวุ่นอยู่กับการผสมสีลงบนจากอันใหญ่เท่าบ้าน - -“ใกล้ละ มึงอะ”“งานอาร์ตมันต้องทำตอนมีฟิลค่าา ไม่รีบ”“ไม่รีบ แต่มึงต้องส่งแล้วค่าาา” ฉันหันไปเอ็ดยัยเพื่อนสนิทเบา ๆ ก่อนจะหันกลับมาดูงานของตัวเองแล้วเริ่มบรรจงสีลงบนจา

เอี๊ยดดดด!ผมเหยียบเบรกกะทันหันจนรถชะลอหยุดลงกลางสี่แยกบนถนนเส้นใหญ่ที่ค่อนข้างเงียบ โชคดีที่ถนนตรงหน้าไม่มีรถตามมา ผมนิ่งไปชั่วขณะ ก่อนจะหันขวับไปมองคนข้างๆ พรีมเองก็ดูตกใจเล็กน้อยกับการเบรกเมื่อครู่ แต่พอสบตาผม เธอกลับเม้มปากเหมือนกำลังกลั้นยิ้ม“พรีม”ผมเรียกชื่อเธอช้าๆ“คะ?” เธอตอบกลับมาด้วยสีหน้าใสซื่อเกินเหตุผมจ้องเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองอย่างคนที่ไม่รู้จะเริ่มพูดจากตรงไหนดีให้ตายเถอะ ผมคิดมาตลอดว่าตัวเองเป็นคนใจเย็นพอจะรับมือกับเธอได้ แต่ดูเหมือนผมจะประเมินตัวเองสูงเกินไปหน่อย“เธอรู้ไหมว่ากำลังพูดอะไรอยู่”“รู้สิคะ”เธอตอบทันที“หนูบอกว่าถ้าไม่อยากให้พี่เจย์รู้ตอนนี้ เราก็ยังไม่ต้องบอกเขา ไม่ได้เหรอ” ผมมองเธออย่างไม่อยากเชื่อหูตัวเองเธอพูดเหมือนมันเป็นเรื่องง่าย ๆ แต่สำหรับผม มันไม่เคยง่ายเลย เพราะถ้าผมตอบตกลง นั่นก็หมายความว่าผมกำลังจะได้ทำในสิ่งที่ตัวเองอยากทำมาตลอด และถ้าผมยอมรับความรู้สึกของเธอในตอนนี้ ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะยังสามารถกลับไปทำตัวเหมือนเดิมกับเธอได้อีกหรือเปล่า… ผมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะหันกลับไปมองถนน“คาดเข็มขัดให้เรียบร้อยก่อน”“

ช่วงบ่าย หน้าตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์“มึงเป็นอะไร ช่วงนี้ดูว่างจังวะ” เจย์เอ่ยถามเพื่อนสนิทที่กำลังเก็บของใส่กระเป๋า หลังจากเลิกคลาสเรียน“กูก็ว่างของกูปกติ” เขาตอบกลับเรียบๆ“แล้วทำไมช่วงนี้กูเรียกไปไหนก็ไม่ค่อยไป แต่พอกูพูดถึงน้องกูทีไร มึงว่างตลอด”“มึงคิดมาก”“กูยังไม่ได้พูดอะไรเลยนะ”“…”“ไอ้คิณ มึงมีอะไรปิดบังกูหรือเปล่า”” มี”“อะไร?!”“กูไม่อยากฟังมึงบ่น”พูดแล้วก็สะพายกระเป๋าแล้วเดินหนีไปหน้าตาเฉย ช่วงนี้เจย์เองก็ดูเหมือนยุ่งอยู่กับเรื่องสาวๆ ที่เข้ามา ซึ่งปกติเจย์เองก็เป็นคนที่สาวๆ เข้าหาเยอะอยู่แล้วแต่ช่วงนี้เหมือนจะยุ่งอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่งมากเป็นพิเศษ แน่นอนเพื่อนสนิทอย่างอคิณก็พอรู้มาบ้างแต่ไม่ได้คิดจะสนใจอะไร…ตกเย็น พรีมกับอคิณไปดูหนังด้วยกัน แต่พอเดินออกจากโรงหนังได้ไม่เท่าไหร่ก็ดันบังเอิญเจอกับเจย์และกลุ่มเพื่อนที่กำลังเดินมาทางพวกเขาพอดี“อ้าว พวกมึง?” พรีมรีบขยับออกห่างจากอคิณเล็กน้อยโดยอัตโนมัติ ขณะที่อีกฝ่ายยังคงยืนนิ่งเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เจย์เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าอคิณ“มึงมาทำอะไรที่นี่วะไอ้คิณ”“กินข้าว”“แล้วน้องกู?”“ไม่รู้ กูเพิ่งเจอ”“…”พรีมหันไปมองอคิณทั

: วันหยุดพรีมกับอคิณมาเดทกันตามปกติ ทั้งคู่เดินจับไปตามทางเดินในห้าง ระหว่างทางก็พูดคุยกันเรื่องหนังที่เพิ่งดูจบ ก่อนจะชวนกันไปหาร้านนั่งกินข้าวกันต่อทั้งคู่เดินตรงไปตามทางเดินมาเรื่อยๆ โดยไม่ทันสังเกตว่ามีคนสองคนกำลังเดินสวนมาจากอีกฝั่ง จนกระทั่งระยะห่างระหว่างกันเหลือเพียงไม่กี่ก้าว“พรีม?”เสียงคุ้นหูดังขึ้นตรงหน้า ทำให้พรีมเงยหน้าขึ้นมอง ก่อนจะชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าเป็นพี่ชายตัวเอง“พี่เจย์?” พรีมชะงักเล็กน้อย แต่ที่แปลกไปมากกว่านั้นคือที่มือพี่ชายตัวเองกำลังจับอยู่กับผู้หญิงอีกคนอยู่ที่ยืนอยู่ข้างๆ เขาทั้งสี่คนยืนนิ่งไปชั่วขณะ เจย์นิ่งไปสองวิ เขาไปที่มือของทั้งคู่สลับกันอีกครั้ง ก่อนเงยหน้าขึ้นถาม“พวกมึงมาทำอะไรกันที่นี่วะ”“เดินห้างค่ะ” พรีมตอบหน้าตาเฉย“กูรู้ว่าเดินห้าง แต่พวกมึงสองคนมาได้ไง?”“ก็ขับรถมาค่ะ” เธอตอบพร้อมรอยยิ้ม“พรีม!”“อะไร หนูตอบคำถามพี่อยู่นะ “อคิณหลุดหัวเราะในลำคอก่อนจะส่ายหัวเบาๆ ให้กับความกวนที่ไม่มีใครยอมใครของพี่น้องคู่นี้ ก่อนจะโดนเจย์หันมาจ้องเขม็ง“มึงก็อีกคน ยืนเงียบทำไมวะ”“แล้วจะให้กูพูดอะไร”“มึงกับน้องกู…” เจย์เว้นช่วง ก่อนจะชี้ไปยังมือท

: พรีมตั้งแต่ตกลงกันว่าจะไปเที่ยว ชีวิตของฉันก็เต็มไปด้วยข้อความในกลุ่มแชตที่ชื่อ “ทริปปีใหม่” ซึ่งมีสมาชิกอยู่กันแค่สามคน - - กว่าที่จะได้ข้อสรุปว่าจะไปไหน พี่เจย์กับพี่คิณก็เถียงกันไปแล้วไม่รู้กี่รอบ[Jay: ไปใกล้ ๆ ก็พอ][Akin: แล้วแต่มึง][Preem: พี่สองคนหยุดเถียงกันได้ไหมคะ][Jay: ก็มันเริ่มก่อน]เหนื่อยใจจริงๆ สุดท้ายสถานที่ที่เราเลือกก็ไม่ใช่ที่ที่พี่เจย์เสนอ และไม่ใช่ที่ที่พี่คิณเลือกแต่เป็นที่ที่ฉันเลือกเอง แน่นอนว่าฉันชนะ ^o^/…เช้าวันเดินทาง ฉันลงมาพร้อมกระเป๋าเดินทาง แล้วเจอพีเจย์กับอคิณรออยู่แล้ว“ของแค่นี้ทำไมกระเป๋าใหญ่ขนาดนั้นวะ”“หนูไปเที่ยว ไม่ได้ไปค่ายลูกเสือ” ฉันมองค้อนใส่พี่ชายตัวเองเบๆ“ของเธอหนักกว่าของใช้กูทั้งกระเป๋าอีก” ดูนางพูด - -“พี่จะบ่นทำไม พี่ไม่ได้เป็นคนถือเองซะหน่อย” ฉันเดินไปพรางยื่นกระเป๋าให้พี่อคิณเอาไปใส่ไว้ในรถ เขาตอบรับมาโดยไม่พูดอะไร“กูเห็นแล้วหงุดหงิดว่ะ”“งั้นพี่ก็มีแฟนสักคนสิคะ จะได้มีคนถือให้”“กูถือเองได้!”พูดแล้วก็เดินไปที่รถ ระหว่างเดินทางฉันกับพี่ก็คุยกับตามปกติโดยมีอคิณที่นั่งฟังอยู่บ้าง ฉันเลือกไปรีสอร์ตริมแม่น้ำที่มีวิวธรรมชาติเ