All Chapters of I Accidentally Fell in Love with a Dalaga from 1892: Chapter 1 - Chapter 7

"Sir, hindi po pumayag ang kabilang panig sa bagong kondisyon ng kontrata."Hindi man lang nag-angat ng tingin si Liam Hamilton mula sa dokumentong hawak niya."Then tell them we have other options.""Pero, sir, sila po ang pinakamalaking kompanya sa proyekto.""At ako ang may-ari ng perang kailangan nila. Ano ang hindi mo naiintindihan?"Napayuko ang kaniyang assistant."Pasensiya na po, sir.""Next time, make sure you come to me with solutions, not problems."Tumayo si Liam at inayos ang manggas ng kaniyang mamahaling amerikana. Tatlumpu't dalawang taong gulang, half-American at half-Filipino, at tagapagmana ng isang napakalaking negosyo na itinayo ng kaniyang pamilya. Lumaki siya sa Amerika ngunit madalas bumisita sa Pilipinas dahil sa kaniyang ina.Marunong siyang mag-Filipino, bagama't mas komportable siyang magsalita ng Ingles.Matalino siya, mapagmataas, at may ugaling hindi basta-basta napapakiusapan. Hindi siya sanay maghintay at lalong hindi siya sanay na may tumatanggi sa k

“Mr. Hamilton, I believe we should continue this conversation somewhere more comfortable.” Napatingin si Liam kay Rizal. “Honestly, Doctor, I'd appreciate that. I have so many questions, and I'm pretty sure you do too.” “Indeed. But before anything else, have you eaten?” Napahawak si Liam sa tiyan. “Not properly. I've only had a piece of bread since I arrived here.” Napatingin si Rizal sa dalagang nasa may pintuan. “Liwayway, sasamahan mo ba kami? Maaari tayong kumain muna bago namin ipagpatuloy ang pag-uusap.” Bahagyang nagulat ang dalaga. “Ako po, Doktor?” “Oo. Tutal, ikaw naman ang nagdala sa kaniya rito. At maaari mo rin siyang tulungang masanay sa ating lugar.” Napatingin si Liwayway kay Liam. “Hindi ko po alam kung magandang ideya iyan.” “Why?” tanong ni Liam. Napakunot ang noo niya. “Ano?” Napabuntong-hininga si Liam. “Ang sabi ko, bakit hindi magandang ideya?” “Dahil napakarami ninyong tanong at reklamo.” “Hindi pa nga tayo umaalis, hinuhusgahan mo na ako.”

“Nasaan ang shower?!”Halos umalingawngaw ang boses ni Liam sa buong silid.Nakatayo siya sa harap ng isang malaking palanggana, hawak ang tabo na para bang isa itong bagay na hindi niya kailanman nakita sa buong buhay niya.“Hindi ako makapaniwalang ganito ako maliligo!”Tiningnan niya ang timba ng tubig sa tabi niya.“Okay. Calm down, Liam. You've survived worse.”Isinawsaw niya ang tabo sa tubig at dahan-dahang binuhusan ang kaniyang braso.Napasinghap siya.“Cold! Damn it!”Muling tumingin siya sa palanggana.“Nasaan ang heater? Nasaan ang hot water?”Walang sumagot.Siyempre, wala namang heater sa silid na inuupahan niya noong 1892.Matapos ang ilang minutong pakikipag-away sa sarili at sa malamig na tubig, natapos din siyang maligo. Nagsuot siya ng malinis na damit at lumabas ng silid habang pinatutuyo ang kaniyang buhok gamit ang tuwalya.“Good morning, Mr. Hamilton!”Napalingon siya.Nakatayo sa may bakuran si Rizal, may hawak na maliit na supot.“Doctor! Good morning. What br

Alas-singko pa lamang ng umaga ay gising na si Liam.Hindi dahil masipag siya.Kundi dahil hindi siya makatulog nang maayos sa manipis na kutson na para bang may nakatagong mga bato sa ilalim nito.Napabuntong-hininga siya habang nakatitig sa kisame.“Good morning, 1892. I hate you already.”Bumangon siya at inayos ang damit na binili niya kahapon. Tiningnan niya ang sarili sa maliit na salamin.Hindi na siya mukhang bilyonaryong CEO.Mas mukha na siyang lalaking naghahanap ng trabaho sa palengke.“Isang piso kada araw,” bulong niya. “Sa dati kong kumpanya, baka iyon pa lang ang bayad sa kape ng empleyado ko.”Napailing siya at kinuha ang maliit na supot ng mga gamit niya. Sinilip din niya ang cellphone. Nasa mahigit kalahati pa ang baterya nito, kaya agad niya itong ibinalik sa bulsa. Kailangan niyang tipirin ang natitirang kuryente. Wala naman siyang mapagcha-charge-an sa panahong ito.Pagdating niya sa pinagtatrabahuhan, maaga pa rin siya. May ilang manggagawa nang abala sa pagbubu