Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 5

บทที่ 1 กลับเมืองหลวงเพื่อแต่งงาน 1/2รถม้าคันหนึ่งแล่นไปตามถนนสายหลักที่มุ่งหน้าสู่เมืองหลวงอย่างเชื่องช้าภายในรถม้า เหวินชิงหวนนั่งพิงหมอนอิง ใบหน้าขาวนวลปราศจากเครื่องประทินโฉมมากนัก ดวงตาคู่งามทอดมองทิวทัศน์นอกหน้าต่างซึ่งค่อย ๆ เปลี่ยนจากท้องทุ่งกว้างเป็นบ้านเรือนและผู้คนที่หนาแน่นขึ้นนางอายุสิบแปดปีแล้วสิบแปดปีที่ใช้ชีวิตอยู่ในชนบทห่างไกลเมืองหลวง นับตั้งแต่จำความได้ นางก็อาศัยอยู่กับมารดาในเรือนหลังเล็กซึ่งบิดาจัดเตรียมไว้ให้ แม้จะไม่ได้ขัดสนถึงขั้นอดมื้อกินมื้อ แต่ก็ไม่เคยได้รับความเอาใจใส่จากจวนเสนาบดีฝ่ายขวาอย่างที่บุตรีคนอื่นพึงได้รับบางครั้งนางก็อดสงสัยไม่ได้ว่า หากมารดาไม่ได้เป็นอนุภรรยาของเสนาบดีเหวิน ชีวิตของพวกนางสองแม่ลูกจะเป็นเช่นไรทว่าความสงสัยก็เป็นเพียงความสงสัยเท่านั้นคนเราจะเปลี่ยนแปลงสิ่งที่เกิดขึ้นไปแล้วได้อย่างไร“คุณหนู ดื่มน้ำชาสักหน่อยเถิดเจ้าค่ะ”เสียงของสาวใช้ดังขึ้นจากด้านข้าง เสี่ยวชุ่ยยื่นถ้วยชาที่ห่อด้วยผ้ากันความร้อนมาให้เหวินชิงหวนรับมา จิบเพียงเล็กน้อยก่อนวางลง“ใกล้ถึงเมืองหลวงแล้วใช่หรือไม่”“เจ้าค่ะ อีกไม่ถึงครึ่งชั่วยามก็คงถึงประตูเมือง

บทที่ 2 จวนเสนาบดีไม่ต้อนรับ 1/2ยามเช้าของจวนเสนาบดีฝ่ายขวาเริ่มต้นด้วยเสียงนกร้องบนกิ่งไม้ ทว่าบรรยากาศภายในเรือนชิงหลานกลับไม่ได้สดใสตามแสงอรุณเหวินชิงหวนนั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ปล่อยให้เสี่ยวชุ่ยช่วยหวีผมให้ เส้นผมดำขลับถูกหวีอย่างเบามือ ก่อนรวบขึ้นเป็นมวยเรียบง่าย ประดับด้วยปิ่นเงินลายดอกเหมยเพียงชิ้นเดียวนางไม่ได้มีเครื่องประดับล้ำค่าติดตัวมามากนัก ของที่นำมาจากบ้านนอกส่วนใหญ่เป็นของที่มารดาเก็บรักษาไว้ให้ บางชิ้นเป็นของเก่าตั้งแต่ครั้งที่อนุเยี่ยนยังอยู่ในวัยสาว“คุณหนู วันนี้ท่านจะไปคารวะฮูหยินใหญ่หรือเจ้าคะ”เสี่ยวชุ่ยถามพลางหยิบต่างหูมาวางบนโต๊ะ“เมื่อวานกลับมาถึงจวนแล้วไม่ได้ไปคารวะ วันนี้ย่อมต้องไป”“แต่บ่าวได้ยินว่าฮูหยินใหญ่ไม่ค่อยชอบอนุเยี่ยน หากท่านไปแล้วถูกพูดจาไม่ดีใส่...”“นางเป็นฮูหยินเอกของจวน ส่วนมารดาข้าเป็นเพียงอนุภรรยา การที่นางไม่ชอบพวกเราก็ไม่ใช่เรื่องเหนือความคาดหมาย”เหวินชิงหวนกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย“อีกอย่าง ข้าไม่ได้ไปเพื่อให้ฮูหยินใหญ่ชอบ เพียงทำตามธรรมเนียมที่ควรทำเท่านั้น”เสี่ยวชุ่ยถอนหายใจเบา ๆคุณหนูของนางเป็นเช่นนี้เสมอ ไม่ชอบสร้างเรื่อง

บทที่ 3 แผนตกน้ำของคุณหนูรอง 1/3หลังจากกลับมาอยู่ในจวนเสนาบดีได้สามวัน เหวินชิงหวนก็ได้รับเทียบเชิญเข้าร่วมงานเลี้ยงชมบุปผาที่จวนหลินเทียบเชิญสีแดงสดประทับตราลายดอกเหมยถูกวางอยู่บนโต๊ะไม้ภายในเรือนชิงหลานเหวินชิงหวนหยิบขึ้นมาอ่านอีกครั้ง ก่อนจะพลิกดูด้านหลังอย่างพิจารณา“คุณหนู จวนหลินส่งเทียบเชิญมาถึงเราได้อย่างไรเจ้าคะ”เสี่ยวชุ่ยยืนอยู่ข้างโต๊ะ สีหน้าประหลาดใจไม่น้อย“งานเลี้ยงชมบุปผาครั้งนี้คงเชิญบุตรีตระกูลขุนนางทั่วเมืองหลวงกระมัง”“แต่เหตุใดจึงส่งมาให้ท่านด้วย ทั้งที่ท่านเพิ่งกลับมาจากบ้านนอก”“เพราะข้าเป็นบุตรีของเสนาบดีฝ่ายขวาอย่างไรเล่า”เหวินชิงหวนวางเทียบเชิญลงแม้ฮูหยินใหญ่จะไม่ชอบนาง แต่ฐานะของบิดาก็ยังมีประโยชน์อยู่บ้าง อย่างน้อยการเป็นบุตรีของเสนาบดีฝ่ายขวาก็ทำให้นางได้รับเทียบเชิญจากจวนขุนนางชั้นสูงได้“คุณหนู แล้วเราจะไปหรือไม่เจ้าคะ”“ไปสิ”“ท่านไม่กลัวว่าจะถูกคุณหนูใหญ่กลั่นแกล้งหรือเจ้าคะ”เหวินชิงหวนยิ้มบาง“หากไม่ไป จะรู้ได้อย่างไรว่างานเลี้ยงในเมืองหลวงเป็นเช่นไร”เสี่ยวชุ่ยยังคงมีสีหน้าลังเล“แต่บ่าวได้ยินว่าฮูหยินใหญ่จะให้คุณหนูไปกับคุณหนูใหญ่”“เช่นนั้นก็