Dragonball Z

เจย์เลอร์ Jay Z - อายุ 32 สูง 189 เป็นคนห่ามๆ ตรงไปตรงมา ดุ เข้ม เจ้าของฉายา ซั่มได้ ซั่มดี ซั่มให้ห_พัง! ไลลา อายุ 22 สูง 160 ตัวเล็กๆ อวบๆ ตันๆ นิสัยเงียบๆ ไม่ชอบทำตัวเป็นจุดเด่น ชอบอยู่เงียบๆ มีปมกับครอบครัว

ฝากซีรีย์ชุด นางร้าย เรื่องที่ 1 ชื่อเรื่อง เมื่อต้องสวมบทเป็นนางร้ายอุ่นเตียง เกริ่น เมื่อฉันทะลุมิติมาเข้ามาในนิยายบทบาทนางร้ายที่เป็นสาวใช้อุ่นเตียงให้พระเอก แน่นอนว่าหน้าที่ที่ได้รับจากมารดาพระเอกคือการสอนบทเรียนผู้ใหญ่ให้กับพระเอกนิยายเพื่อเตรียมพร้อมไปแต่งงานกับนางเอกนิยายนั่นเอง เรื่องที่ 2 ชื่อเรื่อง เมื่อเจนzทะลุมิติไปเป็นนางร้ายแสนชัง เกริ่น เมื่อเด็กเจนz ทะลุมิติมาในนิยายแปลจีนโบราณที่ตนเองหยิบมาอ่านเรื่องแรกในชีวิต บทบาทที่ได้มาสวมคือ นางร้ายสิวเขอะ ที่ตามตอแยรักพระเอกบ้านจนแต่เป็นลูกหลานขุนนางเก่า (ทำไม?) ประจบประแจงแม่พระเอกนิยายเห็นแก่ตัว (เพื่อ?) โดยไม่สนใจว่าตัวเองจะถูกตั้งฉายาว่า "สตรีหน้าผีไร้ยางอายแห่งเมืองหลวง" ดังนั้นเด็กเจน z คนนี้จึงขอเปลี่ยนโชคชะตามาเป็นคนดีคนสวยขา เริศ เชิด รวยทรัพย์ เจ้าของคลินิกความงามเป็นของตัวเอง ดีกว่าเจ้าค่ะ

มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเอง *สปอยล์เนื้อหาบางส่วน* “เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ "แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ” "ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย “ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ

เยว่ฉีตื่นขึ้นมาในร่างของสตรีผู้หนึ่ง ตรงหน้าเธอคือบุรุษรูปงามชวนมองทว่าเขากลับนั่งอยู่บนรถเข็น บุรุษหนุ่มตรงหน้ามองมาอย่างสงสัยใคร่รู้ ก่อนเอ่ยออกมาว่า "ภรรยาเจ้าฟื้นแล้ว"

ฉันคือมือสังหารที่เก่งกาจที่สุดของหัวหน้ามาเฟีย อเล็กซานเดอร์ และยังเป็นที่ปรึกษาคนสนิทของเขา…รวมถึงเป็นภรรยาลับของเขาด้วย แต่ตลอดห้าปีของการแต่งงานที่ต้องปิดบัง เขาไม่เคยอนุญาตให้ลูกชายของเราเรียกเขาว่าพ่อเลย เขามักจะบอกเสมอว่าตระกูลศัตรูกำลังจับตาดูพวกเราอยู่ตลอด และฉันกับลูกคือจุดอ่อนเพียงอย่างเดียวของเขา ดังนั้นการทำแบบนี้ก็เพื่อปกป้องพวกเรา ฉันเชื่อเขา และคอยช่วยจัดการทุกเรื่องของตระกูลอย่างเงียบ ๆ จนกระทั่งรักแรกของเขา เบลล่า กลับมาพร้อมเด็กชายวัยห้าขวบ เขาถึงกับจองดิสนีย์แลนด์เพื่อให้พวกเขาได้เล่นกันตลอดทั้งวัน วันนั้นคือวันเกิดของลูกชายฉัน และเขาก็ดื้อดึงรอให้พ่อกลับบ้าน มือเล็ก ๆ กอดเค้กที่กำลังละลายเอาไว้แน่น ฉันหมดหวังโดยสิ้นเชิง และตัดสินใจโทรออก “ช่วยลบตัวตนของฉันกับลีโอให้ที ลบข้อมูลของพวกเราทั้งหมดออกไป” แต่เมื่อฉันกับลูกชายหายไปจากโลกนี้อย่างแท้จริง หัวหน้ามาเฟียผู้ทรงอำนาจกลับคลุ้มคลั่ง ออกตามหาพวกเราทั่วทั้งโลก...

"ฉันน่ะเหรอจะหึงแก แกจะไปไหนก็ไป ฉันรำคาญ" "ก็นึกว่าอยากลองเป็นเมียกู เห็นชอบถามกูนักว่ากูหายไปไหน ถ้าจะสนใจเรื่องของกูขนาดนี้มาเป็นเมียกูเลยไหม"