รวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 (NC25+)

ตอนที่ 1: คุณลุงกับแมวของเขาเสียงแมวร้องเบาๆ ดังลอดรั้วเข้ามาในสวนหน้าบ้านของแคททุกเช้า มันกลายเป็นเสียงที่เธอเฝ้ารอ...ไม่ใช่แค่เพราะเธอหลงใหลในความนุ่มนิ่มขี้อ้อนของเจ้าพวกขนฟูเหล่านี้ แต่เพราะเธออยากเห็นเขา "อีธาน" เขาคือชายหนุ่มข้างบ้านที่เพิ่งย้ายมาอยู่ได้ไม่กี่เดือน อายุราวๆ พ่อของเธอ แต่กลับหล่อเข้มแบบคนอายุสามสิบต้นๆ มากกว่า สูงใหญ่ ผิวสีเข้มแบบคนที่ชอบใช้ชีวิตกลางแจ้ง บางวันเขาสวมเสื้อกล้ามกับกางเกงวอร์มเดินเล่นกับแมวในสวน...และนั่นก็คือภาพที่แคทชอบแอบมองอยู่จากหลังผ้าม่านแคทเธออายุยี่สิบปี เป็นสาวลูกครึ่งไทย-อเมริกัน รูปร่างเล็ก ผิวขาวจัด ดวงตากลมโตเหมือนตุ๊กตา และที่สำคัญเธอคลั่งแมวขั้นสุด แต่แมวพันธุ์ที่เธออยากได้นั้นแพงเกินงบของเด็กมหาลัยอย่างเธอจะซื้อได้นั่นจึงเป็นเหตุผลหนึ่งที่เธอแวะไปบ้านอีธานแทบทุกวัน...“วันนี้แคทจะไปเล่นกับใครดีน้า” เสียงเธอพึมพำเบาๆ ขณะเดินเลาะรั้วเข้าไปหลังบ้านเขา ก่อนจะถูกทักด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ“วันนี้เบลล่าขี้อ้อนนะ น่าจะอยากให้แคทอุ้ม”เธอหันไปมองก็เจอกับอีธานที่ยืนพิงต้นไม้ใหญ่ มือข้างหนึ่งถือแก้วกาแฟ อีกข้างลูบหัวแมวเปอร์เซียสีขาวฟู เขาย

ตอนที่ 3 หยุดเรียกลุงได้แล้วเสียงนาฬิกาแขวนบนผนังยังเดินเป็นจังหวะช้า ๆ ขณะที่ภายในห้องครัวยังอบอวลสู้ความอบอุ่นจากอ้อมแขนของชายตรงหน้าได้เลยแคทยังคงนั่งซบอยู่ในอ้อมแขนของอีธาน กลิ่นผิวกายของเขาเองที่ทำให้เธออยากซุกตัวอยู่ตรงนี้นาน ๆ โดยไม่ต้องลุกไปไหนเขาขยับตัวเล็กน้อย ก่อนจะจับคางเธอให้เงยหน้าขึ้นสบตาเขา “ฉันไม่เคยรู้สึก มีชีวิตชีวาขนาดนี้มานานแล้วแคท”เธอยิ้มออกมาอย่างโล่งใจ แต่ยังไม่ทันจะได้พูดอะไร เขากลับเอานิ้วแตะริมฝีปากเธอเบา ๆ แล้วพูดต่อด้วยเสียงทุ้มจริงจัง“แต่ หยุดเรียกลุงได้แล้วนะ”“อ้าว ทำไมล่ะคะ หนูก็ชอบเรียกแบบนั้นนี่นา มันติดปากแล้ว” เธอขมวดคิ้วนิด ๆ“เพราะมันทำให้ฉันรู้สึกว่าฉันแก่เกินไปสำหรับเธอ” เขาหัวเราะเบา ๆ แต่แฝงด้วยความจริงใจ “ตอนที่เธอคร่อมอยู่บนตัวฉัน เธอไม่ใช่เด็กคนนั้นที่แอบมาเล่นกับแมวอีกต่อไปแล้ว เธอเป็นผู้หญิงของฉันเต็มตัว และฉันก็ไม่อยากให้เราอยู่ในสถานะ คุณลุงกับเด็กข้างบ้านอีกต่อไป”แคทนิ่งไปชั่วขณะ ก่อนจะยิ้มบาง ๆ“งั้น...ให้แคทเรียกชื่อคุณแทนได้มั้ยคะ” เธอถาม พลางใช้นิ้วไล้แผ่วเบาที่ต้นคอเขา“อีธาน” เขาตอบทันที “เรียกฉันว่าอีธานทุกครั้งที่เธอ

ตอนที่ 5 ความคิดถึงที่แสนทรมานเสียงร้องของแม่ในตอนเช้าวันยังคงดังก้องในหัวเธอไม่จางหายเธอถูกกระชากออกจากอ้อมกอดของอีธาน ร่างกายยังไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงจะยืน แต่แม่ไม่รอฟังคำอธิบาย มือที่ทั้งผลักทั้งดึงพาเธอกลับบ้านอย่างรวดเร็ว ใบหน้าของแม่เต็มไปด้วยความโกรธจัด ความผิดหวัง และความตกใจสุดขีด ส่วนอีธาน… เธอไม่ได้แม้แต่จะหันไปมองเขาอีกครั้ง“แม่จะไม่ยอมให้ลูกเข้าไปยุ่งกับเขาอีกเด็ดขาด!” เสียงแม่สั่นเครือแต่แข็งกร้าวพ่อยืนรออยู่ในห้องรับแขก เมื่อเห็นสภาพลูกสาวในสภาพเหมือนเพิ่งผ่านเรื่องหนักหน่วงมาทั้งคืน สีหน้าของพ่อเปลี่ยนเป็นแดงก่ำด้วยโทสะทันที“แคท นี่มันเกินไปแล้ว! เขาเป็นผู้ใหญ่! อายุห่างจากลูกตั้งกี่ปี!”“แต่เขาไม่ได้...” แคทพยายามจะอธิบาย แต่เสียงของเธอแผ่วเบาเกินกว่าจะสู้แรงอารมณ์ของผู้เป็นพ่อแม่ได้“พอเถอะ! ลูกไม่รู้เหรอว่าคนทั้งซอยจะมองยังไง ถ้าเรื่องเมื่อคืนรู้ถึงหูใคร! ลูกเป็นผู้หญิงนะ!”เธอได้แต่นิ่ง… กลืนก้อนสะอื้นลงคอ ดวงตาเริ่มพร่าเบลอด้วยน้ำตา เธอไม่ได้ร้องไห้เพราะโดนดุ แต่เพราะเธอไม่รู้ว่าเมื่อไรจะได้เจอเขาอีกหลายวันผ่านไปที่บ้านของอีธานอีธานยืนพิงขอบหน้าต่าง กอดอกแน่

ตอนที่ 7 วันที่รอคอยสองปีผ่านไปอย่างรวดเร็ว...ภายในวันสำเร็จการศึกษาของแคท บนเวทีคณะ ท่ามกลางเสียงแสดงความยินดีจากเพื่อนร่วมรุ่น พ่อแม่ และอาจารย์ แคทก้าวขึ้นไปรับปริญญาในชุดครุยอย่างสง่างามแต่สายตาของเธอหาได้จ้องกล้องที่ถ่ายภาพหรือผู้คนบนเวทีไม่เธอมองผ่านฝูงชนตรงไปยังร่างของชายคนหนึ่งที่ยืนอยู่ไกล ๆ ใต้ต้นไม้ใหญ่หลังตึกเรียนเขาสวมสูทสีเข้มเรียบง่าย ริมฝีปากยิ้มอย่างอ่อนโยน ดวงตาแฝงความภาคภูมิใจที่ไม่อาจซ่อน"อีธาน..." เธอกระซิบในใจ น้ำตาแห่งความดีใจเอ่อล้นอยู่ในดวงตาและแน่นอนงานแต่งงานของพวกเขาก็ตามมาติด ๆ อย่างรวดเร็วเพราะทั้งคู่ได้แพลนทุกอย่างไว้หมดแล้ว @คืนก่อนงานแต่งเสียงแมวร้องเบา ๆ ดังแว่วกลางดึกแคทย่องออกจากบ้านเงียบ ๆ ในชุดคลุมนอนบางเบา เส้นผมยาวสยายกลิ่นหอมของแชมพูยังติดปลายผมหลังเพิ่งอาบน้ำเสร็จพรุ่งนี้เธอจะเป็นเจ้าสาวแล้ว แต่คืนนี้ เธอไม่อาจรอได้อีกแล้วสองปีเต็มที่ต้องอดทน ต้องกอดเขาแค่บางครั้ง ต้องห้ามใจไม่ให้เลยเถิดเกินไปเพราะคำสัญญากับพ่อแม่แต่ตอนนี้ใครจะห้ามเธอได้ล่ะ พรุ่งนี้ก็จะเป็นเมียเขาอย่างเป็นทางการอยู่แล้วแคทมุดรั้วเข้าไปในสวนหลังบ้านของ อีธานอย่าง

ตอนที่ 2 ครางชื่อฉัน "อ๊ะ…" ลลินสะบัดหน้าหนี น้ำตาคลอแต่ก็ปนด้วยไฟบางอย่างที่เธอไม่เคยรู้จักมาก่อนร่างใหญ่ไม่รอฟังคำตอบ เขาขยับสะโพกอย่างรุนแรงและเร็วขึ้น ลมหายใจของเธอกลายเป็นเสียงครางแผ่วที่ไม่อาจกลั้นไว้ได้อีก“อ๊ะ… อย่า… หนู…” เธอสั่นเทาแต่ไร้เรี่ยวแรงจะขัดขืน“ร้องให้ดังกว่านี้สิ ฉันอยากได้ยินเสียงเธอครางตอนโดนฉันกระแทกเข้าไปจนสุด” เขากัดฟันเสียงต่ำ แล้วกดสะโพกกระเด้าแรงขึ้นเรื่อย ๆ จนเตียงสั่นไหวตามจังหวะที่ดุดันเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องอยู่ในห้องสวีท ร่างของเธอโยกไหวไปตามแรงที่เขาบังคับ ทุกครั้งที่เขากระแทก เธอก็ยิ่งสั่น สะโพกเล็กๆ นั้นกระเด้งตอบรับราวกับเธอกำลังขอให้เขาไม่หยุด"เธอเสร็จง่ายขนาดนี้เลยเหรอ" เขาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ "แค่โดนฉันเอาไม่กี่ที ก็กลายเป็นผู้หญิงขี้เงี่ยนที่ขอให้กระแทกแรงๆ แล้วเหรอ"“ไม่ใช่... ไม่ใช่แบบนั้น...” น้ำเสียงสั่น ๆ ของเธอเถียงกลับทั้งน้ำตา แต่สะโพกเธอกลับบิดเบี้ยวตอบรับเขาทุกจังหวะ“เธอนี้มันปากไม่ตรงกับใจเลยนะ” เขาจับร่างเธอพลิกให้คว่ำหน้าไปกับเตียง แล้วดันสะโพกเธอขึ้นสูงด้วยมือเดียว ราวกับควบคุมทุกอย่างในโลกไว้จากนั้นกระแทกกลับเข้ามาอี