Mag-log inรวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 มีเนื้อหา NC เป็นหลัก แนว PWP มีการบรรยายฉากเซ็กส์ อายุต่ำกว่า 18 ปีห้ามอ่าน
view moreตอนที่ 1: คุณลุงกับแมวของเขา
เสียงแมวร้องเบาๆ ดังลอดรั้วเข้ามาในสวนหน้าบ้านของแคททุกเช้า มันกลายเป็นเสียงที่เธอเฝ้ารอ...ไม่ใช่แค่เพราะเธอหลงใหลในความนุ่มนิ่มขี้อ้อนของเจ้าพวกขนฟูเหล่านี้ แต่เพราะเธออยากเห็นเขา "อีธาน" เขาคือชายหนุ่มข้างบ้านที่เพิ่งย้ายมาอยู่ได้ไม่กี่เดือน อายุราวๆ พ่อของเธอ แต่กลับหล่อเข้มแบบคนอายุสามสิบต้นๆ มากกว่า สูงใหญ่ ผิวสีเข้มแบบคนที่ชอบใช้ชีวิตกลางแจ้ง บางวันเขาสวมเสื้อกล้ามกับกางเกงวอร์มเดินเล่นกับแมวในสวน...และนั่นก็คือภาพที่แคทชอบแอบมองอยู่จากหลังผ้าม่าน แคทเธออายุยี่สิบปี เป็นสาวลูกครึ่งไทย-อเมริกัน รูปร่างเล็ก ผิวขาวจัด ดวงตากลมโตเหมือนตุ๊กตา และที่สำคัญเธอคลั่งแมวขั้นสุด แต่แมวพันธุ์ที่เธออยากได้นั้นแพงเกินงบของเด็กมหาลัยอย่างเธอจะซื้อได้ นั่นจึงเป็นเหตุผลหนึ่งที่เธอแวะไปบ้านอีธานแทบทุกวัน... “วันนี้แคทจะไปเล่นกับใครดีน้า” เสียงเธอพึมพำเบาๆ ขณะเดินเลาะรั้วเข้าไปหลังบ้านเขา ก่อนจะถูกทักด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “วันนี้เบลล่าขี้อ้อนนะ น่าจะอยากให้แคทอุ้ม” เธอหันไปมองก็เจอกับอีธานที่ยืนพิงต้นไม้ใหญ่ มือข้างหนึ่งถือแก้วกาแฟ อีกข้างลูบหัวแมวเปอร์เซียสีขาวฟู เขายิ้มให้เธออย่างใจเย็น และนั่นก็ทำให้เธอต้องรีบหลบสายตา กลัวว่าเขาจะจับได้ว่า เธอไม่ได้แวะมาหาแมวอย่างเดียว เธอแวะมาเพราะหัวใจมันเรียกร้องหาเขาต่างหาก เสียงฟู่ของแมวตัวหนึ่งดังขึ้นอย่างกะทันหัน เมื่อเจ้าโซระ แมวสีส้มพันธุ์แร็กดอลล์ได้ยินเสียงเครื่องตัดหญ้าจากบ้านข้าง ๆ ตกใจและกระโจนพรวดหนีไป แต่เล็บของมันกลับเกี่ยวกับข้อมือเล็กของแคทก่อนจะหนีหาย “โอ๊ย…!” เธอร้องออกมาเบาๆ ก่อนจะเห็นเลือดซึมเป็นทางบาง ๆ จากรอยข่วนบนผิวขาวเนียน “แคท” เสียงทุ้มต่ำเรียกเธอจากข้างหลัง อีธานเดินตรงเข้ามา สีหน้าเปลี่ยนทันทีเมื่อเห็นเลือดไหล “ไม่เป็นไร ค่ะเจ้าโซระตกใจเสียงเครื่องตัดหญ้า” เธอพยายามยิ้มกลบความเจ็บ “ตามมา เดี๋ยวฉันทำแผลให้” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง แล้วเดินนำเธอเข้าไปในบ้าน แคทเดินตามไปเงียบ ๆ ด้วยใจที่เต้นแรง ในครัว บ้านของอีธานดูอบอุ่น เรียบหรู และกลิ่นสะอาดแบบผู้ชายโสดรักสบาย เขาเปิดตู้หยิบกล่องปฐมพยาบาลออกมา จัดการเช็ดแอลกอฮอล์บนสำลีแล้วนั่งลงหน้าตู้ เตรียมทำแผล “มานี่ ยื่นมือมา” เขาสั่งเบา ๆ เธอยื่นมือข้างที่มีแผลให้เขาอย่างว่าง่าย ปลายนิ้วของอีธานสัมผัสผิวเธอเบา ๆ แค่นั้นแคทก็รู้สึกได้ถึงไฟฟ้าแล่นปราดผ่านหลังคอ เขากำลังจ้องแผล แต่เธอกลับจ้องหน้าเขา หน้าคม ๆ ที่ใกล้จนเห็นไรเครา เส้นผมที่ปรกหน้าผากเล็กน้อย กลิ่นโคโลญจน์อ่อน ๆ ทำให้เธอเผลอกลืนน้ำลาย “เจ็บไหม” เขาถามขณะใช้ปลายสำลีเช็ดเลือดเบาๆ “นิดหน่อยค่ะ... แต่ตอนนี้หัวใจหนูเต้นแรงกว่าแผลอีก” เขาเงยหน้าขึ้นสบตาเธอ สายตาแปลก ๆ ค้างไว้ชั่วครู่ “อย่าแกล้งฉันเลยแคท…” “แคทไม่ได้แกล้งนะคะ คุณลุงก็หล่อ น่ากินแบบนี้ ใครจะอดใจไหว” เธอพูดพลางโน้มตัวเข้าใกล้ สายตาท้าทาย ไร้ความกลัว เขานิ่งงัน ไม่ถอยแต่ก็ยังไม่ขยับเข้ามา เธอจึงถือโอกาสยื่นหน้าเข้าใกล้จนปลายจมูกเกือบแตะกัน “แคท…” เขาเรียกชื่อเธอเบาๆ เหมือนจะเตือน “หนูโตแล้วนะคะ… คุณลุงไม่ต้องห่วง” มืออีกข้างของเธอยกขึ้นแตะไหล่กว้างแน่นอย่างเบามือ จงใจลูบวนช้าๆ ราวกับสำรวจ อีธานหลับตาแน่นเพียงชั่วครู่ เหมือนกำลังพยายามกลั้นบางอย่างไว้ แต่แคทไม่ให้โอกาสเขาหนี เธอโน้มตัวเข้าไปอีก ริมฝีปากอ่อนนุ่มของเธอแนบเข้ากับมุมปากเขาอย่างแนบแน่นแต่แผ่วเบา เขาไม่ถอย เธอรับรู้ได้..ตอนที่ 10ร่างบางงัวเงียตื่นขึ้นมา เธอยื่นมือออกไปคลำหาที่ว่างข้างกาย แต่พบเพียงความว่างเปล่าและความเย็นชืดของผ้าปูที่นอน มินตราเบิกตาขึ้น เธอรีบลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็วร่างบางกวาดสายตามองหาเขาทั่วห้องแต่ไม่เจอ ความรู้สึกกังวลแวบเข้ามาในใจ จนกระทั่งสายตาไปสะดุดกับไม้เท้าคู่ใจที่เขาเคยใช้ มันตั้งพิงอยู่ที่เดิมอย่างโดดเดี่ยว “คุณภาส... คุณอยู่ไหนคะ”เธอเรียกและพยายามหา“คุณภาส...”เสียงของเธอหายเข้าไปในลำคอทันที เมื่อเห็นร่างใหญ่สง่างามเดินออกมาจากห้องแต่งตัวภาสกรอยู่ในชุดสูทสีเข้ม เนื้อผ้าชั้นดีตัดเย็บอย่างประณีตรับกับรูปร่างที่สมบูรณ์แบบของเขา เขาดูหล่อและทรงพลังอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ไม่มีร่องรอยของคนป่วยหรือผู้พิการเหลืออยู่เลย เขาเดินได้อย่างมั่นคงและสง่างาม“ไงครับ... ที่รัก”เขาทักทายด้วยรอยยิ้มที่ละลายหัวใจ“คุณ... คุณภาส”มินตราอุทานออกมาอย่างตกตะลึง“ครับ...”เขาเดินเข้าไปหาเธอที่เตียง ทุกก้าวเต็มไปด้วยความมั่นใจ เขาโน้มตัวลงไปจูบหน้าผากของเธออย่างอ่อนโยนภาสกรหยิบกล่องสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง และส่งกล่องนั้นให้เธอ ด้านในมีชุดเดรสที่สวยงาม“ลุกไปอาบน้ำแต่ง
ตอนที่ 9น้ำเสียงที่แฝงความน้อยใจและความเสียดายของมินตรา ทำให้ภาสกรต้องตะแคงตัวกลับมาหาเธอทันที เขาจับศีรษะของเธอยกขึ้นมาหนุนแขนของเขาไว้ แล้วใช้ปลายนิ้วเกลี่ยเส้นผมที่ปรกหน้าผากของเธอออกอย่างอ่อนโยน“ใครบอกเธอว่า ถ้าฉันหายดีแล้วเธอจะหมดหน้าที่ไปเฉย ๆ น่ะ”เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่นและจริงจัง“ก็... ก็คุณภาสกลับมาเดินได้แล้วนี่คะ”มินตราตอบเสียงอ้อมแอ้ม“คงไม่ต้องมีพยาบาลพิเศษอย่างมินดูแลต่อแล้ว”“ไม่... ไม่เลย มินตรา” ภาสกรส่ายหน้า“เธอเข้าใจผิดไปไกลมากแล้ว”“ฉันจนหายดีแล้วก็จริง แต่เธอต้องดูแลหัวใจฉันต่อต่างหาก”มินตราเงยหน้ามองเขา ดวงตาเธอเบิกกว้างด้วยความตื้นตัน คำพูดที่จริงใจของเขาทำให้เธอเผลอยิ้มออกมา ความรู้สึกทั้งหมดทำให้แก้มของเธอแดงก่ำทันทีภาสกรยิ้มเอ็นดูกับความน่ารักที่แสดงออกมาอย่างเปิดเผยของเธอ เขาโน้มตัวลงไปใกล้ แล้วจูบเธออย่างแผ่วเบาที่ริมฝีปาก จูบที่นุ่มนวลและอ่อนหวาน ไม่ใช่จูบที่เร่งเร้าเหมือนที่ผ่านมา แต่เป็นจูบเพื่อยืนยันคำมั่นสัญญาของหัวใจ ที่ว่าเขาจะไม่ปล่อยเธอไปไหนมินตราความรู้สึกได้ถึงความรักและปรารถนาจะท่วมท้นจนเธอไม่สามารถยับยั้งได้อีกต่อไป เธอจูบตอ
ตอนที่ 8หลายเดือนผ่านไป...มินตราดูเอาใจใส่ภาสกรอย่างดี ความสัมพันธ์ของพวกเขาได้ก้าวข้ามเส้นแบ่งระหว่างพยาบาลกับคนไข้ไปอย่างถาวร เธอจัดตารางการทำกายภาพบำบัดให้เขาอย่างเคร่งครัดไม่เคยขาด และในตอนกลางคืน เธอก็ยังคงทำหน้าที่เยี่ยวยารักษา ให้เขาอย่างเต็มใจและผลลัพธ์ก็ชัดเจน เพราะอาการของภาสกรมีสัญญาณดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เพราะขาของเขาเริ่มมีความรู้สึกตอบสนองแล้ว รวมถึงรอยยิ้มและแววตาที่สดใสกลับคืนมาสู่ใบหน้าของเขาอย่างเห็นได้ชัดช่วงบ่ายวันหนึ่ง หลังจากกายภาพฝึกเดินเสร็จสิ้น มินตราเข็นรถเข็นพาเขากลับมาพักผ่อนที่ห้อง ภาสกรนั่งพิงพนักรถเข็นใบหน้าเปี่ยมสุข“วันนี้คุณทำได้ดีมากเลยนะคะคุณภาส” มินตราเอ่ยชมด้วยรอยยิ้มที่ภาคภูมิใจ เธอหยุดรถเข็นไว้ตรงหน้าต่าง“คุณเหยียดขาได้เกือบสุดแล้วนะคะ อีกนิดเดียวก็จะกลับมาเดินได้แล้ว”ภาสกรเอื้อมมือมาจับมือของเธอไว้แน่น แล้วจูบที่หลังมือเธออย่างแผ่วเบา“นั่นก็เพราะว่าฉันมีกำลังใจ ที่ดีอยู่ตรงนี้ไม่ใช่เหรอ” เขาตอบกลับด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักจนหญิงสาวหน้าแดงก่ำเมื่อได้ยินคำแซวของเขา จนกระทั่งอีกหลายเดือนผ่านไป การดูแลอย่างเข้มข้นนั้นก็ได้ผลิดอกออกผลอย
ตอนที่ 7มินตราเร่งจังหวะให้เร็วที่สุดเท่าที่ร่างกายเธอจะทำได้ ความรู้สึกวาบหวามจากการถูกเติมเต็มที่สุดสยิว กำลังผลักดันให้เธอต้องปลดปล่อย ขาของเธอสั่นระริก เส้นผมที่รวบตึงไว้เริ่มหลุดลุ่ยภาสกรรับรู้ได้ถึงการบีบรัดที่ร่างกายเธอส่งผ่านลงมา เขากัดกรามแน่น ความเสียวซ่านที่ได้รับนั้นรุนแรงเกินกว่าจะควบคุมได้ มือของเขายังคงขยำเคล้นเต้าทรงของเธออย่างบ้าคลั่ง ส่งเสียงครางกระหึ่มจากลำคอ“มินตรา... ฉัน อ๊ากกกกกก!”ภาสกรคำรามลั่น ก่อนจะส่งสัญญาณว่าเขาถึงขีดสุดแล้ว“อ๊ายยยยยยยยยยยยยย!”มินตรากรีดร้องออกมาพร้อมกันกับร่างกายของเธอเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง ความสุขจากภายในระเบิดออกมาอย่างท่วมท้น พร้อมกับความรู้สึกวาบหวามจากน้ำรักอุ่นร้อนของภาสกรที่ฉีดพุ่งเข้าสู่ช่องทางรักของเธอทั้งคู่ตัวกระตุกแนบชิดกันอยู่บนรถเข็น เป็นการสิ้นสุดของความเร่าร้อนที่ยาวนานและเสียวซ่านมินตราทรุดตัวลงทันที ร่างอ่อนระทวยหมดแรง เธอซบใบหน้าลงกับอกที่เปียกชื้นและกำยำของภาสกร ลมหายใจของเธอหอบถี่ภาสกรใช้มือใหญ่ลูบแผ่นหลังที่เปลือยเปล่าของเธอเบาๆ หัวใจของเขายังคงเต้นรัวด้วยความสุขที่เคยหายไปนาน ความรู้สึกของการมีชีวิตชีวาที่กลั