Judy Hopps

"ราคาที่เธอต้องจ่ายคือนอนอ้าขาให้ฉันเท่านั้น" ................................... โจฮันเดินกลับไปนั่งที่โซฟาด้วยอาการหัวเสียจากผลการแข่งแพ้ ก่อนจะหยิบแก้วเหล้าของตัวเองขึ้นดื่มจนหมด เพื่อระงับความไม่พอใจเอาไว้ เช่นเดียวกับผู้ชนะที่เดินกลับมาที่โต๊ะเช่นกัน “อย่าลืมที่รับปากด้วยละ เดี๋ยวกูเอาไอจีน้องเขาให้” “แค่จีบมันจะไปยากอะไรวะ เดี๋ยวจีบให้พวกอ่อนหัดดูเป็นตัวอย่าง” ................................................ "พี่ก็เข้ามาคบเพราะแพ้พนัน" "..." "เราก็ต่างหลอกกันทั้งคู่นะคะ ถือว่าจบกัน" "มันมีราคาที่เธอต้องจ่ายนะ" "อะไรคะ" "ก็แค่อ้าขาให้ฉันเท่านั้นเอง" ไม่มีนอกกาย ไม่มีนอกใจ

พิสุทธิ์ = หนุ่มอีสานวัยเบญจเพศที่เบื่อเรื่องงมงายเต็มที จอง = หนุ่มอีสานตัวซีดที่ออกหากินตอนกลางคืน เมื่อคนคุ้นเคยกลับมาเจอกันในเทศกาลผีแม่หม้ายท่ามกลางบรรยากาศเป็นใจกลางทุ่งนาฝนตกพรำๆ คนนึงมาจับกับแต่อีกคนดันจับทายาทปอบมาทำเมีย ตำนานพาเมียหนีแม่ไปอยู่เมืองกรุงเพราะติดใจยัยน้องจึงอุบัติขึ้น คำเตือน ไม่มีผี มีแต่ผัว

ฮัสซานัล...บุรุษผู้มีรูปโฉมราวกับเทพบุตรจุติลงมาจากสรวงสวรรค์ . . ชายผู้เพียบพร้อมเลือกหยุดหัวใจที่หญิงสาวซึ่งเคยช่วยชีวิตตัวเอง ทว่าสิ่งที่ตาเห็นกับความเป็นจริงช่างแตกต่าง เมื่อคนที่เขาเชื่อมาตลอดว่าช่วยชีวิตตัวเองกลับเป็นคนละคนกับที่เขารัก ฮัสซานัล มะอาลีย์ หนึ่งในจตุรเทพแห่งเอห์เดน ปฏิเสธผู้หญิงทุกคนบนโลกใบนี้เพื่อหญิงสาวในดวงใจเพียงคนเดียว ช่อพุด ศรีวิชัย คนที่ช่วยชีวิตเขาเมื่อแปดปีก่อน ไม่น่าเชื่อว่าเพียงแรกพบสบตาหลังจากห่างหายกันมานานถึงแปดปี เขาจะหลงรักช่อพุดหัวปักหัวปำจนน่าตกใจ ทุกอย่างดำเนินไปอย่างสวยงาม และกำลังจะจบลงที่การแต่งงานดั่งคำสัญญา ทันใดนั้น เมฆหมอกแห่งฝันร้ายก็ปรากฏพร้อมการมาของ ช่อพุด ศรีวิชัย ตัวจริง! ผู้ชายที่เคยชินกับการเป็นผู้ชนะมาตลอดถูกหลอกลวงเป็นครั้งแรก ศักดิ์ศรีถูกเหยียบย่ำด้วยฝ่าเท้าของผู้หญิงที่เขาเลือกแล้วว่าจะรัก หล่อนต้องชดใช้อย่างสาสมด้วยร่างกายและจิตใจ พลับพลึง ศรีวิชัย

ลุงโดมม์ไม่อาจทนเก็บความสงสัยไว้ได้อีกต่อไป จึงตัดสินใจป่ายปีนไปตามกิ่งก้านขยับเข้ามาจนใกล้กับบานหน้าต่างที่เปิดแง้มเอาไว้ สอดสายตาเข้าไปในห้อง ก่อนจะตกใจ… กับสิ่งที่ไม่คิดว่าจะมีโอกาสได้เห็น “โอ๊ว… แม่คุณเอ๊ย… ” ลุงโดมม์อุทานออกมาด้วยความตกใจ คุณนายกำลังอยู่ในสภาพเปลือยเปล่าล่อนจ้อน หล่อนอยู่คนเดียวลำพัง เอนหลังพิงหมอนสีขาวที่วางรองไว้กับพนักหัวเตียง เข่าสองข้างถ่างออกกว้าง ในมือจับขวดน้ำหอมทรงยาวกำลังลากผ่านร่องกลีบโหนกนูนโอบล้อมไว้ด้วยเส้นขนสีดำระยับ “โอ๊ววว… อ๊า… ซี้ดดดด… อูย… อยากเหลือเกิน” คุณนายร้องครางน่าเวทนา… มืออีกข้างที่เหลือเอื้อมขึ้นมาคลึงเคล้นปทุมถันคู่งาม ใหญ่มากจนล้นออกมาสองข้างลำตัว นิ้วเรียวบีบบี้ปทุมถันสองเต้าสลับไปมาจนปลายหัวนมชูชันชี้ฟ้า ดวงตาหลับพริ้มก่อนจะกดขวดน้ำหอมที่มีรูปทรงคล้ายอวัยวะเพศชายทิ่มแทงเข้าใส่สองกลีบอย่างเมามัน “อ๊อย… ซี้ดดดด… ” คุณนายพริ้มตา สูดปากจนแก้มตอบ ซ่วบ… ซ่วบ… ซ่วบ… ซ่วบ… ซ่วบ… ตามมาด้วยเสียงขวดน้ำหอมรูปทรงคล้ายอวัยวะเพศชาย กำลังกระแทกทิ่มเข้าใส่รูสวาทของอย่างเมามัน

"ไทป์ขับไวๆ หน่อยซี่ ติดเชื้อมาจากพี่เสือหรือไงเนี่ย" ขึ้นรถได้ไม่ถึงสิบนาที 'เจ้าหมวยเล็ก' ก็บ่นงุ้งงิ้งขึ้นมาเพราะอยากกลับไปชิมของฝากที่ได้มาใจจะขาด แต่เพื่อนชายขับรถช้าเหมือน 'พี่รหัส' เธอไม่มีผิด ทั้งที่รถก็ไม่ได้ติดขนาดนั้น "เออดิ ก็พ่อเธอกำชับมาแบบนี้ คิดว่าเราไม่รีบหรือไงล่ะ" ไทป์ตอบกลับอย่างเซ็งๆ เขาเป็นคนขับรถเร็วจะตายทุกคนรู้ดี แต่พอได้รับบทเป็นองครักษ์พิทักษ์หมวย (?) ความเร็วที่สามารถเหยียบได้ก็เปลี่ยนไปอย่างน่าใจหาย เขาจำเป็นต้องทำตามคำสั่งของ 'ใครคนนั้น' อย่างเคร่งครัดทั้งต่อหน้าและลับหลังเพราะถ้าไอ้คนข้างๆ มันเผลอเอาไปบ่นให้พี่รหัสมันได้ยินว่าเขาขับรถไวชะตาชีวิตคงขาดสะบั้น "พ่อไหนอีกแล้วอะ พี่ลิ้นก็พูดถึงพ่อหมวยทีหนึ่งแล้วนะ พ่อหมวยมาเข้าฝันไทป์เหรอ ทำไมไม่มาหาหมวยบ้าง นี่ลูกนะเนี่ย น่าน้อยใจชะมัดเลย" คนตัวเล็กทำหน้างงก่อนนั่งกอดอกทำปากยื่นอย่างไม่พอใจ เมื่อทุกคนต่างก็พูดถึงพ่อของเธอที่เสียไปได้หลายปีดีดัก เสียงเล็กๆ นั้นบ่นออกมาอย่างจริงจัง ตายไปแล้วยังไม่ไปผุดไปเกิดอีกนะตาสมศักดิ์! "เฮ้อ กูล่ะสงสารพี่มึงจริงๆ เลยว่ะ ชอบใครไม่ชอบ มาชอบคนซื่อบื้ออย่างไอ้หมวย!" ----------------------------------------------- ศูนย์รวมความแปลกค่าาาา เรื่องนี้เป็นนิยายแนววัยรุ่นใสใส ที่มีแต่ความใสซื่อ สดใสและความแปลกของ 'หมวยเล็ก' จนบางทีก็ซื้อบื้อเกินไปบ้าง เน้นอ่านคลายเครียดเบาสมอง เอ๊ะ หรือจะเครียดหนักกว่าเดิม 5555 ฝากติดตาด้วยนะคะ ขอบคุณทุกท่านที่สนับสนุนค่ะ

แอคเค่อหนุ่มหล่อ หุ่นแซ่บอย่าง ‘โจฮัน’ ถูกยกมาเป็นหมากในการเดิมพันครั้งนี้ เดิมพันที่แลกด้วยการเอาชนะ เล่นกับใจ… “โดนฉันเล่นคืนบ้างเป็นยังไง เจ็บเจียนตายเลยไหม ?”