ท่านแม่เซียนหมอ: วันนี้เสด็จพ่อสำนึกผิดหรือยัง

ท่านแม่เซียนหมอ: วันนี้เสด็จพ่อสำนึกผิดหรือยัง

بواسطة:  หานซานรื่อمكتمل
لغة: Thai
goodnovel4goodnovel
8
62 تقييمات. 62 المراجعات
210فصول
127.5Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

[พระชายาแพทย์ + ทารกแสนน่ารัก + ผู้หญิงที่แข็งแกร่ง + รักอันแสนหวาน] แพทย์อัจฉริยะยุคใหม่ทะลุมิติไปเป็นพระชายาที่ถูกทอดทิ้ง พ่อของนางไม่เหลียวแล แถมแม่เลี้ยงยังดุด่าว่าร้ายอีก นอกจากนี้ยังมีน้องสาวลูกอนุแสนแพศยาคอยหาเรื่องนางอยู่เสมอ และที่น่าเจ็บแค้นที่สุดคือท่านอ๋องตาบอดนั่น แม้ว่าเขาจะมีฐานะเป็นถึงเทพเจ้าแห่งสงคราม แต่สมองของเขาใช้การได้ไม่ดีนัก ซูเนี่ยนส่ายหัว ไม่เป็นไร นางมีทักษะทางการแพทย์ในมือ และยังสามารถเรียกฝูงสัตว์ร้ายออกมาได้ คอยดูว่านางจะจัดการพวกผีปีศาจอสูรประหลาดเหล่านี้จนเมืองหลวงต้องพลิกคว่ำอย่างไร แต่ซูเนี่ยนมีชื่อเสียงอันเลื่องลือ ข้างกายนางมักมีชายรูปงามอยู่เสมอ อ๋องบางองค์จึงเกิดความหึงหวงขึ้นมา ซูเนี่ยนรู้สึกหมั่นไส้ ในตอนแรกทำเป็นไม่แยแสตอนนี้เจ้ากลับเอื้อมไม่ถึง ซูเนี่ยนจากไปพร้อมกับทารกน้อยแสนน่ารัก อ๋องบางองค์จึงกล่าวว่า “ออกคำสั่งของข้า ทั้งเมืองเตรียมตัวให้พร้อม จับตัวพระชายาหลี!”

عرض المزيد

مراجعة كتاب

أحدث فصل

فصول أخرى

التقييمات

10
68%(42)
9
0%(0)
8
5%(3)
7
0%(0)
6
6%(4)
5
0%(0)
4
2%(1)
3
2%(1)
2
11%(7)
1
6%(4)
8 / 10.0
62 تقييمات · 62 المراجعات
أكتب تعليقا

المراجعاتأكثر

Mookda Bouabayone
Mookda Bouabayone
ว่าจะเข้ามาอ่านแต่เห็นนิยายไม่จวก็พักก่อนค่ะ...​
2026-02-16 02:28:31
0
0
Aon Patcharin
Aon Patcharin
เนื้อเรื่องสนุก แต่ยังไม่จบ ทำไมถึงบอกว่าจบ หลอกลวงผู้บริโภคจัง
2025-06-28 19:44:00
2
0
Nongnuj Ratanavichai
Nongnuj Ratanavichai
The novel is not complete, not the end yet.
2025-06-16 18:19:19
0
0
jing jai
jing jai
เรื่องนี้ก็สนุกแต่ลงไม่จบ
2025-04-15 18:24:14
1
0
Jocky Tagool
Jocky Tagool
เพิ่งอ่านไปแค่ 3 ตอน ดีนะมาอ่านรีวิวซะก่อน เนื้อเรื่องใช้ได้อยู่นะคะ ทำไมไม่อัพต่อล่ะคะ น่าเสียดาย
2025-03-06 16:50:58
3
0
210 فصول
บทที่ 1
“เพียะ”เสียงตบดังขึ้น ซูเนี่ยนลืมตาขึ้น เห็นกลุ่มหญิงวัยกลางคนผู้เป็นบ่าวรับใช้ที่สวมใส่ชุดโบราณห้อมล้อมเธออยู่“เพียะ”เสียงตบดังขึ้นอีกครั้ง และคราวนี้ซูเนี่ยนสะดุ้งตื่นขึ้นทันทีเธอจำได้แม่นว่าเธอกำลังทำการทดลองศึกษายาต้านการอักเสบชนิดพิเศษตัวต่อไปที่กำลังจะออกขาย แต่คาดไม่ถึงเลยว่าเธอจะถูกผู้ช่วยของเธอแทงจนตายเสียก่อนอะไรเนี่ย นี่เราเดินทางข้ามมิติเวลามางั้นหรือ!“พระชายาเพคะ บ่าวขอให้พระชายาหยุดดิ้นรนและเอาเด็กในท้องออกแต่โดยดีเสียเถอะเพคะ จวนท่านอ๋องนี้ไม่มีที่สำหรับลูกนอกคอกหรอกนะเพคะ”คนตรงหน้าซูเนี่ยนคือผู้หญิงแต่งกายในชุดหัวหน้าบ่าวรับใช้คนหนึ่งถือถ้วยยาอยู่ในมือ และจ้องมองซูเนี่ยนด้วยสายตาดูถูกพระชายา? เด็ก?ซูเนี่ยนก้มศีรษะลง เหลือบมองท้องที่นูนป่องของเธอ มุมปากกระดกขึ้น ย้อนเวลามาแล้วยังมีเด็กติดมาด้วยหรือนี่!เมื่อมองดูท้องป่องของตน ซูเนี่ยนคิดอยากจะเอื้อมมือไปลูบ เธอจึงเพิ่งรู้ตัวว่ามือทั้งสองข้างของเธอถูกหญิงรับใช้จับขึงไว้ทันใดนั้น ความทรงจำแปลกๆ ก็พรั่งพรูออกมาเจ้าของร่างเดิมเป็นพระชายาเอกของฉู่อี้หาน ผู้ชนะศึกสงครามแห่งราชวงศ์สุย แต่นางไม่ได้เป็นที่โ
اقرأ المزيد
บทที่ 2
"พระชายา" มีเสียงอันอ่อนแรงดังลอยมาจากมุมข้างๆ นั่นก็คือเฟิ่งเอ๋อร์ สาวใช้แต่งเข้าบ้านตามเจ้าของร่างเดิม และเป็นเพียงคนเดียวที่ดีกับเจ้าของร่างเดิมด้วยใจจริง"พระ…พระชายา นี่เป็นคำสั่งของหมัวมัว ไม่เกี่ยวกับพวกเรานะเพคะ" สาวใช้สองคนที่จับฟิ่งเอ๋อร์ไว้ตัวสั่นเทา แล้วปล่อยตัวเฟิ่งเอ๋อร์ เพราะกลัวว่าตนจะถูกเฆี่ยนตี พวกนางไม่เข้าใจว่าพระชายาที่อ่อนแอมาโดยตลอดเหตุใดถึงได้เปลี่ยนไปเป็นคนละคนเช่นนี้"พระชายาผู้เปี่ยมล้นไปด้วยบารมี อะไรกัน แค่นี้ก็อดทนอดกลั้นไม่ได้แล้วหรือ" เสียงอันมืดมนเย็นเยียบดังมาจากด้านหลัง ซูเนี่ยนไม่ทันได้โต้ตอบอะไร ตัวนางก็ถูกบีบคอเสียแล้ว"แค่กแค่ก ปล่อยนะ" ซูเนี่ยนตบมือใหญ่ที่บีบคอตนเอาไว้"ท่านอ๋อง ท่านอ๋อง ช่วยบ่าวด้วย พระชายาต้องถูกวิญญาณร้ายสิงอยู่เป็นแน่ พระองค์ต้องให้ความเป็นธรรมกับบ่าวนะเพคะ"หลิวหมัวมัวพุ่งไปหาท่านอ๋องแล้วสะอื้นไห้ทั้งน้ำมูกและน้ำตา นึกไม่ถึงเลยว่าจะถูกองครักษ์ของฉู่อี้หานเตะออกไป นางหวาดกลัวจนไม่กล้าอาละวาด ฉู่อี้หานพินิจมองใบหน้าของซูเนี่ยนอย่างละเอียด ราวกับต้องการมองทะลุผ่านใบหน้าของซูเนี่ยนเข้าไป"แค่กแค่ก ท่านอ๋อง...ผู้สง่างาม นึก
اقرأ المزيد
บทที่ 3
"ตุ้บ" ซูเนี่ยนถูกโยนลงบนเตียงที่อยู่ในเรือนลั่วสุ่ย บาดแผลบนร่างกายฉีกขาด ที่หน้าผากของซูเนี่ยนมีเหงื่อไหลออกมาเรือนลั่วสุ่ยถูกปล่อยทิ้งให้ร้าง ไม่มีผู้ใดปัดกวาดเช็ดถูจึงเต็มไปด้วยฝุ่น อีกทั้งยังมีกลิ่นอับด้วย สาวใช้ทั้งสาวและแก่ต่างก็รังเกียจกัน สายตาที่มองดูซูเนี่ยนก็ดูเหยียดหยามมากยิ่งขึ้น"ถุ้ย ถึงอย่างไรก็เป็นสตรีสูงศักดิ์ สิ่งที่ทำลงไปกลับเทียบคนในเรือนโกวหลานไม่ติดเลยสักนิด สมควรแล้วจริงๆ"ใบหน้าของหลิวหมัวมัวบวมแดง แต่พอเห็นสภาพที่จนตรอกของซูเนี่ยนแล้ว ก็ถ่มน้ำลายอย่างภาคภูมิใจ"หุบปาก เจ้าเป็นใครกันถึงได้มาสั่งสอนข้าที่เป็นพระชายา ต่อให้ข้าไม่ดีอีกสักเพียงใด ข้าก็เป็นคนของราชวงศ์อวี้เตี๋ย ทั้งยังเป็นพระชายาด้วย"ซูเนี่ยนจ้องมองหลิวหมัวมัวด้วยสายตาที่เย็นชา ไอสังหารผุดขึ้นที่นัยน์ตาของนาง"อุ้ย บ่าวลืมไปเลยว่าท่านยังเป็นพระชายาอยู่ เช่นนั้นบ่าวไม่รบกวนพระชายาแล้วเพคะ ท่านก็อยู่ที่เรือนลั่วสุ่ยนี่ไปตามยถากรรมเถิด ท่านอ๋องสั่งการมาแล้ว ไม่ว่าท่านต้องการอะไร ก็ไม่ต้องเอาให้ท่านทั้งนั้น"หลิวหมัวมัวรับรู้ได้ถึงสายตาอันเย็นชาของซูเนี่ยนจนรู้สึกสั่นสะท้าน แต่ไม่นานก็ได้ตอบ
اقرأ المزيد
บทที่ 4
สามปีต่อมา ณ จวนอ๋องหลีวันนี้ที่จวนอ๋องหลีครึกครื้นเป็นอย่างมาก เหล่าคนรับใช้เข้าๆ ออกๆ บริเวณหน้าประตูแขวนโคมไฟสีแดงเอาไว้ มีผ้ามงคลพาดอยู่บนวงกบประตู พวกสาวใช้และเด็กรับใช้ต่างก็แต่งกายเนื่องในโอกาสอันน่ายินดีนี้ด้วยเช่นกัน ใบหน้าเปี่ยมล้นไปด้วยความสุขพรุ่งนี้เป็นวันที่จวนอ๋องหลีจะรับพระชายารองเข้ามา ว่ากันตามหลักแล้วการที่พระชายารองเข้าจวนมาไม่ใช่เรื่องสูงส่งอะไร แต่นั่นเป็นถึงสตรีโฉมงามอันดับหนึ่งในต้าสุย และเป็นคนที่อยู่ในใจของท่านอ๋องเชียวนะ เอาใจพระชายารองก็เหมือนกับได้เอาใจท่านอ๋อง เหล่าคนรับใช้จึงพยายามทำงานให้ดีที่สุดแน่นอนว่า พวกเขาลืมไปเลยว่าในจวนอ๋องยังมีพระชายาเอกอยู่ในจวนอ๋องที่กว้างใหญ่ ทุกคนกำลังยุ่งทั้งภายในและภายนอกไม่มีใครสังเกตเห็นร่างกลมๆ เล็กๆ ที่อ้อมจากลานหลังมายังห้องครัวอย่างรวดเร็ว พวกมันม้วนตัวหลบอยู่ในพงหญ้าแล้วมองออกไปด้านนอก ข้างๆ ยังมีหนูสีเทาตัวอ้วนติดตามมาด้วย“ไอ้หยา แย่แล้ว แย่แล้ว ไฟไหม้ห้องครัวแล้ว รีบมาดับไฟเร็วเข้า”หญิงรับใช้วัยกลางคนที่ทำอาหารใบหน้าเปื้อนขี้เถ้า ในมือยังคงถือมีดทำครัวอยู่ พยายามพุ่งออกจากห้องครัวอย่างสุดกำลังควันที่
اقرأ المزيد
บทที่ 5
หนึ่งเค่อ[footnoteRef:1]ต่อมา ในที่สุดจวนอ๋องก็สงบลง [1: เค่อ หน่วยบอกเวลา 1 เค่อ เท่ากับ 15 นาที] แต่เรื่องทุกอย่างมันวุ่นวายไปหมด ชุดของสาวใช้และเด็กรับใช้ต่างก็ยับยู่ยี่ บางคนที่ถูกหนูกัด ชุดก็เป็นรูอีกด้วย เมื่อครู่มีความสุขแค่ไหน ตอนนี้ก็รู้สับอับอายมากเท่านั้น ทั่วทั้งจวนอ๋องเหมือนกับถูกปล้นอย่างไรอย่างนั้นอกของฉู่อี้หานกระเพื่อม เห็นได้ชัดว่าเขาโมโหมาก"เหตุใดถึงเลี้ยงกระต่ายไว้ในจวน เอากระต่ายเหล่านี้ออกไปนอกจวนซะ"เมื่อเห็นว่ามั่วอียังถือกระต่ายอ้วนนั่นไว้อยู่ ฉู่อี้หานจึงกล่าวด้วยความโกรธ"ท่านอ๋อง กระต่ายตัวนี้นำมาตุ๋นเป็นอาหาร อ๋องคังบอกว่าจะมากินเนื้อกระต่ายตุ๋นน้ำแดง" มั่วอีรู้สึกไม่สบายใจ อ๋องคังเป็นโอรสองค์ที่หกของจักรพรรดิองค์ปัจจุบัน เขาตามติดฉู่อี้หานมาตั้งแต่เด็ก เป็นองค์ชายเพียงคนเดียวที่ได้ใกล้ชิดกับฉู่อี้หาน"กินอะไรกันนักหนา ต่อไปไม่อนุญาตให้อ๋องคังมาหาแล้ว""ท่านอ๋อง ท่านเองก็ชอบทานเหมือนกันไม่ใช่หรือ" มั่วอีลูบปลายจมูกพลางพึมพำเบาๆ ฉู่อี้หานเหลือบมองด้วยสายตาที่เฉียบคม มั่วอีจึงรีบก้มหน้า"ท่านอ๋อง กระหม่อมไร้ความสามารถ ตรวจสอบไม่เจอว่าเรื่องหนูเป็
اقرأ المزيد
บทที่ 6
สตรีผู้นี้สวมชุดเรียบๆ บนศีรษะปักปิ่นธรรมดาๆ ไว้อันหนึ่ง ดวงตาสดใสดั่งสายน้ำ ดูอ่อนหวานและมีเสน่ห์เป็นอย่างมาก"ซูอี่เฉิง ทำไมถึงเสียงดังขนาดนี้ เจ้าไปก่อเรื่องอะไรอีกแล้วใช่ไหม" ซูเนี่ยนหรี่ตามองเจ้าเด็กน้อยตัวอ้วนเจ้าเด็กน้อยตัวอ้วนมีชื่อเต็มว่าซูอี่เฉิง ชื่อเล่นว่าเสียวเป่า"ท่านแม่ ท่านตื่นแล้วหรือ เสียวเป่าเป็นเด็กดีเชื่อฟัง ไม่ได้ก่อเรื่องอะไรเลย หากไม่เชื่อท่านก็ลองถามเสี่ยวฮุยดูสิ" เสียวเป่าชี้นิ้วอ้วนๆ ไปยังเสี่ยวฮุยซูเนี่ยนจ้องไปยังเสี่ยวฮุยโดยไม่พูดอะไร แม้ว่าเสียวเป่าจะก่อเรื่องอะไรเจ้าหนูอ้วนตัวนี้ก็จะปกป้องเขา ถามไปก็ไม่ได้อะไรอยู่ดี"ท่านแม่ ท่านแม่ เสียวเป่าหิวแล้ว วันนี้กินเนื้อได้หรือไม่" เสียวเป่ากลัวว่าซูเนี่ยนจะจี้ถามไม่เลิก จึงได้ก้าวขาเล็กๆ ไปข้างๆ ซูเนี่ยนแล้วเกาะต้นขาของนางเอาไว้ซูเนี่ยนเม้มริมฝีปาก พฤติกรรมเช่นนี้ แสดงว่าไปก่อเรื่องมาแน่นอน นางจะไม่รู้จักลูกที่นางคลอดออกมาเองได้อย่างไร โดยเฉพาะอย่างยิ่งการที่เสียวเป่าสืบทอดพลังพิเศษมาจากนางด้วย ยิ่งไปกว่านั้นพลังยังกล้าแกร่งกว่านางอีก สัตว์ที่อยู่แถวๆ นี้ต่างก็หวาดกลัวเขาเป็นอย่างมากสามปีก่อนที่โดนไ
اقرأ المزيد
บทที่ 7
"ท่านอ๋อง..." มั่วอีลำบากใจสายตาของซูเนี่ยนให้ความรู้สึกที่คุณเคยแก่เขา ราวกับเห็นท่านอ๋องในแบบที่เป็นสตรีเลยสายตาท่าทางของฉู่อี้หานดูมืดหม่น เขาหมุนล้อไปด้านข้างของซูเนี่ยนอย่างรวดเร็ว มือหนึ่งก็บีบที่คอของซูเนี่ยน "ท่านอ๋อง" มั่วอีกังวล ตอนนี้ซูเนี่ยนยังเป็นคนของไทเฮาอยู่ จวนอ๋องหลีจะทำอะไรนางไม่ได้“ปล่อยท่านแม่ของข้านะ” เสียวเป่าอยากก้าวไปข้างหน้า แต่กลับถูกมั่วอีจับตัวเอาไว้"แค่กแค่ก" ซูเนี่ยนถูกบีบคอจนหายใจลำบาก ทำให้นางนึกถึงเมื่อสามปีก่อนที่ถูกฉู่อี้หานบีบคอเช่นนี้เหมือนกันอ๋องสุนัขชั่วช้าชอบบีบคอคนขนาดนี้ แต่เสียดายที่นางไม่ใช่ซูเนี่ยนในตอนนั้นอีกแล้ว"ฉึก"ทันใดนั้นก็มีแสงสีเงินสว่างวาบ เข็มเงินสามเล่มพุ่งออกมาจากแขนเสื้อซูเนี่ยน พุ่งตรงเข้าไปหาดวงตาของฉู่อี้หาน ในเมื่ออ๋องสุนัขผู้นี้ตาบอด เช่นนั้นนางจะช่วยเขาอีกแรง"ท่านอ๋องระวัง" ฉู่อี้หานหักเลี้ยวเก้าอี้ล้อ หลบสามเข็มนั่นอย่างรวดเร็ว แต่ก็ยังถูกเข็มหนึ่งในนั้นปาดเฉียดใบหน้าไปใบหน้าของฉู่อี้หานขาวเนียน จึงเห็นบาดแผลได้อย่างชัดเจนนัยน์ตาของฉู่อี้หานเต็มไปด้วยไอสังหารเสียวเป่าฉวยโอกาสในตอนที่มั่วอีกำลังไ
اقرأ المزيد
บทที่ 8
สีหน้าของเสียวเป่าแลดูวิตกกังวล ทว่าซูเนี่ยนกลับไม่ขมวดคิ้วเลยด้วยซ้ำ"ข้าตกลง แต่หากเจ้ากล้าหักหลังข้า ข้าจะทำให้เจ้าทรมานจนอยู่ไม่รอด ตายก็ไม่ได้""มั่วอี ถ่ายทอดคำสั่งของข้าลงไป ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ให้คืนฐานะพระชายาแก่นาง และให้ย้ายไปอยู่ที่เรือนเซียงจู๋""พ่ะย่ะค่ะ ท่านอ๋อง""ช้าก่อน ท่านอ๋องหลี ข้าอยู่ที่เรือนลั่วสุ่ยมาจนชินแล้ว ขออยู่ที่นี่ต่อไปได้หรือไม่ หากมีเรื่องอะไร ท่านก็ส่งคนมาแจ้งให้ข้าทราบล่วงหน้าก็เป็นพอ" ซูเนี่ยนกล่าวอย่างถ่อมตน"มีอีกอย่าง ให้เฟิ่งเอ๋อร์มาดูแลข้าได้หรือไม่ เพราะอย่างไร ข้าก็คุ้นเคยกับนางอยู่ก่อนแล้ว”"ได้ มั่วอี ทำตามที่พระชายาบอก แล้วก็ พรุ่งนี้เป็นวันที่ข้าจะรับพระชายารองเข้ามา หวังว่าพระชายาจะไม่ก่อปัญหา" ทันทีที่ฉู่อี้หานพูดจบ เขาก็หมุนเก้าอี้ล้อออกไปทันที และเหลือบมองเสียวเป่าเล็กน้อยก่อนจะจากไปกับเด็กคนนี้ เขามักจะมีรู้สึกแปลกๆ อยู่เล็กน้อย"หม่อมฉันจะปฏิบัติตามคำสั่งของท่านอ๋องเพคะ" ซูเนี่ยนเปลี่ยนคำเรียก แล้วย่อตัวคำนับซูเนี่ยนยกมุมปากขึ้น ก่อปัญหานั้นหรือ แม้ว่านางกับฉู่อี้หานจะร่วมมือกัน แต่นางไม่ได้บอกเสียหน่อยว่าจะไม่แก้แค้น
اقرأ المزيد
บทที่ 9
องค์หญิงใหญ่จิ้งคังนั่งอยู่บนที่นั่งสูงสุดในห้องโถงใหญ่ บนใบหน้าที่งดงามอ่อนหวานของนางไม่ได้แสดงออกถึงความยินดีหรือยินร้ายนางลูบท้องที่ตั้งครรภ์มาแล้วเก้าเดือน แล้วก้มหน้าลงหลายปีมานี้ฉู่อี้หานลำบากมามาก นางเองก็หวังว่าจะมีสักคนที่คอยอยู่เป็นเพื่อนเขา หากว่าซูเยียนหรันปฏิบัติต่อฉู่อี้หานด้วยความจริงใจ นางก็จะไม่ทำอะไร ด้วยเหตุนี้นางจึงมาด้วยตนเองในวันนี้ หวังว่าซูเยียนหรันจะไม่ทำให้นางต้องผิดหวังเหล่าสี่ผอ[footnoteRef:1]ห้อมล้อมฉู่อี้หานกับซูเยียนหรันอยู่ในห้องโถงใหญ่ ขันทีคนหนึ่งเดินเข้ามาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม [1: สี่ผอ คือ ผู้หญิงที่ติดตามดูแลช่วยเหลือเจ้าสาวในงานแต่ง] "องค์จักรพรรดิมีพระราชดำรัส การรับพระชายารองเข้ามายังจวนอ๋องหลีถือเป็นการแสดงความภักดีต่อราชวงศ์ จึงได้ประทานมุกวิญญาณจากทะเลตงไห่หนึ่งเม็ด ปะการังไฟสิบชิ้น หยกหรูอี้สิบคู่ ทองคำสิบหกกล่อง และเงินสิบแปดกล่องพ่ะย่ะค่ะ""ท่านอ๋องหลี ยินดีด้วย ยินดีด้วย"หลิวกงกงกล่าวด้วยน้ำเสียงเฉียบคม แล้วโค้งคำนับเล็กน้อย ไม่ได้กล่าวประจบสอพลออ๋องหลีแต่อย่างใด เขาเป็นหัวหน้าขันทีที่อยู่ข้างกายองค์จักรพรรดิ เขาเป็นตัวแทนขององค์
اقرأ المزيد
บทที่ 10
"น้องพี่ เจ้าพูดเรื่องอะไรกัน พี่เคยบอกเจ้าแล้วไงว่ายินดีจะทำให้เจ้ากับท่านอ๋องสุขสมหวัง วันนี้จึงมาด้วยตนเอง เหตุใดเจ้าถึงยังเข้าใจพี่ผิดเล่า หากใครไม่รู้ก็คงคิดว่าเจ้าจงใจพูดเช่นนี้ ข้าล่ะรู้สึกน้อยใจจริงๆ" ซูเนี่ยนก้มหน้า ท่าทางเศร้าสร้อยเดิมซูเนี่ยนก็งดงามตั้งแต่เกิดอยู่แล้ว ในยามนี้เมื่อได้เห็นรูปร่างหน้าตาแล้ว จู่ๆ ทุกคนก็รู้สึกว่าสตรีที่งามอันดับหนึ่งในต้าสุยเมื่อยืนอยู่ข้างๆ ซูเนี่ยนก็ดูธรรมดาซูเยียนหรันกัดฟัน เหตุใดซูเนี่ยนที่โง่เขลาถึงได้เปลี่ยนไป หากเป็นเมื่อก่อนนางคงเถียงข้างๆ คูๆ ออกมาแล้ว ยิ่งเถียงมากเท่าไร ทุกคนก็จะยิ่งคิดว่านางกำลังปกปิดความผิด อีกทั้งถ้าเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับฉู่อี้หาน ซูเนี่ยนก็ต้องระเบิดความโกรธออกมาแล้ว เหตุใดถึงได้สุขุมขนาดนี้ ทั้งยังจะทำให้นางสมปรารถนาอีก"เด็กๆ พระชายาสุขภาพไม่ดี มาพาพระชายาลงไปพักฟื้นเถิด" ฉู่อี้หานกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ"ท่านอ๋อง ต่อให้หม่อมฉันจะไม่สบายสักเพียงใดแต่ก็ต้องการเห็นท่านกับน้องสาวกราบไหว้ฟ้าดินด้วยกันนะเพคะ หม่อมฉันคือชายาเอก หากน้องสาวไม่ยกชาให้หม่อมฉัน มันจะไม่เป็นการผิดธรรมเนียมหรือเพคะ" ซูเนี่ยนมีท่
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status