แปลบทพากย์เอราวัณ

ฉันชอบคิดว่าการแปลบทพากย์ไม่ใช่แค่การถ่ายทอดคำพูด แต่เป็นการถ่ายทอดจังหวะหัวใจของตัวละครด้วย เพราะแฟนพากย์มักตั้งมาตรฐานสูงเรื่อง 'ความเป็นตัวละคร' มากกว่าคำแปลที่ตรงตัว ในการปรับบทจากแปลบทพากย์ 'เอราวัณ' ผมเลือกเริ่มจากการแยกชั้นของบท — อารมณ์หลัก, ความหมายย่อย, และน้ำหนักเชิงเสียง ก่อนอื่นต้องกำหนดว่าแต่ละซีนต้องการพลังแบบไหน: ดราม่าเงียบ, ระเบิดอารมณ์, หรือล้อเล่นคิกคัก แล้วปรับสำเนียงภาษาให้เข้ากับสังคมแฟนพากย์ เช่น เปลี่ยนสำนวนที่ฟังแข็งเป็นภาษาพูดที่คล่องแคล่วแต่ยังคงความเป็นเอกลักษณ์ของตัวละคร เมื่อทำแบบนี้จะช่วยให้พากย์ออกมาเป็นธรรมชาติและคนฟังรู้สึกเชื่อมโยงได้ทันที

ต่อมา ผมมักใส่ตัวเลือกให้ผู้อำนวยการพากย์และนักพากย์ (A/B/C) สำหรับบรรทัดสำคัญ เช่น ประโยคเดียวแต่ใช้ 3 โทนเสียงให้เลือก — ไว้เป็นแนวทางการทดลองเสียงในสตูดิโอ นอกจากนี้ระบุจังหวะหายใจ การหยุดวรรค และความยาวคำที่พอเหมาะกับการขยับปาก จะช่วยให้การซิงก์ดูสบายตาและไม่ขาดความตั้งใจของตัวแสดง ตัวอย่างที่ผมชอบยกมาพูดคือนิสัยการดัดแปลงของ 'Cowboy Bebop' เวอร์ชันพากย์ภาษาอื่น ๆ ที่รักษาอารมณ์ฉากต่อสู้สุดเท่ไว้ได้โดยไม่ต้องแปลตรงตัวเสมอ 

สุดท้าย ผมมองว่าการทำงานแบบมีวงจรฟีดแบ็กเป็นกุญแจสำคัญ ควรจัดการทดลองพากย์ให้กลุ่มแฟนพากย์หรือกลุ่มเป้าหมายฟังเพื่อเก็บความรู้สึกจริง ๆ แล้วปรับบทตามเสียงตอบรับ แต่อย่าละทิ้งบริบทดั้งเดิมจนทำให้กิมมิคหรือตัวตนของ 'เอราวัณ' หายไป การให้หมายเหตุสั้น ๆ เช่น 'อารมณ์ขุ่นเคืองแบบเจ็บปวด' หรือ 'พูดด้วยความเย็นชาที่ปกปิดความห่วงใย' ช่วยนักพากย์เข้าใจภาพรวมก่อนเข้าสตูดิโอได้ดี สุดท้ายแล้วเป้าหมายคือทำให้แฟนพากย์รู้สึกว่าเสียงนั้นเป็นของตัวละครจริง ๆ — ไม่ใช่แค่คำแปลที่ถูกใส่ลงไป

เราเป็นคนที่ชอบสะสมเทปและดีวีดีเก่า ๆ ของการพากย์ไทย เลยขอเล่าแบบตรง ๆ ว่าเรื่องชื่อ 'เอราวัณ' ในเชิงข้อมูลสาธารณะไม่ค่อยมีแหล่งอ้างอิงที่ระบุชัดเจนว่าผู้ใดเป็นคนแปลบทพากย์ ฉะนั้นเวลาต้องยืนยันชื่อนักแปลจริง ๆ ผมมักอิงกับหลักฐานจากแหล่งที่เป็นทางการและสื่อเก็บถาวรมากกว่าคำบอกเล่า แนวทางที่น่าเชื่อถือได้แก่ เครดิตบนหน้าจอในรายการที่ออกอากาศ, ปกเทป/ดีวีดีของผู้จัดจำหน่าย, และทะเบียนลิขสิทธิ์หรือเอกสารการนำเข้า-จัดจำหน่ายที่อาจบันทึกผู้ดัดแปลงบทพากย์ไว้

ประสบการณ์ส่วนตัวสอนให้รู้ว่าในยุคก่อน ๆ ชื่อผู้แปลบทพากย์มักไม่ถูกระบุอย่างเด่นชัดในคอนเทนต์ออกอากาศ หลายครั้งจะเห็นแค่ชื่อสตูดิโอพากย์หรือผู้กำกับเสียง ทำให้ต้องไล่ตรวจจากหลายแหล่งพร้อมกัน เช่น หอภาพยนตร์แห่งชาติ (Thai Film Archive) ที่มีฐานข้อมูลฟิล์มและรายการโทรทัศน์เก่าเก็บไว้, หอสมุดแห่งชาติที่อาจมีสำเนาวารสารหรือข่าวประชาสัมพันธ์สมัยนั้น, หรือทะเบียนลิขสิทธิ์ของกรมทรัพย์สินทางปัญญาที่อาจแสดงผู้ดัดแปลงบทในเอกสารสิทธิ์การเผยแพร่ นอกจากนี้ยังมีแหล่งข้อมูลรองอย่างคอลัมน์ข่าวบันเทิงในหนังสือพิมพ์เก่าและคลังบทความออนไลน์ที่แฟน ๆ รวบรวมไว้

ในมุมมองของคนเล่นสะสม ผมมองว่าแหล่งอ้างอิงที่ชัดเจนที่สุดยังคงเป็นเครดิตจากสื่อดั้งเดิม (เทป/ดีวีดี/บันทึกออกอากาศ) และบันทึกราชการหรือทะเบียนลิขสิทธิ์ หากใครอยากยืนยันชื่อผู้แปลจริง ๆ ให้ลองเทียบเครดิตจากสื่อต้นฉบับกับฐานข้อมูลของหอภาพยนตร์หรือหอสมุดแห่งชาติเป็นหลัก เพราะนั่นคือหลักฐานที่ยืนหยัดได้ยาวนานกว่าความทรงจำของคนในชุมชนแฟน ๆ สำหรับผมแล้วเรื่องแบบนี้คือหนึ่งในปริศนาที่น่าตามหา — ได้ทั้งความรู้และความรู้สึกเชื่อมต่อกับอดีตของการพากย์ไทย

เราเผลอยิ้มเวลาได้ฟังเวอร์ชันพากย์ไทยของ 'เอราวัณ' เพราะการเลือกคำและจังหวะทำให้ภาพเสียงในหัวชัดขึ้นกว่าที่คาดไว้เลย

สไตล์ที่ทีมแปลเลือกมักจะถ่วงน้ำหนักไปที่อารมณ์และโทนเสียงมากกว่าการแปลแบบตรงตัว กลยุทธ์นี้เด่นชัดเวลาที่ตัวละครต้องประกาศคำสาบหรือตะโกนกลางสนามรบ — คำแปลไทยจะปรับสรรพนามหรือเติมคำเชื่อมเพื่อให้คำพูดมีแรงปะทะในภาษาที่ผู้ชมเข้าใจทันที แม้ว่าจะแลกมาด้วยรายละเอียดคำศัพท์บางตัวที่ต้นฉบับมีความเฉพาะทางวัฒนธรรม ในแง่นี้ ทีมพากย์ทำงานได้ดีเพราะรักษา 'วิญญาณ' ของบทไว้ได้: เสียงขึ้นจังหวะ เวลาเว้นวรรค และการเน้นพยางค์ถูกเก็บไว้เพื่อส่งผลทางอารมณ์เดียวกับต้นฉบับ

ยังมีจุดที่รู้สึกว่าแปลตามบริบทมากกว่าตรงตัว เช่น บทสนทนาที่มีสำนวนโบราณหรือล้อคำ (wordplay) บางจุดถูกถอดให้เป็นความหมายที่เข้าใจง่ายขึ้น ไม่ได้รักษารูปแบบคำคล้องจองหรือสำเนียงเดิมอย่างเคร่งครัด แต่การตัดสินว่าถูกต้องหรือไม่ขึ้นกับกรอบที่ใช้ประเมิน: หากมองที่การถ่ายทอดความรู้สึกและความชัดเจนต่อผู้ชมท้องถิ่น เวอร์ชันไทยถือว่าทำได้ยอดเยี่ยม แต่ถ้าวัดที่ความตรงตามคำต่อคำ ผู้ฟังที่ติดตามต้นฉบับอาจรู้สึกว่ายังขาดบางเฉดของความหมายโดยเฉพาะฉากที่ใช้ศัพท์ทางประวัติศาสตร์หรือพิธีกรรม นับเป็นงานแปลเชิงศิลป์ที่เลือกทางเลือกเพื่อเชื่อมผู้ฟังไทยกับบทมากกว่าจะเป็นงานแปลเชิงพาณิชย์ที่แปลตรงตัวเท่านั้น

เคยตามหาไฟล์แปลบทพากย์ 'เอราวัณ' จนรู้สึกว่ามันกลายเป็นหนึ่งในโปรเจ็กต์ส่วนตัวที่ไม่ยอมปล่อยวางง่าย ๆ เพราะรายละเอียดของบทพากย์บางครั้งถูกเก็บเป็นเอกสารภายในหรือรวมในแผ่นบลูเรย์แบบพิเศษเท่านั้น การเริ่มจากแหล่งที่เป็นทางการเป็นทางเลือกแรกที่ฉันมักแนะนำเสมอ — ตรวจสอบแผ่นดีวีดี/บลูเรย์รุ่นพิเศษ รายละเอียดบนเว็บไซต์ของผู้จัดจำหน่าย และหน้าพิเศษของสตูดิโอ เพราะเคยเห็นสตูดิโอปล่อยสคริปต์หรือไลเนอร์โน้ตของงานคล้าย ๆ กันในกรณีของ 'Ghost in the Shell' ที่มีการรวมบทบันทึกไว้ในอาร์ตบุ๊กหรือบันทึกภาพยนตร์

เมื่อแหล่งทางการไม่มี ฉันมักหันไปยังชุมชนแฟน ๆ ที่มีความเป็นมิตรและพร้อมช่วยเหลือ — กลุ่มเฟซบุ๊กเฉพาะเรื่อง, เซิร์ฟเวอร์ Discord ของแฟนคลับ, กลุ่ม Telegram เล็ก ๆ และฟอรัมภาษาไทยอย่าง Pantip ที่บางคนอาจเคยเก็บไฟล์หรือสคริปต์ไว้ การขออนุญาตใช้งานและให้เครดิตเป็นสิ่งสำคัญที่ฉันจะบอกอยู่เสมอ นอกจากนี้ยังมี repos บน GitHub หรือโครงการแฟนซับที่แชร์สคริปต์แบบเปิดบ้างในกรณีที่ผู้แปลอนุญาตให้เผยแพร่ แต่ต้องระมัดระวังเรื่องลิขสิทธิ์และตรวจสอบแหล่งที่มาก่อน

ทางเลือกอื่นที่ได้ผลสำหรับฉันคือการติดต่อโดยตรงกับคนในวงการ — นักพากย์หรือผู้แปลบางคนมักเปิดรับคำถามแบบสุภาพผ่านโซเชียลมีเดีย หรือบางครั้งสตูดิโอและผู้จัดจำหน่ายก็พร้อมให้ข้อมูลเพิ่มเติมแก่ผู้ที่ขอเพื่อการศึกษา การขอสำเนาที่ถูกต้องตามกฎหมายจะทำให้เราได้ไฟล์ครบถ้วนและโปร่งใส ทั้งนี้การหาไฟล์ฉบับสมบูรณ์สำหรับ 'เอราวัณ' อาจต้องใช้ความอดทน แต่ถ้าเริ่มจากแหล่งทางการแล้วขยับไปหาชุมชนที่มีมารยาท ผลลัพธ์มักจะดีกว่าในระยะยาว

บอกตรงๆว่าเวลาครั้งแรกที่จดคำศัพท์แปลในบทพากย์ 'เอราวัณ' ทำให้รู้สึกเหมือนได้ไขตู้หนังสือเก่า ๆ ออกมาดู ซึ่งคนที่อธิบายชัดเจนที่สุดในมุมมองของฉันคือนักแปลบทต้นฉบับที่แนบโน้ตประกอบการแปล (translator's notes) กับฉบับเสียงที่ปล่อยออกมา

เสียงอธิบายของคนคนนี้ไม่ได้หยุดแค่แปลความหมายตรงตัว แต่ยังย้ำเรื่องระดับภาษาหรือ register เช่น ทำไมคำว่า 'เทวสถาน' ถึงต้องเลือกโทนสุภาพมากกว่าคำที่เป็นสมัยใหม่ หรือเหตุผลที่เลือกใช้คำแปลสั้น ๆ แทนการอธิบายยืดยาวเมื่อเจอกับสคริปต์ที่ต้องให้เวลาเสียงพอเหมาะ นอกจากนี้ยังยกตัวอย่างฉากชัด ๆ เช่น ฉากพิธีบูชาซึ่งมีคำศัพท์ทางพิธีกรรมหลายคำ — เขาแยกคำเป็นส่วน ๆ อธิบายรากศัพท์ และบอกว่าหากแปลแบบตรงตัวจะทำให้ความรู้สึกของฉากเปลี่ยนไปอย่างไร เหมือนกับการสาธิตให้ฟังว่าโทนคำหนึ่งทำให้ตัวละครดูเคร่งขรึม ในขณะที่อีกคำหนึ่งจะทำให้ดูเป็นการพูดกับประชาชนทั่วไป

การอธิบายจากผู้กำกับพากย์เองก็ช่วยเติมเต็มภาพได้ดี ถ้าผู้แปลให้เหตุผลเชิงภาษา ผู้กำกับจะอธิบายเชิงปฏิบัติว่าอยากให้เสียงออกมาแบบไหน เวลาที่คำแปลต้องย่อหรือขยายเพื่อให้ตรงกับริมฝีปากนักพากย์ คนพวกนี้มักจะตีความศัพท์สำคัญแล้วเสนอทางเลือกสองสามแบบ พร้อมบอกความรู้สึกที่คาดหวัง มันทำให้ฉันเข้าใจทั้งมิติภาษาและมิติการแสดงในคราวเดียวกัน สรุปว่าถ้าต้องเลือกชื่อเดียว คนที่ตีโจทย์ชัดที่สุดเป็นคนที่ทำทั้งสองอย่างควบคู่กัน: อธิบายรากศัพท์และอธิบายวิธีการนำไปใช้จริงในฉากเสียง แค่นั้นก็พอจะทำให้บทพากย์ของ 'เอราวัณ' รู้สึกไหลลื่นและถูกต้องทั้งด้านความหมายและอารมณ์

บ่อยครั้งที่ผมมองว่าการวิจารณ์งานพากย์มักจะแฝงไปด้วยการเปรียบเทียบเวอร์ชันต่างๆ และกรณีของ 'เอราวัณ' ก็ไม่ต่างกันเลย

ในมุมมองของคนที่ติดตามทั้งเวอร์ชันพากย์และซับ ฟังแล้วผมสังเกตว่านักวิจารณ์มักจะโฟกัสไปที่สองแกนหลัก: หนึ่งคือการแปลเชิงภาษา—คำเลือกใช้ น้ำเสียงการบรรยาย และการรักษาน้ำหนักอารมณ์ของต้นฉบับ กับสองคือการแสดงเสียงของนักพากย์ซึ่งจะกำหนดการตีความตัวละคร นักวิจารณ์บางคนเปรียบเทียบฉากศูนย์กลางของเรื่อง เช่น การเผชิญหน้าระหว่างตัวเอกกับตัวร้าย ว่าการตัดสินใจแปลคำพูดเชิงอารมณ์เป็นประโยคสั้น ๆ แบบไทยตรงตัวกับการแปลเชิงคิดเชิงสำนวนแบบขยายส่งผลต่อความหมายอย่างไร บางรีวิวยกตัวอย่างการเปลี่ยนคอนโซแนนท์หรือการลดโทนถ้อยคำในบทพูดซึ่งทำให้ซีนนั้นดูสงบนิ่งขึ้น ในขณะที่เวอร์ชันที่แปลเอ็นจอย (adaptive) อาจเติมน้ำหนักดราม่าให้ชัดเจนขึ้น

อีกประเด็นที่ผมมักจะพูดถึงกับเพื่อนร่วมวงคือบริบทวัฒนธรรม นักวิจารณ์บางท่านชอบชี้ให้เห็นว่าการถอดคำอุปมาอุปมัยหรือสำนวนพื้นถิ่นของ 'เอราวัณ' ถูกแปลงเป็นสำนวนที่คนไทยคุ้นเคยหรือไม่ ยกตัวอย่างเช่นบทที่มีการอ้างถึงประเพณีท้องถิ่น หากแปลตรงตัวผู้ชมอาจรู้สึกห่าง แต่ถ้าแปลเป็นภาพพจน์ที่คุ้นเคยในวัฒนธรรมไทย แม้จะเสียความเป็นต้นฉบับไปบ้าง แต่ก็ช่วยให้เข้าถึงอารมณ์ได้ง่ายขึ้น นักวิจารณ์บางคนชอบเวอร์ชันที่รักษาบริบทต้นฉบับไว้ ขณะที่บางคนชื่นชมการดัดแปลงที่ทำให้ข้อความเป็นภาษาพูดและเข้าถึงได้เร็วขึ้น ผมเองมักจะตัดสินจากความต่อเนื่องของโทนเรื่องและการเลือกใช้เสียงพากย์มากกว่าการยึดติดกับความถูกต้องเชิงคำศัพท์เพียงอย่างเดียว

เคยสงสัยไหมว่าชื่อตัวละคร 'เอราวัน' ในเวอร์ชันภาพยนตร์ได้รับเสียงพากย์จากใครกันแน่

การตอบตรงๆ ต้องยอมรับว่าชื่อนี้อาจปรากฏในหลายงาน ทั้งภาพยนตร์ต้นฉบับของไทย งานดัดแปลงจากนิทานพื้นบ้าน หรืองานพากย์ภาษาไทยของหนังต่างประเทศ ดังนั้นชื่อผู้พากย์จึงขึ้นกับว่าภาพยนตร์ที่คุณหมายถึงคือเรื่องไหน โดยส่วนตัวฉันมักเริ่มจากการเปิดเครดิตท้ายเรื่องก่อน เพราะข้อมูลตรงนั้นชัดเจนที่สุด และถ้ามีข้อมูลเพิ่มเติมจากโปสเตอร์ หรือเพจผู้จัดจำหน่าย ก็ช่วยยืนยันได้อีกชั้น

การสืบหาอีกทางที่ฉันใช้คือดูรายละเอียดของการจัดจำหน่ายหรือสื่อประชาสัมพันธ์ที่มาพร้อมกับหนัง เพราะบางครั้งชื่อนักพากย์เด่นๆ จะถูกโปรโมตโดยผู้จัด พอรวบรวมชิ้นข้อมูลเหล่านี้จะเห็นภาพว่าใครให้เสียงตัวละคร 'เอราวัน' ในฉบับภาพยนตร์คนนั้น แต่ถ้าคุณชี้ชัดเป็นชื่อภาพยนตร์มาทีเดียว ฉันจะเล่าได้ตรงจุดและละเอียดขึ้นมาก

เสียงพากย์ในเวอร์ชันหนังสือเสียงของ 'บทพากเอราวัน' ให้มิติที่ต่างออกไปอย่างชัดเจนเมื่อเทียบกับต้นฉบับตัวหนังสือ — มันเหมือนการได้เห็นภาพเดียวกันผ่านฟิลเตอร์อีกแบบหนึ่ง

การเล่าเรื่องด้วยน้ำเสียงของผู้บรรยายทำให้บทสนทนาและฉากเงียบ ๆ มีน้ำหนักขึ้นมาก บทบรรยายที่ในเล่มอาจถูกอ่านผ่านด้วยจังหวะปกติ กลายเป็นว่าการเว้นจังหวะและน้ำหนักคำทำให้ความรู้สึกของตัวละครเปลี่ยนไป การใช้เสียงประกอบเล็กน้อย หรือการเพิ่มหายใจ เสียงฝน เสียงพื้นหลังเล็ก ๆ น้อย ๆ ทำให้ฉากบางฉากรู้สึกเหมือนถูกขยายออก ผมรู้สึกว่าฉากที่ในต้นฉบับอ่านแล้วผ่านไปเร็ว กลับกลายเป็นฉากที่เปิดโอกาสให้จิตนึกภาพได้ลึกขึ้น

แม้จะมีข้อดีชัดเจน แต่ก็มีข้อจำกัดบางอย่างที่ควรตระหนัก เวอร์ชันหนังสือเสียงมักย่อหรือสรุปคำอธิบายยาว ๆ เพื่อรักษาจังหวะ ทำให้รายละเอียดเชิงบรรยายบางจุดหายไป ถ้าคุณติดตามงานเสียงอย่าง 'The Night Circus' มาก่อน จะเห็นว่าการออกแบบเสียงและการปูจังหวะสามารถเปลี่ยนอารมณ์โดยรวมของเรื่องได้มาก ในกรณีของ 'บทพากเอราวัน' เวอร์ชันเสียงนั้นเสนอมุมมองการอ่านที่แตกต่างและน่าประทับใจ—เหมาะกับวันที่อยากปล่อยตัวให้เรื่องเล่าโอบล้อมมากกว่าจับจดทุกตัวอักษร

บางคนอาจจะไม่รู้ว่าเวอร์ชันพากย์ไทยของ 'Venom' มักจะมีหลายแบบและไม่ได้ยึดติดกับนักพากย์คนเดียวเสมอไป

ฉันเป็นคนชอบฟังพากย์มากเลยสังเกตว่าหนังฮอลลีวูดใหญ่ๆ อย่าง 'Venom' มักมีเวอร์ชันพากย์ที่ต่างกันไปตามช่องทาง เช่น เวอร์ชันฉายในโรงอาจใช้ทีมพากย์ชุดหนึ่ง ขณะที่เวอร์ชันดีวีดีหรือสตรีมมิงอาจจ้างคนพากย์อีกชุดหนึ่ง เหตุผลก็มีตั้งแต่ตารางงานของนักพากย์ ไปจนถึงสัญญาการทำงานของสตูดิโอ ฉะนั้นถ้าอยากรู้ชื่อคนพากย์ไทยของตัวละครหลักจริงๆ วิธีที่เชื่อถือได้ที่สุดคือดูเครดิตท้ายเรื่องหรือเช็คแพ็กเกจของแผ่นดีวีดี/บลูเรย์ เพราะรายชื่อคนพากย์มักจะระบุไว้ตรงนั้น

จากมุมมองของแฟนเสียง เสียงของตัวละครอย่างเอ็ดดี้/เวน่อมต้องการคนที่มีพิสัยเสียงกว้างทั้งโทนจริงจังและเสียงแหบต่ำเมื่อเวน่อมพูด ฉันมักจะจดจำความแตกต่างของนักพากย์ได้ถ้าได้ยินหลายเวอร์ชัน แต่ถ้าต้องบอกชื่อโดยตรงตอนนี้ฉันยังไม่ได้ยืนยันชื่อที่ชัดเจนให้แน่ใจได้ ดังนั้นถ้าต้องการชื่อที่ยืนยันได้ ให้ตรวจเครดิตท้ายเรื่องหรือปกแผ่นจะชัวร์ที่สุด — นี่เป็นแนวทางที่ใช้ได้เวลาอยากรู้ข้อมูลแบบเป๊ะๆ

ในตำนานอินเดียโบราณ เอราวัณเป็นช้างศักดิ์สิทธิ์ที่มีรากเหง้ามาจากงานเขียนทางศาสนาพราหมณ์-ฮินดูมากมาย

ผมมองว่าแหล่งกำเนิดที่ชัดเจนที่สุดมักถูกยกให้กับงานในกลุ่มปุราณะและมหากาพย์เก่าแก่ เช่นเรื่องราวใน 'Vishnu Purana' และการอ้างอิงใน 'Mahabharata' ที่เล่าไว้เกี่ยวกับช้างขาวผู้เป็นพาหนะของพระอินทร์ ชื่อสันสกฤตคือ 'Airavata' ซึ่งในบางฉบับมีภาพว่าเป็นช้างหลายงวงหรือหลายเศียร การปรากฏตัวของเอราวัณจึงผูกโยงกับความเป็นเทพและพิธีกรรมโบราณ

เสียงพากย์หรือการเล่าเรื่องสมัยใหม่ที่เราคุ้นเคยมักยืมคอนเซ็ปต์นี้มาเล่าใหม่ ทำให้ตัวเอราวัณกลายเป็นสัญลักษณ์ที่ข้ามวัฒนธรรมได้ง่าย อย่างน้อยที่สุดผมคิดว่าเข้าใจแบบนี้แล้วช่วยให้เห็นว่าต้นกำเนิดไม่ได้มาจากนิทานพื้นบ้านเพียงอย่างเดียว แต่มีรากจากมหากาพย์และปุราณะของอินเดีย