อีกมุมที่ผมชอบเชื่อมโยงคือแนวคิดของเด็กผู้มีปัญญาเกินวัยแบบใน 'The Little Prince' ตรงนี้ไม่ได้หมายความว่าโคทาโร่พูดปรัชญาเป็นเล่ม แต่มีความโดดเดี่ยวเชิงภายในและวิธีมองโลกที่เฉียบคม คล้ายเด็กที่ต้องหาเหตุผลให้ชีวิตเองโดยไม่มีคู่มือ ทำให้ฉากเล็ก ๆ ในเรื่องมีพลังทางอารมณ์ขึ้นมาเสมอ
เมื่อมองหาซื้อ ผมแนะนำให้มองหาอัลบั้มรวบรวมเพลงประกอบของ 'Dragon Ball Z' เวอร์ชันญี่ปุ่นที่ออกโดยค่ายซีดีอย่าง King Records หรือ Columbia ซึ่งหลายครั้งจะรวมเพลงธีมแบบบีจีเอ็มชิ้นนี้ไว้ในชุด OST ดั้งเดิมหรือในบ็อกซ์เซ็ตรีมาสเตอร์ ถ้าชอบแผ่นจริง ให้ค้นหาในร้านอย่าง CDJapan, Tower Records Japan หรือเว็บไซต์แลกเปลี่ยนอย่าง Discogs และ eBay สำหรับของหายาก ส่วนถ้าต้องการฟังด่วน สตรีมมิ่งอย่าง Spotify หรือ Apple Music มักมีอัลบั้มรวบรวมให้ฟังก่อนตัดสินใจซื้อ — วิธีนี้ทำให้ผมคิดย้อนถึงซีนเศร้าที่เพลงนี้ทำให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น
ฉากไฮไลท์ที่ผมยังคิดถึงอยู่คือการเปิดเผยเบาะแสชิ้นสำคัญกลางฝูงชน—การไล่ล่าแบบเมืองใหญ่ที่ตัดต่อฉับไวจนหัวใจเต้นตาม อีกฉากที่ทำได้ดีคือมุมเดี่ยวระหว่างโคนันกับคนที่มีส่วนรู้เห็น ซึ่งหนังใช้เวลากดดันจิตใจผู้ชมได้ดี และฉากเผชิญหน้าครั้งสุดท้ายที่ทั้งแอ็กชันและการไขปริศนาถูกผสมผสานจนคนดูต้องตั้งใจฟังทุกคำพูด ตอนดูผมรับรู้ได้ว่าทีมงานเอาฝีมือการสืบสวนแบบคลาสสิกมาผสมกับสไตล์หนังระทึกขวัญสมัยใหม่ได้ลงตัว เหมือนที่เคยชอบฉากซับซ้อนของ 'The Last Wizard of the Century' แต่เน้นโทนมืดกว่าและเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น