นางร้ายป่วนรักคาสโนว่า

นางร้ายป่วนรักคาสโนว่า

last updateLast Updated : 2025-11-11
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
2 ratings. 2 reviews
122Chapters
19.1Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เมื่อนางร้ายในละคร ถูกเพื่อนสนิทในชีวิตจริงหักหลัง แย่งผู้ชายที่เธอรักไป อีกทั้งเพื่อนคนนั้นยังมาเป็นนางเอกละครเรื่องเดียวกับเธอ นินิว>>หลังจากที่แพ้จนหมดรูปและหายตัวไปจากวงการนาน 5 เดือน เธอก็กลับมาเล่นละครอีกครั้ง และได้เล่นละครเรื่องเดียวกับเพื่อนสนิทคนดี คนเดิมที่หักหลังเธอ ออสติน>>คาสโนว่าตัวพ่อ ตัวแปรสำคัญของเกมส์แก้แค้นนี้ เขาคืออดีตเพื่อนสมัยมัธยมที่โดนคนเป็นพ่อดัดนิสัย ส่งไปเรียนต่อเมืองนอกตั้งแต่ยังไม่จบมัธยมปลาย โมนา>>เธอคือนางเอกในละคร แต่เป็นนางร้ายในชีวิตจริง พอได้เจอหน้ากับออสตินและรู้ว่าเขาคือสปอนเซอร์รายใหญ่ของละครเรื่องใหม่ที่เธอเล่น เลยอยากสานต่อความสัมพันธ์เพื่อเป็นบันไดให้เธอขึ้นไปยืนจุดสูงสุดได้อย่างสมบูรณ์แบบ

View More

Chapter 1

ตอนที่1 กลับมา

深水紗夜(ふかみ さや)は思っていた。

十年の片思い、五年の結婚。

たとえ氷のように冷たい鉄の心でも、自分が少しずつ温めればいつか変わるはずだと。

でもそれは、結局すべて彼女ひとりの思い込みに過ぎなかったのだ。

浴室からはシャワーの音が聞こえていた。

紗夜はベッドのそばに立ち、ふとスマホに届いた一枚の写真を見る。

それは、京浜(きょうはま)でも最高級と言われる西洋レストラン。

テーブル越しに向かい合って座る長沢文翔(ながざわ ふみと)と一人の女性。

柔らかな光の中で、彼の目元は優しく穏やかだった。

紗夜はその女性を知っていた。

竹内彩(たけうち あや)――文翔の元恋人だ。

彼女は先月、海外から戻ってきたばかり。

その夜、文翔は紗夜を放り出し、彼女に会いに行っていた。

文翔にとって彩は、忘れられない存在。

そして紗夜は、真っ白な壁に不意に現れた、目障りなシミのような存在。

浴室のドアが開き、文翔がバスローブ姿で現れた。

湿った蒸気が彼の背後に立ちのぼる。

紗夜はスマホを置き、振り向こうとしたその瞬間、彼の高くて細身の体がすぐ背後に迫っていた。

彼は彼女の顎をつかみ、顔を覗き込む。

「んっ......」

紗夜は眉をしかめたが、文翔は力を緩めない。

むしろ、彼女が苦しむ顔を見ると満足そうに唇を奪い、顎を握りしめ、腰を掴んでベッドへと押し倒した。

「ちょっと......」

紗夜は胸に手を当てて制止した。

「今日は......体調が悪いの......」

夕食の後から、胃が痛み出していた。

だが文翔は、彼女の言葉にただ鼻で笑った。

「お前は五年前から俺に付きまとってきたよな。今さら清純ぶる演技でも始めたのか?」

その口調には、あからさまな嘲りがにじんでいた。

紗夜の顔がサッと青ざめる。

「そんなこと、してない――」

だが言葉の途中で、文翔は容赦なく彼女をベッドに投げつけた。

優しさなど一片もなく、愛も思いやりもなく、ただ欲望だけがぶつけられた。

紗夜は痛みに眉を寄せ、唇を噛みしめて耐えるしかなかった。

表面上は禁欲的で上品に見える彼だが、彼女に対しては一切の思いやりを見せず、まるで憎んでいるような態度を取っていた。

紗夜は耐えながら、その美しく整った顔を見つめた。

まるで神が自ら彫刻したような完璧な容貌。

なのに、その顔には冷たい表情しかなく、どんな時であっても優しさはなかった。

でも彼女は、見てしまったのだ。

写真の中で彩を見つめる彼の、あの優しい眼差しを。

彼にも、あんな優しい一面がある。

ただ、その優しさは自分に向けるものではなかっただけだった。

震えるような一瞬。

本来ならば、満たされたその感覚は優しさであるべきなのに、紗夜の心の中には、水を吸って膨れ上がったスポンジのような何かが詰まっていて、今にも息が詰まりそうだった。

目尻から、涙がひとしずく、零れ落ちる。

「泣くな」

文翔は彼女の涙を指で拭い去り、身体を離すと、後処理を済ませ、一箱の薬を紗夜の前に差し出した。

紗夜は布団を引き寄せて身を起こし、無言で薬を受け取った。

避妊をしていたはずだが、それでも彼は慎重すぎるほど慎重だった。

というのも、五年前、彼女はあの「事故」の夜に妊娠してしまい、そのことがきっかけで家族の手配によって彼との結婚が決まったのだった。

文翔との結婚は表には出されなかったが、そのせいで彩が傷つき、海外へと去ったことは事実だった。

だから文翔は、きっと紗夜を憎んでいるのだろう。

でなければ、あんなにも毎回彼女を壊すような行為をとるわけがない。

目の前の薬を見つめるだけで、紗夜の胃に鈍い痛みが走った。

「......飲まなきゃいけないの?」

文翔は何も言わず、一杯の水を差し出した。

それだけで十分だった。

紗夜は唇を噛み、水を受け取って薬を飲み込んだ。

ちょうどその時、文翔のスマホが鳴った。

「ああ、今行く」

彼の声が少し柔らかくなり、手近の上着を手に取った。

こんな夜更けに彼を呼び出し、そして彼があんな声で応じる相手など、紗夜には彩以外に思い当たる人物はいなかった。

それでも、つい口をついて出た。

「こんな遅くに、どこ行くの?」

「お前には関係ない」

それだけ言い捨てて、文翔は振り返りもせずに寝室を出て行った。

紗夜は、彼の背中を見送った。

階段のオレンジ色の明かりの中で、その背はだんだん遠ざかっていった。

紗夜はまぶたを伏せ、瞳の奥に寂しげな色が揺れた。

薬のせいなのか、胃の痙攣がまた始まっていた。

彼女はベッドに横たわり、身体を小さく丸める。

数分後、部屋のドアがノックされ、使用人が声をかけてきた。

「奥様、本日ご主人様と若様がお着替えになったお洋服はすでに洗濯室に持っていきました。今お洗濯いたしましょうか、それとも明日にいたしますか?」

胃を押さえながらしばらくじっとしていた紗夜は、ようやく身体を起こして答えた。

「......今やるよ」

明日には明日の用事がある。

文翔は他人に自分の下着類を触られるのを嫌う。

だから彼のシャツはすべて紗夜が手洗いしていた。

息子もまた、小さい頃からホコリにアレルギーがあり、衣類には特別気を遣っていた。

使用人に任せるのも心配で、彼の部屋の掃除も文具の整理も、毎日欠かさず彼女自身が行っていた。

紗夜が体調の悪い体を引きずりながら洗濯室へ行くと、中から使用人たちのひそひそ声が聞こえてきた。

「服まで自分で洗ってるなんて、あの「長沢奥様」が?ただの家政婦じゃない?」

「しっ!そんなこと言ったら、クビにされるよ」

「でも、事実でしょ......」

そのとき洗濯室のドアが開き、使用人たちは紗夜が立っているのを見て、青ざめて硬直した。

「お、奥様......」

震える声に、紗夜は穏やかに言った。

「ここは私がやるから、大丈夫よ」

「は、はいっ」

使用人たちはすぐに逃げるようにその場を離れた。

彼女たちが去ると、紗夜の目元に浮かんでいた微笑みがすっと消え、まぶたを伏せて、文翔の衣類が入ったカゴの前に歩み寄る。

手に取ったシャツからは、かすかなバラの香水の匂いが残っていた。

香り高く、誘惑的なその匂いは、紗夜が日頃絶対に身につけない種類のものだった。

長沢家の花を日々管理している彼女は、香りが混ざるのを防ぐために、強い香水は一切つけない。

つまり、この香りは彩のものだ。

近い距離でなければ、相手の香りが服に移らない。

紗夜の指先が微かに震えた。

深く息を吐いて、気持ちを落ち着ける。

文翔には愛されていない。

でも彼女には、息子がいる。

たとえ夫に愛がなくとも、母と子の間には血の繋がりがある。

それが唯一の救いだった。

だからこそ、紗夜は「長沢奥様」としての役割を果たし続ける。

息子を、正々堂々と長沢家の後継者にするために。

だが、息子の衣類を手に取った瞬間、胃の中が急にかき回されるように苦しくなった。

「っ......!」

紗夜は口を押さえ、洗面所に駆け込み、便器に向かって夕食をすべて吐き出した。

吐けば少しは楽になるかと思っていたが、次々と押し寄せる激痛に、意識が遠のきそうになる。

彼女は最後の力を振り絞って、洗面台のガラス容器を突き落とした。

ガシャン。

その音に気づき、長沢理久(ながざわ りく)が駆け寄ってきた。

理久は、紗夜と文翔の息子。

そして、紗夜がこの五年、希望のない結婚生活の中で唯一心の拠り所としてきた存在だった。

「理久......」

紗夜の目がぱっと明るくなり、彼に手を伸ばす。

よかった、息子はまだ自分を心配してくれていた......

だが、その手が触れる寸前、理久は一歩後ろに下がり、彼女を避けた。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

Teerayut Jack
Teerayut Jack
ลงบทมาแบบท่วมๆเลย
2025-10-05 11:47:30
1
0
สุชาดา คุ้มวงศ์ดี
สุชาดา คุ้มวงศ์ดี
สนุก​ดี​อยาก​ให้​ทุกคน​ลอง​เข้ามา​เล่น​กัน​ดู​เย​ๆ
2025-10-03 05:04:34
1
0
122 Chapters
ตอนที่1 กลับมา
แชะ! แชะ! แชะ! แสงแฟลชวิบวับของนักข่าวสายบันเทิงที่มากันเนืองแน่นห้องแกรนด์บอลรูมของโรงแรมชื่อดัง ในงานแถลงข่าวเปิดตัวละครเรื่องใหม่ ที่ได้สองพระนางชื่อดังแห่งยุคคือขุนเขาและโมนามาเป็นแสดงนำทั้งคู่ ร่วมด้วยนางร้ายหน้าสวยอย่างนินิวที่มีข่าวฉาวรายวันและหายหน้าหายตาไปจากวงการบันเทิงพักใหญ่กลับมารับงานแสดงโปรเจ็กต์ใหญ่เรื่องนี้ด้วย หลังจากงานแถลงข่าวจบลง ทุกคนก็เดินเข้าไปยังห้องรับรองของโรงแรมที่ทีมงานจัดไว้สำหรับแต่งหน้าทำผม นินิวที่เดินหน้าบูดหน้าบึ้งเพื่อเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องนั้นพร้อมกับโมนานางเอกของเรื่อง “ดีใจด้วยนะ ที่เธอได้กลับมาแสดงอีกครั้ง” นินิวเบะปากพร้อมกับเหลือบมองไปยังคนพูด ผู้หญิงคนนี้เก่งมากที่คีพลุคเป็นนางเอกได้ดีทั้งต่อหน้าและลับหลัง ทั้งที่จริงนิสัยตัวเองต่างกันกับบทบาทที่ได้รับราวฟ้ากับเหว “สาบานว่าเธอดีใจที่ฉันกลับมา ตอนนี้ไม่มีกล้องไม่ต้องแอ๊บทำเป็นนางเอกหรอกนะ” “ทำไมเธอพูดแบบนั้นล่ะนิว เราเป็นเพื่อนกันนะ ฉันอุตส่าห์บอกให้พี่ใหญ่ผู้กำกับ ให้โทรเรียกเธอมาเล่นเรื่องนี้ด้วยกัน เพื่อให้เธอมีพื้นที่ข่าวหน้าแรกอีกครั้ง” แปะ! แปะ! “เป็นพระคุณอย่างสูงค่ะ งานนี้
Read more
ตอนที่2 อดีตที่ไม่ลืม
เธอเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า ไปทำอะไรให้อดีตเพื่อนรักของตัวเองเกลียดขนาดนั้น ทั้งที่ตอนมัธยมความสัมพันธ์ของเราก็ดีทุกอย่าง แต่ทว่าพอเข้ามหาลัย โมนาก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคน รู้ทั้งรู้ว่าเธอชอบเรย์เพื่อนร่วมรุ่นมาตั้งแต่เข้าปีหนึ่ง แต่ก็ยังไปยั่วจนเรย์คว้าเอามาเป็นแฟนจนคบกันเกือบสี่ปี เป็นเรื่องที่ทำให้เธอแค้นใจอยู่จนถึงทุกวันนี้ เธอไม่ได้เสียใจที่ทั้งสองคนคบกัน แต่เสียใจที่ผู้ชายมีเป็นร้อยและส่วนใหญ่ก็ตามจีบโมนาทั้งนั้นแต่กลับไม่เอาผู้ชายพวกนั้น ดันมาต้องการผู้ชายคนเดียวกับเธอ แค่เว้นคนนี้ไว้สักคนไม่ได้หรืออย่างไร แต่เพื่อนก็ยังทำแบบนี้กับเธอ ทั้งที่เธอเล่าความรู้สึกตัวเองให้เพื่อนฟังมาโดยตลอด แต่กลับย่ำยีความรู้สึกของเธอจนเหมือนไม่ใช่เพื่อนกัน หลังจากนั้นเธอก็ตัดความเป็นเพื่อนลงทันที พอก้าวเข้ามาเป็นนักแสดง เป็นเธอที่เข้ามาก่อนจากการที่ครอบครัวลำบาก เธอต้องดิ้นรนทำงานตั้งแต่เรียน แล้วบังเอิญได้เจอกับพี่แจง ผู้จัดการส่วนตัวคนปัจจุบัน ชักชวนเธอให้มาลองเป็นตัวประกอบในละครเรื่องหนึ่ง ตอนนั้นเธอแทบไม่มีบทบาทอะไร คนดูน่าจะจำหน้าเธอไม่ได้ด้วยซ้ำไป แต่ทว่าเงินก้อนแรกที่เธอได้ กลับมากกว่าเง
Read more
ตอนที่3 เพื่อนสมัยมัธยม
"มึงไม่น่าลากกูมาเลย เห็นแล้วหมั่นไส้ ตอนมึงไม่อยู่มันก็เอาแต่ออเซาะคนอื่นไปทั่ว" "เหอะน่า ยังไงมึงก็ยังมีเวลาจัดการมันอีกเยอะ" “ลืมบอกไป กูดีใจนะที่มึงกลับมา”อัญชันพูดพร้อมกับยิ้มออกมาอย่างจริงใจ ซึ่งนินิวเองก็ยิ้มกลับไปให้เหมือนกัน เธอกับอัญชันสนิทกันเพราะได้เล่นละครเรื่องแรกด้วยกัน อีกทั้งเราสองคนยังอายุเท่ากันอีกด้วย ทำให้พูดคุยกันถูกคอและเธอก็รู้ว่าอัญชันเป็นเพื่อนที่จริงใจกับเธอจริง ๆ “กูก็ดีใจนะ ที่ได้เล่นเรื่องเดียวกับมึงอีก” “ว้าวว มึงดูอาหารดินิว น่ากินทุกอย่างเลย วันนี้กูจะฟาดให้เรียบเลย” ตอนแรกเธอเองก็ไม่ค่อยหิวเท่าไหร่ แต่ทว่าพอเห็นหน้าตาอาหารจากร้านอาหารดังแล้ว ก็ทำเอาน้ำย่อยในกระเพาะอาหารส่งเสียงออกมาทันที“มึงกินเยอะได้ดิ กินเท่าไหร่ก็ไม่อ้วน ไม่เหมือนกู” “มึงกินแล้วก็ไปออกกำลังกายสิ เดี๋ยวกูไปเป็นเพื่อน” “นิวนั่งไหนเหรอครับ” ขุนเขาเดินตามเข้ามา ทำให้อัญชันเบะปากใส่ทันที เธอรู้ว่ารุ่นพี่คนนี้ชอบพอเพื่อนของเธอ ทั้งที่นินิวปฏิเสธไปแล้ว แต่ก็ยังทำตัวน่ารำคาญไม่หยุด “ปากเป็นอะไรเหรอครับอัญชัน” “จะเป็นอะไรก็เรื่องของฉันค่ะ พี่ไม่ต้องยุ่ง” "เอ่อ เราสองคนขอตัวก่อนนะ
Read more
ตอนที่4 เริ่มต้นความวุ่นวาย
หลังจากหนึ่งวันที่แสนวุ่นวายผ่านไป นินิวก็เตรียมตัวจะไปขึ้นรถตู้ของผู้จัดการส่วนตัวที่จอดรออยู่ด้านหลังของโรงแรม "นิว" เสียงทุ้มคุ้นหูเรียกชื่อเธอดังขึ้น ไม่ต้องหันหน้าไปมอง เธอก็รู้ว่าเจ้าของเสียงนี้เป็นใคร "เธอโกรธอะไรฉัน?" "เปล่านิ" "แล้วฉันถามทำไมเธอไม่ตอบ ฉันทำอะไรให้เธอไม่พอใจ" "นายเพิ่งเจอกันนะ แล้วฉันจะไม่พอใจอะไรนายตอนไหนล่ะ" ออสตินสบตากลมโตของเพื่อนที่เคยสนิทกันในช่วงเวลาหนึ่ง ตอนนี้เธอไม่ใช่เพื่อนผู้หญิงคนนั้นของเขาอีกแล้วและเขาก็ไม่ได้อยากเป็นเพื่อนผู้ชายคนนั้นของเธอเหมือนกัน "หรือเธอไม่พอใจที่ฉันไปเรียนเมืองนอกโดยไม่บอกเธอ" “อันนั้นมันเป็นสิทธิ์ของนายที่จะบอกหรือไม่บอกก็ได้ แล้วทำไมฉันต้องไม่พอใจนายด้วยล่ะ” “งั้นทำไมเธอไม่คุยกับฉัน จะว่าเธอจำฉันไม่ได้ก็คงไม่ใช่ เพราะพ่อฉันถามเธอยังบอกว่ารู้จักฉันอยู่เลย” “นายอย่ามาเซ้าซี้ถามจะได้ไหม ฉันจะกลับคอนโด เหนื่อยจะแย่แล้ว”เมื่อไม่มีคำตอบให้เขา เธอก็ทำเป็นเบี่ยงประเด็นไปอีกเรื่องทันที แต่ทว่าชายหนุ่มไม่ยอม เขาเอามือหนาจับแขนเล็กของเธอเอาไว้และเอามืออีกข้างจับใบหน้าสวยของเธอให้หันมามองหน้าเขาตรง ๆ แววตาคมเข้มคุ้นตา กับ
Read more
ตอนที่5 ศัตรูหัวใจ
นินิวกำมือเข้าหากันแน่น ได้แต่นับหนึ่งถึงสิบในใจ ทั้งที่อยากตบหน้าผู้หญิงตอแหลตรงหน้าเธอเหลือเกิน เธอรู้ว่าที่โมนาพูดแบบนี้ เพราะต้องการดูดีในสายตาของออสติน “กูเคยบอกไปแล้วว่าอย่ายุ่งกับกู ไม่ต้องมาเรียกชื่อหรือพูดกับกูนอกจากเวลาทำงาน กูไม่อยากเสียเวลาคุยกับคนอย่างมึงเลยแม้แต่วินาทีเดียว” “มีอะไรกันอีกนิว”อัญชันเดินเข้ามาในห้องและทันเห็นเหตุการณ์พอดี ด้วยความรักเพื่อนเลยเข้ามายืนเคียงข้างเพื่อนทันทีและเชิดหน้าขึ้นอย่างไม่กลัว “ใครจะไปกล้ามีเรื่องกับนินิวเพื่อนรักเธอล่ะ องครักษ์เยอะขนาดนี้ นี่ถ้าตินไม่เข้ามากับฉันด้วย ไม่รู้ว่าพวกเธอจะรุมฉันหรือเปล่านะ” “พอเหอะโม เดี๋ยวผู้กำกับมาแล้ว” ขุนเขาเป็นคนเอ่ยห้ามออกมา เพราะตอนนี้เริ่มมีทีมงานเดินเข้ามาให้ห้องแล้ว และทุกสายตาก็มองมายังกลุ่มของพวกเขาที่กำลังยืนประจันหน้ากันอยู่ “ไปค่ะติน โมไม่อยากยืนตรงนี้แล้วค่ะ” โมนาหันหน้าไปควงแขนออสตินออกไปทันที โดยที่ออสตินยังหันหน้ามาสบตากับนินิวตลอดเวลาที่เดินไปกับอีกฝ่าย เขาเหมือนมีอะไรจะพูดแต่ไม่พูดออกมา “มึงดูมันดิ น่าตบฉิบหาย ถ้าไม่ติดว่าอยู่ที่นี่ กูจะตบให้หน้าหันเลย ตอแหลไม่มีใครเกินมันเลย
Read more
ตอนที่6 รุกไม่หยุด
คนตัวสูงหัวเราะออกมา รู้สึกชอบใจที่ทำให้เธอเขินออกมาได้ขนาดนี้“แค่คำว่าออกกำลังกาย ทำไมเธอต้องหน้าแดงด้วยนิว นี่เธอกำลังคิดถึงการออกกำลังกายอะไรอ่ะ บอกฉันมาดี ๆ นะ” “บะ บ้า ฉันไม่ได้คิดอะไรลามกเหมือนนายนะ ไอ้ผู้ชายเจ้าเล่ห์” “ฉันบอกตอนไหนว่าคิดลามก เธอต่างหากที่คิดลามกกับฉัน นี่เธอกลายเป็นผู้หญิงแบบนี้ไปตั้งแต่เมื่อไหร่นินิว” “ลงไปเลยนะ ถ้าจะมาพูดจาไม่เข้าหูแบบนี้” “งั้นก็แปลว่าถ้าฉันนั่งเงียบ เธอจะไปกินข้าวกับฉันใช่หรือเปล่า” เขายังคงหว่านล้อมให้เธอทำตามความต้องการของตัวเองไม่หยุด ซึ่งพอเขาพูดแบบนั้นเธอเองก็ไม่มีคำโต้แย้งอะไรกับเขาอีก จำต้องออกรถเพื่อไปกินข้าวกับเขาตามที่เขาต้องการ “จะไปกินที่ไหน?” “ที่ไหนก็ได้ที่เธอคิดว่าอร่อย เธอก็รู้ว่าฉันไม่ได้อยู่เมืองไทยนานแล้ว ฉันไม่รู้หรอกว่าตอนนี้ร้านไหนอร่อยบ้าง” “อย่ามาโกหกเลย ผู้ชายแบบนายผู้หญิงในสต๊อกคงเพียบ” “ต่อให้มีผู้หญิงในสต๊อกมากแค่ไหน ก็ไม่เท่ามีเธอแค่คนเดียวนะ” ใบหน้านินิวร้อนผ่าวทันที เธอไม่รู้หรอกว่าเขาพูดจริงหรือพูดเล่น แต่คำพูดของเขากำลังทำให้เธอใจเต้นรัวจนควบคุมตัวเองไม่ได้ “อยากจะยิ้มก็ยิ้มออกมาเถอะ ไม่ต้องกลั้น
Read more
ตอนที่7 คารมเป็นต่อ
กับข้าวที่เธอสั่งมาก็มี ยำไข่เยี่ยวม้า ยำผักกาดดอง ผัดผักบุ้งไฟแดง ปลากระพงทอดน้ำปลา ไข่เจียวกุ้งสับและคะน้าหมูกรอบจานใหญ่ เธอเอาข้าวสวยให้ออสติน ส่วนเธอช่วงอาหารเย็นแบบนี้ เธอจะชอบทานข้าวต้มมากกว่าเพราะไม่หนักท้อง อีกอย่างอาทิตย์นี้เธอแทบไม่ได้เข้าฟิตเนสเลย เพราะเอาแต่อ่านบทละครดึกดื่นทุกคืน เลยต้องเริ่มควบคุมอาหาร “เป็นไง อร่อยไหม” “ก็ดี”คำว่าก็ดีของเขาทำเธอส่ายหน้าออกมา เพราะเขาเล่นทานข้าวสวยไปสองจานพูน กับคะน้าหมูกรอบที่เธอสั่งเน้นหมูกรอบมาจุก ๆ เธอได้ทานแค่สองชิ้นเท่านั้น ที่เหลือเขาซัดจนเรียบ รวมถึงกับข้าวอย่างอื่นที่เธอสั่งมาเขาก็กวาดจนเรียบไม่เหลือเช่นเดียวกัน “เก็บตังค์ด้วยค่ะเฮีย” พอเธอตะโกนบอกเจ้าของร้านให้มาเก็บตังค์ ออสตินก็รีบควักกระเป๋าตังค์เตรียมออกมาจ่ายทันที แต่ทว่าเขาไม่ได้พกเงินสดติดตัวมา เลยส่งบัตรเครดิตให้พนักงานแทน “ฉันจ่ายเอง ร้านนี้ไม่มีที่รูดบัตรหรอกนะ”เธอส่งแบงค์พันให้พนักงาน ค่าอาหารทั้งหมดแค่หกร้อยกว่าบาทเท่านั้น “คราวหลังฉันจะพกเงินสดตลอด” “พกทำไม ถ้านายไม่ได้มาร้านนี้ ร้านอื่นก็มีที่รูดบัตรให้นายอยู่แล้ว” “แต่ฉันอยากมาร้านนี้กับเธอ” พูดจบเขาก็แ
Read more
ตอนที่8 ผู้ชายเจ้าเล่ห์
หลังจากวันที่แสนวุ่นวายจบลง ตอนนี้นินิวก็ขึ้นมาบนห้องของตัวเองแล้ว เธอยืนรอเลขาฯ ของออสตินมารับเขาเกือบครึ่งชั่วโมงกว่าอีกฝ่ายจะมาถึง พอขึ้นห้องมาได้ เธอก็ทิ้งตัวลงนอนบนโซฟาห้องนั่งเล่นทันที รู้สึกว่าวันนี้เธอหมดพลังไปกับออสตินมากกว่าการไปเวิร์คช็อปวันสุดท้ายเสียอีก เขาเป็นผู้ชายที่ต่อปากต่อคำกับผู้หญิงเก่งและรู้จุดอ่อนของผู้หญิง วิธีการพูดจาของเขาก็น่ากลัว ปกติเขาไม่ต้องทำอะไร แค่หน้าหล่อ ๆ ของเขาก็ทำผู้หญิงติดกันตรึมแล้ว แต่ทว่ายิ่งเขาพูดเขาจะกลายเป็นคนมีเสน่ห์ขึ้นมาอีกเท่าตัว ติ้ง! เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ที่ยังคงอยู่ในกระเป๋าสะพายของเธอดังขึ้น พอล้วงหยิบมาดูว่าใครเป็นคนส่งข้อความมาหาเธอ ก็ต้องถอนหายใจออกมาทันที เพิ่งห่างกันไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงเขาก็ส่งข้อความมาหาเธอเสียแล้ว ออสติน: ส่งรูป พลันนิ้วเรียวก็ชะงักไปทันทีเมื่อเห็นว่าเขาส่งรูปมาหาเธอ ในหัวมันอดคิดไม่ได้ว่าเขาจะเป็นพวกโรคจิตส่งรูปของลับมาให้เธอดูเหมือนนิสัยทะลึ่งตึงตังของเขาหรือเปล่า เลยตัดสินใจไม่เปิดเข้าไปดู เพราะไม่ไว้ใจเขา ติ้ง! ออสติน: ไม่เปิดอ่าน? ผู้ชายคนนี้จิตไม่ปกติไปแล้วแน่ ๆ เธอตัดสินใจวางโทรศัพท์ไว้และ
Read more
ตอนที่9 เชื่อไม่ได้
อาทิตย์ต่อมา ออสตินไม่ส่งข้อความมาหาเธออีกเลยหลังจากวันนั้น จนเธอทำใจแล้วว่าเขาล้อเธอเล่นเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา ข้อความพวกนั้นเขาน่าจะแกล้งเขียนแล้วส่งมาให้เธอ ออสตินยังไงก็ยังเป็นออสตินอยู่วันยังค่ำ เพราะวันแรกของการเปิดกล้อง เธอเห็นเขาควงคู่เข้ามากองถ่ายกับโมนาด้วยท่าทางสนิทสนม เขายิ้มทักทายเธอปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น คืนนั้นที่บอกจะโทรหาเธอเขาก็ไม่ทำ เขาไม่ทำตามที่ตัวเองพูดสักอย่าง เพราะฉะนั้นเธอควรเลิกสนใจเขาได้แล้ว เมื่อคิดได้แบบนั้นเธอเลยไม่ยิ้มทักทายตอบกลับไป และยังทำหน้าบึ้งกลับไปให้เขาอีกด้วย "พี่คิดถึงหนูมากเลยนะ คิดมาตลอดว่าเมื่อไหร่หนูจะกลับมาเล่นละครอีก" พี่ดลลี่ช่างแต่งหน้าหุ่นล่ำใจหญิง เป็นช่างแต่งหน้าของกองถ่าย ที่แต่งหน้าให้เธอบ่อยจนสนิทสนมกัน "หนูเองก็คิดถึงบรรยากาศกองถ่ายเหมือนกันค่ะ คิดถึงตอนลุ้นกับข้าวกองถ่ายตอนเที่ยง คิดถึงเสียงพูดคุยของพวกพี่ ๆ ทีมงาน" "อย่าหายไปอีกนะ พวกพี่อยากให้หนูรู้นะว่าพวกพี่อยู่ข้างหนู" เธอยิ้มรับคำพูดนั้นและเธอรู้ว่าพี่ดลลี่ไม่ได้พูดเพื่อเอาใจเธอ แต่เธอสัมผัสได้ว่าทุกคนดีใจจริง ๆ ที่เธอกลับมา "แล้วนางนั้น ทำไมมากับลูกชายสปอ
Read more
ตอนที่10 ไม่ได้กลับมาเพื่ออ่อนแอ
"ไอ้บ้าติน!! นี่นายจะฆ่าฉันเหรอ" "โอ้ยยย!! นิว ฉันเจ็บนะ" "จะตีให้ตายเลยไปเลย นายไม่รู้หรือไงฉันแพ้ฝุ่นขนาดไหน แล้วเป็นบ้าอะไรถึงได้ลากฉันเข้ามาในห้องนี้" "จะไปไหน"ออสตินรีบเอามือจับแขนเล็กของเธอไว้ทันที เมื่อเห็นคนตัวเล็กกำลังจะเดินออกไปจากห้องนี้ กว่าเขาจะลากเธอเข้ามาได้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เรื่องอะไรเขาจะปล่อยเธอไปโดยไม่ได้ทำอะไรสักอย่าง "ปล่อยนะ" "เธอเป็นอะไรนิว ฉันยิ้มให้เธอก็ไม่ยิ้ม" "สมองกลับไปแล้วหรือไง ถึงได้มาถามอะไรปัญญาอ่อนแบบนี้" "....." "ฉันควรเป็นฝ่ายถามนายมากกว่าไหม ว่าเป็นบ้าอะไร" "ใช่ฉันมันบ้า เธอรู้หรือเปล่าว่าเพราะใคร" นินิวมองใบหน้าหล่อเหลาผ่านความมือสลัว มีเพียงแสงเล็กน้อยที่ลอดผ่านช่องประตูเข้ามาแค่นั้น แต่ทว่าเธอเห็นแววตาตัดพ้อของเขาอย่างชัดเจน พลางคิดว่าเธอทำอะไรให้เขาถึงได้ทำสายตาแบบนี้กับเธอ "หลายวันมานี้ ฉันเป็นบ้าเพราะเธอรู้ตัวไหม พอมาเจอเธอที่กองถ่าย เธอก็สะบัดหน้าหนีฉันไปเหมือนเราสองคนไม่รู้จักกัน" "จะให้ฉันยิ้มให้นายอย่างนั้นเหรอ ทั้งที่นายกำลังควงคู่กับผู้หญิงของนายเข้ามา" "....." "มีสมองบ้างไหมติน นายไม่ใช่เด็กสามขวบแล้วนะ อะไร ๆ มันก็เปล
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status