การเกิดหิมะจะเพิ่มขึ้นหรือลดลงจากภาวะโลกร้อน?

ภาพรวมที่ผมเห็นคือปรากฏการณ์หิมะในยุคโลกร้อนไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปในทางเดียวตายตัว แต่มันกระจายตัวและเปลี่ยนรูปแบบอย่างชัดเจน

ความอบอุ่นที่เพิ่มขึ้นทำให้อากาศจุไอน้ำได้มากขึ้น นั่นหมายความว่าถ้าสถานที่ใดยังคงมีอุณหภูมิต่ำพอสำหรับหิมะ การตกหนักขึ้นเป็นครั้งคราวอาจเกิดขึ้นบ่อยกว่าเดิม เพราะมีความชื้นมากขึ้นในอากาศ แต่ปัญหาสำคัญคือช่วงเวลาที่อุณหภูมิอยู่ใต้ศูนย์ค่อย ๆ หดสั้นลง ทำให้ฤดูหนาวสั้นลงและเส้นแบ่งของพื้นที่ที่ตกเป็นหิมะ (snowline) เลื่อนสูงขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งมีผลกระทบชัดเจนต่อหิมะสะสมและความยาวของฤดูสกี

ตัวอย่างเชิงภูมิภาคจะช่วยให้มองภาพได้ชัดขึ้น: บริเวณขั้วโลกที่อุ่นขึ้นมาก ๆ จะมีปริมาณหิมะรวมลดลงเพราะหลายพื้นที่เปลี่ยนจากหิมะเป็นฝน แต่ในแนวกลางละติจูด (เช่น บางส่วนของยุโรปตะวันออกและอเมริกาเหนือ) จะเห็นพายุหิมะหนักขึ้นในบางปี ถึงอย่างนั้นก็แลกมาด้วยช่วงเวลาที่มีหิมะน้อยลงโดยรวม และในภูมิประเทศสูงอย่างเทือกเขา หิมะอาจเพิ่มขึ้นในระดับความสูงที่สูงขึ้นแต่ลดลงด้านล่าง ผลสุดท้ายคือห่วงโซ่น้ำจืดและการเก็บกักน้ำเปลี่ยนไป ผู้คนที่พึ่งพาปริมาณหิมะเพื่อการเกษตรหรือการท่องเที่ยวจะรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงอย่างแรง สรุปคือหิมะไม่ได้หายไปทั้งหมด แต่รูปแบบ ความถี่ และตำแหน่งเปลี่ยนไปจนเกิดผลกระทบใหญ่หลวงต่อระบบนิเวศและชุมชนท้องถิ่น

ในเชิงฟิสิกส์และสถิติ สิ่งที่เกิดขึ้นก็คืออากาศอุ่นขึ้น = ความสามารถในการกักไอน้ำมากขึ้น จึงมีโอกาสเกิดปริมาณตกหนักขึ้นเมื่ออุณหภูมิยังคงต่ำกว่าจุดเยือกแข็ง แต่พื้นที่ที่มีอุณหภูมิใกล้ศูนย์จะเห็นการเปลี่ยนจากหิมะเป็นฝนบ่อยขึ้น ซึ่งสะท้อนในข้อมูลเทรนด์ระยะยาวที่บอกว่าปริมาณหิมะสะสม (snowpack) ลดลงในหลายแหล่งน้ำที่พึ่งพาหิมะ แม้จะมีเหตุการณ์พายุหิมะรุนแรงบางครั้งก็ตาม
การเปลี่ยนแปลงยังขึ้นกับความชัน องศาความสูง และแหล่งความชื้น ตัวอย่างเช่นในเทือกเขาแอลป์ ช่วงความสูงสูงอาจยังได้รับหิมะเพียงพอ แต่สถานที่ต่ำลงมาจะเห็นการละลายเร็วขึ้น ส่งผลให้การจัดการน้ำและการท่องเที่ยวต้องปรับตาม ในฮอกไกโดของญี่ปุ่น บางฤดูกาลที่อุ่นขึ้นทำให้รูปแบบการตกเปลี่ยนไป แต่ยังมีช่วงที่หิมะหนักสุด ๆ ได้เช่นกัน ประเด็นสำคัญคือการคาดการณ์ต้องละเอียดตามพื้นที่ เพราะเฉลี่ยระดับโลกอาจบอกว่าปริมาณน้ำฝนเพิ่มขึ้น แต่หิมะในพื้นที่เฉพาะอาจลดลงหรือเพิ่มขึ้นตามเงื่อนไขท้องถิ่น

หิมะที่ผมเจอในภาคตะวันตกของทวีปอเมริกาเหนือเปลี่ยนแปลงชัดเจนในรอบหลายปีที่ผ่านมา: บางปีมีพายุหนักจนขาวโพลนจนตกใจ แต่โดยรวมฤดูสั้นลงและหิมะละลายเร็วขึ้น ซึ่งกระทบต่อแม่น้ำธารน้ำแข็งและการจัดการน้ำสำหรับชุมชนที่พึ่งพาการละลายของหิมะในฤดูใบไม้ผลิ

มุมมองส่วนตัวคือต้องแยกสองเรื่องให้ชัด—ความถี่ของเหตุการณ์หิมะหนักกับปริมาณหิมะสะสมรวม บางปีอาจเจอพายุหนักจนลงหิมะมาก แต่แม้จะมีเหตุการณ์หนัก ๆ หากฤดูกาลโดยรวมอบอุ่นขึ้น ปริมาณหิมะสะสมโดยรวมและระยะเวลาที่หิมะคงอยู่ก็ลดลง สถานที่อย่างเทือกเขาร็อกกี้บางพื้นที่ยังคงรักษาหน้าหนาวสำหรับกีฬา แต่พื้นที่ต่ำกว่าจะรู้สึกได้ถึงการเปลี่ยนแปลงอย่างแท้จริง และนั่นทำให้การวางแผนเรื่องน้ำและการบริการชุมชนต้องคิดใหม่