คริส อีแวนส์ เล่นหนังบน Netflix เรื่องอะไรบ้าง?

แอบตื่นเต้นทุกครั้งเมื่อเห็นชื่อ คริส อีแวนส์ โผล่ในหน้ารายการของสตรีมมิ่ง—โดยเฉพาะบน Netflix ที่มักมีการสลับหมุนเวียนผลงานของเขาไปมา ผมเจอว่าในหลายประเทศ Netflix เคยมีภาพยนตร์ที่เด่นของเขาหลายเรื่อง เช่น 'Snowpiercer' (ภาพยนตร์ไซไฟสุดเข้มข้นที่เขารับบทนำ) ซึ่งมักโผล่ขึ้นเป็นตัวเลือกสำหรับคนชอบหนังบล็อกบัสเตอร์แนวดราม่า-แอ็กชัน นอกจากนี้บางครั้งก็มีผลงานแนวโรแมนติก/อินดี้อย่าง 'Before We Go' ที่เขากำกับและแสดงเอง และงานอบอุ่นหัวใจอย่าง 'Gifted' ที่พลังการแสดงของเขาโดดเด่นมาก อีกเรื่องที่ผมเห็นโผล่เป็นช่วงๆ ในบางภูมิภาคคือ 'Knives Out' แม้จะเป็นหนังสืบสวนรวมดารา แต่สิทธิ์การฉายออนไลน์แตกต่างกันไปตามประเทศ จึงไม่แปลกใจถ้าบ้านใครมีแต่ไม่มีให้ดูในบ้านเราโดยตรง เห็นแบบนี้แล้วก็อยากแนะนำให้ลองค้นด้วยชื่อหนังบนแอป Netflix หรือเช็กผ่านเมนูเขตประเทศ เพราะบางเรื่องจะมาเป็นระยะๆ เหมือนแขกรับเชิญที่มาแล้วก็ไป ส่วนตัวผมชอบเห็นผลงานหลากอารมณ์ของเขาไหลเวียนแบบนี้ เพราะได้เห็นมุมที่ต่างกันของนักแสดงคนเดิม แต่เตือนว่าถ้าคุณกำลังตามหา 'Captain America' หรือหนังมาร์เวลอื่นๆ ของเขา นั่นมักจะอยู่บนแพลตฟอร์มของผู้ถือสิทธิหลักมากกว่า ไม่ค่อยโผล่มาอยู่บน Netflix สักเท่าไหร่

มีหนังเรื่องหนึ่งที่ทำให้มุมมองของฉันต่อซูเปอร์ฮีโร่เปลี่ยนไปอย่างชัดเจน นั่นคือ 'Captain America: The Winter Soldier' — ผลงานที่ผสมกลิ่นอายสายลับกับการเมืองเข้ากับบล็อกบัสเตอร์ได้อย่างลงตัว ภาพรวมของหนังไม่ได้เป็นแค่การโชว์สกิลต่อสู้หรือฉากระเบิดตู้มตามสูตร แต่ใช้บทให้ตัวละครต้องเผชิญกับคำถามจริยธรรมและการทรยศ ซึ่งฉากในลิฟต์กับการตามล่าทั่วเมืองเป็นตัวอย่างที่ชัดเจนว่าผู้กำกับเลือกเล่าเรื่องด้วยความตึงเครียดแบบเรียลไทม์ การแสดงของเขาในบท Steve Rogers มีความเปราะบางและหนักแน่นสลับกัน ทำให้ฮีโร่ที่เราเคยเห็นเป็นภาพลักษณ์อุดมคติกลายเป็นคนที่ต้องตัดสินใจยาก ๆ อีกเรื่องที่ชอบคือการเกลี่ยบทรองให้ตัวละครอื่น ๆ มีพื้นที่ส่องประกาย ทำให้หนังดูมีมิติและไม่ยึดติดกับตัวเอกเพียงอย่างเดียว ฉากที่ตัวละครต้องตั้งคำถามกับสถาบันหรือความถูกต้องสะท้อนประเด็นร่วมสมัยได้ดี และยังมีฉากแอ็กชันที่วางช็อตได้ฉลาด ไม่ใช่แค่ความเร็วอย่างเดียว ซึ่งทำให้หนังเรื่องนี้ยังคงดูได้หลายรอบโดยไม่รู้สึกเบื่อ ปิดท้ายด้วยความรู้สึกว่าถ้าต้องแนะนำหนังของเขาเรื่องเดียวให้คนเริ่มดู เป็นผู้ชนะทั้งในแง่ของบทบาทและความเป็นหนังบันเทิงมาตรฐานสูง

ตลอดเวลาที่ติดตามงานของเขา ฉันมักจะนึกถึงช่วงที่คริสอีแวนส์ยังไม่ได้ถูกตรึงอยู่กับภาพจำของฮีโร่บนจอใหญ่ ในยุคแรก ๆ เขาออกมาในบทบาทที่หลากหลาย ตั้งแต่คอมเมดี้พาโรดีไปจนถึงหนังไซไฟและอินดี้ ในเชิงคอมเมดี้ เขามีบทเด่นใน 'Not Another Teen Movie' ที่โชว์มุกและความทะลึ่งตึงตังแบบวัยรุ่น ทำให้เห็นมุมสนุกของเขาที่ต่างจากภาพลักษณ์แข็งแรงทางร่างกาย ส่วนในแนวระทึกขวัญแอ็กชันอย่าง 'Cellular' เขาเล่นเป็นคนธรรมดาที่ถูกลากเข้าไปอยู่ในสถานการณ์อันตราย ซึ่งเป็นบทที่ต้องพึ่งพาความเป็นมนุษย์และจังหวะการแสดงมากกว่ากล้าม ต่อมาเมื่อได้ลองงานไซไฟแบบกลุ่มใน 'Sunshine' ก็เห็นอีกมิติหนึ่ง—การทำงานเป็นพาร์ทของทีมในบรรยากาศตึงเครียด และในทางอินดี้มีผลงานอย่าง 'Puncture' ที่ให้น้ำหนักกับตัวละครด้านมืดและระบบมากกว่าแค่ฮีโร่ ส่วน 'The Losers' ก็เป็นหนังแอ็กชันผสมกลุ่มเพื่อนที่โชว์เคมีแบบต่างจากบทกัปตันอเมริกาโดยสิ้นเชิง รวมกันแล้ว การเลือกงานนอกจักรวาลฮีโร่ของเขาทำให้เห็นว่าความสามารถเชิงการแสดงของคริสไม่ได้จำกัดอยู่ที่การสวมชุดเกราะ ผมมองว่านี่คือช่วงเวลาที่นักแสดงได้ทดลองตัวเองและสร้างพื้นฐานให้บทบาทใหญ่ขึ้นในภายหลัง

ไม่ใช่เรื่องลึกลับเลยว่าช่วงหนึ่งคริส อีแวนส์หันมาทดลองบทบาทใหม่ในวงการด้วยการกำกับ ผมจำได้ความรู้สึกตื่นเต้นตอนเห็นชื่อเขาในเครดิตผู้กำกับครั้งแรกเพราะมันต่างจากภาพฮีโร่ที่ชินตา ผลงานกำกับเด่นของเขาคือภาพยนตร์โรแมนติก-ดราม่าเรื่อง 'Before We Go' (2014) ซึ่งเป็นผลงานกำกับเรื่องแรกและเขายังแสดงนำร่วมด้วย หนังเล่าเรื่องคนสองคนที่บังเอิญต้องติดอยู่ด้วยกันในคืนหนึ่งที่นิวยอร์ก แล้วเปิดบทสนทนาและความเปราะบางของตัวละครออกมาแบบค่อยเป็นค่อยไป ผมชอบที่เขาเลือกเรื่องราวนิ่งๆ ไม่เน้นฉากแอ็กชันแบบที่คนมักคาดหวังจากนักแสดงที่เคยเล่นซูเปอร์ฮีโร่ การตอบรับจากคนดูและนักวิจารณ์ค่อนข้างผสมปนเป เพราะความเรียบง่ายของโทนเรื่องอาจไม่ถูกใจทุกคน แต่เห็นได้ชัดว่าเขาอยากทำงานหลังกล้องในแบบที่ให้ความสำคัญกับบทและมุมกล้องมากกว่าการตลาดเชิงบล็อกบัสเตอร์ สำหรับผมแล้วผลงานนี้แสดงให้เห็นศักยภาพที่น่าสนใจ — ถ้าเขาต้องการกลับมาทำอีกครั้ง น่าจะได้เห็นความโตขึ้นทางฝีมือและความกล้าในการทดลองมุมมองใหม่ๆ

บอกเลยว่า ถ้าจะชี้ชัดว่าภาพยนตร์เรื่องไหนที่มีชื่อของ คริส อีแวนส์ โผล่แล้วทำเงินสูงสุด งานนั้นก็คือ 'Avengers: Endgame' — ผลงานที่ปิดจักรวาลเล็กๆ ของเฟสแรกและปลายทางของหลายตัวละครหลักใน MCU. ตัวเลขชี้ชัดว่าหนังเรื่องนี้ทำเงินระดับประวัติศาสตร์ทั่วโลก ราว ๆ 2.79 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งมากกว่าทุกเรื่องที่เขาเล่นเป็นตัวนำหรือส่วนหนึ่งของทีมก่อนหน้า ความรู้สึกเวลาดูมันไม่ใช่แค่การดูหนังซูเปอร์ฮีโร่ธรรมดา เพราะเป็นการรวมตัวกันของเรื่องราวที่สะสมมาตลอดสิบปี ฉากที่มีการรวมพลฮีโร่แล้วจู่โจมเป็นภาพที่ติดตาและกลายเป็นโมเมนต์ทางการตลาดที่คนทั่วโลกพูดถึงกัน ในมุมมองของคนที่ติดตามจักรวาลนี้มานาน นอกจากตัวบทและการโปรโมตระดับมหึมาแล้ว ผลรวมของแฟนฐานที่รอคอยตอนจบแบบนี้คือเหตุผลให้ออกตัวแรงกว่าหนังเดี่ยวของเขาเอง เช่น ความสำเร็จของ 'Avengers: Infinity War' กับรายได้เหนือพันล้านที่ตามมา ก็ยิ่งตอกย้ำว่างานประเภทกลุ่มนี่มีแรงดึงดูดมากกว่า แม้ว่า คริส จะมีผลงานเด่นเป็นของตัวเองและบทบาทที่คนชื่นชม แต่เม็ดเงินสูงสุดกลับอยู่กับหนังที่ทำให้คนทั่วโลกมาต่อคิวดูพร้อมกัน มุมมองแบบแฟนคนหนึ่งคือมันเป็นทั้งรางวัลและพายุความคาดหวังที่มาพร้อมกัน หนังเรื่องนี้ไม่ใช่แค่สถิติสำหรับเขา แต่มันเป็นสัญลักษณ์ของยุคทองของหนังซูเปอร์ฮีโร่ที่ผมยังนึกถึงได้เรื่อย ๆ

ฉากรถไฟใน 'Snowpiercer' ติดตาฉันทันทีที่ภาพแรกโผล่ขึ้นมา บรรยากาศอับและการจัดแสงภายในขบวนรถทำให้ฉันรู้สึกเหมือนอยู่ในโลกอีกใบ ทั้งรายละเอียดการตกแต่งของตู้โดยสารและการออกแบบที่ไม่มีช่องว่างให้พักสายตา ทำให้ฉากถ่ายทำในสตูดิโอมีพลังมากกว่าการถ่ายกลางแจ้งทั่วไป ฉากภายในขบวนถูกสร้างขึ้นอย่างละเอียดเพื่อสื่อความแคบ ความลำบาก และความต่างชั้นที่เป็นแก่นของเรื่อง ซึ่งสำหรับฉันแล้วเป็นตัวอย่างของการใช้โลเคชันเทียมให้รู้สึกสมจริงสุด ๆ การถ่ายทำบนสเตจใหญ่ช่วยให้ทีมงานสามารถควบคุมสภาพแวดล้อมได้อย่างเต็มที่ ฉันชอบวิธีที่กล้องไล่ตามตัวละครผ่านช่องว่างแคบ ๆ จนเกิดความตึงเครียดอย่างต่อเนื่อง ทุกฉากเดินทางในขบวนทำให้ฉันเอาใจช่วยตัวละครมากขึ้น เพราะโลเคชันเองก็เป็นอีกตัวละครหนึ่งในหนังเรื่องนี้ ฉากพวกนี้ยังคงอยู่ในหัวฉันแม้หนังจะจบไปแล้ว

ลองจินตนาการภาพคริส อีแวนส์ในบทที่ไม่ใช่ชุดเกราะสีแดงขาวน้ำเงินดูบ้าง — บทบาทพวกนี้แสดงให้เห็นว่าเขาเป็นนักแสดงที่ยืดหยุ่นได้มากกว่าความเป็นฮีโร่แนวกำบัง เราเริ่มจากบทที่คนยังคงพูดถึงบ่อย ๆ อย่าง 'Fantastic Four' (2005) ที่เขารับบทเป็น Johnny Storm หรือ Human Torch — นี่คือตัวอย่างของการเล่นคาแรกเตอร์ที่มีความยียวน เป็นคนหนุ่มเจ้าเสน่ห์ และเต็มไปด้วยพลังงานต่างจากโทนของกัปตันอเมริกาอย่างสิ้นเชิง จากนั้นข้ามมาที่ 'Snowpiercer' (2013) ซึ่งบท Curtis Everett เป็นคนเงียบหนักแน่น จัดการกับความสิ้นหวังและการปฏิวัติในสภาพแวดล้อมที่โหดร้าย บทนี้เห็นการแสดงอารมณ์ภายในที่ลึกกว่าและมีโทนมืดกว่า นอกจากนั้นยังมี 'Knives Out' (2019) ที่เขาแสดงเป็น Ransom Drysdale — ตัวละครนี่ฉลาด ความเย่อหยิ่งเข้มข้น และมีมิติเป็นคนร้ายที่ซับซ้อน ชอบบทที่เล่นกับเสน่ห์และความน่ารังเกียจไปพร้อม ๆ กัน สุดท้ายอยากพูดถึง 'Gifted' (2017) ที่เขาเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยวแบบอบอุ่น รับบท Frank Adler ซึ่งนุ่มนวลและจริงใจมาก ๆ เหมือนเป็นการโชว์ด้านที่อ่อนโยนและเป็นมนุษย์ธรรมดาของเขา งานหลากหลายเหล่านี้ทำให้เห็นว่าเขาไม่ใช่คนที่ยึดติดกับภาพฮีโร่อย่างเดียว แต่สามารถย้ายโทนจากตลก แสบ ไปจนถึงดาร์กและละมุนได้อย่างน่าสนใจ

ข่าวคราวของคริส อีแวนส์ช่วงหลังสะท้อนความหลากหลายของบทบาททั้งหน้าจอและเบื้องหลังที่น่าสนใจ。 ผมติดตามเขาตั้งแต่สมัยรับบทฮีโร่จนออกจากแฟรนไชส์ใหญ่ แล้วดูการเลือกงานที่ค่อย ๆ เปลี่ยนโทนมาเป็นงานอินดี้และงานที่เขาได้ควบคุมมากขึ้น เช่น การกำกับ-แสดงในหนังเล็ก ๆ อย่าง 'Before We Go' ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเขาอยากลองงานเบื้องหลังมากขึ้น การย้ายจากบทบาทที่ถูกจำกัดความเป็นซูเปอร์ฮีโร่ไปสู่เรื่องเล็ก ๆ ทำให้ผมรู้สึกว่าเขาให้ความสำคัญกับคุณภาพของตัวละครมากกว่าฉากแอ็กชันยิ่งใหญ่ เรื่องโปรเจกต์ใหม่ของปีนี้ ถ้าพูดตรง ๆ ไม่มีข่าวเซอร์ไพรส์ที่ทำให้ผมตื่นเต้นแบบการประกาศแฟรนไชส์ใหม่ระดับยักษ์ แต่ก็มีแนวโน้มว่าเขาจะเข้ามามีส่วนในฐานะผู้ผลิตหรือรับบทในหนังที่โทนเป็นผู้ใหญ่กว่า มากกว่าจะกลับมาทำซีรีส์ยาว ๆ แบบประจำทุกสัปดาห์ ผมคิดว่าแฟน ๆ ควรเตรียมตัวรับงานที่สะท้อนตัวตนของเขามากขึ้น ซึ่งนั่นก็เป็นสิ่งที่น่าติดตามไม่แพ้การกลับมาของฮีโร่เลยล่ะ

บอกตามตรง การได้เห็นคริส อีแวนส์ในบทที่ไม่ใช่ 'กัปตันอเมริกา' มันพาใจไปไกลกว่าที่คิดไว้เยอะ ในช่วงก่อนจะเป็นสตีฟ โรเจอร์ เขาเป็นคนที่เล่นได้ร่าเริงและทะเล้น ในภาพยนตร์ 'Fantastic Four' เขาสวมบทเป็นจอห์นนี่ สตอร์ม หรือ 'ฮิวแมน ทอร์ช' นักแสดงคนนี้แสดงมุกได้เร็ว มีเสน่ห์แบบไม่เกรงใจโลก และกล้าทำท่าทางเกินขนาดเพื่อให้ตัวละครดูเด่น การแสดงส่วนใหญ่เน้นที่การเป็นคนเข้ากลุ่มง่าย แต่ก็ไม่ทิ้งความเปราะบางเมื่อสถานการณ์จริงจังขึ้น มุมที่ชอบคือการเห็นความต่างชัดเจนระหว่างบทนี้กับสตีฟ โรเจอร์ส บทหนึ่งเป็นคนขี้เล่น มีความมั่นใจแบบซน อีกบทกลับเป็นคนมีจิตวิญญาณ ความรับผิดชอบ และความเงียบสงบ นั่นทำให้เห็นทักษะการแสดงที่ยืดหยุ่นของเขา นอกจากงานแอ็กชันและมุกตลก การสร้างเคมีระหว่างเขากับนักแสดงร่วมก็ทำให้บทนี้มีมิติขึ้น และถึงหนังจะไม่ได้ถูกยกย่องเท่าไหร่ในเชิงวิจารณ์ แต่การดูซ้ำก็สนุกแบบต่างจากภาพซุปเปอร์ฮีโร่ยุคหลังอยู่ดี