คริส อีแวนส์ รับบทไหนที่ไม่ใช่กัปตันอเมริกา?

ลองจินตนาการภาพคริส อีแวนส์ในบทที่ไม่ใช่ชุดเกราะสีแดงขาวน้ำเงินดูบ้าง — บทบาทพวกนี้แสดงให้เห็นว่าเขาเป็นนักแสดงที่ยืดหยุ่นได้มากกว่าความเป็นฮีโร่แนวกำบัง เราเริ่มจากบทที่คนยังคงพูดถึงบ่อย ๆ อย่าง 'Fantastic Four' (2005) ที่เขารับบทเป็น Johnny Storm หรือ Human Torch — นี่คือตัวอย่างของการเล่นคาแรกเตอร์ที่มีความยียวน เป็นคนหนุ่มเจ้าเสน่ห์ และเต็มไปด้วยพลังงานต่างจากโทนของกัปตันอเมริกาอย่างสิ้นเชิง จากนั้นข้ามมาที่ 'Snowpiercer' (2013) ซึ่งบท Curtis Everett เป็นคนเงียบหนักแน่น จัดการกับความสิ้นหวังและการปฏิวัติในสภาพแวดล้อมที่โหดร้าย บทนี้เห็นการแสดงอารมณ์ภายในที่ลึกกว่าและมีโทนมืดกว่า นอกจากนั้นยังมี 'Knives Out' (2019) ที่เขาแสดงเป็น Ransom Drysdale — ตัวละครนี่ฉลาด ความเย่อหยิ่งเข้มข้น และมีมิติเป็นคนร้ายที่ซับซ้อน ชอบบทที่เล่นกับเสน่ห์และความน่ารังเกียจไปพร้อม ๆ กัน สุดท้ายอยากพูดถึง 'Gifted' (2017) ที่เขาเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยวแบบอบอุ่น รับบท Frank Adler ซึ่งนุ่มนวลและจริงใจมาก ๆ เหมือนเป็นการโชว์ด้านที่อ่อนโยนและเป็นมนุษย์ธรรมดาของเขา งานหลากหลายเหล่านี้ทำให้เห็นว่าเขาไม่ใช่คนที่ยึดติดกับภาพฮีโร่อย่างเดียว แต่สามารถย้ายโทนจากตลก แสบ ไปจนถึงดาร์กและละมุนได้อย่างน่าสนใจ

เรื่องราวของกัปตันอเมริกาในจักรวาล Marvel กำลังเดินหน้าต่อด้วยตัวละครใหม่อย่าง Sam Wilson ที่รับบทโดย Anthony Mackie จากซีรีส์ 'The Falcon and The Winter Soldier' การเปลี่ยนแปลงนี้ไม่ใช่แค่การเปลี่ยนนักแสดง แต่เป็นการส่งต่อพันธกิจอย่างมีนัยสำคัญทางเนื้อเรื่อง Marvel เลือกที่จะให้ Sam รับตำแหน่งแทน Steve Rogers อย่างเป็นทางการ ซึ่งสะท้อนถึงความตั้งใจที่จะพัฒนาเรื่องราวให้สมจริงและทันสมัย การส่งต่อโล่ห์ใน Marvel Cinematic Universe ถือเป็นช่วงเวลาสำคัญที่สร้างความตื่นเต้นให้แฟนๆ มาก เพราะนี่ไม่ใช่แค่การเปลี่ยนตัวละครหลัก แต่ยังเปิดประเด็นเรื่องมรดกทางจริยธรรมและอุดมการณ์ด้วย อนาคตของ Sam ในบทบาทนี้ยังน่าติดตาม โดยเฉพาะเมื่อพิจารณาว่าเขาจะนำทัพ Avengers รุ่นใหม่ไปในทิศทางไหน

มีหนังเรื่องหนึ่งที่ทำให้มุมมองของฉันต่อซูเปอร์ฮีโร่เปลี่ยนไปอย่างชัดเจน นั่นคือ 'Captain America: The Winter Soldier' — ผลงานที่ผสมกลิ่นอายสายลับกับการเมืองเข้ากับบล็อกบัสเตอร์ได้อย่างลงตัว ภาพรวมของหนังไม่ได้เป็นแค่การโชว์สกิลต่อสู้หรือฉากระเบิดตู้มตามสูตร แต่ใช้บทให้ตัวละครต้องเผชิญกับคำถามจริยธรรมและการทรยศ ซึ่งฉากในลิฟต์กับการตามล่าทั่วเมืองเป็นตัวอย่างที่ชัดเจนว่าผู้กำกับเลือกเล่าเรื่องด้วยความตึงเครียดแบบเรียลไทม์ การแสดงของเขาในบท Steve Rogers มีความเปราะบางและหนักแน่นสลับกัน ทำให้ฮีโร่ที่เราเคยเห็นเป็นภาพลักษณ์อุดมคติกลายเป็นคนที่ต้องตัดสินใจยาก ๆ อีกเรื่องที่ชอบคือการเกลี่ยบทรองให้ตัวละครอื่น ๆ มีพื้นที่ส่องประกาย ทำให้หนังดูมีมิติและไม่ยึดติดกับตัวเอกเพียงอย่างเดียว ฉากที่ตัวละครต้องตั้งคำถามกับสถาบันหรือความถูกต้องสะท้อนประเด็นร่วมสมัยได้ดี และยังมีฉากแอ็กชันที่วางช็อตได้ฉลาด ไม่ใช่แค่ความเร็วอย่างเดียว ซึ่งทำให้หนังเรื่องนี้ยังคงดูได้หลายรอบโดยไม่รู้สึกเบื่อ ปิดท้ายด้วยความรู้สึกว่าถ้าต้องแนะนำหนังของเขาเรื่องเดียวให้คนเริ่มดู เป็นผู้ชนะทั้งในแง่ของบทบาทและความเป็นหนังบันเทิงมาตรฐานสูง

ตลอดเวลาที่ติดตามงานของเขา ฉันมักจะนึกถึงช่วงที่คริสอีแวนส์ยังไม่ได้ถูกตรึงอยู่กับภาพจำของฮีโร่บนจอใหญ่ ในยุคแรก ๆ เขาออกมาในบทบาทที่หลากหลาย ตั้งแต่คอมเมดี้พาโรดีไปจนถึงหนังไซไฟและอินดี้ ในเชิงคอมเมดี้ เขามีบทเด่นใน 'Not Another Teen Movie' ที่โชว์มุกและความทะลึ่งตึงตังแบบวัยรุ่น ทำให้เห็นมุมสนุกของเขาที่ต่างจากภาพลักษณ์แข็งแรงทางร่างกาย ส่วนในแนวระทึกขวัญแอ็กชันอย่าง 'Cellular' เขาเล่นเป็นคนธรรมดาที่ถูกลากเข้าไปอยู่ในสถานการณ์อันตราย ซึ่งเป็นบทที่ต้องพึ่งพาความเป็นมนุษย์และจังหวะการแสดงมากกว่ากล้าม ต่อมาเมื่อได้ลองงานไซไฟแบบกลุ่มใน 'Sunshine' ก็เห็นอีกมิติหนึ่ง—การทำงานเป็นพาร์ทของทีมในบรรยากาศตึงเครียด และในทางอินดี้มีผลงานอย่าง 'Puncture' ที่ให้น้ำหนักกับตัวละครด้านมืดและระบบมากกว่าแค่ฮีโร่ ส่วน 'The Losers' ก็เป็นหนังแอ็กชันผสมกลุ่มเพื่อนที่โชว์เคมีแบบต่างจากบทกัปตันอเมริกาโดยสิ้นเชิง รวมกันแล้ว การเลือกงานนอกจักรวาลฮีโร่ของเขาทำให้เห็นว่าความสามารถเชิงการแสดงของคริสไม่ได้จำกัดอยู่ที่การสวมชุดเกราะ ผมมองว่านี่คือช่วงเวลาที่นักแสดงได้ทดลองตัวเองและสร้างพื้นฐานให้บทบาทใหญ่ขึ้นในภายหลัง

ชื่อที่หลายคนจะนึกถึงเมื่อนึกถึงสตีฟ โรเจอร์คือคริส เอแวนส์ — เขารับบทนี้ใน 'กัปตันอเมริกา: อเวนเจอร์ที่ 1' และการแสดงของเขาทิ้งร่องรอยไว้ในใจคนดูมากมาย ผมยังคงชอบวิธีที่เขาสื่อสารอารมณ์ของตัวละครจากความอ่อนแอไปสู่ความกล้าหาญ การทำให้คนดูเชื่อว่าผู้ชายตัวเล็กๆ คนนึงกลายเป็นสัญลักษณ์ของความยุติธรรมนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย แต่คริสทำได้อย่างเป็นธรรมชาติ อีกอย่างที่ทำให้ผมประทับใจคือลุคและเคมีกับนักแสดงร่วมในฉากฝึกซ้อมกับดักหรือฉากรบ ซึ่งทำให้ความเป็นฮีโร่ไม่ใช่แค่ชุดแต่เป็นเรื่องของการเลือกทำสิ่งที่ถูกต้อง ฉากที่เขายืนหยัดแม้จะถูกทิ้งกลางสนามรบยังคงตราตรึงใจผมทุกครั้งที่ดูซ้ำ เป็นบทบาทที่ส่งผลต่อวงการซูเปอร์ฮีโร่และทำให้ชื่อของเขากลายเป็นหนึ่งในหน้าประวัติศาสตร์ของหนังแนวนี้ รู้สึกเหมือนยังอยากกลับไปดูฉากเก่าๆ นั้นอีกครั้ง

บอกเลยว่า ถ้าจะชี้ชัดว่าภาพยนตร์เรื่องไหนที่มีชื่อของ คริส อีแวนส์ โผล่แล้วทำเงินสูงสุด งานนั้นก็คือ 'Avengers: Endgame' — ผลงานที่ปิดจักรวาลเล็กๆ ของเฟสแรกและปลายทางของหลายตัวละครหลักใน MCU. ตัวเลขชี้ชัดว่าหนังเรื่องนี้ทำเงินระดับประวัติศาสตร์ทั่วโลก ราว ๆ 2.79 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งมากกว่าทุกเรื่องที่เขาเล่นเป็นตัวนำหรือส่วนหนึ่งของทีมก่อนหน้า ความรู้สึกเวลาดูมันไม่ใช่แค่การดูหนังซูเปอร์ฮีโร่ธรรมดา เพราะเป็นการรวมตัวกันของเรื่องราวที่สะสมมาตลอดสิบปี ฉากที่มีการรวมพลฮีโร่แล้วจู่โจมเป็นภาพที่ติดตาและกลายเป็นโมเมนต์ทางการตลาดที่คนทั่วโลกพูดถึงกัน ในมุมมองของคนที่ติดตามจักรวาลนี้มานาน นอกจากตัวบทและการโปรโมตระดับมหึมาแล้ว ผลรวมของแฟนฐานที่รอคอยตอนจบแบบนี้คือเหตุผลให้ออกตัวแรงกว่าหนังเดี่ยวของเขาเอง เช่น ความสำเร็จของ 'Avengers: Infinity War' กับรายได้เหนือพันล้านที่ตามมา ก็ยิ่งตอกย้ำว่างานประเภทกลุ่มนี่มีแรงดึงดูดมากกว่า แม้ว่า คริส จะมีผลงานเด่นเป็นของตัวเองและบทบาทที่คนชื่นชม แต่เม็ดเงินสูงสุดกลับอยู่กับหนังที่ทำให้คนทั่วโลกมาต่อคิวดูพร้อมกัน มุมมองแบบแฟนคนหนึ่งคือมันเป็นทั้งรางวัลและพายุความคาดหวังที่มาพร้อมกัน หนังเรื่องนี้ไม่ใช่แค่สถิติสำหรับเขา แต่มันเป็นสัญลักษณ์ของยุคทองของหนังซูเปอร์ฮีโร่ที่ผมยังนึกถึงได้เรื่อย ๆ

ฉันยกให้ 'กัปตันอเมริกา: อเวนเจอร์ที่ 1' เป็นภาพยนตร์ที่แนะนำตัวละครได้ชัดเจนและจุดเด่นที่สุดเรื่องหนึ่งในจักรวาล เพราะนักแสดงหลักแต่ละคนเติมเต็มบทบาทของตัวเองได้อย่างครบถ้วนและมีเสน่ห์ รายชื่อนักแสดงสำคัญและบทที่รับเล่นได้แก่ Chris Evans ในบท Steve Rogers / Captain America, Hayley Atwell ในบท Peggy Carter, Sebastian Stan ในบท James 'Bucky' Barnes, Tommy Lee Jones ในบท Colonel Chester Phillips, Hugo Weaving ในบท Johann Schmidt / Red Skull, Dominic Cooper ในบท Howard Stark, Stanley Tucci ในบท Dr. Abraham Erskine, Neal McDonough ในบท Timothy 'Dum Dum' Dugan, Derek Luke ในบท Gabe Jones, Kenneth Choi ในบท Jim Morita และ JJ Feild ในบท Lt. James Montgomery Falsworth รวมถึง Samuel L. Jackson ที่มีการโผล่มาในช่วงท้ายเป็น Nick Fury ครั้งหนึ่งฉากที่ Steve ถูกเลือกให้เข้าร่วมโครงการสุดท้ายและการเผชิญหน้ากับ Red Skull ทำให้เรื่องราวเดินไปอย่างหนักแน่น การแสดงของ Hayley Atwellก็ทำให้ Peggy กลายเป็นตัวละครสำคัญที่ยืนเด่นพอจะมีซีรีส์ของตัวเองอย่าง 'Agent Carter' ขณะที่ Chris Evans ก็ปล่อยเสน่ห์แบบชายแกร่งแบบเงียบ ๆ ซึ่งคนดูได้เห็นพัฒนาการของเขาอีกครั้งในผลงานอย่าง 'Snowpiercer' ความรู้สึกโดยรวมคือทุกคนทำหน้าที่ของตัวเองได้ดีและช่วยทำให้เรื่องเล่าในหนังคลาสสิกยุคสงครามโลกครั้งที่สองมีชีวิตขึ้นมา

ไม่ใช่เรื่องลึกลับเลยว่าช่วงหนึ่งคริส อีแวนส์หันมาทดลองบทบาทใหม่ในวงการด้วยการกำกับ ผมจำได้ความรู้สึกตื่นเต้นตอนเห็นชื่อเขาในเครดิตผู้กำกับครั้งแรกเพราะมันต่างจากภาพฮีโร่ที่ชินตา ผลงานกำกับเด่นของเขาคือภาพยนตร์โรแมนติก-ดราม่าเรื่อง 'Before We Go' (2014) ซึ่งเป็นผลงานกำกับเรื่องแรกและเขายังแสดงนำร่วมด้วย หนังเล่าเรื่องคนสองคนที่บังเอิญต้องติดอยู่ด้วยกันในคืนหนึ่งที่นิวยอร์ก แล้วเปิดบทสนทนาและความเปราะบางของตัวละครออกมาแบบค่อยเป็นค่อยไป ผมชอบที่เขาเลือกเรื่องราวนิ่งๆ ไม่เน้นฉากแอ็กชันแบบที่คนมักคาดหวังจากนักแสดงที่เคยเล่นซูเปอร์ฮีโร่ การตอบรับจากคนดูและนักวิจารณ์ค่อนข้างผสมปนเป เพราะความเรียบง่ายของโทนเรื่องอาจไม่ถูกใจทุกคน แต่เห็นได้ชัดว่าเขาอยากทำงานหลังกล้องในแบบที่ให้ความสำคัญกับบทและมุมกล้องมากกว่าการตลาดเชิงบล็อกบัสเตอร์ สำหรับผมแล้วผลงานนี้แสดงให้เห็นศักยภาพที่น่าสนใจ — ถ้าเขาต้องการกลับมาทำอีกครั้ง น่าจะได้เห็นความโตขึ้นทางฝีมือและความกล้าในการทดลองมุมมองใหม่ๆ

แอบตื่นเต้นทุกครั้งเมื่อเห็นชื่อ คริส อีแวนส์ โผล่ในหน้ารายการของสตรีมมิ่ง—โดยเฉพาะบน Netflix ที่มักมีการสลับหมุนเวียนผลงานของเขาไปมา ผมเจอว่าในหลายประเทศ Netflix เคยมีภาพยนตร์ที่เด่นของเขาหลายเรื่อง เช่น 'Snowpiercer' (ภาพยนตร์ไซไฟสุดเข้มข้นที่เขารับบทนำ) ซึ่งมักโผล่ขึ้นเป็นตัวเลือกสำหรับคนชอบหนังบล็อกบัสเตอร์แนวดราม่า-แอ็กชัน นอกจากนี้บางครั้งก็มีผลงานแนวโรแมนติก/อินดี้อย่าง 'Before We Go' ที่เขากำกับและแสดงเอง และงานอบอุ่นหัวใจอย่าง 'Gifted' ที่พลังการแสดงของเขาโดดเด่นมาก อีกเรื่องที่ผมเห็นโผล่เป็นช่วงๆ ในบางภูมิภาคคือ 'Knives Out' แม้จะเป็นหนังสืบสวนรวมดารา แต่สิทธิ์การฉายออนไลน์แตกต่างกันไปตามประเทศ จึงไม่แปลกใจถ้าบ้านใครมีแต่ไม่มีให้ดูในบ้านเราโดยตรง เห็นแบบนี้แล้วก็อยากแนะนำให้ลองค้นด้วยชื่อหนังบนแอป Netflix หรือเช็กผ่านเมนูเขตประเทศ เพราะบางเรื่องจะมาเป็นระยะๆ เหมือนแขกรับเชิญที่มาแล้วก็ไป ส่วนตัวผมชอบเห็นผลงานหลากอารมณ์ของเขาไหลเวียนแบบนี้ เพราะได้เห็นมุมที่ต่างกันของนักแสดงคนเดิม แต่เตือนว่าถ้าคุณกำลังตามหา 'Captain America' หรือหนังมาร์เวลอื่นๆ ของเขา นั่นมักจะอยู่บนแพลตฟอร์มของผู้ถือสิทธิหลักมากกว่า ไม่ค่อยโผล่มาอยู่บน Netflix สักเท่าไหร่

ฉากรถไฟใน 'Snowpiercer' ติดตาฉันทันทีที่ภาพแรกโผล่ขึ้นมา บรรยากาศอับและการจัดแสงภายในขบวนรถทำให้ฉันรู้สึกเหมือนอยู่ในโลกอีกใบ ทั้งรายละเอียดการตกแต่งของตู้โดยสารและการออกแบบที่ไม่มีช่องว่างให้พักสายตา ทำให้ฉากถ่ายทำในสตูดิโอมีพลังมากกว่าการถ่ายกลางแจ้งทั่วไป ฉากภายในขบวนถูกสร้างขึ้นอย่างละเอียดเพื่อสื่อความแคบ ความลำบาก และความต่างชั้นที่เป็นแก่นของเรื่อง ซึ่งสำหรับฉันแล้วเป็นตัวอย่างของการใช้โลเคชันเทียมให้รู้สึกสมจริงสุด ๆ การถ่ายทำบนสเตจใหญ่ช่วยให้ทีมงานสามารถควบคุมสภาพแวดล้อมได้อย่างเต็มที่ ฉันชอบวิธีที่กล้องไล่ตามตัวละครผ่านช่องว่างแคบ ๆ จนเกิดความตึงเครียดอย่างต่อเนื่อง ทุกฉากเดินทางในขบวนทำให้ฉันเอาใจช่วยตัวละครมากขึ้น เพราะโลเคชันเองก็เป็นอีกตัวละครหนึ่งในหนังเรื่องนี้ ฉากพวกนี้ยังคงอยู่ในหัวฉันแม้หนังจะจบไปแล้ว