ความหมายแฝงของ ‘โยนบก’ 23 ตุลา ในมุมมองแฟนฟิคชั่น

ในขณะที่ตั้งท้องได้เก้าเดือน ฉันอยู่ในช่วงโค้งสุดท้ายของการอุ้มท้อง ร่างกายหนักอึ้งด้วยชีวิตน้อยๆ ที่พร้อมจะลืมตาดูโลกได้ทุกเมื่อ แต่สามีของฉัน วีโต้ ฟัลโคน รองหัวหน้าตระกูล กลับขังฉันไว้ เขาขังฉันในห้องพยาบาลใต้ดินที่เย็นชาและปลอดเชื้อ ก่อนจะฉีดยายับยั้งการคลอดเข้าสู่ร่างกายฉัน ในขณะที่ฉันกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด เขากลับบอกให้ฉันทนมันอย่างเย็นชา เพราะแม่ม่ายของน้องชายเขา สการ์เล็ตต์ กำลังจะคลอดในเวลาเดียวกันพอดี คำสาบานด้วยเลือดที่เขาเคยให้ไว้กับน้องชายผู้ล่วงลับ ระบุว่าบุตรชายคนแรกจะได้สืบทอดอาณาเขตฝั่งตะวันตกอันมหาศาลของตระกูล “มรดกนั้นต้องเป็นของลูกสการ์เล็ตต์” เขาพูด “เมื่อเดมอนจากไป เธอก็เหลือเพียงตัวคนเดียวและไร้ที่พึ่ง แต่เธอยังมีความรักของฉัน อเลสเซีย ทั้งหมดนั้นเป็นของเธอ ฉันแค่ต้องให้เธอคลอดอย่างปลอดภัยก่อน แล้วค่อยถึงตาเธอ” ฤทธิ์ยานั้นทรมานฉันไม่หยุด ฉันอ้อนวอนให้เขาพาฉันไปโรงพยาบาล เขากระชากคอฉัน บังคับให้ฉันสบกับสายตาที่ด้านชาของเขา “เลิกแสดงได้แล้ว! ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้เป็นอะไร เธอแค่พยายามมาแย่งมรดกเท่านั้น” “เพื่อเอาชนะสการ์เล็ตต์ เธอพร้อมจะทำทุกอย่าง” ใบหน้าฉันซีดขาว ร่างกายสั่นเกร็ง ขณะที่ฉันฝืนพูดกระซิบอย่างสิ้นหวัง “ลูกกำลังจะคลอดแล้ว ฉันไม่สนมรดกอะไรทั้งนั้น ฉันแค่รักคุณ และอยากให้ลูกของเราเกิดมาอย่างปลอดภัย!” เขาหัวเราะออกมา “ถ้าเธอบริสุทธิ์ใจจริง และถ้ามีความรักให้ฉันแม้เพียงนิด เธอก็คงไม่บังคับให้สการ์เล็ตต์เซ็นสัญญาก่อนแต่งงาน เพื่อสละสิทธิ์มรดกของลูกเธอหรอก” “ไม่ต้องห่วง ฉันจะกลับมาหาเธอหลังเธอคลอด เธอก็อุ้มท้องลูกของฉันอยู่เหมือนกัน” เขาเฝ้าอยู่หน้าห้องคลอดของสการ์เล็ตต์ตลอดทั้งคืน จนกระทั่งได้เห็นเด็กแรกเกิดในอ้อมแขนของเธอ เขาถึงนึกถึงฉัน ในที่สุดเขาก็ส่งมือขวาของเขา มาร์โก มาปล่อยฉัน แต่เมื่อมาร์โกโทรมา เสียงของเขากลับสั่นเครือ “บอส... คุณผู้หญิงกับเด็ก... หายไปแล้วครับ” ในวินาทีนั้นเอง วีโต้ ฟัลโคน ก็แตกสลายลงอย่างสิ้นเชิง

ถูกตราหน้าว่าเป็นกบฏ ทั้งที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย ถูกขังในเรือนจำลับที่ไม่มีใครเคยได้กลับออกมา นางคือบุปผาที่ถูกพันธนาการเอาไว้ด้วยโชคชะตา

อลิสครูสาวบรรจุใหม่กับหัวใจที่แสนมุ่งมั่น เดินทางไปด้วยใจรักในอุมดมการณ์ ธนาตุลหนุ่มไฮโซ ที่เลือกจะมาเป็นตำรวจตระเวนชายแดน แทนการอยู่ในสังคมที่สวยหรู เขาได้รับคำสั่งให้มาปฏิบัติหน้าที่ดูแลความสงบ ในหมู่บ้านที่อยู่ห่างไกล แต่หนทางข้างหน้า ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ แต่มันเต็มไปด้วยขี้โคลน กับลำบาก ห่างไกลจากความสะดวกสบาย เมื่อความรักก่อตัวขึ้น ขวากน้ำของความรักที่ผู้กองปิดบังไว้ ก็แสดงออกมา ผู้กองธนาตุลมีคู่หมั้นอยู่แล้ว

‘พันธะ’ จอมปลอมที่เขาและเธอสร้างขึ้น กลับกลายเป็นบ่วงร้อยรัดแห่ง ‘สิเน่หา’ “จูบแรก สั่งสอนที่คุณคิดจะแอบเขี่ยผมลับหลัง” ปัฐวิกรผละมากระซิบชิดปากเล็ก ลมหายใจร้อนถี่รัวต่างก็รินรดกันทำให้รู้ว่าอารมณ์ทั้งสองไม่อยู่ในอาการปกติ “ฉัน...ผิดตรงไหน” คนตัวเล็กยังไม่เข้าใจว่าทำไมเขาต้องทำแบบนี้กับเธอ “ไม่ผิดงั้นเหรอ ดื้อนัก ต้องปราบเสียให้เข็ด” คนได้ยินคิดไปว่าอีกฝ่ายยังดื้อกับเขา ปล่อยให้หญิงสาวมีเวลาพักแค่ชั่วอึดใจชายหนุ่มก็ประทับริมฝีปากลงมาหาเธออีกครั้ง มาธาวียังหายใจไม่พอเลยด้วยซ้ำ === สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 ห้ามมิให้คัดลอกเนื้อหา ดัดแปลง แก้ไข ทำซ้ำ หรือเผยแพร่ในสื่อดิจิทัลและรูปแบบอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาต

ชาติที่แล้วของพระเอกอาภัพจนไม่อยากมีชีวิตอยู่ ก่อนตายจึงได้พรความสุข สมหวัง จากนางเอกที่เป็นเซียนดอกท้อ พระเอกมาเกิดใหม่เป็นหมาป่า แต่โชคชะตาไม่ง่ายขนาดนั้น เพราะเบื้องหลังอันมืดมนยังคงตามติดตลอดเวลา คอยพรากครอบครัวกับคนรักของพระเอกในทุกชาติ และครั้งนี้พระเอกจะไม่ยอมให้เรื่องราววนเวียนแบบเดิมอีกต่อไป

พันธะสัญญาเลือดสีน้ำเงิน... คือสิ่งที่เชื่อมโยงสองโลกที่กำลังพังทลายเข้าด้วยกัน 'ปาณปวีร์' ไม่เคยเชื่อเรื่องเวทมนตร์ สิ่งลี้ลับ หรือเรื่องราวเหนือธรรมชาติ จนกระทั่งคืนหนึ่ง เขาได้ช่วยชีวิต 'คาเอล' ชายหนุ่มผู้เย็นชา เจ้าของดวงตาที่เหมือนซ่อนความลับเอาไว้มากมาย จากความสัมพันธ์ระหว่างเจ้านายผู้ไม่เต็มใจ กับบอดี้การ์ดผู้ถูกผูกมัดด้วยพันธสัญญา กลับกลายเป็นความผูกพันที่ยากจะตัดขาด เมื่อร่างกายของปาณปวีร์คือ 'กุญแจ' เพียงหนึ่งเดียวที่สามารถรักษาชีวิตของคาเอล สิ่งมีชีวิตจากมิติที่กำลังล่มสลาย เขาจึงต้องยอมรับชะตากรรมที่ไม่เคยเลือก ท่ามกลางค่ำคืนที่พายุโหมกระหน่ำ อ้อมกอดของคนที่เคยเป็นเพียงคนแปลกหน้า กลับกลายเป็นที่พักพิงสุดท้ายของหัวใจ แต่เมื่อความจริงเกี่ยวกับกำเนิดของคาเอลถูกเปิดเผย และศัตรูจากอีกโลกเริ่มออกตามล่า... พวกเขาจะเลือกปกป้องพันธะที่ผูกมัดกันไว้ หรือยอมสูญเสียคนสำคัญไปตลอดกาล