จางอวิ๋นหลง เพลงประกอบไหนสื่ออารมณ์ของเรื่องได้ดีที่สุด?

เขาแต่งกับนางเพื่ออำนาจ แต่นางแต่งกับเขาเพราะความรัก เมื่อนางเลิกพยายามจนอยากได้ใบหย่าแต่เขายื้อให้นางทรมานอยู่ในจวนจวิ้นอ๋องท่ามกลางอันตราย

จวิ้นอ๋องเป็นของนางแต่นางไม่เคยเป็นของจวิ้นอ๋อง นางลุ่มหลงในรักครั้งแล้วครั้งเล่าอยู่ฝ่ายเดียว กระทั่งทำเรื่องต่ำช้าขึ้นเพียงเพราะลุ่มหลงบุรุษเมื่อความรักของนางไร้ค่านักเช่นนั้น!ข้าก็จะเลิกรักท่านแล้ว

สตรีเช่นข้าโดนสามีผู้มากรักให้เซ็นใบหย่าเพื่อตบแต่งฮูหยินคนใหม่เข้าจวนโหวอย่างมีเกียรติ แต่กลับเหยียบย้ำสตรีผู้ร่วมทุกข์ร่วมสุขมานานนับปี ข้าคลานออกมาจากกองหิมะ น้ำตาที่ไหลไม่หยุดเย็นจนแข็งเป็นเกล็ดบนแก้ หากไม่ได้ใครผู้หนึ่งช่วยชีวิตไว้คงชีพลิ้นอย่างน่าเวทนา ห้าปีต่อมา ข้านําทัพหมื่นนายตีโต้ข้าศึกจนสําเร็จ และควบม้ากลับสู่ราชธานีเพื่อชำระหนี้แค้น ท่านอ๋องรอง ผู้ที่ผู้คนเล่าลือว่า “อาจสิ้นลมได้ทุกเมื่อ” ยืนตัวตรงกลางงานเลี้ยงฉลองชัย สายตาคมกริบจับจ้องข้าไม่เคยละไปทางอื่น และคําที่เขาพูดหนักแน่นชัดเจนทุกถ้อยคํา "ต่อจากนี้จะไม่มีใครทําร้ายเจ้าได้อีก เป็นหวางเฟยของข้าเถอะ ตําแหน่งนี้ข้ารักษาไว้ให้เจ้าเพียงคนเดียว" ข้าตกปากรับคำหวังเพียงแก้คนเซินอู๋หลัว ไม่คิดว่าหัวใจทุกข์ระทมอันแข็งกระด้างของข้ากลับโดนปลอบประโลมจากท่านอ๋องรองราวกับน้ำฝนเซาะหินทุกวันเริ่มใจให้เขา ทว่าเป็นหวางเฟยได้ชั่วข้ามคืน กลับถูกใส่ร้ายไม่เว้นวัน จากฮองเฮาพี่สาวแท้ๆ ของข้า ยิ่งไปกว่านั้นผู้เอ่ยวาจาว่าจะปกป้องข้าเองกลับหลงเชื่อ และมองหวางเฟยเช่นข้าเป็นนางร้ายอย่างง่ายดาย ในเมื่อเป็นเช่นนี้ข้าจะขอป็นหวางเฟยตัวร้ายของท่านอ๋องเพื่อเอาตัวรอดในวังวนเช่นนี้

ภารกิจล้มเหลว ระบบจึงส่งฉันกลับสู่โลกยุคปัจจุบัน พร้อมทั้งพรากความรู้สึกทั้งหมดของฉันไป แต่สามปีต่อมา ระบบกลับส่งสัญญาณเตือนในหัวฉันราวกับคลุ้มคลั่ง ระบบบอกว่า ท่านอ๋องผู้สำเร็จราชการเซี่ยอวิ๋นหลาน ผู้ที่ฉันทำภารกิจพิชิตใจไม่สำเร็จ บ้าคลั่งไปแล้ว เขาสังหารผู้คนในราชสำนักจนเลือดนอง คิดจะลากทั้งแผ่นดินต้าเหลียงลงนรก โดยมีความปรารถนาอันแรงกล้าเพียงอย่างเดียว คือการได้พบฉันอีกสักครั้ง ฉันปฏิเสธทันที เขาทำร้ายฉันจนตกอยู่ในสภาพนี้แล้ว มีสิทธิ์อะไรจะให้ฉันกลับไปช่วยเขา? ระบบร้อนใจจนข้อมูลเพี้ยน สุดท้ายจึงทำสัญญาเลือดกับฉัน ขอแค่ฉันยอมกลับไป บทลงโทษทั้งหมดจะถูกยกเลิก แถมยังมอบเงินก้อนโตให้ฉัน มากพอให้ฉันใช้ชีวิตที่เหลืออย่างสุขสบายโดยไม่ต้องกังวลเรื่องปากท้อง หลังชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสียแล้ว ฉันก็ตกลง แต่เมื่อฉันในสภาพที่ไร้ความรู้สึกโดยสิ้นเชิง กลับมายืนอยู่ตรงหน้าเซี่ยอวิ๋นหลานอีกครั้ง ท่านอ๋องผู้สำเร็จราชการผู้กุมอำนาจทั่วหล้า กลับคุกเข่าลงแทบเท้าฉัน

เฉินซินเยว่ หญิงสาวกำพร้าผู้ซึ่งอาศัยอยู่ตามลำพังอย่างโดดเดี่ยว จันทร์เสี้ยวสีดำใต้ดวงตาคู่งาม ทำให้ผู้คนต่างรังเกียจและขับไล่ไสส่ง เนื่องจากเชื่อว่านั่นคือตราของปีศาจแห่งความมืด หญิงสาวถูกชาวบ้านส่งตัวไปบูชายัญบนจิ่วซาน และในป่าลึกนั่นนางก็ได้พบกับหลางจวิน บุรุษที่จะเปลี่ยนชะตาชีวิตของนางไปตลอดกาล หลางจวิน ชายหนุ่มจากเผ่าพันธุ์หมาป่าแห่งจิ่วซาน กึ่งกลางหน้าผากของเขามีจันทร์เสี้ยวสีดำ เป็นคู่ครองซึ่งเกี่ยวข้องกับเฉินซินเยว่ ทั้งในอดีตกระทั่งถึงปัจจุบัน เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ชะตาชีวิตของนางผกผัน

งานแต่งที่แลกมาด้วยเงื่อนไข อีกฝ่ายชิงชังนางจนถึงขั้นรังเกียจ แต่ใครจะคิดว่าฮูหยินที่เขาเกลียด จะเป็นผู้ที่ช่วยเขาในวันที่ลำบาก “เจ้าแต่งเข้ามาเป็นฮูหยินแม่ทัพ ต่อให้ตายก็ต้องเป็นฮูหยินของข้า!" "เมิ่งหลินอิง" บุตรสาวภรรยารองของคหบดีเมิ่งฉี ยอมแต่งงานเพื่อแลกกับเงื่อนไขบางอย่างกับบิดาของตัวเอง "หลิวเว่ยหยาง" แม่ทัพหนุ่มของเมืองต้าเฟิง ยอมแต่งงานภายใต้เงื่อนไขเพื่อช่วยบ้านเมือง “ทำไม เจ้าตกใจอันใดกัน รีบ ๆ ดื่มสุรานี่เถอะจะได้จบพิธีเสียที” เพียงแค่ครั้งแรกที่พบกันในห้องส่งตัว นางก็รู้ได้ทันทีว่าเขามิใช่เพียงไม่ชอบนาง แต่ทว่าเขา... เกลียดนางมาก ๆ เลยต่างหาก “เจ้าฟังข้าให้ดี แม้ว่าข้าจะยอมแต่งงานกับเจ้าเพื่อผลประโยชน์ของกองทัพ แต่อย่าได้คาดหวังในตัวข้าว่าจะรักเจ้า รู้หรือไม่ว่าข้าขยะแขยงพวกเจ้ายิ่งกว่าแมลงวันที่ตอมซากศพเสียอีก นับจากนี้ไปเจ้าอยู่ของเจ้า ข้าอยู่ของข้าอย่าได้มายุ่งเกี่ยวกันอีก เข้าใจแล้วหรือไม่” ใครจะคิดว่าคำพูดที่แสนร้ายกาจนี้ เป็นแค่เพียงการเริ่มต้นเท่านั้น....