มองจากมุมคนชอบวิเคราะห์การจัดจำหน่ายภาพยนตร์ จะเห็นว่าการมีหรือไม่มี 'แหยมยโสธร' บนแพลตฟอร์มต่าง ๆ ขึ้นกับสิทธิ์การเผยแพร่และความสนใจของผู้จัดจำหน่ายมากกว่าเนื้อหาหนังเอง พอเข้าใจตรงนี้แล้ว การเลือกช่องทางดูจึงกลายเป็นเรื่องของคุณภาพและความครบถ้วน เช่น บริการแบบซื้อขาดบน Apple TV หรือ Google Play มักให้ไฟล์ความละเอียดสูงและซับที่ตรวจทานแล้ว ขณะที่บริการสตรีมมิ่งรายเดือนอาจมีข้อจำกัดเรื่องคุณภาพหรือการหมุนเวียนคอนเทนต์
โดยทั่วไปแล้วหนังไทยเก่า ๆ แบบนี้มักไปโผล่ในแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งของไทย เช่น MONOMAX หรือ TrueID ที่มีคอนเทนต์ไทยเป็นหลัก รวมถึงช่องทางเช่าดิจิทัลอย่าง Google Play Movies, Apple TV หรือ Amazon/Prime Video ในบางครั้งจะมีเวอร์ชันเต็มขึ้นบนยูทูบในช่องทางของผู้จัดจำหน่ายหรือสตูดิโอด้วย ฉะนั้นถ้าต้องการภาพคมชัดหรือซับไตเติลที่ถูกต้อง บริการเช่าหรือซื้อแบบดิจิทัลมักเป็นตัวเลือกปลอดภัยกว่า