ฉากสำคัญจาก จันทราอัสดง ที่ถูกยกเป็นมุกยอดนิยมคือฉากใด?

เพราะการหายไปของ 'ไข่มุกน้ำตาจันทรา' ทำให้กัวจื่อหรานได้พบกับหลินอวี้เจิน เขาต้องตามหาไข่มุกล้ำค่ากลับคืนสู่ตระกูล ทว่าเขากลับพบว่าสิ่งที่ล้ำค่ายิ่งกว่าคือนางที่มีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น หลินอวี้เจิน ในวัยสิบเจ็ดปี นางเป็นบุตรสาวของหลินยี่ห้าน เจ้าของสำนักศึกษาเล็กๆ แห่งหนึ่ง มารดาของนางตายจากไปตั้งแต่นางอายุไม่ถึงสิบขวบ แต่กระนั้นบิดาก็มิได้แต่งภรรยาใหม่ บิดาทุ่มเทให้กับสำนักศึกษาของตนและเลี้ยงดูนางตามลำพัง “หลินอวี้เจิน” หมั้นหมายกับ“ติงกว่างอาน” เขาเป็นศิษย์เอกของบิดา ทว่าเรื่องพลิกผลัน ติงกว่างอาน กลับไปแต่งงานกับ “หลินชูซิน” ญาติผู้น้องของนางเอง ด้วยเหตุนี้นางจึงเดินทางมาตันหยางเพื่อพบท่านลุงใหญ่-หลินเหิงอี้ เพียงเพื่อรักษาบาดแผลในใจ ‘ไข่มุกน้ำตาจันทรา’ สมบัติล้ำค่าประจำตระกูลกัว แต่กลับหายไป ร่องรอยสุดท้ายหยุดอยู่ที่หลินเหิงอี้ กัวจื่อหรานประมุขสกุลกัวและยังเป็นเจ้าเมืองตันหยาง เขาจำเป็นต้องใช้ทุกวิธีทางเพื่อให้ได้ไข่มุกประจำตระกูลกลับมา แม้ต้องบุกค้นเข้าห้องนอนของหญิงสาวก็ตามที หลับ? นางหลับในอ่างอาบน้ำ! มีผู้ใดหลับในอ่างอาบน้ำเช่นนี้เล่า!

ใต้เงาจันทร์ที่ส่องผ่านในฤดูเหมันต์ ใจคนอบอุ่นเพียงใด ก็ยังถูกลมเย็นแห่งโชคชะตาแช่แข็งเอาไว้…

เพราะความหวังดี ทำให้อรุณลักษณ์ได้ช่วยเหลือชายนิรนามที่บาดเจ็บอยู่ในตรอก ในค่ำคืนฝนพร่ำ และนั้นนำพาให้เธอเข้าไปข้องเกี่ยวกับเรื่องอันตราย ชายผู้นั้นคือลูเซียส แวมไพร์สายเลือดราชวงศ์ อรุณลักษณ์ถูกศัตรูของลูเซียสทำร้ายด้วยคมเขี้ยวบาดผิว ทำให้เลือดกลายเป็นพิษ ยามใดพระจันทร์เต็มดวง ยามนั้นร่างกายเธอเร่าร้อนทรมาน และเลือดของเขาคือสิ่งที่ช่วยบรรเทา

เพราะถูกยัดเยียดให้เป็นแพะรับบาป จันทริกาจึงได้รับการลงทัณฑ์อันสุดโหดร้าย จากผู้ชายที่เคยเป็นดั่งแสงตะวันในชีวิต จันทริกา : ชีวิตของเธอไม่ได้สวยเด่นเฉิดฉายประดับนภาในยามรัติกาลประดุจชื่อแต่อย่างใด ตรงกันข้ามพระจันทร์ดวงนี้กลับมีแต่ความหมองหม่นและหนาวเหน็บ กระทั่งมีแสงตะวันอันอบอุ่นสาดแสงมาพบความงดงามของเธอ แต่ไม่นานตะวันดวงนั้นก็กลับกลายเป็นความโหดร้ายของชีวิต รังสิมันต์ : เขาคงไม่โหดร้ายเท่านี้ ถ้าคนที่ทำลายลูกและเมียของเขา จะไม่ใช่เด็กสาวที่เขาตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็น

เมื่อจิตรกรสาวนามว่า ปลายรุ้ง ต้องเข้ามาพัวพันกับสองหนุ่มคู่แฝดต่างขั้ว อย่าง ฆนากร กับนภวินท์ คนหนึ่งคือท้องฟ้าที่สว่างสดใส หากอีกคน เป็นดั่งก้อนเมฆดำทะมึน ที่พร้อมจะพัดพาลมพายุร้าย และสายฝนเข้าใส่ทุกคนที่ขวางหน้า เขียนรูปมาก็มาก ทว่าครั้งนี้ ปลายรุ้ง ตัดสินใจเขียนภาพในรอยจำให้ใครคนหนึ่งใหม่ เพื่อให้เขาเปลี่ยนจากเมฆหม่น กลายเป็นก้อนเมฆขาวให้ได้!! วันหนึ่ง สายรุ้งจะทาบทอ บนปลายเมฆ...

“หากเจ้ายอมเป็นของข้า ต่อให้ดาวหรือว่าเดือนข้าก็จะหามาให้เจ้าได้” “ถ้าหากว่าหม่อมฉันไม่อยากได้ทั้งดาวและเดือนเล่า?” “แล้วเจ้าอยากได้อะไร” “หากหม่อมฉันอยาก...อยากขี่มังกรเล่าเพคะ” นางหันมายิ้มให้เขาอยากหยกเย้า มังกรที่ไหนเขาจะหามาให้นางขี่ได้เล่า รอยยิ้มแสนยิ้มแสนยั่วผุดขึ้นบนใบหน้า...เขาไม่รอช้ารีบยกนางขึ้นทาบทับบนตัวทันที “เดี๋ยวสิ...ท่านทำอะไร” “ไปขี่ลูกมังกร...ของข้าไปก่อนได้หรือไม่เล่า”