ฉากในช่อ3 ฉากไหนมีอีสเตอร์เอ้กที่แฟนคลับไม่สังเกต?

บ่อยครั้งที่อีสเตอร์เอ้กถูกซ่อนจนแฟนต้องตามหา — มุมที่หลายคนมองข้ามคือฉากหลังหรือของตกแต่งเล็กๆ ที่แทบไม่ถูกพูดถึงในบทสนทนา ฉันมักจะเจอของแบบนี้ในฉากเปิดหรือในฉากที่ดูเหมือนเป็นแค่ 'ฟิลเลอร์' ของตอนหนึ่ง ตัวอย่างง่ายๆ คือในซีรีส์อย่าง 'Stranger Things' จะมีโปสเตอร์หรือป้ายโฆษณาที่ย้อนยุคซ่อนข้อความหรือภาพที่โยงกับตัวละครในอนาคต พวกมันไม่ได้จำเป็นต่อเนื้อเรื่องตอนนั้นเลย แต่พอสะสมหลายชิ้นกลับกลายเป็นเครือข่ายเบาะแสให้แฟนถกเถียงกันได้ยาว อีกตำแหน่งที่ฉันไม่เคยพลาดคือฉากตัดต่อกลางตอนหรือช็อตนิ่งสั้นๆ ที่กล้องซูมเข้าวัตถุ—นั่นแหละมักเป็นที่ซ่อนสัญลักษณ์สำคัญ บางครั้งผู้สร้างจะแอบใส่ชื่อเพลงที่เล่นประกอบไว้เป็นเบาะแสในเครดิต หรือซ่อนตัวละครจากภาคต่อไว้ในฉากแวบเดียว มันทำให้การวนดูซ้ำกลายเป็นความสนุกแบบพิเศษ และตอนที่เจอชิ้นหนึ่งแล้วจะรู้สึกเหมือนได้รับโปสการ์ดลับจากผู้สร้าง — ความตื่นเต้นแบบนั้นยังทำให้การดูเปลี่ยนไปตลอด

ค่อนข้างตื่นเต้นทุกครั้งที่คิดถึงฉากเล็กๆ ใน 'ไบค์แมน' ที่ผู้ชมมักมองผ่านไปโดยไม่ทันตั้งใจ บ่อยครั้งสิ่งที่ผมชอบที่สุดไม่ใช่ฉากบู๊ฉากเดียว แต่เป็นช็อตสั้นๆ ข้างหลังที่เล่าเรื่องซ่อนอยู่ เช่น ป้ายโฆษณา หนังสือพิมพ์ หรือของเล่นบนชั้นวางที่มีลวดลายคล้ายตัวละครอื่น ๆ ซึ่งทำให้โลกของเรื่องดูมีมิติมากขึ้น ผมเคยสังเกตว่าในตอนหนึ่งเมื่อพระเอกขี่ผ่านตรอกแคบ ๆ กล้องตัดไปที่กระจกหน้าต่างร้านกาแฟและสะท้อนให้เห็นแค่เงาไม่กี่นิ้ว—แต่ถ้าจำภาพช้า ๆ จะเห็นสติกเกอร์เล็ก ๆ ที่มีสัญลักษณ์ซ้ำกับแผนที่ที่ปรากฏในตอนต่อมา นี่เป็นเทคนิคเล็ก ๆ ที่ผู้กำกับใช้บอกใบ้โดยไม่ต้องพูดตรง ๆ อีกจุดที่มักถูกมองข้ามคือป้ายทะเบียนรถที่ผ่านกล้อง ปกติหมายเลขเหล่านั้นไม่ได้สุ่ม แต่มีการอ้างอิงถึงวันสำคัญของทีมงานหรือรหัสตอน ตัวอย่างเช่นฉากหนึ่งที่เห็นเพียงเสี้ยววินาทีของป้ายทะเบียน ก็อาจเป็นการแอบเล่นกับแฟนคลับคนที่สนใจรายละเอียด การวางเสียงก็เป็นอีสเตอร์เอ้กชนิดหนึ่งที่ถูกมองข้ามไป ดนตรีพื้นหลังบางท่อนจะใช้เมโลดี้เดียวกับจังหวะที่เคยปรากฏในตอนแรก เป็นการผูกเรื่องแบบเสียงที่ทำให้ฉากเงียบ ๆ รู้สึกมีความหมายมากขึ้น ผมชอบการสังเกตพวกนี้เพราะมันทำให้การดูหลายรอบมีรสชาติเหมือนค้นขุมทรัพย์เล็ก ๆ หากใครอยากลองเล่น ให้ลองดูแบบหยุดภาพหรือเปิดซับไตเติ้ลภาษาอื่น เผื่อจะพบข้อความสั้น ๆ บนป้ายหรือรายชื่อที่ทีมงานแอบใส่ไว้ — การพบเจอพวกนี้ทำให้การชม 'ไบค์แมน' ได้มิติเสมอ

ฉากเทศกาลกลางเมืองใน 'สมิงโก้' เป็นหนึ่งในฉากที่แฟนๆ ขุดอีสเตอร์เอ็กซ์กันหนักจนต้องหันมามองซ้ำหลายรอบ ฉันชอบสังเกตรายละเอียดเล็ก ๆ ในฉากแสงสี เพราะทีมงานชอบวางเบาะแสแบบละเอียดไว้ในแบ็กกราวด์ ฉากนี้มีภาพจิตรกรรมฝาผนังที่โชว์แผนที่เมืองอย่างไม่เป็นทางการ แต่ถ้าขยายดูดี ๆ จะเห็นสัญลักษณ์จิ๋วของตัวเอกยืนชี้ไปยังแม่น้ำ — เบาะแสที่เชื่อมโยงกับต้นกำเนิดของภูติในตอนหลัง นอกจากนี้ โคมไฟหลายดวงมีตัวอักษรโบราณเรียงกัน ซึ่งพอจัดเรียงเป็นประโยคสั้น ๆ จะกลายเป็นวลีกุญแจจากนิยายก่อนหน้านั้นของผู้แต่ง 'ลมหมอก' ความตั้งใจแบบนี้ทำให้ฉากเทศกาลไม่ได้มีไว้แค่ความสวยงาม แต่มันกลายเป็นแผนที่ปริศนาที่แฟนคลับใช้ประกอบทฤษฎี เสียงดนตรีประกอบในช่วงพลบค่ำก็มีท่อนซ้ำสั้น ๆ ที่ถ้าฟังเฉพาะความถี่หนึ่งจะเหมือนเมโลดี้จากเพลงประกอบตัวละครรอง — รายละเอียดพวกนี้ถูกฝังไว้แบบไม่ฉูดฉาด แต่พอรู้แล้วจะยิ่งชื่นชมความตั้งใจของคนทำงาน ฉันอ่านฟอรัมแล้วรู้สึกเหมือนกำลังร่วมล่าสมบัติ: ทุกครั้งที่ย้อนดู ฉากเดิมจะเผยบางอย่างใหม่ ๆ ให้ตื่นเต้นอยู่เสมอ

ชอบเวลาที่แฟนๆ ค้นเจอ 'กระทิน' แอบซ่อนอยู่ในมุมเล็กๆ ของฉากเพราะมันทำให้การดูมีความรู้สึกเหมือนล่าขุมทรัพย์แปลกๆ ที่ผู้สร้างเล่นด้วยกันเงียบๆ กับผู้ชม ในฉากร้านกาแฟที่ตัวละครหลักนั่งเม้าท์กัน ฉากหลังมักมีโปสเตอร์เก่าๆ ติดผนังซึ่งบางใบจะเป็นภาพลวดลายของ 'กระทิน' แบบดินสอวาด หรือเป็นสติกเกอร์ติดบนกระป๋องเครื่องดื่มที่วางบนชั้น ถ้าโฟกัสไปที่มุมห้องทำงาน ฉากโต๊ะทำงานจะเห็นตุ๊กตาเล็กๆ ของ 'กระทิน' นอนพิงหนังสือ ซึ่งเป็นการใส่รายละเอียดที่ละเอียดแต่รู้สึกอบอุ่น บางตอนฉากเปิดเครดิตหรือช็อตชั่วคราวที่กล้องผ่านจะมีของสะสมติดอยู่บนชั้นหนังสือ เช่น หนังสือภาพปก 'กระทิน' ที่เรียงอยู่ข้างๆ งานศิลป์ของตัวละคร และในฉากของร้านขายของจิปาถะฉากชั้นล่างมักมีพวงกุญแจรูปหัว 'กระทิน' แขวนระโยงระยาง สิ่งเหล่านี้ไม่ได้เป็นจุดสนใจหลัก แต่เมื่อรวมกันแล้วจะสร้างความต่อเนื่องของจักรวาลเล็กๆ ที่แฟนๆ ชื่นชอบ ความเพลิดเพลินของการหาอีสเตอร์เอ้กประเภทนี้คือการได้แชร์กับคนดูคนอื่นๆ ผ่านภาพสกรีนช็อตและคอมเมนต์ว่า "ตรงนี้ด้วย!" นอกจากนี้ยังชอบดูว่าแต่ละทีมงานจะซ่อน 'กระทิน' ยังไงบ้าง บางที่เป็นแค่ลายผ้าปูโต๊ะ บางที่เป็นสัญลักษณ์บนฉลากขนม ซึ่งช่วยให้การดูแต่ละรอบมีมุมมองใหม่ๆ และทำให้รู้สึกว่าผลงานนี้มีชั้นเชิงที่ผู้สร้างตั้งใจแทรกไว้อย่างน่าเอ็นดู

เคยสังเกตว่าทีมงานของ 'ซีรี่ย์ดอทคอม' มักฝังรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เอาไว้ในฉากหลังหรืออินเตอร์เฟซของคอมพิวเตอร์อย่างตั้งใจหรือไม่ นี่เป็นสไตล์ที่ทำให้การดูซ้ำสนุกขึ้นมาก เพราะจะเจอทั้งชื่อโดเมนปลอมที่มีความหมายลึกๆ โลโก้ที่เปลี่ยนไปตามอารมณ์ฉาก และข้อความสั้นๆ ที่ปรากฏในหน้าต่างแชทซึ่งบางทีก็กลายเป็นเบาะแสสำคัญของเนื้อเรื่อง ในหลายตอนจะเห็นแท็บเบราว์เซอร์ที่เปิดชื่อเว็บเป็นรหัสหรือวันที่ เช่นตัวเลขที่ซ้ำกับหมายเลขโทรศัพท์หรือวันสำคัญของตัวละคร ซึ่งช่วยเชื่อมโยงเรื่องราวระหว่างตอน เห็นได้ชัดว่าเขาใช้รายละเอียดพวกนี้เพื่อให้แฟนที่ชอบสังเกตได้มีความสุขที่ค้นหา ฉากที่ใช้หน้าจอคอมพิวเตอร์มีการซ่อน Easter egg จนเป็นธรรมเนียม ตั้งแต่สคริปต์ที่อยู่บนหน้าจอในฉากทำงาน ซึ่งถ้าแชะภาพแล้วขยายดูจะเจอบรรทัดคอมเมนต์เป็นมุกภายในทีมงาน ไปจนถึงโค้ดไบนารี่หรือข้อความในภาษาที่สองซึ่งบอกวันที่หรือคำพูดสั้น ๆ ที่สัมพันธ์กับพื้นหลังตัวละคร บางฉากจะมีโปสเตอร์ภาพยนตร์หรือเกมที่เปลี่ยนไปตามตอน แสดงให้เห็นความเปลี่ยนแปลงของจิตใจตัวละคร ตัวอย่างเช่นโปสเตอร์วงดนตรีปลอมที่ปรากฏตั้งแต่ต้นเรื่อง แต่พอเรื่องดำเนินไปสไตล์ของโปสเตอร์จะเปลี่ยนเป็นสีกับองค์ประกอบที่สะท้อนอารมณ์ของฉากนั้น ๆ นอกจากนี้ยังมีสัญลักษณ์ซ้ำ เช่นแมลง คลิปหนีบกระดาษสีแดง หรือไอคอนรูปหัวใจที่โผล่ตามมุมกล้องในหลายตอน ซึ่งแฟนกลุ่มหนึ่งตีความว่าเป็นการบอกใบ้ถึงความสัมพันธ์ของตัวละคร เสียงประกอบและรายละเอียดด้านเสียงเองก็เป็นพื้นที่ซ่อนของทีมงาน บีตเพลงสั้น ๆ ที่กลายเป็นริฟฟ์ประจำตัวของตัวละครบางตัวจะถูกซ่อนในฉากที่ไม่คาดคิด เช่นในเสียงไลน์แจ้งเตือนหรือเสียงจากทีวีในฉากหลัง เสียงเหล่านี้เมื่อฟังรวมกันแล้วมักกลายเป็นธีมย่อยที่สะท้อนอารมณ์ของฉากนั้น อีกอย่างที่ชอบเห็นคือเครดิตท้ายเรื่องซ่อนชื่อนักแสดงข้างเคียงไว้เป็นคำเรียงหรือมีตัวอักษรที่สะกดเป็นข้อความพิเศษ ถ้ามีบัญชีโซเชียลของตัวละครที่เปิดใช้งานจริง ทีมงานก็จะใส่โพสต์สั้น ๆ เป็นการขยายโลกของเรื่องให้แฟนคลับได้ตามเก็บต่อในโลกจริง เหล่านี้ทำให้การตาม Easter egg เป็นกิจกรรมร่วมของชุมชน การมองหาเหล่ารายละเอียดเล็ก ๆ เหล่านี้ทำให้การดู 'ซีรี่ย์ดอทคอม' สนุกขึ้นมากกว่าเดิม เพราะทุกฉากมีโอกาสจะเล่าอะไรเพิ่มเติมนอกเหนือจากบทสนทนา มันทำให้รู้สึกว่าทีมงานใส่ใจแฟน ๆ ที่อยากใช้เวลาจดจ่อและตีความ และส่วนตัวรู้สึกว่าการเจอ Easter egg ที่เชื่อมโยงกับจุดหักมุมหรือเบื้องหลังตัวละครแบบนี้คือความสุขเล็ก ๆ ที่ทำให้การดูวนซ้ำมีคุณค่าและน่าตื่นเต้นมากขึ้น

ฉากที่ทำให้ผมหยุดดูแล้วนับถอยหลังทุกครั้งคือช่วงที่พาเราเข้าสู่เกาะธีมิสกีราใน 'Wonder Woman' (2017) — รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ บนเสื้อผ้า อาวุธ และสถาปัตยกรรมมันพูดได้เลยว่าผู้สร้างตั้งใจซ่อนไว้เต็มไปหมด ผมชอบการใส่ใจในองค์ประกอบเช่นตราและสัญลักษณ์ที่ไม่ใช่แค่สวยงาม แต่บอกเรื่องราว เช่นลวดลายบนโล่หรือแหวนบนกำปั้นของอเมซอนที่สะท้อนประวัติศาสตร์และความเชื่อของพวกเธอ สังเกตได้จากวิธีที่กล้องโฟกัสไปที่รูปปั้นหรือหมุดจารึกเล็กๆ ซึ่งแฟนที่อ่านการ์ตูนจะยิ้มเพราะนั่นคือการโยงกลับไปสู่ต้นกำเนิดของตัวละคร อีกฉากที่ต้องจับตามองคือช่วงก่อนเข้าสู่ 'No Man's Land' — มันไม่เพียงเป็นการโชว์พลัง แต่ยังเต็มไปด้วยสัญญะ เช่นท่าทาง การเลือกใช้อาวุธ และมุมกล้องที่อ้างอิงหน้าหนังสือการ์ตูนรุ่นเก่า ตอนดูผมรู้สึกเหมือนได้เจอโรงเรียนสอนประวัติศาสตร์ของตัวละครด้วยรายละเอียดเล็กๆ ที่คนดูข้ามได้ง่าย แต่แฟนจะได้รางวัลเมื่อสังเกตดีๆ

ฉากเล็กๆ ใน 'เชร็ค' ที่แฟนมักมองข้ามมักเป็นชิ้นเล็ก ๆ ที่เติมอารมณ์ให้ทั้งเรื่องโดยไม่ดังมากนัก ฉันชอบสังเกตรายละเอียดพวกนี้เพราะมันสะท้อนความตั้งใจของทีมสร้างอย่างชัด — ตัวอย่างหนึ่งคือการออกแบบเมือง 'Duloc' ที่ทำเป็นมิวสิคัลสั้น ๆ และการจัดวางป้ายโฆษณา ซึ่งล้อเลียนบรรยากาศสวนสนุกและวิดีโอแนะนำแบบที่เจอในดิสนีย์ นอกจากจะตลกแล้วยังเป็นการตั้งค่าเรื่องให้รู้สึกว่าโลกนี้ถูกเขียนให้มีความเป็นพาร์อดี (parody) ตั้งแต่เฟรมแรก อีกจุดที่คนมักพลาดคือการวางเพลงประกอบในฉากจบและเครดิต — เพลงป๊อปที่เลือกมาไม่ได้ใส่เพราะความบันเทิงเท่านั้น แต่ทำหน้าที่สะท้อนจิตวิทยาตัวละครและอารมณ์ของฉากสุดท้าย นั่นทำให้เมื่อย้อนกลับมาดูครั้งที่สอง ผู้ชมจะพบว่าซาวด์แทร็กเชื่อมโยงกับมุกและการเย้าแหย่ที่ซ่อนอยู่ในฉากก่อนหน้าได้อย่างแนบเนียน

บอกเลยว่าเวลาเปิดจอของ 'หยุดโลกปล้น' ครั้งแรก ฉากเล็กๆ ที่หลายคนอาจมองข้ามมีพลังมากกว่าที่คิด ทั้งสัญลักษณ์และรายละเอียดพื้นหลังถูกวางไว้เพื่อให้แฟนหนังค่อยๆ ปะติดปะต่อเรื่องราวในภายหลัง แนะนำให้เริ่มจากสังเกตรายละเอียดในฉากนิ่ง เช่น เศษกระดาษบนโต๊ะ โปสเตอร์บนผนัง หรือเวลาในนาฬิกาที่ปรากฏบ่อยๆ เพราะพวกนี้มักเชื่อมโยงกับแผนการหรืออดีตตัวละครได้อย่างแยบยล ตัวอย่างที่ชัดเจนคือฉากเปิดที่มีหน้าหนังสือพิมพ์วางทับกัน—ส่วนหัวข่าวไม่ได้เป็นแค่พร็อป แต่เป็นกุญแจที่ชี้ให้เห็นโมทีฟของตัวร้ายและวันที่เหตุการณ์สำคัญจะเกิดขึ้น อีกอย่างที่ต้องจับตาคือบอร์ดแผนการที่ทีมร่วมหัวรบเห็นในครึ่งเรื่อง บ่อยครั้งผู้กำกับวางช็อตใกล้ๆ ให้เห็นตัวเลขและรหัสที่ถูกไขไว้ก่อนหน้า ถ้าสังเกตดีๆ หมายเลขในบอร์ดจะโผล่ซ้ำในฉากอื่น เช่น เลขทะเบียนรถ กลอนตู้เซฟ หรือเบอร์โทรศัพท์บนสลิปคาเฟ่ นอกจากนี้มีสัญลักษณ์พิเศษซึ่งเป็นเสมือนลายเซ็นของหัวหน้าแก๊ง—รูปนกกระดาษพับเล็กๆ ปรากฏในฉากบ้านเด็กสาว แก้วกาแฟของตัวประกอบ และแม้กระทั่งในกรอบรูปบนผนัง ฉากเหล่านี้บอกเล่าเบื้องหลังความสัมพันธ์ที่ถูกเซ็นเซอร์ไว้และทำให้การเปิดเผยตอนจบหนักแน่นขึ้นเมื่อทั้งหมดประกอบกัน การจัดแสงและสีใน 'หยุดโลกปล้น' ก็เป็นอีสเตอร์เอ้กชั้นดี สีแดงที่ค่อยๆ สว่างขึ้นในบางช็อตไม่ได้มีไว้เพื่อความสวยงามเท่านั้น แต่บอกระดับความตึงเครียดหรือการเข้าใกล้เป้าหมายของทีมชนิดนั้นๆ ส่วนซาวด์ดีไซน์ที่ใช้โน้ตเดียวกันซ้ำในช่วงก่อนเกิดเหตุการณ์สำคัญ จะทำให้หูคุ้นเคยและรู้สึกถึงความคาดหวังก่อนความวุ่นวาย จะเห็นได้ชัดตอนฉากจู่โจมที่เพลงธีมหยุดแล้วกลับมาใหม่ในแบบดัดแปลง—นั่นคือสัญญาณว่ามีจังหวะหรือกลยุทธ์ที่ซ่อนอยู่และคนดูสามารถจับจังหวะได้เมื่อดูซ้ำ อย่าพลาดฉากท้ายเครดิตด้วย เพราะผู้สร้างมักซ่อนช็อตสั้นๆ หรือชื่อโปรดักชันที่เปลี่ยนตัวอักษรเป็นข้อความลับที่ชี้ไปยังฉากต่อไปหรือความหมายเชิงอารมณ์ของตัวละคร ความสัมพันธ์เล็กๆ อย่างภาพวาดเด็กที่โผล่ในฉากย้อนอดีต กลายเป็นแกนกลางของความรับผิดชอบที่ผลักดันการตัดสินใจในตอนจบ และฉันชอบวิธีที่ทีมงานเอารายละเอียดเล็กๆ พวกนี้มาร้อยเรียงจนทำให้การดูซ้ำมีรสชาติมากขึ้น เห็นแล้วก็อดยิ้มไม่ได้กับความแสบคมของผู้สร้างและความสุขในการค้นหาอีสเตอร์เอ้กเหล่านั้น

ฉากต่อสู้กับปีศาจทั้งเจ็ดใน 'Shazam!' เป็นจุดที่ชวนให้ผมค้นหาอีสเตอร์เอ้กที่สุด เพราะดีไซน์ของปีศาจแต่ละตัวไม่ได้มาแบบสุ่มๆ ผมชอบสังเกตว่านักออกแบบเอารูปปั้นโบราณ ภาพจิตรกรรม และสัญลักษณ์ทางศาสนามาผสมกับความเป็นคอมิกส์ ทำให้แต่ละบาปมีลักษณะนิสัยและการเคลื่อนไหวที่เชื่อมโยงกับคอนเซ็ปต์ดั้งเดิมของบาปนั้น ตัวอย่างเช่นบางตัวจะเคลื่อนไหวแบบรวดเร็วเหมือนความโกรธ บางตัวมีองค์ประกอบของเสน่ห์เย้ายวนเพื่อสื่อถึงการล่อลวง การวางแสงและซาวด์เอฟเฟกต์ก็เป็นอีสเตอร์เอ้กแบบภาพยนตร์ เพราะจะมีคีย์สีหรือโทนเสียงซ้ำๆ ปรากฏเมื่อบาปบางตัวเข้าฉาก ซึ่งถ้าใครจับจังหวะได้จะเข้าใจว่าผู้กำกับตั้งใจใช้สัญลักษณ์เหล่านี้สื่อเรื่องราวของอดีตของวิซาร์ดและความเชื่อมโยงกับพลังของบุตรบุญธรรมในปัจจุบัน — มองแล้วรู้สึกได้ถึงความตั้งใจใส่รายละเอียดที่ทำให้ฉากดูมีมิติขึ้นจริงๆ

เวลาที่นั่งดูหนังวนไปวนมา ฉันมักจะกวาดสายตาออกนอกตัวละครหลักก่อนเสมอ เพราะฉากอีสเตอร์เอ้กส่วนใหญ่ซ่อนอยู่ในภูมิทัศน์เล็กๆ เช่นโปสเตอร์บนผนัง ป้ายโฆษณา ตู้เย็น หรือของตกแต่งบนโต๊ะนั่นแหละ จากมุมมองส่วนตัว ฉันมองว่าการใส่ Easter egg มักทำเพื่อเชื่อมโลกของหนังเข้ากับจักรวาลอื่นหรือสะท้อนความทรงจำของทีมสร้าง ตัวอย่างที่ชัดเจนคือบริษัทอนิเมชั่นที่ชอบโยงกันข้ามเรื่อง เช่นที่บ่อยครั้งจะเห็นรถ 'Pizza Planet' หรือบอลลายจุดปรากฏในหนังอนิเมชั่นของพวกเขา นี่คือสัญลักษณ์เล็กๆ ที่คนดูสายสังเกตจะดีใจเมื่อพบ เทคนิคที่ใช้ซ่อนก็มักจะไม่ซับซ้อน: ใส่ไว้ในวิกพื้นหลัง ให้ปรากฏเพียงเสี้ยววินาที หรือซ่อนในเงาสะท้อน ฉันชอบหยุดภาพนิ่งช่วงที่ดูแล้วรู้สึกว่าอะไรดูแปลกๆ แล้วค่อยไล่ดูเฟรมถัดไป นอกจากนี้ยังมีการซ่อนด้วยเสียง เช่นเบื้องหลังเพลงหรือสัญญะในบทพูด ที่ทำให้แฟนที่เคยดูเรื่องก่อนหน้ายิ้มออกมาได้ เป็นความสนุกที่ทำให้การดูซ้ำมีคุณค่าและรู้สึกเหมือนได้คุ้ยสมบัติเล็กๆ ของหนัง