ซู เปอร์ จู เนีย ร์ มีสมาชิกกี่คนในปัจจุบัน

สภาพของการสมัคร 'Netflix' แบบทดลองฟรีในปัจจุบันเปลี่ยนไปเยอะและไม่ได้เหมือนสมัยก่อนที่กดสมัครแล้วได้ดูฟรีหนึ่งเดือนง่าย ๆ จริงแล้วช่องทางที่ปลอดภัยและถูกกฎหมายมีไม่กี่แบบหลัก ๆ ที่เราเจอบ่อย ได้แก่ โปรโมชันจากผู้ให้บริการโทรศัพท์หรืออินเทอร์เน็ตที่มักจะมาพร้อมเดือนฟรี, ข้อเสนอจากการซื้ออุปกรณ์ใหม่ (เช่น สมาร์ททีวีหรือแพ็กเกจสตรีมมิ่ง) ที่แถมโค้ดคืนเงิน หรือหน้าพิเศษที่ 'Netflix' เคยเปิดให้ดูตัวอย่างฟรีโดยไม่ต้องล็อกอิน ซึ่งบางครั้งจะมีรายการดัง ๆ ให้ทดลอง เช่น 'Stranger Things' ตอนแรกที่ใช้เป็นตัวชักชวน มุมมองส่วนตัวคืออย่าไปหวังเจอโค้ดทดลองฟรีทั่วไปตลอดเวลา เพราะว่าแต่ละประเทศและผู้ให้บริการมีนโยบายต่างกัน เราแนะนำให้อ่านเงื่อนไขของโปรโมชันให้ดี เช่น ระยะเวลา ค่ายมือถือที่ร่วมรายการ และการต่ออายุแบบอัตโนมัติ เพราะมักต้องใส่ข้อมูลบัตรเครดิตแล้วจำไว้ยกเลิกถ้าไม่อยากโดนคิดเงินต่อ ยิ่งถ้ามีแผนรวมบริการสตรีมกับแพ็กเกจอินเทอร์เน็ต ก็อาจคุ้มกว่าเล่นแยกไปเลย ท้ายที่สุดถ้าต้องการลองจริง ๆ ให้มองหาโปรที่มาจากพันธมิตรหรือโปรโมชั่นพิเศษจากการซื้อสินค้า เพราะนั่นเป็นวิธีที่ปลอดภัยและได้รับการการันตีมากกว่าเสี่ยงกับลิงก์หรือข้อเสนอที่ดูดีเกินจริง ช่วงเวลาโปรมักจะเปลี่ยนไปตามเทศกาลและการเปิดตัวซีรีส์ใหญ่ ๆ เลยเฝ้าดูข่าวโปรไว้บ้างก็ดี

แปลกที่หัวข้อเรื่องนี้ยังถูกพูดถึงบ่อยๆ ว่าแล้วถ้ามีฉบับภาพยนตร์ 'แฮร์รี่ พอตเตอร์' ภาค 9 จริงๆ มันควรต่อจากจุดไหนกันแน่? ผมมองว่าสายตรงที่สุดคือการต่อจากฉากตอนจบของภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายซึ่งเป็นการปิดเรื่องราวหลักของเจเนอเรชันแรกไว้แล้ว — นั่นคือช่วงเวลาอีพิล็อกที่เห็นตัวละครตัวเก๋าๆ กลายเป็นพ่อแม่ พูดง่ายๆ ก็คือเรื่องราวสามารถขยับไปที่รุ่นลูกได้ทันที เช่น การหยิบเส้นเรื่องของเด็กๆ ที่โตขึ้นมาเป็นตัวเอกอย่าง Albus Severus หรือเรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่างพ่อกับลูกที่ยังมีเงาของสงครามหลงเหลืออยู่ได้เลย เหตุผลที่น่าสนใจก็คือมันเปิดโอกาสให้ภาพยนตร์แสดงมุมมองใหม่ของความเป็นฮีโร่ — ไม่ใช่แค่การต่อสู้กับจอมวายร้าย แต่เป็นการจัดการกับความคาดหวังจากอดีตและการสืบทอดความเป็นมนุษย์ อีกแบบที่ผมชอบคิดคือหยิบเอาเนื้อหาจากบทละคร 'Harry Potter and the Cursed Child' มาดัดแปลงให้เป็นภาพยนตร์ ซึ่งแม้บทละครจะมีความเห็นแย้งกันในหมู่แฟนๆ แต่ก็มีข้อดีคือโครงเรื่องที่ขยายไปยังรุ่นถัดไปพร้อมจังหวะดราม่าครอบครัวที่ชัดเจน การดัดแปลงต้องบาลานซ์ไม่ให้สูญเสียเอกลักษณ์ของตัวละครเดิมและต้องให้ความสำคัญกับโทนของเรื่อง — ทุกฉากที่เป็นความทรงจำจากอดีต เช่น สถานีคิงส์ครอสในอีพิล็อก จะต้องกลับมามีความหมายใหม่เมื่อเรามองผ่านสายตาของเด็กยุคใหม่ ในมุมมองการสร้าง ผมอยากเห็นการเสนอแนะว่าภาคต่อควรพูดถึงผลพวงของสงครามในระดับสังคม—ไม่ใช่แค่บทบาทส่วนตัวของแฮร์รี่เท่านั้น เพราะนั่นคือพื้นที่ที่ภาพยนตร์สามารถขยายโลกของเรื่องได้อย่างมีน้ำหนักและไม่เป็นแค่ภาครีเมค โดยสรุป ถ้าจะมีภาค 9 จริงๆ ผมคิดว่าสองทางเลือกที่เข้าท่าและให้ความคุ้มค่าทางอารมณ์คือ: ต่อเนื่องจากอีพิล็อกเดิมแล้วเขยิบมาที่รุ่นลูก หรือดัดแปลงบทละครที่พูดถึงชีวิตหลังสงคราม แต่วิธีไหนก็ตามต้องกล้าเลือกว่าจะเล่าเรื่องแบบโฟกัสครอบครัวและผลพวงของอดีต หรือจะเป็นการขยายโลกและการเมืองของพ่อมดแม่มด ซึ่งผมเชื่อว่าจะเป็นตัวกำหนดว่าภาคต่อจะรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของจักรวาลดั้งเดิมหรือกลายเป็นงานที่ยืนคนละขั้วไปเลย ส่วนตัวผมชอบแนวที่ยังรักษาแก่นเดิมไว้แต่กล้าพัฒนาให้โตขึ้นไปพร้อมกับตัวละคร — แบบที่ทำให้ทั้งความทรงจำและความคาดหวังของแฟนๆ มีที่ยืนใหม่ได้อย่างสมเหตุสมผล

การตัดต่อในฉบับภาพยนตร์ของ 'แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต' ทำให้บางชิ้นส่วนของนิยายหายไปหรือถูกย่อจนความหมายเปลี่ยนไปอย่างชัดเจน ฉันเป็นคนที่อ่านหนังสือเล่มนี้ตั้งแต่ครั้งแรกแล้วดูหนังตามออกมาเรื่อย ๆ จึงรู้สึกได้ทันทีว่าฉากที่ให้ความสำคัญกับความสัมพันธ์ตัวละครหลายตอนถูกลดทอนอย่างมาก ตัวอย่างชัดเจนคือช่วงชีวิตบนเต็นท์ของแฮร์รี่-รอน-เฮอร์ไมโอนีในหนังสือมีรายละเอียดทั้งความเบื่อ ความหิว ความขัดแย้งเล็ก ๆ น้อย ๆ และการขัดเกลามิตรภาพเมื่อเผชิญกับความกดดัน ปมเรื่องของล็อกเก็ตฮอร์ครักซ์และอิทธิพลมันที่ทำให้รอนออกจากกลุ่มก็มีมิติทางอารมณ์มากกว่าในหนัง อีกเรื่องที่ถูกย่อคือฉากเกี่ยวกับมรดกของดัมเบิลดอร์ที่ถูกแจกตามพินัยกรรม—ของบางชิ้นมีความหมายเชิงสัญลักษณ์มากกว่าที่หนังสื่อออกมาได้ ด้านตัวละครเสริมอย่าง Kreacher และเบื้องหลังความเกี่ยวพันกับ Regulus Black ก็ถูกย่อจนความซับซ้อนของอดีตและการไถ่บาปลดน้อยลง ผมเข้าใจว่าภาพยนตร์ต้องเลือกตัดเพื่อความยาว แต่ตอนจบที่ดูร่วมกันทั้งสองภาคจึงรู้สึกแตกต่างจากโน้ตอารมณ์ที่หนังสือทิ้งไว้ การตัดบางส่วนทำให้มุมมองความเป็นมนุษย์ของตัวละครถูกลดทอน แต่ก็ต้องยอมรับว่าภาพยนตร์ยังนำเสนอฉากใหญ่ได้ทรงพลังในแบบของมันเอง

บอกตรงๆว่าเวลานึกถึงเมอร์ชandiseของสมาชิกที่ฮ็อตสุด มักจะเจอของที่ทั้งหรูและคลาสสิกปนกันไปจนเลือกไม่ถูก ในมุมมองของแฟนวัยรุ่นที่ชอบสะสมของครบซีรีส์ ผมจะยกตัวอย่างสมาชิกที่หน้าปกแฟนคลับเรียกร้องบ่อยสุดอย่าง 'มิงกยู' — คนที่ภาพลักษณ์แบบคูลกับแฟชั่นทำให้สินค้าแฟชั่นมักขายดีเป็นพิเศษ สินค้าที่แฟนคลับชอบซื้อคือเสื้อฮู้ดหรือแจ็กเก็ตลิมิเต็ดที่มีลายเซ็นต์งานกราฟิกเฉพาะช่องทาง รวมถึงฟิกเกอร์หรือสแตทเจอร์ขนาดเล็กที่ทำออกมาโทนแฟชั่น ยิ่งออกคอลแลบกับแบรนด์สตรีท ยิ่งไฟลุก สิ่งที่ผมชอบคือการเห็นบรรจุภัณฑ์อลังการของอัลบั้มพิเศษที่มากับโปสเตอร์ผ้าและแผ่นพิมพ์อาร์ตเวิร์ก ทำให้การแกะสินค้าเป็นประสบการณ์ รู้สึกว่าของที่ซื้อไม่ได้มีค่าแค่รูป แต่เป็นชิ้นงานศิลปะที่อิงตัวตนสมาชิกด้วย

แปลกใจอยู่บ้างที่ 'ออโต้สล็อต168' ใส่โปรต้อนรับมาให้ครบเครื่องมากกว่าที่คาดไว้ — โปรโมชั่นพื้นฐานที่มักเจอคือโบนัสฝากแรกเข้าที่ให้เปอร์เซ็นต์เพิ่มจากยอดฝาก เช่น ฝาก 100 ได้เพิ่มอีก 50 หรือ 100 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งจะมาพร้อมเงื่อนไขเทิร์นโอเวอร์ที่ต้องอ่านให้ชัด, ฟรีสปินสำหรับเกมสล็อตเฉพาะเกมที่กำหนด, เครดิตไม่ต้องฝากเล็กน้อยสำหรับทดลองเล่น และบางครั้งมีโบนัสแบบไม่ต้องฝากเงินสำหรับสมาชิกใหม่โดยเฉพาะ ผมมักจะสังเกตข้อจำกัดของเกมที่ใช้โบนัสได้ เนื่องจากบางโปรใช้ได้เฉพาะสล็อตบางค่ายเท่านั้น อีกส่วนที่น่าสนใจคือโปรแนะนำเพื่อนกับโบนัสคืนยอดเสียในช่วงเริ่มต้น — โปรโมชั่นพวกนี้มักออกแบบมาให้ลองเล่นนานขึ้นและสะสมคะแนนเพื่อแปลงเป็นเงินคืนหรือแต้มสะสมระดับ VIP การอ่านข้อกำหนดเรื่องการถอนกับขีดจำกัดของการเดิมพันจึงจำเป็นมาก เพราะบางโปรจะกำหนดอัตราสูงสุดต่อเกมซึ่งอาจทำให้ถอนกำไรจริงยากนิดหน่อย เหมือนฉากหนึ่งใน 'Kimetsu no Yaiba' ที่ต้องวางแผนโจมตีให้ตรงจุดก่อนจะชนะศัตรู ในมุมของคนชอบเสี่ยง ผมรู้สึกว่าโปรต้อนรับของที่นี่คุ้มค่าถ้าเลือกให้เข้ากับสไตล์การเล่นและอ่านเงื่อนไขให้ละเอียดก่อนใช้งาน

การเริ่มเขียนแฟนฟิคเรื่องที่มีตัวละครชื่แว่า 'Artemis Fowl' ให้ความรู้สึกเหมือนกำลังต่อจิ๊กซอว์ของโลกที่คุ้นเคยแล้วกลับมาจัดเรียงใหม่ได้ตามใจ ผมมักเริ่มจากการเลือกมุมมองก่อนว่าต้องการเล่าเรื่องผ่านสายตาใคร—ถ้าเล่าเป็นภายในของตัวเอกเดิม จะได้สำรวจความคิด ความผิดพลาด และพัฒนาการ แต่ถ้าเลือกมุมมองคนนอก หรือตัวละครรอง จะเปิดพื้นที่ให้เป็นดราม่าหรือตลกร้ายได้ง่ายขึ้น อีกวิธีที่ผมชอบคือเริ่มจากฉากเล็ก ๆ ที่มีความหมาย: บทสนทนาสั้น ๆ ระหว่างสองคน ร่องรอยของการขโมย หรือภาพบ้านในคืนฝนตก จากฉากนั้นขยายเป็นปมหลักและผลกระทบต่อความสัมพันธ์ การตั้งกฎว่าจะเอาคานอน (canon) มากน้อยแค่ไหนจะช่วยคุมโทน ถ้าอยากเล่น AU ก็เลือกแกนเดียว เช่น 'อยากให้เขาเป็นนักเรียนธรรมดา' แล้วขยับตัวละครอื่นให้เหมาะ สุดท้ายอย่าเกรงใจการเขียนร่างแรก ให้มันบกพร่องเพื่อจะได้แก้และสนุกกับการปั้นต่อไป

จริงๆ แล้ว 'Alice in Wonderland' หรือ 'อลิซในแดนมหัศจรรย์' นั้นเป็นวรรณกรรมคลาสสิกที่ถูกพูดถึงมานานมากแล้วล่ะ แต่ถ้าพูดถึงหนังสือที่เกี่ยวข้องกับ 'Alice in Wonderland' ในแง่ของหนังสือภาพ หรือการ์ตูนที่ดัดแปลงจากต้นฉบับ ก็มีอยู่เยอะเลยนะ อย่างแรกที่อยากแนะนำคือหนังสือฉบับแปลภาษาไทยที่หลายสำนักพิมพ์จัดพิมพ์ บางเล่มก็มีการ์ตูนประกอบสวยๆ แบบเต็มสี ใส่ภาพวาดสไตล์คลาสสิกที่ดูคล้ายกับต้นฉบับภาษาอังกฤษดั้งเดิม บางเล่มก็มีคำอธิบายเพิ่มเติมเกี่ยวกับที่มาของเรื่อง ทำให้เห็นความลึกซึ้งของเรื่องนี้มากขึ้น ส่วนอีกแบบที่พบได้บ่อยคือหนังสือภาพแบบ pop-up ที่มีฉากสามมิติสวยงามเวลาดึงหรือเปิดออก มันเหมาะกับคนที่ชอบเก็บหนังสือสวยๆ ไว้โชว์มากกว่าเพื่ออ่าน เพราะเนื้อหาอาจจะถูกย่อให้สั้นลง แต่ภาพประกอบนั้นอลังการมากจริงๆ

'อลิซ วันเดอร์แลนด์' เป็นผลงานคลาสสิกที่เต็มไปด้วยตัวละครสุดเพี้ยนและน่าจดจำ ตัวเอกหลักคืออลิซ เด็กหญิงขี้สงสัยที่ตกไปในโลกใต้ดินหลังไล่กระต่ายขาวตัวหนึ่ง นอกจากอลิซแล้ว ยังมีตัวละครสำคัญอย่าง 'กระต่ายขาว' ที่เร่งรีบตลอดเวลา 'ราชินีหัวใจ' ผู้ชอบสั่งตัดหัวคน 'แมวเชสเชียร์' ที่หายตัวได้เหลือแต่รอยยิ้ม 'แจ๊บเบอร์ว็อกกี้' ตัวละครพูดไม่รู้จบ และ 'แฝดทวีดิลดัมกับทวีดิลดี' คู่แฝดที่ชอบพูดคุยไร้สาระ แต่ละตัวถูกสร้างขึ้นมาอย่างมีเอกลักษณ์สะท้อนความ absurd ของโลกวันเดอร์แลนด์