ตอนจบของ บิลเลี่ยน สื่อความหมายอย่างไร

พี่ชายของเซี่ยหลิงตายไปแล้ว แม่ของเขาจึงเสนอให้เขารับผิดชอบทั้งสองครอบครัว โดยการแต่งงานกับเจียงหว่านซิงภรรยาของพี่ชายที่กำลังตั้งครรภ์ ทว่าเซี่ยหลิงกลับปฏิเสธอย่างเด็ดขาด "เฉียวเล่อคือชีวิตของผม ผมยอมไม่สืบทอดตำแหน่งบอสมาเฟียของพี่ชาย แต่จะไม่มีวันหักหลังภรรยาของตัวเองเด็ดขาด!" ฉันซาบซึ้งใจอย่างมากกับความรักเดียวใจเดียวของเซี่ยหลิง ทว่ากลับบังเอิญไปได้ยินบทสนทนาระหว่างเขากับแม่เข้า "เด็กในท้องของเจียงหว่านซิงเป็นลูกของแกชัดๆ ทำไมแกถึงไม่ยอมแต่งงานกับเธอ?" เซี่ยหลิงพ่นควันบุหรี่ สายตาทอดมองไปไกล "ผมเคยรับปากเจียงหว่านซิงว่าจะทิ้งทายาทไว้ให้พี่ชาย แต่เรื่องนี้รู้กันแค่พวกเรา ถ้าเฉียวเล่อรู้เข้า ผมตายแน่!" แม่ของเซี่ยหลิงพูดอย่างไม่พอใจ "เธอรู้แล้วจะทำไม? ตัวเธอเองท้องไม่ได้ หรือจะยอมให้ตระกูลเซี่ยของเราต้องไร้ทายาทสืบสกุล? เซี่ยหลิงพูดแทรกเธอด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด "ถ้าเธอรู้ เธอจะต้องทิ้งผมไปแน่ ผมรับผลของการสูญเสียเธอไปไม่ไหวหรอก! ถ้าแม่ยังอยากอุ้มหลาน ก็หุบปากไปซะ!" ฉันเดินจากมาด้วยตัวที่สั่นเทา เลือดในกายค่อยๆ เย็นเฉียบลงทีละน้อย เซี่ยหลิงรู้จักฉันดี ในความรักของฉันไม่ยอมให้มีเม็ดทรายเจือปนแม้แต่เม็ดเดียว ดังนั้นหลังจากที่เขาหักหลังฉัน ฉันก็ตัดสินใจที่จะจากไปแล้ว

ตระกูลมาเฟียเคนมีกฎของบรรพบุรุษที่ผ่อนปรนอยู่ข้อหนึ่ง นั่นคือทายาทจะมีโอกาสจับฉลากหนึ่งครั้งก่อนแต่งงาน หากจับได้ฉลากชั้นเลิศ จะสามารถเลือกคู่แต่งงานได้ด้วยตนเอง ไม่จำเป็นต้องเข้าร่วมการแต่งงานเพื่อเชื่อมสัมพันธ์ของตระกูล ฉู่ซิงเย่จับได้ฉลากชั้นเลวติดต่อกันมาห้าปีแล้ว ส่วนฉันที่คบหาดูใจกับเขามานานถึงเจ็ดปี ก็ยังไม่ได้แต่งงานกับเขาสักที ปีนี้เป็นปีที่หก ฉันบังเอิญได้ยินบทสนทนาระหว่างเขากับลูกน้องคนสนิท "บอสครับ คุณจับได้ฉลากชั้นเลิศอีกแล้ว" น้ำเสียงของฉู่ซิงเย่เย็นชาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน "ทำเหมือนเดิม เปลี่ยนเป็นฉลากชั้นเลวซะ" ลูกน้องคนสนิทลังเลและเอ่ยปากเตือน "บอสครับ บอสเปลี่ยนจากฉลากชั้นเลิศเป็นฉลากชั้นเลวติดต่อกันมาห้าปีแล้ว ไม่กลัวว่าชุยหว่านจะทิ้งไปเหรอครับ? บอสก็รู้ว่าชุยหว่านเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในเนเปิลส์ คนที่ตามจีบเธอต่อแถวยาวไปจนถึงเวนิสเลยนะครับ!" ฉู่ซิงเย่กล่าวด้วยความมั่นใจ "ไม่หรอก ชุยหว่านชอบฉันมากขนาดนั้น เธอไม่มีทางแต่งงานกับคนอื่นเด็ดขาด!" "ปีนั้นพ่อของชิงหลี่ตายเพื่อช่วยชีวิตฉัน ความปรารถนาของเธอคืออยากให้ฉันอยู่เป็นเพื่อนเธอห้าปี ผ่านพ้นปีนี้ไป ฉันจะจัดงานแต่งงานที่ยิ่งใหญ่ให้กับชุยหว่านเพื่อเป็นการชดเชย" ความหวังเส้นสุดท้ายของฉัน ขาดสะบั้นลงทันทีที่ได้ยินคำพูดประโยคนี้ ฉู่ซิงเย่คงไม่รู้ว่า ตระกูลเคนยังมีกฎของบรรพบุรุษข้อสุดท้ายอยู่อีกข้อหนึ่ง "หากจับไม่ได้ฉลากชั้นเลิศครบหกครั้ง ทายาทจะสูญเสียสิทธิ์ในการตัดสินใจเรื่องการแต่งงานด้วยตนเอง" และฉัน ก็กำลังจะแต่งงานกับคนอื่นในอีกไม่ช้านี้แล้ว

เมื่อความสัมพันธ์เดินมาไกลจนล้ำเส้นเกินกว่าคำว่า 'เจ้านายลูกน้อง' เรื่องราวนี้จะจบลงอย่างไร

สามวันก่อนถึงวันแต่งงาน เอเดรียนบอกเลิกงานแต่งเป็นครั้งที่ห้าสิบสอง เขาเดินทางมาที่เวิร์กช็อปในปาแลร์โมเพื่อตรวจรับงานปักตราประจำตระกูลบนชุดเจ้าสาวของฉัน แต่ทันทีที่ฉันก้าวออกมาจากม่านห้องลองชุด เขาก็คว้าซองปืนและวิทยุสื่อสารขึ้นมาทันที “พวกตระกูลโตริโน่ถล่มไร่องุ่นของเบียงก้าแล้ว แถมยังล้อมคฤหาสน์ไว้หมด ลีอาขวัญเสียมาก ฉันต้องไปเดี๋ยวนี้ งานแต่งยกเลิกไปก่อน” หากเป็นเมื่อก่อน ฉันคงรั้งเขาไว้และคาดคั้นเอาคำตอบว่าใครสำคัญกับเขามากกว่ากัน ระหว่างฉันกับเบียงก้า แต่ครั้งนี้ ฉันกลับปล่อยเขาไปง่ายๆ สามสิบนาทีต่อมา เบียงก้าโพสต์สตอรี่อินสตาแกรม: [คุณคือที่พักพิงเพียงหนึ่งเดียวสำหรับฉันและลูกสาว] ในภาพนั้นเอเดรียนโอบกอดเบียงก้าไว้แนบกาย โดยมีลีอาอยู่ในอ้อมแขนและเรียกเขาว่า 'แดดดี้' พวกเขาดูเหมือนครอบครัวที่สมบูรณ์แบบจริงๆ พ่อแม่ของฉันถอนหายใจ “เซราฟิน่า งานแต่งที่ฮาวายยกเลิกอีกแล้วเหรอ? เราส่งคำเชิญไปให้ทุกตระกูลดังในอิตาลีหมดแล้วนะ เรื่องนี้จะทำให้เกียรติยศของตระกูลเบลลินี ป่นปี้แค่ไหน?” ฉันส่ายหน้า พลางเคาะนิ้วลงบนการ์ดเชิญสำรอง "งานแต่งยังคงมีอยู่ค่ะ ในอีกสามวันข้างหน้า ลูกจะยังคงเป็นเจ้าสาว เพียงแต่ไม่ใช่เจ้าสาวของเอเดรียน"

สามีมาเฟียของฉัน อเลสซิโอ กำลังมีความสัมพันธ์ลับกับโซเฟีย น้องสาวต่างแม่ของเขา ในรถ ห้องทำงาน ห้องน้ำ แม้แต่บนโต๊ะอาหาร พวกเขาทิ้งร่องรอยความสัมพันธ์สกปรกไว้แทบทุกที่ “โซเฟีย ไม่ต้องกังวล พอฉันสร้างความมั่นคงของตำแหน่งในตระกูลได้เมื่อไหร่ ฉันจะมอบทุกอย่างให้เธอ” “แบลร์… เธอก็เป็นแค่เครื่องมือที่ฉันใช้รักษาอำนาจของตำแหน่งฉันเท่านั้น” ตลอดแปดปีของการแต่งงาน เขาเคยกระซิบถ้อยคำหวานที่สุดในโลกให้ฉันฟัง แต่ตอนนี้ ความภักดีของเขาไร้ค่าโดยสิ้นเชิง ฉันไม่ได้ร้องไห้ และไม่ได้โวยวาย ฉันเลือกทำข้อตกลงในตลาดมืดแทน อีกสองสัปดาห์ แบลร์ เกรโก จะหายไปจากโลกนี้ตลอดกาล

ฉันแต่งงานกับหัวหน้ามาเฟียมัตเตโออย่างลับๆ ทุกครั้งที่เขาเอากับรักแรกสมัยเด็ก เขาจะให้สัญญากับฉันว่าจะจัดงานแต่งงานที่สมเกียรติ ต่อหน้าห้าตระกูลใหญ่ ตลอดห้าปีที่ผ่านมา มัตเตโอให้สัญญากับฉันถึงเก้าสิบเก้าครั้ง และทั้งเก้าสิบเก้าครั้ง เขาก็ทิ้งฉันไว้ที่แท่นพิธี ครั้งแรก แมวประกวดรางวัลชนะเลิศของเซซิเลียตาย เพื่อไปปลอบใจเธอ เขาเลื่อนงานแต่งงานออกไปถึงสามเดือน ฉันยืนอยู่ที่แท่นพิธีเพียงลำพัง ขอบตาแดงก่ำ พยายามระงับอารมณ์ของเหล่าผู้อาวุโสในตระกูล ครั้งที่สอง เซซิเลียอาละวาดในคาสิโนและทำแจกันโบราณมูลค่าร้อยล้านดอลลาร์แตกละเอียด เขาเปลี่ยนเส้นทางเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวที่เตรียมไว้สำหรับงานแต่งงาน แล้วรีบบินฝ่าความมืดในคืนนั้นเพื่อไปสะสางปัญหาให้เธอ และทุกครั้งก่อนจะถึงพิธีแต่งงานของเรา รักแรกสมัยเด็กของเขาก็มักจะมีเรื่องฉุกเฉินบางอย่างเกิดขึ้นเสมอ ฉันร้องไห้ ฉันกรีดร้อง ฉันถึงขั้นเอาปืนจ่อหัวเขาด้วยซ้ำ แต่มัตเตโอก็แค่กดร่างฉันไว้กับผนัง และปิดปากฉันด้วยจูบที่เย็นชาและรุนแรง “เธอมันก็แค่ที่ระบายความใคร่ แต่คุณคือคุณนายฟัลโคน หัดทำตัวให้มีระดับหน่อย” หลังจากครั้งที่เก้าสิบเก้า ในที่สุดฉันก็พอสักที ฉันเลื่อนเอกสารไปบนโต๊ะ น้ำหมึกยังไม่แห้งสนิท พร้อมตราประทับของตระกูลฟัลโคนที่ประทับอยู่ด้านล่าง “การแต่งงานของเรา พันธมิตรของเรา... มันจบลงแล้ว”