อีกบทบาทที่ฉันเห็นชัดคือการเป็นกระจกสะท้อนของคนรอบข้าง ทั้งมิตรและศัตรูจะสะท้อนด้านดีและร้ายในตัวเขา ทำให้การเผชิญหน้าทุกครั้งมีน้ำหนักและผลสะเทือนที่ตามมา การที่ตัวละครหลักต้องเรียนรู้ที่จะไว้วางใจคนอื่น บทเรียนเรื่องการเสียสละ และการยอมรับความไม่สมบูรณ์ของตนเอง ทำให้เส้นเรื่องมีอารมณ์เข้มข้น คล้ายความรู้สึกที่ได้จากการดู 'The Lord of the Rings' ในแง่การแบกรับภาระที่ยิ่งใหญ่และการเติบโตผ่านความสูญเสีย แต่ 'ลูกแก้วคืนวิญญาณ' เติมความเป็นส่วนตัวและความสัมพันธ์เชิงอารมณ์มากกว่า ฉากสุดท้ายที่เขายืนเผชิญหน้ากับผลลัพธ์ของการตัดสินใจยังคงทำให้คิดนานทีเดียว
หน้าที่เชิงพล็อตของเขาชัดเจน—ทุกการตัดสินใจเป็นแรงผลักดันให้เหตุการณ์ถัดไปเกิดขึ้น ทว่าหน้าที่เชิงสัญลักษณ์นั้นโดดเด่นกว่าในหลายจังหวะ เพราะลูกแก้วสะท้อนความทรงจำและความเสียสละ ทำให้เราเห็นภาพการต่อสู้ภายในที่เทียบได้กับเกมเชิงประสบการณ์อย่าง 'Shadow of the Colossus' ที่การกระทำแม้ประสบความสำเร็จ แต่ก็ต้องแลกด้วยสิ่งที่ลึกซึ้งกว่านั้น