ต้นตอเนื้อเรื่องกุ๊งกิ๊ง มาจากนิยายเล่มไหน?

เวลาที่ได้ยินคำว่า 'กุ๊งกิ๊ง' ในวงสนทนา ผมมักคิดถึงเสียงพ้องและจังหวะที่มาจากวัฒนธรรมปากมากกว่าจะเป็นนิยายเล่มเดียวที่ชัดเจน ตรงไปตรงมาเลยนะ — คำว่า 'กุ๊งกิ๊ง' ในความเข้าใจของผมมีรากจากคำเลียนเสียงแบบเด็ก ๆ หรือคำประสมที่คนไทยใช้เรียกสิ่งที่มีเสียงใส ๆ ระยิบระยับ เช่น เสียงกระดิ่งหรือเสียงหัวเราะของตัวละครเด็ก พอคำพวกนี้ถูกหยิบไปใส่ในนิทานพื้นบ้าน เรื่องสั้น หรือบทกลอนสำหรับเด็ก มันก็เริ่มมีบริบทจนบางครั้งผู้คนเข้าใจผิดว่าเป็นต้นฉบับมาจากนิยายเล่มใดเล่มหนึ่ง

ประสบการณ์ส่วนตัวตอนอ่านเรื่องสั้นรวมเล่มหรือหนังสือเด็กหลายเล่มทำให้ผมเห็นรูปแบบเดียวกันเกิดขึ้นบ่อย ๆ — เสียงพังเพยหรือคำเลียนเสียงถูกเติมความหมายโดยนักเขียนแต่ละคน แล้วกลายเป็นตัวละครหรือองค์ประกอบเรื่องเล่า เช่น ตัวละครเด็กน่ารักที่มีท่าทางขี้เล่นจนคนเรียกกันว่า 'กุ๊งกิ๊ง' ไปเรื่อย ๆ เมื่อผ่านการบอกต่อในชุมชนออนไลน์และการนำไปดัดแปลงเป็นคอนเทนต์สั้น ๆ ก็เลยยิ่งกระจายจนคนทั่วไปอาจเข้าใจว่ามันมีต้นฉบับนิยายเล่มเดียว แต่จริง ๆ มันเป็นการรวมตัวของความทรงจำทางวัฒนธรรมและการสร้างสรรค์จากหลายที่

ท้ายสุดผมมองว่าแทนที่จะตามหานิยายเล่มเดียวเป็นต้นตอ การยอมรับว่า 'กุ๊งกิ๊ง' อาจเป็นผลผลิตของการสร้างสรรค์ร่วมกันระหว่างนิทานปากต่อปากและงานเขียนเด็กหลายชิ้นจะทำให้เข้าใจได้ดีกว่า มันน่าสนใจตรงที่คำง่าย ๆ แบบนี้สะท้อนวิธีที่สังคมสร้างตัวละครและเรื่องเล่า และถ้าจะตามจริงจัง การตรวจดูเครดิตของผลงานที่ใช้คำนี้บ่อย ๆ หรือสำรวจประวัติการใช้ในสื่อเด็กต่าง ๆ จะช่วยให้เห็นวิวัฒนาการของคำได้ชัดขึ้น — นี่แหละคือเสน่ห์ของคำที่ดูเรียบง่ายแต่มีชีวิตของมันเอง

มุมมองอีกด้านหนึ่งทำให้ผมคิดว่าเรื่อง 'กุ๊งกิ๊ง' อาจมีรากมาจากงานเขียนสมัยใหม่หรือเว็บนิยายที่ผู้เขียนหยิบคำเลียนเสียงมาเป็นชื่อตัวละคร แล้วแฟน ๆ ก็ขยายความจนกลายเป็นเรื่องเล่าพิเศษของตัวเอง ความเป็นไปได้นี้ไม่ได้แปลว่าเรื่องต้องมาจากนิยายเล่มเดียว แต่หมายถึงว่าเวทีออนไลน์มักเป็นตัวเร่งให้เรื่องราวกระจายไวและถูกตีความเป็นต้นฉบับเดียว

ผมเคยเจอกรณีคล้าย ๆ กันที่ตัวละครชื่อเล่นจากฟิคชั่นออนไลน์กลายเป็นคำเรียกติดปาก และพอไปดูเครดิตหรือหน้าแนะนำผลงานก็มักจะเจอต้นทางเป็นบทความสั้นหรือเรื่องย่อบนแพลตฟอร์มเขียนเรื่อง คนอ่านจึงรับรู้ว่าเนื้อเรื่องมีต้นตอจากสื่อออนไลน์มากกว่าจะเป็นหนังสือพิมพ์หรือสำนักพิมพ์แบบดั้งเดิม ดังนั้นถ้าจะยืนยันว่าต้นตอของ 'กุ๊งกิ๊ง' เป็นนิยายเล่มไหน อาจจำเป็นต้องมองทั้งบนชั้นหนังสือและบนแพลตฟอร์มออนไลน์พร้อมกัน

มุมมองนี้ทำให้ผมรู้สึกว่าเรื่องเล่าในโลกสมัยใหม่ไม่ยึดติดกับรูปแบบเดิมเสมอไป — บ่อยครั้งที่สิ่งที่คนฟังเรียกว่า "ต้นฉบับ" คือผลรวมของการเล่า การปรับ และการแชร์ มากกว่าจะเป็นผลงานชิ้นเดียวที่เกิดขึ้นจากปลายปากกาของใครคนเดียว