นักวิจัยพบสัญญาณวิทยุจากอวกาศหมายความว่าเอเลี่ยนมีจริงไหม

การถกเถียงเรื่องว่าสังคมวิทยาศาสตร์เชื่อว่าเอเลี่ยนมีจริงไหมยังเป็นเรื่องที่ทำให้ใจเต้นได้ทุกครั้ง เราเห็นภาพรวมว่าแนวคิดหลักแบ่งเป็นสองขั้วใหญ่: นักวิทย์บางกลุ่มคิดว่าไม่น่าเป็นไปได้ที่จะมีสิ่งมีชีวิตระดับสูงเหมือนมนุษย์ใคร่ครวญอยู่ตรงมุมจักรวาล ในขณะที่อีกกลุ่มมองว่าจักรวาลกว้างขวางจนความน่าจะเป็นบอกเป็นนัยว่าเซลล์หรือจุลินทรีย์ต้องเกิดขึ้นที่อื่นอย่างน้อยหนึ่งครั้ง แนวทางทางวิทยาศาสตร์ที่จริงจังมักอิงกับตัวชี้วัดเชิงสถิติอย่างสมการดราก์ (Drake Equation) และข้อมูลจากการค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบที่มีเงื่อนไขเอื้อต่อการเกิดชีวิต การรับข้อมูลในวงการเป็นแบบค่อยเป็นค่อยไป: งานทดลองในห้องปฏิบัติการที่ศึกษาสภาวะแวดล้อมสุดขั้วบนโลกและการค้นหาไบโอซิกเนเจอร์ในบรรยากาศดาวเคราะห์อื่น ๆ ทำให้เราเอนเอียงไปทางความเป็นไปได้ของชีวิตเชิงจุลภาคก่อนชีวิตอารยธรรม อย่างไรก็ตามการจะสรุปว่ามีเอเลี่ยนฉลาดคอยส่งสัญญาณหรือมาเยือนยังขาดหลักฐานชัดเจน ผลงานอย่างนิยายและภาพยนตร์เช่น 'Contact' มักสะท้อนความอยากรู้ของมนุษย์และความไม่แน่นอนของวิทยาศาสตร์ แต่อย่างน้อยตอนนี้ความคิดที่ว่ามีชีวิตรูปแบบอื่นไม่ได้ถูกปฏิเสธโดยนักวิทยาศาสตร์ส่วนใหญ่—พวกเขาเพียงแค่รอหลักฐานที่พิสูจน์ได้ และเราก็ยังคงตั้งตารอการค้นพบที่เปลี่ยนมุมมองของเราไปตลอดกาล

ภาพถ่ายจากดาวอังคารมักทำให้คนตื่นเต้นและจินตนาการไหลลื่นไปไกลกว่าความจริงที่มีอยู่จริง ผมมองหลักฐานจากมุมวิทยาศาสตร์แบบระมัดระวัง: มีชิ้นข้อมูลที่น่าสนใจ เช่นการพบสารอินทรีย์ในตัวอย่างดินของดาวอังคาร การขึ้นลงของก๊าซมีเทนที่ถูกบันทึกโดยยานสำรวจ และผลการทดลองยุคแรกอย่าง Viking ที่ให้ผลคลุมเครือ สิ่งเหล่านี้เป็นเบาะแส แต่ไม่ใช่การพิสูจน์การมีชีวิตโดยตรงเพราะสามารถอธิบายได้ด้วยกระบวนการทางธรณีวิทยาหรือปฏิกิริยาเคมีอย่างง่ายได้ ในด้านวัฒนธรรมสื่อช่วยเติมจินตนาการ—ตัวอย่างเช่นนิยายและหนังอย่าง 'The Martian' ทำให้เราคิดถึงมนุษย์บนดาวอื่น แต่เมื่อต้องออกเสียงคำว่า "หลักฐานแน่ชัด" นักวิจัยจะต้องการสิ่งที่บ่งชี้ถึงกระบวนการทางชีวภาพที่ไม่สามารถอธิบายได้ด้วยเคมีล้วนๆ เช่นฟอสซิลจุลชีพที่รูปร่างและองค์ประกอบบ่งชี้อย่างชัดเจน หรืออุปกรณ์ชีวภาพซ้ำซ้อนที่ตรวจวัดได้หลายวิธี ผลสรุปแบบเด็ดขาดจะมาจากการทดสอบหลายชั้นที่ขจัดความเป็นไปได้ทางไม่ใช่ชีวภาพให้หมดไป ฉันคิดว่าวันที่มีการคืนตัวอย่างจากดาวอังคารและวิเคราะห์ในห้องปฏิบัติการบนโลกอย่างละเอียด จะเป็นจุดเปลี่ยนที่แท้จริง จนกว่าจะถึงวันนั้น หลักฐานบนดาวอังคารยังคงน่าตื่นเต้นแต่ยังไม่ถึงขั้นพิสูจน์การมีเอเลี่ยนโดยสมบูรณ์

ข่าวการปล่อยเอกสารชุดใหม่จากหน่วยงานรัฐมักทำให้คนตื่นเต้นกันได้ง่าย ๆ แต่การที่เอกสารถูกปล่อยออกมาไม่เท่ากับมีการยืนยันว่าเอเลี่ยนมีจริง ในฐานะคนที่ติดตามประเด็นนี้มานาน ผมมองว่าเอกสารส่วนใหญ่เป็นรายงานเหตุการณ์ที่ยังไม่อธิบายได้ชัดเจน แนวโน้มที่เห็นบ่อยคือคำอธิบายที่เป็นไปได้หลายอย่างตั้งแต่ข้อผิดพลาดของเซนเซอร์ ไปจนถึงยานบินของมนุษย์ การที่หน่วยงานรัฐเผยแพร่เอกสารหรือคลิปวิดีโอ—เหมือนกรณีที่สหรัฐฯ เคยปล่อยคลิป UAP ออกมา—มักเป็นการยอมรับว่ามีข้อมูลที่ต้องศึกษา ไม่ใช่การยืนยันแหล่งกำเนิดต่างดาว สุดท้ายแล้วผมคิดว่าอย่าตีความข่าวเร็วเกินไป การเรียกร้องหลักฐานเชิงประจักษ์และการตรวจสอบซ้ำโดยชุมชนวิทยาศาสตร์ยังคงสำคัญกว่าไฮป์จากการปล่อยเอกสารเพียงชุดเดียว

ลองนึกภาพคืนหนึ่งที่คุณฝันถึงการสอบแล้วตื่นมาพร้อมกับความรู้สึกว่าจำบางอย่างได้ชัดขึ้นกว่าปกติ—นั่นเป็นการเริ่มต้นที่ดีเพื่อเข้าใจว่าฝันอาจมาจากอะไร ความคิดแบบคลาสสิกอย่างที่ 'The Interpretation of Dreams' เสนอในทางจิตวิเคราะห์ มองว่าฝันสะท้อนความปรารถนาและเนื้อหาที่ถูกยับยั้ง แต่พอมีงานวิจัยสมัยใหม่ขึ้นมามุมมองกว้างขึ้นมาก: นักวิทย์ชี้ให้เห็นว่าบริเวณสมองต่าง ๆ ทำงานขณะหลับ โดยเฉพาะในช่วง REM ที่มีการกระตุ้นแบบสุ่มและการเชื่อมต่อระหว่างฮิปโปแคมปัสกับคอร์เทกซ์ นำไปสู่ภาพและเรื่องราวที่เราเรียกว่าฝัน ผลการศึกษาเกี่ยวกับการคอนโซลิเดชันของความทรงจำบอกว่าการเล่นซ้ำของลำดับเหตุการณ์ในสมองขณะหลับช่วยย้ายความทรงจำจากฮิปโปแคมปัสไปยังคอร์เทกซ์ ฝันจึงอาจเป็นผลพลอยได้จากกระบวนการจัดเรียงข้อมูลนี้ บางส่วนของฝันยังทำหน้าที่ประมวลอารมณ์ เช่น การทำให้เหตุการณ์ที่กระทบจิตใจเบาลงหรือถูกทบทวนในบริบทใหม่ ทำให้ฝันมีสองด้านทั้งเป็นผลของกิจกรรมสมองและมีบทบาทในการจัดการความจำและอารมณ์ นี่แหละคือเหตุผลที่ฝันมักเกี่ยวข้องกับความทรงจำ แต่ไม่ได้หมายความว่าทุกฝันจะมีความหมายเชิงสัญลักษณ์ชัดเจนเหมือนที่อดีตเคยบอกไว้

เราเชื่อว่าภาพยนตร์และซีรีส์ดังมีพลังทำให้ความคิดเรื่องเอเลียนรู้สึกเป็นไปได้มากขึ้น เพราะงานบันเทิงไม่เพียงแค่เล่าเรื่อง แต่สร้างกรอบการตีความให้คนมองปรากฏการณ์แปลกๆ ในโลกจริง ตัวอย่างเช่นการดู 'The X-Files' ในวัยรุ่นทำให้หลายคนเริ่มมองคลิปวิดีโอแปลกๆ หรือแสงวาบในท้องฟ้าว่าอาจเป็นอะไรที่มากกว่าเครื่องบินหรือดาวตก ฉากที่ถ่ายด้วยมุมกล้องแบบสารคดีหรือการใช้ผู้เชี่ยวชาญในบทบาทจริงช่วยเพิ่มความน่าเชื่อถือ ทำให้คนที่พบสิ่งไม่ชัดเจนในชีวิตจริงเอาไปโยงกับภาพที่เห็นในจอ ความรู้สึกของการเห็นเรื่องราวถูกถ่ายให้ดูสมจริงอย่างใน 'Arrival' หรือการเล่าแบบ found footage ใน 'Cloverfield' ก็ทำให้เส้นแบ่งระหว่างนิยายกับความเป็นไปได้บางครั้งพร่าเลือนลงได้จริงๆ การเล่าเรื่องมีผลกับจิตวิทยา เราพบว่าคนมักตีความข้อมูลที่ไม่ชัดเจนตามกรอบที่คุ้นเคย—นั่นคือ availability heuristic และ confirmation bias ที่ทำงานร่วมกับการเล่าเรื่องบนจอ เมื่อข่าวเรื่องการพบวัตถุบางอย่างหรือรายงานการเห็นวัตถุบินที่ไม่อธิบายได้ถูกแชร์ คู่กับภาพจาก 'Close Encounters of the Third Kind' หรือซีรีส์ที่เน้นทฤษฎีสมคบคิด ผู้ชมจะตีความเหตุการณ์แบบเดียวกับที่เห็นในสื่อมากขึ้น นอกจากนี้สื่อบันเทิงยังสร้างคอมมูนิตี้ให้คนแลกเปลี่ยนประสบการณ์ ความเชื่อจึงถูกขัดเกลารวมกันและกลายเป็นความเชื่อที่กว้างขึ้นได้ ตัวอย่างการพูดคุยในฟอรัมหรือกลุ่มโซเชียลเกี่ยวกับคลิป UAP ที่เริ่มพูดถึงการเปิดเผยของรัฐบาลยิ่งทำให้การเชื่อแนวนี้ได้รับแรงหนุน แม้หลักฐานทางวิทยาศาสตร์จะยังไม่ยืนยันว่ามีสิ่งมีชีวิตต่างดาวมาเยือนก็ตาม ท้ายที่สุดความบันเทิงไม่ได้แค่ทำให้คนเชื่อว่ามีเอเลียนจริงหรือไม่ แต่มันเปลี่ยนวิธีที่คนหยิบข้อมูลมาอธิบายโลก การดูหนังดีๆ หนึ่งเรื่องอาจปลุกความอยากรู้อยากเห็นและกระตุ้นให้คนติดตามข่าววิทยาศาสตร์มากขึ้น ขณะเดียวกันก็อาจทำให้บางคนยอมรับการอธิบายที่ไม่ผ่านการพิสูจน์ได้ง่ายกว่า ผลลัพธ์คือสังคมที่มีทั้งคนที่ตั้งคำถามอย่างมีวิจารณญาณและคนที่ยอมรับเรื่องเล่าเพราะความรู้สึกว่ามันสมจริง ส่วนตัวแล้วยังชอบความเป็นไปได้ของจักรวาลกว้างใหญ่และภาพยนตร์ที่ทำให้จินตนาการลุกเป็นไฟ แต่ก็ชอบให้ความอยากรู้นั้นมาคู่กับการถามหาหลักฐานและตรรกะอยู่เสมอ

ยกตัวอย่าง 'Arrival' ที่ใช้แนวคิดทางภาษาศาสตร์และการรับรู้เวลามาเป็นหัวใจของเรื่องราว ซึ่งทำให้ความสมจริงทางวิทยาศาสตร์ดูน่าเชื่อถือกว่าเพียงแค่เอเลี่ยนบินลงมาจากฟ้า ฉันชอบวิธีที่หนังเชื่อมโยงการเรียนรู้ภาษาเข้ากับการเปลี่ยนแปลงวิธีคิดของตัวละคร โดยอิงไอเดียแบบ Sapir-Whorf ว่าภาษาจัดรูปแบบวิธีคิดของเราได้จริง ๆ ฉากการถอดรหัสสัญลักษณ์ของพวกเขาไม่ได้เป็นแค่เทคนิคภาพสวย ๆ แต่แสดงให้เห็นขั้นตอนการทดลองและการสังเกตอย่างเป็นระบบ ซึ่งเป็นงานวิทยาศาสตร์ที่แท้จริง การนำเสนอวิธีคิดเรื่องเวลาในหนังอาจดูแปลก แต่ก็สอดคล้องกับการวิจัยด้านสมองและภาษาที่ชวนให้ตั้งคำถามว่าการรับรู้เวลาเป็นสิ่งตายตัวหรือเปลี่ยนแปลงได้ด้วยประสบการณ์ หนังยังให้ความสำคัญกับผลลัพธ์ที่มาจากข้อมูลและตรรกะ มากกว่าการโชว์เทคโนโลยีล้ำยุคเพียงเพื่อความตื่นเต้น นอกจากนี้มุมมองต่อการสื่อสารข้ามสปีชีส์ก็ยังสะท้อนหลักการจริงของการถอดรหัสสัญญาณที่นักวิทยาศาสตร์ใช้ในชีวิตจริง สรุปแล้ว 'Arrival' ไม่ได้สมบูรณ์แบบทางฟิสิกส์หรือชีววิทยาไปซะทุกประการ แต่วิธีหนังตั้งคำถามและก้าวสู่การอธิบายด้วยกรอบความคิดทางวิทยาศาสตร์นั้นให้ความรู้สึกเป็นไปได้มากกว่าหนังเอฟเฟกต์อลังการหลายเรื่อง เหลือให้คิดต่อว่าการสื่อสารอาจเป็นสะพานที่ดีที่สุดระหว่างเผ่าพันธุ์ต่างดาวและเรา

เราเคยหลงใหลเรื่องเล่าฟ้าแลบแบบนี้จนติดตามทุกข่าวคราวเกี่ยวกับภูเขาอารารัตและการค้นหา 'เรือโนอาห์' มากว่าเป็นงานอดิเรกชนิดหนึ่ง การเล่าเรื่องแบบนิทานปะปนกับภาพถ่ายดาวเทียมและฟุตเทจจากนักผจญภัยทำให้เรื่องมันน่าดูที่สุด แต่เมื่อลงรายละเอียดเชิงวิชาการ ความเป็นจริงกลับซับซ้อนกว่าเล็กน้อย เกจิด้านโบราณคดีและธรณีวิทยาส่วนใหญ่ไม่ยอมรับว่ามีหลักฐานชัดเจนว่ามีซากเรือโบราณบนอารารัต ตัวอย่างที่คนพูดถึงกันมากคือแหล่งที่เรียกกันว่า 'Durupınar' ซึ่งมีรูปร่างคล้ายเรือบนภาพถ่ายทางอากาศ และยังมีรายงานการค้นพบเศษวัสดุที่อ้างว่าเป็นไม้หรือสิ่งก่อสร้าง คนทั่วไปมักเอาเรื่องพวกนี้ไปผสมกับภาพถ่ายที่ดูน่าแปลกตาแล้วสรุปทันที แต่วิทยาศาสตร์ต้องการการตรวจสอบชิ้นตัวอย่างที่ถูกเก็บอย่างเป็นระบบ การวัดอายุด้วยวิธีต่าง ๆ ผลการสำรวจทางธรณีวิทยา และการยืนยันจากผู้เชี่ยวชาญหลายแขนง ซึ่งจนถึงตอนนี้การอ้างว่าเป็นซากเรือขนาดมหึมาก็ยังขาดความสอดคล้องกัน ทั้งในเรื่องอายุที่ไม่ตรงกันและความเป็นไปได้ทางธรณีวิทยาที่สามารถสร้างรูปทรงคล้ายเรือได้เองตามธรรมชาติ อีกเรื่องที่คนมักมองข้ามคือบริบททางการเมืองและสังคม พื้นที่รอบอารารัตอยู่ใกล้พรมแดนและมีการควบคุมการขึ้นไปสำรวจจริงจัง บวกกับความปรารถนาเชิงศรัทธาของผู้คนที่อยากให้พบสิ่งยืนยันความเชื่อ ทำให้ข่าวลือและการอ้างค้นพบแพร่กระจายเร็ว ในมุมมองของเรา ความเป็นไปได้ทางตรรกะคือยังไม่มีหลักฐานฟอสซิลหรือชิ้นส่วนที่ผ่านการยืนยันอย่างเป็นสากล หากใครรักเรื่องนี้ ขอแนะนำให้มองทั้งความเป็นไปได้และข้อจำกัดของข้อมูล—เพราะความสุขของเรื่องนี้อยู่ที่การตั้งคำถามและจินตนาการเท่ากับการตรวจสอบรายละเอียดจริงจัง

มีวันที่สิ่งที่คิดว่าเป็นสัญญาณวิทยุธรรมดากลายเป็นจุดเริ่มต้นของการค้นพบครั้งใหญ่ ความทรงจำตอนนั้นยังคมชัดในหัว เหตุการณ์เริ่มจากการวิเคราะห์ความถี่ที่ซ้อนกันในสเปกตรัม แล้วก็มีรูปแบบซ้ำ ๆ ที่ไม่น่าเกิดจากธรรมชาติ ฉันเห็นทีมที่ทำงานด้วยกันวิ่งเข้า-ออกห้องควบคุม เหมือนทุกคนรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างกำลังจะเปลี่ยนไป การถอดรหัสข้อมูลต้นทางทำให้เราเริ่มเห็นว่ามีความจงใจ เบื้องต้นเป็นลำดับของพัลส์ที่มีความซับซ้อนมากกว่าสัญญาณรังสีพื้นฐาน จนกลายเป็นประโยคสั้น ๆ ทางคณิตศาสตร์ หลังจากจับสัญญาณได้ การยืนยันชนิดสิ่งมีชีวิตข้ามไปสู่การทดลองทางชีวภาพและโมเดลคอมพิวเตอร์ เราเปรียบเทียบลักษณะพฤติกรรมกับสิ่งมีชีวิตที่รู้จัก ใช้ซีเควนซ์ทางพันธุกรรมที่ได้จากอนุภาคฝุ่นในสัญญาณ เปรียบเหมือนการถอดรหัสภาษาหนึ่ง — ต้องอาศัยนักภาษาศาสตร์ นักชีววิทยา และนักฟิสิกส์มานั่งถอดรหัสร่วมกัน หลายครั้งการค้นพบไม่ได้เกิดจากเครื่องใดเครื่องหนึ่ง แต่มาจากการเชื่อมข้อมูลข้ามแขนง ฉันยังจดจำการถกเถียงเรื่องจริยธรรมหลังจากยืนยันเริ่มต้นได้อย่างชัดเจน ผู้คนพูดถึงการสื่อสาร การแลกเปลี่ยนข้อมูล และความเสี่ยงที่อาจตามมา เสียงจากงานวรรณกรรมอย่าง 'Contact' มักผุดขึ้นในหัวเป็นตัวอย่างว่าการติดต่อครั้งแรกไม่ใช่แค่เรื่องวิทย์ แต่ยังพาเอาภาพรวมของสังคมและค่านิยมมาทดสอบด้วย การค้นพบเอเลี่ยนสำหรับฉันจึงเป็นทั้งความตื่นเต้นทางปัญญาและบททดสอบทางมนุษยธรรม ที่สุดแล้วสิ่งที่น่าจดจำคือภาพทีมงานที่มองหน้ากันเมื่อประโยคสุดท้ายในสัญญาณถูกถอดออกมา — นาทีนั้นเงียบ แต่รู้ว่าประวัติศาสตร์เพิ่งถูกเขียนขึ้น

ตั้งแต่ที่ผมได้ดูลำดับภาพใน 'Prometheus' แล้วย้อนกลับมาเห็น 'เอเลี่ยน โคเวแนนท์' ผมมักคิดว่าแฟน ๆ แยกทฤษฎีต้นกำเนิดของเอเลี่ยนออกเป็นสองสายใหญ่: ฝ่ายหนึ่งเชื่อว่าเอ็นจิเนียร์เป็นผู้วางแผนโดยตรง ใช้ 'black goo' เป็นเครื่องมือเปลี่ยนแปลงสิ่งมีชีวิตจนกลายเป็นสิ่งที่เรารู้จักในฐานะ xenomorph; อีกฝ่ายเชื่อว่าการกลายพันธุ์เกิดจากความผิดพลาดหรือการทดลองที่หลุดจากการควบคุม การพูดถึงฉากห้องทดลองใน 'Prometheus' ทำให้ผมเข้าใจว่ามีแฟนทฤษฎีที่ชอบต่อจิ๊กซอว์ว่าเอ็นจิเนียร์ตั้งใจสร้างสิ่งมีชีวิตสุดโหดเพื่อใช้เป็นอาวุธชีวภาพ หรือเป็นส่วนหนึ่งของพิธีกรรมการสร้างชีวิตในมิติศาสนา/วิทยาศาสตร์ของพวกเขา นอกจากนั้นยังมีสายทฤษฎีย่อย ๆ ที่ผสมกับเรื่องอัปยศของความเป็นมนุษย์ เช่น มุมมองที่ว่าเอเลี่ยนไม่ได้ถูกออกแบบให้สมบูรณ์ตั้งแต่ต้น แต่เป็นผลจากการปรับปรุงซ้ำ ๆ ผ่านการทดลอง—ซึ่งเชื่อมโยงกับฉากทดลองของเดวิดใน 'เอเลี่ยน โคเวแนนท์'—ทำให้บางคนเชื่อว่าเดวิดเป็นผู้ที่ปั้นรูปลักษณ์สุดท้ายของ xenomorph มากกว่าเอ็นจิเนียร์โดยตรง อารมณ์ต่อทฤษฎีพวกนี้จึงไม่ใช่แค่แกะรอยเท่านั้น แต่เป็นการตั้งคำถามเรื่องจริยธรรมของการสร้างสิ่งมีชีวิตด้วยความรู้และความหลงใหลด้วย

ลองนึกภาพตัวเองนั่งประกอบจรวดบนหน้าจอแล้วกดปุ่มปล่อย — ความรู้สึกนั้นสนุกมากแต่ก็ห่างไกลจากความจริงอยู่พอสมควร ฉันชอบเล่น 'Kerbal Space Program' เพราะมันให้เสรีภาพในการออกแบบและเรียนรู้หลักฟิสิกส์พื้นฐาน แต่เกมนี้ก็เลือกย่อและละทิ้งรายละเอียดเพื่อความสนุก เช่น การจัดการความร้อนตอนเข้าสู่ชั้นบรรยากาศมักจะถูกทำแบบง่ายๆ โดยให้ร่มชูชีพหรือโล่ความร้อนทำงานอย่างแน่นอน ขณะที่ของจริงต้องคำนวณมุมการเข้ามหาศูนย์สัมพันธ์จนถึงการสึกกร่อนของวัสดุ อีกจุดหนึ่งที่ต่างกันชัดคือระบบควบคุมและการสื่อสาร ในเกมหลายครั้งฉันสามารถควบคุมยานจากมุมมองบุคคลที่หนึ่งหรือสั่งการได้ทันทีโดยไม่ต้องรอคำตอบจากทีมภาคพื้น ในโลกจริงมีการดีเลย์ของสัญญาณ ระยะเวลาตอบสนองและการตรวจสอบหลายชั้นที่นำไปสู่การตัดสินใจอย่างเป็นขั้นตอน และยังมีความซับซ้อนของระบบไฮดรอลิก อิเล็กทรอนิกส์ และซอฟต์แวร์ที่เกมมักจะย่อให้เป็นค่าเดียว สุดท้ายเรื่องความทนทานและการใช้งานหลากหลาย เกมมักให้กระสวยทำทั้งหน้าที่ลงจอดบนพื้นโลก ปะทะศัตรู หรือทิ้งพาราชูตได้อย่างไม่มีปัญหา แต่ในชีวิตจริงกระสวยอวกาศแบบแชตเทิลถูกออกแบบมาเพื่อการส่งนักบินและสิ่งของจากวงโคจรสู่พื้นโลกอย่างปลอดภัย ไม่ได้มีอาวุธ ทนต่อการโจมตี หรือสามารถบินปะทะในชั้นบรรยากาศได้เหมือนในเกม ผมยังคงชอบความสมดุลที่เกมกับความจริงสร้างให้ — เกมเอาความเร้าใจมาแลกกับความสมจริง แต่ถ้าอยากรู้เรื่องจริงๆ การอ่านข้อมูลการบินและภารกิจขององค์การอวกาศจะทำให้เข้าใจว่าทำไมของจริงถึงเป็นแบบนั้น