สำนวนการเล่าเรื่องค่อนข้างเรียบง่ายแต่แฝงความลึก คล้ายกับการอ่าน 'The Old Man and the Sea' ในเวอร์ชันชีวิตประจำวัน: ไม่มีฉากบู๊อลังการ แต่มีการต่อสู้ภายในที่ชวนติดตาม นักวิจารณ์หลายคนชื่นชมมิติของตัวละครหลัก—การออกแบบความไม่สมบูรณ์ของคนที่ดูธรรมดาแต่มีความคิดและอดีตซับซ้อน นอกจากนี้ภาษาของผู้เขียนถูกยกให้เป็นจุดแข็ง เพราะเลือกคำและจังหวะการเล่าให้เหมาะกับโทนเรื่อง ทำให้ฉากธรรมดากลายเป็นบทสนทนาที่มีนัย