เราไม่เคยเลิกทึ่งกับแหล่งแรงบันดาลใจของอาราคาสต์ เพราะมันเหมือนการผสมผสานระหว่างนิทานพื้นบ้านกับภาพยนตร์สิ่งแวดล้อมที่ฉันชอบดู
การเดินเรื่องของเขามักฉายภาพความอ่อนแอของธรรมชาติและความไร้เดียงสาของตัวละคร ซึ่งทำให้ฉันนึกถึงบรรยากาศในงานของ'Naussicaä of the Valley of the Wind' ที่เต็มไปด้วยป่า ไอหมอก และความขัดแย้งระหว่างมนุษย์กับสิ่งแวดล้อม แม้ภาษาวาทศิลป์ของอาราคาสต์จะทันสมัยกว่า แต่การใช้สัญลักษณ์ธรรมชาติและสัตว์ประหลาดในงานของเขาชัดเจนมาก
ในฐานะคนที่อ่านงานของเขามาตั้งแต่เล่มแรก ฉันเห็นว่าแรงบันดาลใจมาจากความทรงจำวัยเด็ก การได้วิ่งเล่นริมชายฝั่ง การได้ฟังเรื่องเล่าจากผู้เฒ่า และดนตรีแจ๊สที่ชอบเปิดตอนกลางคืน แม้โทนเรื่องจะมืดบ้าง แต่แฝงความอบอุ่นและความหวังไว้ในรายละเอียดเล็กๆ ซึ่งทำให้งานของอาราคาสต์มีความหลากหลายและยังคงตรึงใจฉันได้เสมอ