อย่างตัวผมเองชอบตอนจบแบบนี้ เพราะมันตรงกับคาแรคเตอร์ของธัญที่มักลังเลและมีหลายเลเยอร์ ช่วงบทสุดท้ายที่ทั้งคู่เดินจากกันโดยไม่พูดอะไรเพิ่ม ทำให้รู้สึกว่าความสัมพันธ์อาจไม่จบสิ้นจริงๆ แค่เปลี่ยนรูปแบบไปตามกาลเวลา มันให้อารมณ์คล้ายๆ การจบของ 'Call Me By Your Name' ที่แม้ตัวละครจะแยกทาง แต่ความรู้สึกยังคงอยู่
ถ้าใครเคยอ่าน 'The Song of Achilles' อาจจะเข้าใจว่าบางครั้งตอนจบที่เจ็บปวดแต่เต็มไปด้วยความหมาย อาจทรงพลังกว่าฮีปี้เอนดิ้งเสียอีก ธัญ วลัย ให้อารมณ์คล้ายๆ กัน คือทิ้งให้เราคิดถึงความสัมพันธ์นั้นต่อแม้หลังปิดหนังสือ