ปรมาจารย์ลัทธิมาร อนิเมะ เพลงเปิดร้องโดยใคร

เพลงที่คนจดจำจาก 'ปรมาจารย์ลัทธิมาร' สำหรับฉันคือเพลงธีมที่มักถูกยกขึ้นมาว่าเป็นตัวแทนของเรื่องราวและคู่หลัก เพลงชื่อ '无羁' ถูกพูดถึงบ่อยในวงแฟนคลับ และเวอร์ชันที่ได้รับความนิยมมากเป็นต้นฉบับที่ขับร้องโดยศิลปินอินดี้ชื่อ '银临' ร่วมกับโปรดิวเซอร์/วงดนตรีอินดี้ที่ใช้ชื่อว่า '音阙诗听' ซึ่งทั้งสองฝั่งมอบอารมณ์โคลงเคลงระหว่างความแผ่วและความหนักแน่น ทำให้เพลงนี้กลายเป็นสัญลักษณ์ของความสัมพันธ์และชะตากรรมของตัวละคร การแต่งเพลงโดยรวมมีร่องรอยของคนทำเพลงแนววรรณกรรม-โบราณ ผสมป็อคแบบร่วมสมัย จึงให้ความรู้สึกทั้งโศกและงาม ที่ฉันชอบคือการเรียบเรียงเครื่องดนตรีดั้งเดิมกับสังเคราะห์เสียงสมัยใหม่เข้าด้วยกัน ทำให้เพลงนั้นไม่รู้สึกเชยหรือเป็นของเก่า แต่นำพาอารมณ์ซีนสำคัญในอนิเมะได้อย่างแยบยล หากมองจากมุมของคนฟังทั่วไป ความสำเร็จของเวอร์ชันต้นฉบับคือการทำให้แฟน ๆ จดจำซาวด์สเกปของเรื่องได้ทันทีเมื่อได้ยินแค่ไม่กี่ท่อน ในฐานะคนที่ชอบฟังเพลงประกอบเรื่องเล่า แนวทางการแต่งและการร้องแบบนี้แสดงให้เห็นถึงการให้ความสำคัญกับตัวละครมากกว่าการทำเพลงเพื่อการค้าล้วน ๆ เสียงโทนต่ำที่ไต่ขึ้นมาพร้อมฮุกร้อง ช่วยเน้นความขมคอของพล็อต และทำให้เพลงกลายเป็นหนึ่งในเหตุผลที่หลายคนยังคงฟังมันซ้ำ ๆ ถึงตอนนี้ ยิ่งฟังยิ่งจับรายละเอียดของดนตรีได้มากขึ้น เหมือนพบชั้นของอารมณ์ใหม่ ๆ ในเรื่องเดิมจนอารมณ์ยังตราตรึงอยู่ในใจ

เพลงประกอบใน 'ปรมาจารย์ลัทธามาร' ภาคแรกที่ทำให้ฉันสะดุดหูที่สุดคือเพลงเปิดของตอนแรก — มันเป็นการแนะนำโลกและโทนเรื่องได้ชัดเจน ธีมเปิดตอนแรกมีทั้งความลึกลับและความคึกคักผสมกัน เสียงเครื่องสายผสมกับเมโลดี้ที่พุ่งขึ้นลงแบบมีจังหวะ เหมือนกำลังเรียกให้คนดูเข้าไปในจักรวาลของตัวละคร เพลงนี้ไม่ได้แค่ติดหูเท่านั้น แต่ยังตั้งความคาดหวังให้กับเนื้อเรื่องว่าเราจะได้เห็นทั้งความแฟนตาซี ความโศกเศร้า และความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครหลัก ตอนดูพากย์ไทย เสียงดนตรีในตอนเปิดช่วยดึงให้บรรยากาศเข้มข้นขึ้นอีก เพราะการแปลและการพากย์ที่ถ่ายทอดอารมณ์ได้ดี เพลงเปิดจึงกลายเป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างภาพกับความรู้สึกของผู้ชมสำหรับฉัน ทำให้ทุกครั้งที่เห็นโลโก้เริ่มขึ้น หูจะจับจังหวะนั่นแล้วรู้เลยว่านี่แหละคือโลกของ 'ปรมาจารย์ลัทธามาร'

แฟน ๆ หลายน่าจะอยากรู้ชื่อผู้พากย์ไทยของ 'ปรมาจารย์ลัทธิมาร' ภาค 1 เหมือนกันเลยนะ ผมชอบฟังพากย์ไทยเวลาอยากสัมผัสซีนอารมณ์แบบเข้าถึงง่าย แต่เรื่องการระบุรายชื่อนักพากย์ไทยสำหรับบางซีรีส์จีน-อนิเมะนำเข้ามักไม่ชัดเจนเท่าอนิเมะญี่ปุ่นทั่วไป เหตุผลคือการจัดจำหน่ายและการพากย์อาจทำโดยสตูดิโอที่ต่างกันในแต่ละแพลตฟอร์ม ทำให้ชื่อทีมพากย์หรือรายชื่อนักพากย์บางครั้งปรากฏในเครดิตตอนจบของแต่ละตอนหรือในหน้ารายละเอียดของผู้ให้บริการเท่านั้น ถ้าต้องการชื่อชัด ๆ ให้ลองดูเครดิตตอนท้ายของแต่ละตอนหรือหน้าข้อมูลในแพลตฟอร์มที่คุณดู เรายังคิดว่าการติดตามเพจโซเชียลของผู้ให้บริการสตรีมมิ่งและสตูดิโอพากย์ไทยก็ช่วยได้ เพราะหลายครั้งพวกเขาจะประกาศทีมพากย์เมื่อปล่อยพากย์ไทยอย่างเป็นทางการ และแม้จะไม่ได้ชื่อที่นี่ แต่ความรู้สึกจากการพากย์ไทยของเรื่องนี้ยังคงทำให้ฉากบางฉากติดตรึงใจอยู่

เพลงหนึ่งที่เด่นมากใน 'ปรมาจารย์ลัทธิมาร' สำหรับฉันคือธีมคู่ระหว่างเว่ยอวี้เซียนกับหลานวั่งจีที่มักดังขึ้นในฉากเงียบ ๆ ที่มีความหมายมากที่สุด ผมฟังแล้วรู้สึกว่ามันไม่ใช่แค่เมโลดี้ธรรมดา แต่เป็นเวทีเล็ก ๆ ที่เล่าเรื่องราวสองคนผ่านเครื่องดนตรี ความเรียบง่ายของเมโลดี้ ใช้สายเครื่องสายบางๆ ผสมกับเสียงซอที่บางครั้งเหมือนลมพัดผ่าน ทำให้ฉากที่พูดน้อยกลับหนักแน่นและซึ้ง การใช้เครื่องดนตรีดั้งเดิมเป็นพื้นฐานแล้วแทรกด้วยพวกเปียโนหรือสังเคราะห์เล็กน้อย ทำให้เพลงมีมิติ ไม่ตกอยู่ในกรอบของดนตรีโบราณอย่างเดียว มุมมองของคนที่ฟังบ่อยคือเพลงนี้ทำหน้าที่เป็นจุดเชื่อมระหว่างอดีตกับปัจจุบัน เวลาได้ยินจะรู้ทันทีว่าฉากต่อไปสำคัญ ภาพจำของฉากที่กลับมาพบกันหรือความเงียบที่มีความหมายจะเด่นชัดขึ้นมากกว่าเดิม นี่แหละที่ทำให้ธีมนี้โดดเด่นกว่าเพลงอื่น ๆ — มันทำให้ทุกการสบตา ทุกการหยุดนิ่งมีน้ำหนักขึ้นอย่างไม่ต้องบรรยายเยอะ สรุปแล้วเพลงนี้เป็นเสมือนภาษาอีกภาษาหนึ่งของงาน เป็นสิ่งที่ทำให้ฉากธรรมดากลายเป็นฉากที่คนจำได้จริง ๆ

เพลงธีมจาก 'ปรมาจารย์ลัทธิมาร' มีพลังมากกว่าที่หลายคนคิด — มันไม่ได้เป็นแค่เพลงเปิดหรือปิด แต่ถูกใช้เป็นเครื่องมือเล่าเรื่องที่ทำให้ฉากต่าง ๆ สะเทือนใจขึ้นทันที ฉันชอบวิธีที่เพลงหลักจะค่อย ๆ เบลนด์เข้ากับซาวด์แทร็กเมื่อต้องสื่อความทรงจำหรือความเจ็บปวด เช่นในฉากแฟลชแบ็กที่เล่าวันเวลาสงครามยุคก่อน เพลงจะค่อย ๆ เกื้อหนุนเมโลดี้ให้ความทรงจำดูหนักแน่นและโศกศัลย์ขึ้นโดยไม่ต้องมีบทพูดเยอะ อีกจุดที่เพลงปรากฏบ่อยคือฉากไคลแม็กซ์ของการต่อสู้ — ไม่ใช่ทุกการฟาดฟันจะใส่เพลง แต่เมื่อผู้กำกับต้องการเน้นความหมายของการต่อสู้ เช่นการตัดสินใจครั้งสำคัญหรือการหักหลัง เพลงธีมจะดันเส้นเสียงขึ้นช้า ๆ ให้จังหวะของฉากกลายเป็นฉากละครชั้นสูงแทนที่จะเป็นแค่องก์แอ็กชันธรรมดา ฉันจำความรู้สึกตอนดูฉากที่ความสัมพันธ์ระหว่างเว่ยอวี่เซียนกับหลานหวังจีถูกทดสอบได้ — เพลงทำให้ความเงียบระหว่างสองคนมีน้ำหนัก เหมือนคำพูดที่ยังไม่ได้พูดถูกขับออกมาเป็นโน้ต นอกจากฉากดราม่าและต่อสู้แล้ว เพลงธีมยังถูกใช้อย่างชาญฉลาดในฉากเดินทางหรือการผ่อนคลายเล็ก ๆ — เวลาเห็นตัวละครเดินผ่านภูมิประเทศ เดินจากอดีตสู่ปัจจุบัน เพลงจะค่อย ๆ ผ่อนจังหวะลง เปลี่ยนจากความเข้มข้นเป็นความคิดถึง นั่นทำให้ฉากสั้น ๆ กลายเป็นช่วงเวลาที่คนดูได้หายใจร่วมกับตัวละคร สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าเพลงใน 'ปรมาจารย์ลัทธิมาร' ไม่ได้มีไว้แค่เน้นอารมณ์ แต่เป็นส่วนหนึ่งของการเล่าเรื่องที่ช่วยเชื่อมแต่ละฉากเข้าด้วยกันอย่างนุ่มนวลและทรงพลัง

จริงๆแล้วเรื่องพากย์ไทยของ 'ปรมาจารย์ลัทธิมาร' นี่ค่อนข้างเป็นประเด็นที่พูดกันบ่อยในกลุ่มแฟน ๆ ของจีนในไทย เพราะโดยรวมแล้วไม่มีเวอร์ชันพากย์ไทยอย่างเป็นทางการสำหรับอนิเมะ/ดองฮัวชุดนี้ที่แพร่หลายเหมือนอนิเมะญี่ปุ่นหลายเรื่อง ฉันมักเล่าให้เพื่อนฟังว่าเกือบทุกคนที่ดู 'ปรมาจารย์ลัทธิมาร' ในไทยจะได้ยินเสียงต้นฉบับภาษาจีนพร้อมซับไทยมากกว่าจะได้ฟังพากย์ไทยมืออาชีพ เหตุผลหลักคือผลงานจีนหลายเรื่องมักจะไม่ได้รับการซื้อสิทธิ์พากย์ไทยจากสตูดิโอท้องถิ่นแบบเป็นทางการ อีกข้อคือความต้องการของตลาดยังเน้นซับมากกว่าพากย์ ทำให้การจ้างนักพากย์และกระบวนการโลคัลไลซ์แบบเต็มรูปแบบมีต้นทุนสูง จากมุมมองแฟน ๆ ที่ติดตามมานาน การได้ยินเวอร์ชันพากย์ไทยโดยกลุ่มแฟนดังคือความสุขเล็ก ๆ — แต่ก็เป็นการพากย์สมัครเล่นที่สลับกันไปตามกลุ่ม คนทำงานเสียงในเมืองไทยหลายคนชื่นชอบการทำโปรเจกต์แฟนพากย์นี้เพราะเป็นช่องทางแสดงฝีมือ อย่างไรก็ตาม ถาอยู่ในใจฉันเสมอว่าถ้ามีพากย์ไทยอย่างเป็นทางการออกมาจริง ๆ มันคงเป็นอีกมิติที่ทำให้คนดูใหม่ๆ เข้าถึงเรื่องราวได้ง่ายขึ้น

คิดว่าแฟนชาวไทยหลายคนก็อยากรู้เหมือนกันว่าเสียงพากย์ภาษาไทยมีใครบ้างสำหรับ 'ปรมาจารย์ลัทธามาร' ฉบับอนิเมะ (donghua) — ตรงนี้ต้องบอกแบบตรงไปตรงมาว่าไม่มีพากย์ไทยอย่างเป็นทางการที่ปล่อยจากสตูดิโอใหญ่ ๆ สำหรับตัวอนิเมะต้นฉบับ ฉันดูเวอร์ชันบนแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งที่มีคำบรรยายไทยมากกว่าพากย์ ทำให้รายชื่อพากย์ไทยในเครดิตแบบเป็นทางการหายากหรือไม่มีเลย จากมุมของคนติดตาม เสียงภาษาจีนของตัวละครหลักอย่างเว่ยอู๋เซียนกับหลานวั่งจีถูกชื่นชมมาก จึงเห็นแฟน ๆ บางกลุ่มทำพากย์ไทยแบบแฟนเมดขึ้นเองบนยูทูบหรือเพจเฟซบุ๊ก ใครอยากรู้ชื่อคนพากย์ไทยแบบแฟนเมดจริง ๆ ให้ดูที่คำอธิบายคลิปหรือคอมเมนต์พินไว้ เพราะส่วนใหญ่ผู้ทำงานจะให้เครดิตไว้ตรงนั้น ฉันมักจะคอมเมนต์ขอบคุณคนทำพากย์นั้น ๆ เวลาฟังเพลิน ๆ และยินดีสนับสนุนงานที่ให้เครดิตชัดเจน

พอพูดถึง 'ปรมาจารย์ลัทธิมาร' ด้านเพลงแล้ว ความทรงจำแรกที่ผุดขึ้นคือเมโลดี้ภาษาจีนที่คุ้นเคย ซึ่งในเวอร์ชันพากย์ไทยโดยรวมแล้วไม่ได้มีการแปลงเพลงประกอบเป็นภาษาไทยแบบเป็นทางการอยู่มากนัก ในมุมของแฟนรุ่นเก่า ฉันสังเกตว่าพอมีการปล่อยพากย์ไทยสำหรับซีรีส์หรืองานดัดแปลงหลายชิ้น ทีมพากย์มักจะใช้เพลงต้นฉบับ (ภาษาจีน) เป็นเพลงเปิด-ปิดหรือใช้เวอร์ชันอินสตรูเมนทัลแทนการนำเพลงมาแปลเป็นไทย นั่นหมายความว่าเวอร์ชันพากย์ไทยของ 'ปรมาจารย์ลัทธิมาร' โดยทางการมักคงบทเพลงดั้งเดิมไว้ แฟน ๆ ที่อยากฟังเป็นภาษาไทยจึงมักต้องพึ่งพิงงานคัฟเวอร์ของชุมชนมากกว่า สิ่งที่ทำให้หัวใจพองคือความคิดสร้างสรรค์ของแฟน ๆ ที่ทำคัฟเวอร์ภาษาไทยบนแพลตฟอร์มต่าง ๆ บางคนแต่งเนื้อไทยใหม่ให้เข้ากับอารมณ์ บางคนเอาเมโลดีมาเรียบเรียงใหม่เป็นเวอร์ชันอะคูสติก ฟังแล้วได้ความรู้สึกใกล้เคียงกับการมีเพลงไทยจริง ๆ แม้ว่าจะไม่ได้เป็นการออกแบบโดยทีมงานต้นฉบับก็ตาม ในแง่ส่วนตัว ฉันชอบฟังทั้งสองแบบ — เพลงต้นฉบับให้บรรยากาศแบบดั้งเดิม ส่วนคัฟเวอร์ภาษาไทยทำให้รู้สึกใกล้ชิดและอบอุ่นขึ้นในแบบของเราเอง

เพลงเปิดของ 'Chainsaw Man' ที่ทุกคนคุ้นหูคือ 'KICK BACK' ร้องโดย Kenshi Yonezu ส่วนเพลงปิดถูกขับร้องโดย Vaundy — เสียงสองคนนี้ให้ความรู้สึกที่ต่างกันมากจนทำให้ทั้ง OP และ ED โดดเด่นในแบบของตัวเอง ในมุมมองของคนดูที่ชอบจับจังหวะเพลงกับภาพเคลื่อนไหว ผมชอบวิธีที่เสียงร้องของ Kenshi Yonezu ถูกใช้เป็นตัวผลักดันพลังงานในฉากเปิด: จังหวะเครื่องดนตรีคม ๆ และโครงสร้างเพลงที่ขึ้น-ลงอย่างคาดเดาไม่ได้เข้ากับสไตล์วาบหวิวของอนิเมะได้ดี ส่วนเพลงปิดของ Vaundy นั้นมีโทนหวาน ๆ แต่แฝงความเหงา เหมาะกับการปิดตอนที่ทิ้งความรู้สึกค้างคาไว้ให้คนดูคิดต่อ ผมมักจะนั่งดูเครดิตจนจบเพราะอยากฟังท่อนสุดท้ายต่อไปอีกนิด เหมือนเป็นการยื้อความอารมณ์ก่อนออกไปทำอย่างอื่น อีกประเด็นที่ผมชอบคือการวางตำแหน่งของทั้งสองเพลง: OP ของ Kenshi เข้ามาเปิดโลกแบบระเบิดพลัง ส่วน ED ของ Vaundy กลับทำหน้าที่เป็นมุมมองส่วนตัวหลังเหตุการณ์ ทำให้ทั้งคู่ทำงานร่วมกันสร้างบรรยากาศที่ซับซ้อนและครบถ้วน ไม่ต้องบอกว่าทั้งสองศิลปินเป็นชื่อที่แฟนเพลงรู้จักดี แต่วิธีนำเสนอในอนิเมะนี้ทำให้เพลงทั้งสองมีรสชาติเป็นของตัวเองมากขึ้นและยังคงติดหูหลังดูจบ

แปลกดีที่เพลงเดียวจากซีรีส์จะกลายเป็นสิ่งที่คนจดจำมากกว่าหนึ่งฉาก: สำหรับฉัน เพลงที่คนมักพูดถึงมากที่สุดคือ '无羁' จากเวอร์ชันคนแสดงของ 'ปรมาจารย์ลัทธิมาร' เพราะมันถูกผลักดันสู่สาธารณะชนอย่างหนักและมีมิติที่จับใจ เราอยู่ในยุคที่เพลงธีมหลักจะกลายเป็นหน้าตาของงานได้เลย: เสียงร้องพุ่งจนติดหู โครงสร้างทำนองที่ซ้ำได้ง่าย และการโปรโมตของซีรีส์ทำให้คนทั่วไปที่ไม่ใช่แฟนก็ได้ยิน '无羁' บ่อยจนกลายเป็นมิติของความทรงจำร่วม เมื่อรวมกับความนิยมของนักแสดงก็ยิ่งเพิ่มแรงขับให้คนจดจำจนกลายเป็นเพลงยอดนิยมในแพลตฟอร์มสตรีมมิง มุมมองแบบคนที่ตามงานเพลงฉันบอกเลยว่าความนิยมของเพลงนี้ไม่ใช่แค่ทำนอง แต่เป็นการเชื่อมโยงระหว่างภาพและเสียงที่ทำให้ฉากบางฉากกลายเป็นสัญลักษณ์ การได้ยินท่อนฮุกแค่ครั้งเดียวก็เรียกภาพเหตุการณ์ในซีรีส์ขึ้นมาได้สุดใจ