เพลง 'เธอคือของขวัญ' มักเล่นได้ลงตัวกับรูปคอร์ดเปิดอย่าง G / C / Em / D หรือ Em / C / G / D ถ้าคุณสบายใจเล่นรูปเหล่านี้ การใช้คาโปทำให้ปรับคีย์ได้ง่ายโดยไม่ต้องเปลี่ยนฟิงเกอร์ลิ่ง ตัวอย่างที่ใช้งานบ่อยคือ: - คาโป 0 (ไม่ใส่): เล่นรูป G แบบปกติ เสียงจะอุ่นและทุ้ม - คาโป 2: เล่นรูป G แต่เสียงจริงจะขึ้นเป็น A เหมาะกับคนที่ต้องการเสียงกลาง ๆ และสดขึ้นเล็กน้อย - คาโป 3–4: ทำให้เสียงสว่างขึ้น เหมาะกับคนที่ร้องโทนสูงหรืออยากได้ซาวด์ใส ๆ
ผมมักเริ่มจากลองร้องด้วยคอร์ดแบบ G แล้วไล่คาโปทีละขั้นจนเจอจุดที่สบายสุด เพราะบางคนชอบโทนอบอุ่น บางคนอยากได้แสงไฟระยิบเหมือนในเพลง 'Let It Be' ซึ่งโทนจะต่างกันตามคาโป การเลือกคาโปนอกจากเรื่องคีย์แล้วยังเกี่ยวกับอารมณ์เพลงและความรู้สึกขณะเล่นด้วย ลองบันทึกเสียงตัวเองตอนเล่นแต่ละตำแหน่งแล้วฟังเปรียบเทียบ จะช่วยให้ตัดสินใจได้ชัดขึ้น สรุปคือเริ่มจากรูปคอร์ดที่ถนัด แล้วหาเลขคาโปที่ทำให้เสียงเข้ากับน้ำเสียงของคุณมากที่สุด — ผลลัพธ์มักออกมาดีและเล่นง่ายขึ้นจริง ๆ
เสียงกีตาร์เปิดใน 'เธอคือของขวัญ' มักชี้ไปที่คีย์ G เมเจอร์ ซึ่งโครงคอร์ดพื้นฐานที่ได้ยินบ่อยคือ G - Em - C - D โดยเสียงทำนองและคอร์ดท้ายเพลงมักโฟกัสที่โทนิค G ทำให้เพลงรู้สึกสดใสและอบอุ่นมาก
เมื่อฟังแบบละเอียดจะเห็นว่ามีการใช้คอร์ด Em เป็นคอร์ดขยายที่ให้ความเศร้าตัดกับคอร์ดหลัก ฉันมักจะเล่นตามเวอร์ชั่นนี้ด้วยกีตาร์แบบเปิดคอร์ดธรรมดาโดยไม่ต้องใช้แคปโซ และถ้าต้องการให้พยุงน้ำเสียงนักร้องง่ายขึ้นก็สามารถย้ายคีย์ลงครึ่งเสียงหรือใช้แคปโซเพื่อจับคีย์ที่สบายสำหรับเสียงร้อง
ด้านเทคนิค ถ้าอยากได้คอร์ดแบบเป๊ะ ให้หาโน้ตตัวสุดท้ายของท่อนท้ายเพลงแล้วเทียบกับโน้ตมาตรฐาน ตัวนั้นมักเป็นโทนิคของต้นฉบับ ในกรณีของ 'เธอคือของขวัญ' โน้ตนั้นมักเป็น G ซึ่งช่วยยืนยันว่าต้นฉบับวางไว้ที่คีย์ G แม้จะมีบางเวอร์ชั่นคัฟเวอร์ที่เปลี่ยนคีย์ไปตามสไตล์นักร้องก็ตาม ส่วนตัวแล้วชอบความอบอุ่นของคีย์นี้เพราะมันเข้ากับเนื้อเพลงดี