เราเห็นว่าการบาลานซ์ตลกกับดราม่าที่มีสไตล์ชัดเจนจะแตกต่างกับที่ทำแบบเรียลลิสติกมาก ในหนังสไตล์ภาพจัด ๆ อย่าง 'The Grand Budapest Hotel' ผู้กำกับใช้สี ฉาก และจังหวะตัดต่อเป็นภาษาที่บอกได้ว่าควรหัวเราะหรือซึ้ง แต่เขาก็ไม่ละทิ้งความเศร้าเบื้องหลังพล็อต นั่นคือการใช้สุนทรียะของภาพมาเป็นตัวแปลอารมณ์