กลั่นแกล้ง Novels & Stories

“แผนอะไรเฮียไม่ได้มีแผนซะหน่อย ฟ้าโกรธเฮียเรื่องระยะเวลาจริงๆ นั่นแหละ” “ฉันไม่ได้โกรธ เพราะมันเป็นสิทธิ์ของคุณ แต่ฉันก็อยากรู้ว่าคุณกำลังกลั่นแกล้งฉันหรือเปล่า เพียงเพราะฉันไม่เอ่อออ กับความสัมพันธ์ที่คุณพยายามยัดเยียดให้” “เปล่าเฮียไม่ได้... แกล้ง ใครบอกว่าเสียแกล้ง ”

หน้าต่างสถานะอารมณ์แสดงผลว่า เฝ้าระวัง พร้อมกับแถบข้อความแสดงผลความคิดที่เด้งขึ้นมากลางหน้าจอว่า “มีใครแอบแกล้งเราหรือเปล่านะ?” แน่นอนว่าไม่ใช่การแกล้งสักหน่อยครับอาจารย์ คำว่า เล่นสนุก กับ แกล้งเล่น มันเหมือนกันตรงไหน?

ค่อยๆ แกะเข็มขัดหนังออกและโยนมันลงในกล่องสีดำตามเดิม “คนบ้า! โกรธแล้วนะ สนุกมากใช่ไหมที่ได้กลั่นแกล้งหนูเล่นแบบนี้” เมื่อเขาเห็นหยิบมันขึ้นมาหมายจะใส่มันให้ฉันอีกครั้ง ก็เลยเลือกจะหุบปากตัวเองไว้แทน

น้ำเสียงตัดพ้อดังกล่าวทำเอาซ่งฟู่หลงถึงกับรู้สึกผิดขึ้นมา “เย่วเอ๋อร์...” “ใต้เท้า...ท่านมิได้รักมิได้ใส่ใจในตัวข้า...เหตุใดท่านจึงต้องกลั่นแกล้งข้าเช่นนี้”

คนถูกต้อนโวยวายกลบเกลื่อน ไม่มองหน้า ไม่ยอมตอบคำถาม แก้มพองๆ แดงๆ ของคนป่วยสร้างความพึงพอใจแก่คนขี้แกล้งไม่น้อย แม้อยากแกล้งต่อแต่จำต้องตัดใจ เพราะเกรงว่าแกล้งมากไปจะถูกงอนเข้าให้

" จะมีอะไรเสียอีก นอกจากตาเฒ่าพวกนั้นกำลังรวมหัวกันกลั่นแกล้งข้า " เสี่ยวฮัวหันไปมองหน้าผู้เป็นนายอย่างไม่เข้าใจ หากรู้แล้วว่าถูกกลั่นแกล้ง แล้วเหตุใดยังยอมทำตามอยู่อีก " แล้วท่านแม่ทัพจะทำอย่างไรต่อไป "

ฉันผลักลิบินออกแล้วมองหน้าเขาอย่างโกรธเคืองเขาแกล้งฉันแรงไปแล้วถึงจะรู้สึกใจเต้นไปกับมันแต่มันก็เป็นการแกล้งที่แรงเกินไป > < “เป็นไรไป...” “โกรธ! นายมาแกล้งฉันอย่างนี้ได้ยังไงครั้งที่แล้วยังไม่เคลียร์เลยนะ”

“หากมันเอาสมบัติไปข้าคงไม่คิดตามหาตัวคนทำ แต่นี่หมายจะกลั่นแกล้งคน ข้าจะไม่มีวันปรานีมันเป็นอันขาด” “กลั่นแกล้งหรือ กลั่นแกล้งใคร?” ฟู่จือจือขมวดคิ้วอีกหน ทว่าคำถามนางกลับไม่ได้รับคำตอบ

“ไม่ต้องกังวลไปหรอก ฉันจะไม่ทำร้ายเธอ แค่อยากแกล้งมันนิด ๆ หน่อยแค่นั้นเอง” แกล้งบ้านป้านายสิไอ้เวร จะแกล้งกันแล้วเอาฉันมาเอี่ยวด้วยทำไม ไม่เข้าใจอุดมการณ์ของพวกมาเฟียเลยจริง ๆ “ด่าฉันอยู่เหรอ”

ลูกเจี๊ยบคิด "ร้ายกาจขนาดนั้นเลยเหรอ" ฉันไม่คิดว่าจันทร์เจ้าจะถึงขั้นกลั่นแกล้งทำร้ายกันหรอกมั้ง คงแค่ไม่ชอบหน้ากันเท่านั่นแหละ