ผู้ฟังอยากรู้ว่า เพลงประกอบ พยัคฆราชซ่อนเล็บ มีเพลงไหนเป็นที่นิยม?

เพลงธีมเปิดในตอนแรกของ 'พยัคฆราชซ่อนเล็บ' ทำหน้าที่เหมือนการวางกับดักความรู้สึกไว้ตั้งแต่วินาทีแรก — เสียงเบสต่ำ ๆ ผสมกับซินธ์ที่มีลักษณะพร่ามัว ทำให้ฉากภาพที่ดูสงบแต่แฝงอันตรายกลายเป็นสิ่งที่จับต้องได้ทันที ในฐานะคนดูที่ชอบสังเกตมู้ดของงานดนตรี ฉันรู้สึกว่าคอมโพสเซอร์ตั้งใจใช้พื้นที่ว่าง (silence) ร่วมกับโน้ตสั้น ๆ เพื่อสร้างความตึงเครียดแบบค่อยเป็นค่อยไป เมื่อภาพคัทเร็วขึ้นหรือมีการเผยรายละเอียดใหม่ของตัวละคร ดนตรีก็ขึ้นเสียงเป็นช่วงสั้น ๆ เหมือนเข็มนาฬิกาที่เตือนว่ามีสิ่งไม่ปกติกำลังเข้ามาใกล้ นอกจากนี้ ฉันยังสังเกตธีมตัวละครเล็ก ๆ ที่ปรากฏในเครื่องเป่าบางจังหวะ ซึ่งทำหน้าที่เชื่อมความรู้สึกเหงากับความดุดันไว้ด้วยกัน ผลลัพธ์คือซาวนด์แทร็กที่ไม่ต้องแสดงออกโจ่งแจ้ง แต่สามารถดึงอารมณ์ให้ซับซ้อนขึ้น—จากความสงสัยกลายเป็นความกังวล และในบางครั้งกลายเป็นความเห็นอกเห็นใจต่อคนที่ต้องเผชิญกับสิ่งหนักหน่วง ตอนปิดฉากแรก ดนตรีที่ค่อย ๆ เบาลงย้ำให้ฉันรู้สึกว่าการเดินทางครั้งนี้จะยาวและไม่ง่ายเลย และนั่นทำให้ฉันอยากติดตามต่อทันที

เมื่อพูดถึงเพลงเปิดของ 'พยัคร้ายซ่อนเล็บ' ความทรงจำของผมจะพาไปยังช่วงแรกของการโปรโมตที่มีตัวอย่างสั้น ๆ และทีเซอร์เพลงประกอบขึ้นมาเล็กน้อย ผมไม่ได้มีวันที่แน่นอนของการปล่อยเพลงเปิดในหัวตอนนี้ แต่โดยทั่วไปเพลงเปิดละครทีวีมักปล่อยพร้อมกับตัวอย่างเต็มหรือในวันที่ละครเริ่มออกอากาศอย่างเป็นทางการ ถาต้องการความชัดเจน มักจะเจอข้อมูลแบบเป็นทางการได้จากช่องทางของผู้ผลิตละคร เช่น ช่องทีวีย์ที่ออกอากาศหรือช่อง YouTube ของโปรดักชั่น พีอาร์ประกาศเหล่านี้มักระบุวันปล่อยเพลงและชื่อผู้ร้องไว้ในคำอธิบายหรือโพสต์ประกาศ เสียงของแฟนละครที่ผมคุยด้วยมักจะจำได้ว่าผู้ร้องเป็นศิลปินที่มีโทนเสียงเข้ม ๆ หรือวงดนตรีที่ขึ้นชื่อด้านเพลงธีมละคร ทำให้เพลงเปิดของ 'พยัคร้ายซ่อนเล็บ' ติดหูและเข้ากับบรรยากาศเรื่อง หากอยากยืนยันชื่อผู้ร้องและวันที่ที่แน่นอน ให้ดูเครดิตในตอนแรกของละครหรือเช็กในแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งที่ปล่อย OST ไว้ — จะได้คำตอบชัดเจนและเชื่อถือได้มากกว่าแค่ความรู้สึกจากการฟัง

ประเด็นที่ทำให้ฉันตาค้างที่สุดจากทฤษฎีแฟนๆ เกี่ยวกับ 'พยัคฆราชซ่อนเล็บ' คือการมองว่าตัวละครหลักไม่ได้เป็นฮีโร่ตามภาพที่เรื่องเล่าไว้ แต่เป็นคนที่ถูกระบบและตำนานบิดเบือนจนกลายเป็นเครื่องมือของอำนาจ ฉันชอบทฤษฎีนี้เพราะมันเอาองค์ประกอบเล็กๆ ในเรื่องมาขยายเป็นกรอบความคิดที่กว้างกว่า เช่น ฉากที่มีการถ่ายทอดพิธีกรรม ซ้อนไอเท็มที่ดูไร้ความหมายในตอนแรก และการกระทำเล็กๆ ที่เปลี่ยนผลลัพธ์ของชะตากรรม ทฤษฎีบอกว่า 'กรงเล็บ' ในเชิงสัญลักษณ์ไม่ได้หมายถึงอาวุธตามตัว แต่เป็นเครื่องหมายของระบบชนชั้น ซึ่งทำให้การต่อสู้ของตัวเอกกลายเป็นการต่อสู้ทางอุดมคติ ไม่ใช่แค่การเก็บแต้มความเก่งกาจ การวิเคราะห์นี้ทำให้ฉันนึกถึงการอ่านเชื่อมโยงกับงานอื่นอย่าง 'Death Note' ในแง่ของการเปลี่ยนมุมมองว่าคนดีอาจกลายเป็นภัย หรือการอ่านในแบบที่คล้ายกับ 'Neon Genesis Evangelion' ซึ่งใช้สัญลักษณ์ทางศาสนาและจิตวิทยามาขยายความหมายของการกระทำ รายละเอียดในฉากหนึ่งที่ตัวเอกเลือกไม่ทำอะไรเลย แล้วผลกระทบตามมามหาศาล ถูกยกขึ้นเป็นหลักฐานในทฤษฎีนี้ แฟนๆ บางกลุ่มยังนำหลักฐานจากบทสนทนาที่ดูเหมือนไร้สาระมาประกอบข้อสันนิษฐานเกี่ยวกับผู้บงการเบื้องหลัง ทำให้การตีความคลี่คลายเป็นเครือข่ายของแรงจูงใจและผลประโยชน์ที่ซ่อนอยู่ สิ่งที่ทำให้ทฤษฎีนี้น่าสนใจสำหรับฉัน คือมันเปลี่ยนวิธีดูตัวละครและฉากเดิมๆ ให้กลายเป็นการอ่านเชิงวิพากษ์ ไม่ใช่การใส่ความหมายไปเองแบบลอยๆ แต่เชื่อมโยงสัญญะในเรื่องเข้าด้วยกัน ผลลัพธ์คือเรื่องที่ดูเป็นแฟนตาซีทั่วไปอาจกลายเป็นนิทานการเมือง ที่ให้คนอ่านตั้งคำถามถึงความยุติธรรมและความรับผิดชอบของการกระทำ การโต้แย้งกับทฤษฎีนี้ก็มีค่า เช่น จะตอบคำถามเรื่องเจตนาของผู้แต่งอย่างไร แต่โดยรวมแล้วฉันยังคิดว่ามันเปิดมุมมองใหม่ๆ ให้กับการอ่าน 'พยัคฆราชซ่อนเล็บ' และทำให้ฉากเดิมๆ กลายเป็นแหล่งขุดสมบัติของสัญลักษณ์ที่รอการตีความต่อไป

เพลงเปิดของ 'รัตติกาลซ่อนกล' ที่มัดใจคนดูมากที่สุดคงต้องยกให้ 'เงารัตติกาล' ฉากเปิดที่ใช้เพลงนี้ทำหน้าที่มากกว่าการตั้งโทน — มันกลายเป็นสัญลักษณ์ของซีรีส์ไปแล้ว ท่อนอินโทรที่ผสมเสียงเปียโนกับซินธิไซเซอร์สร้างบรรยากาศลึกลับและอบอุ่นในเวลาเดียวกัน ทำให้ฉันต้องหยุดมองทุกครั้งที่เพลงขึ้น เสียงร้องมีความหวานแบบเปราะบางที่ส่งให้อารมณ์ตัวละครเด่นชัดขึ้นโดยไม่ต้องมีบทพูดเยอะ ฉันชอบรายละเอียดการเรียบเรียง เช่น เบสต่ำที่ค่อย ๆ เพิ่มและสอดแทรกเสียงสตริงบาง ๆ ตอนท้าย ช่วยให้ความรู้สึกของการรอดูพัฒนาการตัวละครต่อเนื่องมากขึ้น อีกอย่างที่ทำให้เพลงนี้โดดเด่นคือมิวสิกวิดีโอหรือฉากเปิดที่จับคู่คัทภาพได้เฉียบขาด ตอนที่ภาพซ้อนกับคอร์ดก้อง ๆ มันกระแทกความทรงจำจนแทบจะกลายเป็นท่อนที่แฟน ๆ ร้องตามกันได้ แม้จะมีเพลงอินเสิร์ตหรือธีมตัวละครหลายชิ้น แต่ความเป็นสากลและติดหูของ 'เงารัตติกาล' ทำให้ฉันคิดว่าเพลงนี้คือหน้าตาของซีรีส์ และมักจะเป็นเพลงแรกที่คนจะนึกถึงเมื่อพูดถึง 'รัตติกาลซ่อนกล'

เพลงธีมหลักของ 'บูเช็คเทียน' มักติดหูที่สุดเวลาคนพูดถึง OST—ท่อนเมโลดี้เปิดเรื่องที่หวานปนเศร้านั้นโผล่มาทีก็เรียกน้ำตาได้ทันที ฉันเป็นคนชอบฟังเพลงประกอบเวลารีวิวซีรีส์ และสำหรับฉันท่อนหลักนี้ทำหน้าที่เหมือนเส้นเลือดกลางเรื่อง: มันผูกบรรยากาศของความรักที่ย้อนเวลาเข้ากับความคลั่งไคล้ทางการเมืองในวังอย่างแยบยล เนื้อเพลงมักจะพูดถึงความทรงจำและชะตากรรม ทำให้แฟนๆ เอาไปคัฟเวอร์ ใส่เสียงประสาน หรือนำมาทำเมดเลย์กับเพลงจีนโบราณได้ง่าย นอกจากเมโลดี้หลักแล้ว เสียงประสานไวโอลินกับเปียโนในท่อนครึ่งหลังมักถูกแชร์บ่อยบนโซเชียลเพราะเอาไปใส่ในคลิปโมเมนต์หวานๆ ของคู่พระ-นางได้ลงตัว เท่าที่สังเกตคนส่วนใหญ่จะเริ่มจากท่อนนี้แล้วค่อยตามหาว่าเพลงเต็มชื่ออะไรและใครร้อง — มันเป็นเพลงที่ทำให้คนที่ไม่เคยดูซีรีส์อยากลองเปิดดูตอนแรกด้วยความอยากรู้

พูดตรงๆ ผมจมอยู่กับบรรยากาศเพลงประกอบที่ทำให้ฉากของ 'เพชฌฆาตไร้เงา' เข้มข้นขึ้นจนแทบหยุดหายใจได้ เพลงที่คนทั่วไปมักพูดถึงกันมากเป็นสองกลุ่มหลักคือเพลงเปิด-ปิด กับธีมบรรเลงในฉากสำคัญ เพลงเปิด-ปิดมักติดหูและถูกแชร์ซ้ำบนโซเชียลจนใครๆ จำท่อนฮุกได้ ส่วนธีมบรรเลงจะเป็นตัวผลักดันอารมณ์ เช่นตอนสูญเสียหรือการต่อสู้ที่มีความหมาย ดนตรีบรรเลงประเภทสตริงหนักๆ กับการใช้กลองจังหวะกระแทกๆ มักทำให้ฉากแอ็กชันแน่นและดุดัน ในขณะที่เปียโนเรียบง่ายกับซินธ์บางครั้งจะดึงความเศร้าออกมาจนรู้สึกต่อเนื่องกับตัวละคร ผมชอบฟังเพลงพวกนี้แยกเป็นเพลย์ลิสต์สองชุด — ชุดสำหรับอัพพลัง (แอ็กชัน) กับชุดสำหรับนั่งคิด (ซีนดราม่า) เพราะมันแยกอารมณ์ออกจากกันชัดเจน และทำให้ย้อนดูฉากโปรดได้สนุกขึ้นมากกว่าเดิม ในแง่ของความนิยม: เพลงที่ถูกใช้ซ้ำในโมเมนต์สำคัญจะมีอิทธิพลที่สุด คนดูจดจำมันแล้วสร้างมุมมองร่วม พอมีมุมมองร่วมมากเข้าก็เกิดคอนเทนต์โคฟเวอร์และรีมิกซ์ตามมา ซึ่งทำให้เพลงเหล่านั้นดังยาวนานกว่าครับ

ตั้งแต่ชื่อ 'พยัคฆราชซ่อนเล็บ' เริ่มเป็นที่พูดถึง ผมก็เจอคำถามนี้บ่อยว่าซื้อไฟล์ PDF แบบมีลิขสิทธิ์ได้จากที่ไหนบ้างและไว้ใจได้แค่ไหน ประสบการณ์ของผมกับการหาซื้อหนังสือไทยในรูปแบบดิจิทัลบอกเลยว่าเริ่มที่ร้านที่มีความเชื่อมโยงกับสำนักพิมพ์โดยตรงจะปลอดภัยที่สุด ตัวเลือกที่ผมแนะนำบ่อยคือแพลตฟอร์มสโตร์ไทยที่มีระบบชำระเงิน ตรวจสอบผู้ขาย และออกใบเสร็จชัดเจน เช่น MEB (มักจะมีนวนิยายยอดนิยมในรูปแบบ ePub/PDF ให้ซื้ออย่างถูกลิขสิทธิ์) Ookbee (บางครั้งมีไฟล์ PDF จากสำนักพิมพ์ที่ร่วมมือ) นายอินทร์อีบุ๊กซึ่งเป็นเครือร้านหนังสือเก่าแก่ และ SE-ED eBook ที่เชื่อมต่อกับสำนักพิมพ์หลายราย เหตุผลที่ผมชอบร้านเหล่านี้ไม่ใช่แค่เพราะมีไฟล์ให้ดาวน์โหลด แต่เพราะมีข้อมูลสำนักพิมพ์ ระบุ ISBN และระบบรับเรื่องร้องเรียนเมื่อมีปัญหา นอกจากเลือกแพลตฟอร์มที่น่าเชื่อถือแล้ว ผมอยากให้สังเกตสัญญาณเล็กๆ น้อยๆ ก่อนคลิกซื้อ ตรวจสอบว่าหน้ารายละเอียดหนังสือระบุชื่อสำนักพิมพ์และ ISBN ไว้หรือไม่ ดูรีวิวร้านค้าหรือเรตติ้งผู้ขาย ถ้าเป็นไฟล์ PDF ควรอ่านเงื่อนไขการใช้งานว่าเป็นไฟล์ที่มี DRM หรืออนุญาตให้พกพาอ่านได้กี่เครื่อง ใบเสร็จหรือสำเนาใบอนุญาตเป็นหลักฐานว่าคุณซื้อของที่ถูกลิขสิทธิ์ และถ้าเกิดสงสัย แวะไปเช็กหน้าเว็บไซต์ของสำนักพิมพ์โดยตรงหรือส่งข้อความสอบถาม เจ้าของลิขสิทธิ์มักจะบอกช่องทางจัดจำหน่ายที่เป็นทางการเอง ผมเองเคยเจอกรณีหนังสือที่มีขายบนเว็บเล็กๆ ในราคาแปลกๆ และพอทักไปยังสำนักพิมพ์ก็ได้รับคำตอบเลยว่าไม่ใช่ตัวแทนจำหน่ายที่ได้รับอนุญาต ซึ่งนั่นทำให้ผมยึดแนวทางเลือกแพลตฟอร์มที่มีความโปร่งใสและมีข้อมูลผู้จัดจำหน่ายชัดเจนเป็นหลัก ท้ายสุดถ้าอยากได้ความมั่นใจสูงสุด ให้เลือกซื้อผ่านร้านที่เชื่อมต่อกับบัญชีผู้ใช้หลักของคุณและเก็บใบเสร็จไว้ เผื่อมีปัญหาจะได้เรียกร้องสิทธิ์ได้ง่ายๆ การอ่านไฟล์ลิขสิทธิ์แบบถูกต้องไม่เพียงช่วยให้ผู้เขียนได้ค่าตอบแทน แต่ยังช่วยรักษาความหลากหลายของผลงานที่เรารักไว้ด้วย — นี่คือเหตุผลที่ผมมักจะจ่ายเพื่อซื้อของแทนการดาวน์โหลดเถื่อนเสมอ

เราเป็นแฟนตัวยงของเพลงประกอบละครไทยประเภทนี้ จึงสังเกตได้ชัดว่าเพลงที่คนพูดถึงมากที่สุดจาก 'พยัคฆ์ร้ายนายกุหลาบ' มักจะเป็นสองชิ้นหลัก: เพลงธีมเปิดที่มีจังหวะเข้มและท่อนโคลงจำง่าย กับบัลลาดปิดท้ายที่ร้องโดยเสียงโทนอบอุ่น ส่วนตัวแล้วเพลงธีมเปิดทำหน้าที่กำหนดอารมณ์ซีรีส์ได้ดีมาก—ท่อนริฟฟ์กีตาร์กับสังเคราะห์เสียงสั้นๆ มักจะถูกแฟนๆ ตัดมาเป็นคลิปสั้นบนโซเชียล ส่วนบัลลาดปิดมักถูกแชร์เป็นเวอร์ชันฟีเจอริ่งหรือคัฟเวอร์บนช่องเพลงต่างๆ เพราะเนื้อเพลงจับหัวใจช่วงฉากรักและการเสียสละได้ตรงจุด ในกลุ่มแฟนคลับมีคนทำเพลย์ลิสต์รวมท่อนฮุกของบัลลาดนี้แล้วเปิดวนเวลาอยากอินกับตัวละคร ท้ายที่สุดแล้ว ความนิยมไม่ได้มาจากเนื้อเพลงเพียงอย่างเดียว แต่รวมถึงการวางท่อนดนตรีในซีนสำคัญที่ทำให้คนจดจำจนอยากเปิดซ้ำอยู่เรื่อยๆ — นี่แหละคือเหตุผลที่สองชิ้นนี้กลายเป็นเพลงฮิตประจำเรื่องสำหรับฉัน

ไม่คิดเลยว่าหนังสือเล่มหนึ่งจะพาให้หลงเข้าไปในโลกของอำนาจและความลับขนาดนี้ — 'พยัคฆราชซ่อนเล็บ' เล่าเรื่องของบุคคลที่มีสถานะซับซ้อน ท่ามกลางวังวนการเมืองและความทรยศ ราวกับว่าตัวเอกต้องเดินบนเส้นเชือกระหว่างหน้าที่กับความแค้นซึ่งถูกซ่อนเอาไว้อย่างเนียน เช่นเดียวกับฉากใน 'Vagabond' ที่ใช้การต่อสู้เป็นเสียงบรรยายทางจิตใจ เรื่องนี้ใช้เหตุการณ์สำคัญไม่มากแต่เฉียบคม ทำให้จังหวะการเล่าเข้มข้น ฉากที่ผมชอบที่สุดคือช่วงที่ตัวเอกถูกบีบให้ต้องตัดสินใจเพียงครั้งเดียว — ฉากนั้นไม่ใช่แค่ฉากต่อสู้ แต่เป็นการเปิดเผยตัวตนผ่านการกระทำ การซ่อนเล็บในความหมายตรงและเชิงเปรียบเทียบจึงทำงานพร้อมกัน ทั้งในเชิงการเมืองภายในวังและความสัมพันธ์ส่วนตัว จากมุมมองผู้ชอบเรื่องตัวละคร ผมรู้สึกว่าการพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างตัวเอกกับผู้ร่วมทางเป็นหัวใจสำคัญ ไม่ได้เป็นแค่เรื่องการแก้แค้น แต่ยังเป็นเรื่องการคืนความหมายให้ชีวิตในโลกที่เต็มไปด้วยการหักหลัง ปิดท้ายด้วยภาพที่ค้างคา ทำให้ยังคิดถึงฉากเล็ก ๆ นั้นต่อไป

กลิ่นอายของเพลงประกอบ 'ดาบพิฆาตอสูร' ที่ติดหูคนทั้งโลกคงหนีไม่พ้น 'Gurenge' ของ LiSA ซึ่งเป็นเพลงเปิดของซีซันแรกที่กลายเป็นสัญลักษณ์ของความเข้มข้นและพลังใจของเรื่องราว เพลงนี้โดดเด่นด้วยทำนองที่พุ่งขึ้นอย่างทรงพลัง เนื้อร้องที่กระแทกใจ และเสียงร้องของ LiSA ที่ให้ความรู้สึกทั้งคมและอบอุ่นไปพร้อมกัน ทำให้ผู้ชมหลายรุ่นจำมันได้ทันทีเพียงได้ยินไม่กี่วินาที ตรงนี้แหละที่ทำให้ 'Gurenge' ถูกหยิบไปคัฟเวอร์โดยนักร้องสมัครเล่น นักร้องดัง และกลุ่มติ่งจำนวนมาก ไม่ว่าจะเป็นเวทีคาราโอเกะ คลิปคัฟเวอร์บนโซเชียล หรือการเปิดในคอนเสิร์ต เพลงนี้กลายเป็นตัวแทนของซีรีส์ในระดับสากลมากกว่าที่เพลงประกอบอนิเมะทั่วไปจะทำได้ ในอีกมุมหนึ่ง ต้องให้เครดิตกับ 'Homura' ที่เป็นเพลงประกอบของภาพยนตร์ 'ดาบพิฆาตอสูร: ดาบพิฆาตฝันไฟ' ซึ่งสร้างความประทับใจในเชิงอารมณ์อย่างลึกซึ้งและยังมีพลังทางการค้าสูงด้วย ความเศร้าและความหวังในเมโลดี้ของ 'Homura' ต่างจากจังหวะปะทะของ 'Gurenge' เพราะมันเน้นความรู้สึกละเอียดอ่อนและการส่งผ่านเรื่องราวที่จบลงอย่างเข้มข้น เพลงนี้ไม่ได้เป็นแค่เพลงประกอบภาพยนตร์ แต่กลายเป็นเพลงที่ผู้คนฟังแล้วน้ำตาไหล บางคนหยุดคิดถึงตัวละครและความสูญเสียที่เกิดขึ้น ทำให้เพลงนี้ขึ้นไปอยู่บนชาร์ตเพลงหลายแห่งและได้รับรางวัลสำคัญ ซึ่งสะท้อนว่าความนิยมไม่ได้วัดแค่การถูกยกให้เป็นเพลงเปิด แต่ยังวัดจากการที่เพลงเชื่อมโยงกับผู้ฟังได้จริง ๆ ถ้าขยายความอีกหน่อย จะเห็นว่าความนิยมของเพลงประกอบจาก 'ดาบพิฆาตอสูร' มิได้จำกัดอยู่แค่สองเพลงนี้เท่านั้น เสียงบรรเลงในซาวด์แทร็กซึ่งมักใช้เครื่องดนตรีแบบดั้งเดิมหรือการจัดวางออร์เคสตร้าบางท่อน ก็สร้างฉากอารมณ์ที่ทำให้แฟน ๆ จำฉากได้ชัดขึ้น หลายคนชื่นชอบการที่เพลงประกอบสามารถทำหน้าที่เป็นเครื่องเตือนความทรงจำของตอนสำคัญ ๆ ทั้งการต่อสู้ การพลัดพราก หรือช่วงการเยียวยาจิตใจ จึงมีการเอาเพลงเหล่านี้ไปโคลสอัพในมิกซ์ต่าง ๆ หรือนำไปใช้ในวิดีโอแฟนเมด ทำให้วงจรความนิยมยิ่งขยายไปไกลกว่าแค่ผู้ชมซีรีส์เท่านั้น โดยส่วนตัวแล้ว ความรู้สึกที่มีต่อเพลงเหล่านี้เป็นเรื่องของบริบทและอารมณ์เวลาฟัง ในวันที่อยากได้พลังจะเลือก 'Gurenge' แต่เมื่ออยากนั่งเงียบ ๆ คิดถึงตัวละครและเรื่องราว จะหยิบ 'Homura' มาฟังซ้ำ ๆ ทั้งสองเพลงมีบทบาทต่างกันแต่สำคัญพอกันสำหรับแฟนซีรีส์นี้ และนั่นแหละคือเสน่ห์สุดท้ายที่ทำให้เพลงประกอบของ 'ดาบพิฆาตอสูร' ยังคงอยู่ในลิสต์เพลงโปรดของใครหลายคนจนถึงวันนี้