ผู้สะสมควรเก็บรักษาโดจินถังซาน อย่างไรให้คงสภาพ

คอลเลกชันโดจินของฉันเริ่มจากเล่มบาง ๆ ที่ได้มาจากงานเล็กๆ แต่พอสะสมเยอะขึ้นก็พบว่าการรักษาสภาพเป็นเรื่องที่ต้องจริงจังมากกว่าที่คิด เมื่อเก็บโดจินที่มีหน้ากระดาษบางและปกไม่แข็ง ผมมักใช้ซองพลาสติกแบบโพลิโพรพิลีน (ไม่ใช่ PVC) สวมทั้งเล่มก่อนเก็บ เพื่อกันฝุ่นและความชื้น กล่องเก็บควรเป็นกล่องเก็บเอกสารแบบกรด-กลาง (acid-free) และวางเล่มในแนวตั้งโดยมีแท่งกันโคลงเล่มไม่ให้เอียงหรือพับสัน หนังสือที่มีเส้นเย็บหรือสันหลวมต้องวางพิงไม่ให้รับน้ำหนักมาก แนะนำให้วัดความชื้นสัมพัทธ์ในห้องเก็บ ถ้าสูงกว่า 65% ควรหาที่ระบายหรือใช้เม็ดซิลิกาเจลในกล่อง แต่ไม่ควรวางเจลสัมผัสโดจินโดยตรง ใช้ผ้าไร้ฝุ่นหรือกระดาษกันกรดคั่นหน้าสำคัญ เช่น หน้าปกพิเศษหรือโปสเตอร์ และหลีกเลี่ยงการจัดบนพื้นบ้านชั้นใต้ดินหรือห้องใต้หลังคาที่อุณหภูมิขึ้นลงมาก การอ่านสำเนาดิจิทัลแทนการเปิดดูต้นฉบับบ่อยๆ เป็นวิธีถนอมสภาพที่ได้ผลสุดท้ายแล้ว สิ่งเล็กๆ ที่ปล่อยปละละเลยนานๆ จะทำให้เล่มนุ่มหรือเหลืองเร็วกว่าที่คิด

ฉันมักเริ่มจากการจัดหมวดก่อนเลย เพราะถ้าไม่แบ่งประเภท ทั้งเรื่อง ขนาด หรือกระดาษ จะจัดเก็บให้ปลอดภัยได้ยากมาก การแยกโดจินชิตามขนาดและความบอบบางช่วยให้เลือกวัสดุกันเสียได้เหมาะสม: เล่มที่พิมพ์กระดาษบางหรือกระดาษข่าว ให้ใส่ซองที่เป็นแผ่นหน้า-หลังแบบใสที่ทำจากโพลิโพรพีลีน (PP) และรองด้านหลังด้วยกระดาษไม่เป็นกรด (acid-free backing board) เพื่อไม่ให้เกิดการงอหรือหักของปก ส่วนเล่มหนาที่มีกระดาษหนาอาจเก็บตั้งตรงบนชั้นโดยไม่บีบจนแน่น แต่ต้องมีช่องเพียงพอให้เล่มพิงกันไม่ล้ม การควบคุมสภาพแวดล้อมสำคัญมาก ฉาชอบเก็บโดจินชิที่อุณหภูมิประมาณ 18–22°C และความชื้นสัมพัทธ์ราว 40–55% ใช้ซองซิลิกาเจลในกล่องเพื่อดูดความชื้น และหลีกเลี่ยงแสงแดดหรือแสงไฟแรงๆ เพราะสีจะซีดเร็ว ข้อห้ามคืออย่าห่อด้วยเทปหรือเคลือบเงาด้วยวิธีใดๆ ที่ทำลายกระดาษ และควรใช้กล่องเก็บที่เป็นวัสดุอนุรักษ์ (archival box) หรือกล่องพลาสติกที่ปิดสนิทได้เมื่อจำเป็น สุดท้ายนี่คือกฎง่ายๆ ที่ฉันยึด: มือสะอาดก่อนจับ ไม่ใช้หนังยางหรือคลิปโลหะพันเข้ากับเล่ม และหากเป็นเล่มโปรดแบบพิเศษ จะเก็บสำรองไฟล์เอาไว้ด้วยการสแกนไว้ดูบ้างเพื่อปกป้องของจริงจากการหยิบอ่านบ่อยๆ นี่แหละวิธีที่ทำให้คอลเลกชันอยู่ได้นานและยังดูดีเหมือนวันแรกที่ได้มา

การเก็บรักษาโดจินอย่าง 'น้องเอริน' เป็นเรื่องที่ต้องให้ความละเอียดอ่อนมากกว่าที่คนทั่วไปคิด เพราะกระดาษบางชนิดและหมึกที่ใช้พิมพ์มีการเสื่อมสภาพตามเวลา หากมองจากมุมผู้สะสม ฉันให้ความสำคัญกับการควบคุมสภาพแวดล้อมเป็นอันดับแรก อุณหภูมิที่นิ่งและความชื้นที่พอเหมาะช่วยยืดอายุงานพิมพ์ได้อย่างชัดเจน โดยปกติแล้วเก็บไว้ในที่แห้ง อุณหภูมิราว 15–22°C และความชื้นสัมพัทธ์ประมาณ 30–50% จะเหมาะสมสุด ควรหลีกเลี่ยงบริเวณที่มีแดดส่องตรงหรือความร้อนจากเครื่องใช้ไฟฟ้า เพราะรังสี UV และความร้อนทำให้หมึกจางและกระดาษเหลืองเร็วกว่าปกติ ก่อนหยิบหรือสัมผัสหน้าเล่ม ควรทำความสะอาดมือให้ปราศจากครีมและน้ำมัน ถ้าต้องการความระมัดระวังเป็นพิเศษ สามารถสวมถุงมือไนไตรล์สีอ่อนเพื่อป้องกันคราบจากผิวหนัง แต่การสวมถุงมือผ้าฝ้ายบางครั้งทำให้การหยิบจับไม่ถนัดและอาจทำให้มือลื่นได้ จัดเก็บโดยตั้งเล่มเหมือนหนังสือทั่วไปถ้าเป็นขนาดมาตรฐาน และวางราบถ้าเป็นเล่มใหญ่หรือปกอ่อนที่มีแนวโน้มโค้งงอ ใช้ที่คั่นแบบไม่กดทับและไม่ใช้คลิปหรือยางรัดที่อาจทิ้งรอยไว้บนปก การเลือกวัสดุครอบคลุมและกล่องเก็บมีผลมาก วัสดุที่แนะนำคือซองใสแบบโพลิโพรพีลีน (PP) หรือโพลีเอสเตอร์ (Mylar / PET) ซึ่งไม่ปล่อยสารเคมีที่ทำให้เสียหายต่างจาก PVC ที่ต้องห้าม ประกบด้วยกระดานรองแบบไร้กรด (acid-free board) เพื่อคงรูปเล่มและป้องกันการโค้งงอ หากต้องวางซ้อนกันควรใส่ผ้าหรือกระดาษไร้กรดคั่นระหว่างเล่ม การใช้กล่องเก็บแบบ archival box จะช่วยป้องกันฝุ่นและแมลงได้ดี และควรวางซองดูดความชื้นชนิดมีตัวบ่งชี้ความชื้นหรือซิลิกาเจลไว้ภายในกล่องเพื่อรักษาระดับความชื้นให้นิ่ง การซ่อมแซมร่องรอยฉีกขาดหรือปกหลวมต้องทำอย่างระมัดระวัง เทปกาวธรรมดาและการลามิเนตเป็นสิ่งต้องห้ามเพราะทำให้ค่าความเป็นกรดและความแข็งของกระดาษเปลี่ยนไป หากเป็นรอยเล็กๆ ใช้เทปกาวอนุรักษ์ที่เป็นกรดเป็นกลางหรือปรึกษาช่างอนุรักษ์มืออาชีพสำหรับงานที่มีมูลค่าทางจิตใจหรือมูลค่าเก็บสะสมสูง นอกจากนี้การสแกนหรือทำสำเนาดิจิทัลเก็บสำรองไว้อีกหนึ่งชุดช่วยให้เรายังได้เพลิดเพลินกับเนื้อหาโดยไม่ต้องหยิบของจริงบ่อยๆ ซึ่งเป็นวิธีหนึ่งที่ช่วยยืดอายุชิ้นงานได้ดี สิ่งเล็กๆ แต่สำคัญคือการจัดทำบันทึกรายการหรือป้ายบอกสถานะของแต่ละเล่ม เพื่อรู้สถานะการเก็บและความต้องการดูแลในอนาคต หลีกเลี่ยงการเก็บในห้องใต้ดินหรือใกล้ท่อประปาที่เสี่ยงต่อความชื้นและน้ำรั่ว สุดท้าย การดูแล 'น้องเอริน' ให้คงสภาพไม่ได้เป็นแค่เรื่องเทคนิค แต่เป็นการให้เกียรติชิ้นงานที่เรารัก ซึ่งทุกครั้งที่เปิดกล่องดูฉันยังยิ้มและรู้สึกภูมิใจที่ได้เก็บรักษามันอย่างตั้งใจ

การเก็บโดจินโซโลให้ดีไม่ใช่เรื่องยากถ้าเข้าใจพื้นฐานของวัสดุและภัยจากสิ่งแวดล้อม ฉันเป็นคนที่ชอบเปิดอ่านบ่อยแต่ก็อยากเก็บของรักให้อยู่ครบสภาพไปนาน ๆ เลยปรับวิธีการดูแลให้สมดุลระหว่างการใช้งานและการเก็บรักษา: หลีกเลี่ยงการจับด้วยมือมันหรือสกปรก หยิบโดยจับขอบหรือใช้ถุงมือผ้าบาง ๆ เวลาต้องจัดการงานเก่าที่เปราะง่าย และไม่ใช้เทปกาวหรือสติกเกอร์ติดลงบนหน้ากระดาษโดยตรง เพราะกาวเหล่านั้นจะทำลายกระดาษเมื่อเวลาผ่านไป จัดเก็บแบบเรียบร้อยสำคัญมาก ฉันมักใส่โดจินแต่ละเล่มลงในซองพลาสติกชนิดปลอดสารกรด (polypropylene) และรองด้วยกระดาษรองหลังที่เป็นกรดฟรีสำหรับเล่มที่ปกอ่อนหรือมีหน้าพับเยอะ ถ้าของชิ้นไหนมีความหายากหรือปกแข็ง จะใส่ในกล่องเก็บแบบกรดฟรีและกันฝุ่นเพื่อป้องกันแสงและฝุ่นละออง ควบคุมอุณหภูมิและความชื้นก็สำคัญ—เก็บในที่แห้ง เย็น และระบายอากาศพอประมาณ หลีกเลี่ยงการวางใกล้หน้าต่างหรือเครื่องใช้ไฟฟ้าที่ให้ความร้อนเป็นประจำ มีอะไรเล็ก ๆ ที่ช่วยได้มาก เช่น ใช้สารดูดความชื้นในกล่องเก็บเมื่อต้องเก็บในห้องชื้น ห้ามวางของหนักทับบนกองโดจินเพราะปกและสันเล่มจะบิดตัวได้ และถ้าอยากอ่านบ่อย ๆ ให้ทำสแกนไฟล์สำรองไว้แทนการเปิดเล่มบ่อย ๆ เมื่อจำเป็นต้องซ่อมแซมเล็กน้อย ฉันเลือกวิธีที่อ่อนโยน เช่น ใช้กระดาษญี่ปุ่นและกาวแป้งสาลีสำหรับแปะปกที่หลุด แต่ไม่แนะนำให้ตัดหรือเจาะสันเล่มเองเพราะอาจลดมูลค่า สุดท้ายแล้ว การเก็บโดจินให้ดีคือการรู้จักค่าของชิ้นงานและยอมแลกความสะดวกบางอย่างเพื่อแลกกับการอยู่รอดในระยะยาว — นี่แหละคือแนวทางที่ฉันยึดจนถึงทุกวันนี้

การเก็บโดจินให้ทนทานไม่ใช่แค่เรื่องเอาไปใส่กล่องแล้วปิดฝา แต่เป็นการดูแลแบบละเอียดอ่อนที่ทำให้ของรักเราไม่เสื่อมสภาพง่าย ในมุมมองของคนที่สะสมมานาน ฉันเน้นเรื่องสภาพแวดล้อมมากที่สุด — ควบคุมความชื้นให้อยู่ราว 40–50% และอุณหภูมิประมาณ 15–22°C จะช่วยลดปัญากระดาษเหลืองหรือเชื้อราได้ ถ้าบ้านชื้นจริงจัง ให้ใช้ถุงซิลิกาเจลตัวเล็กๆ วางในกล่องเก็บ และหากเป็นไปได้เลือกตู้ที่ปิดมิดชิด หลีกเลี่ยงการตั้งไว้ใกล้หน้าต่างหรือผนังที่เปียก วัสดุที่ใช้สำคัญมาก ฉันชอบใส่โดจินลงในซองพลาสติกชนิดปลอด PVC เช่น โพลิโพรพิลีน (PP) หรือโพลีเอทิลีน (PE) เพราะไม่คายก๊าซพิษที่ทำให้ปกเหลือง ส่วนการวางด้านในกล่องให้ตั้งขึ้นแนวตั้งเหมือนหนังสือเพื่อถนอมสัน แต่อย่าอัดแน่นเกินไปจนกดให้ปกบุบ ถ้ามีเล่มแพงหรือมีปกพิเศษ จะรองด้วยกระดาษไร้กรดหรือแผ่นกระดาษบุคแบ็คบอร์ดเพื่อเสริมความแข็งแรง สิ่งสุดท้ายที่ฉันย้ำกับตัวเองเสมอคือการแยกเล่มที่อ่านบ่อยกับเล่มเก็บสะสม เพื่อให้ของที่ต้องใช้จริงไม่กระทบของที่อยากรักษาไว้ยาวนาน พอได้ระบบแล้ว การดูแลกล่องและซองทุกปีสักครั้งก็เพียงพอ จะได้เห็นโดจินสภาพดีอยู่กับเราไปนานๆ

การเก็บโดจินแบบไม่เรตให้คงสภาพดีต้องเริ่มจากพื้นฐานที่ดูเรียบง่ายแต่สำคัญสุด: ทำให้กระดาษไม่โดนแสง ความชื้น หรือสารเคมีที่ทำลายกระดาษโดยตรง ฉันมักแยกเล่มที่สำคัญออกมาใส่ซองพลาสติกเกรดพิพิธภัณฑ์ (เช่น โพลิโพรพิลีนหรือไมลาร์ที่ไม่มีสารพลาสติไดเซอร์) แล้วใส่แผ่นกระดาษรองแข็งแบบไร้กรดด้านหลังเพื่อไม่ให้ปกงอ เวลาวางซ้อนกันจะจัดให้เปลือกปกตรงกัน ไม่วางปกแน่นจนเกิดรอย พื้นที่เก็บต้องปรับอุณหภูมิให้อุ่นเล็กน้อยประมาณ 18–22°C และความชื้นสัมพัทธ์ราว 45–55% ใช้ถุงสารดูดความชื้นแบบไม่มีกลิ่นและวางเครื่องวัดความชื้นไว้สังเกต หากมีแผงหน้าต่างที่ให้แสงสว่าง ติดผ้าม่านหรือฟิล์มกรองแสง UV เพราะแสงแดดจางสีเร็วมาก อีกข้อที่ฉันเอาจริงคือการจัดการเรื่องการจับต้อง: ล้างมือให้สะอาดและเช็ดแห้งก่อนจับเล่ม หรือถ้าต้องการระวังสุด ๆ ให้ใส่ถุงมือผ้าฝ้ายบาง ๆ หลีกเลี่ยงการใช้เทปกาว ริบบิ้นยางรัด หรือโน้ตแปะติดบนหน้ากระดาษโดยตรง หากมีแผ่นหลุดฉีกเล็ก ๆ ให้ใช้กระดาษเจแปนนีสทีชิวร์แบบอนุรักษ์และกาวข้าวสาลีเทคนิคอนุรักษ์ซ่อม วิธีนี้ไม่ทำให้สารพิษตกค้างและถอดออกได้เมื่อเวลาผ่านไป สุดท้ายฉันชอบสแกนหรือถ่ายภาพเก็บเผื่อเป็นสำเนาดิจิทัลสำหรับอ่านบ่อย ๆ แล้วเก็บต้นฉบับไว้อย่างระมัดระวัง เหมือนเก็บฉากพิเศษจาก 'One Piece' ที่อยากให้ยังดูสดอยู่ตลอดเวลา

การเก็บโดจินที่ดีเริ่มจากการคิดเรื่องความชื้นและแสงเป็นอันดับแรก ฉันมองว่ากระดาษเก่าจะอ่อนแอเมื่อเจอความชื้นสูงหรือความร้อนจัด ดังนั้นการหากล่องเก็บที่แข็งแรงและปิดมิดชิดจึงสำคัญมาก การใช้ซองพลาสติกชนิดไม่ใช้พีวีซีที่เป็นกรดต่ำ (polypropylene) ห่อแต่ละเล่มจะช่วยลดการเสียดสีและป้องกันฝุ่นได้ดี อีกทั้งการรองหลังด้วยกระดาษรองหลังไร้กรด (acid-free backing board) จะช่วยให้หน้าปกไม่โค้งงอเมื่อวางตั้ง การวางตำแหน่งก็ส่งผลโดยตรง ฉันมักวางเล่มตั้งตรงในชั้นที่ไม่โดนแดดและห่างจากท่อระบายความร้อน ยิ่งเป็นโดจินของ 'Touhou Project' ที่มีหน้าปกสีสวย ควรหลีกเลี่ยงแสงแดดตรงเพราะสีจะซีดเร็ว การใช้ซิลิก้าเจลควบคุมความชื้นในกล่องช่วยได้มาก และควรตรวจเช็กสภาพเป็นระยะ หากพบคราบหรือเชื้อราให้แยกเล่มนั้นออกทันทีเพื่อไม่ให้ลามไปที่เล่มอื่น ๆ การถือและพลิกหน้าเวลาอ่านก็สำคัญไม่แพ้กัน ฉันชอบใช้ถุงมือผ้าบาง ๆ เวลาจัดแสดงหรือยกออกมาโชว์ เพราะรอยนิ้วมือและความมันจากผิวหนังจะทำให้กระดาษเหลืองเร็ว สุดท้ายอย่าใช้ยางรัดหรือเทปกาวกับปกโดจินเด็ดขาด — ของชอบอยู่กับเราได้นานขึ้นเมื่อเราให้ความใส่ใจแบบนี้

การเก็บโดจินรวมตอนให้อยู่ในสภาพดีต้องคิดแบบคนรักษาสมบัติจริงจังมากกว่าที่หลายคนคิด. การจัดสภาพแวดล้อมเป็นหัวใจสำคัญ: อุณหภูมิและความชื้นต้องนิ่ง ๆ ไว้ที่ประมาณ 15–22°C และความชื้นสัมพัทธ์ราว 40–50% เพื่อป้องกันกระดาษเหลืองและเชื้อรา ฉันมักวางเครื่องวัดความชื้นไว้ใกล้ชั้นวางเพื่อเช็กเป็นประจำและใช้ซองซิลิกาเจลในกล่องเก็บเมื่อต้องเก็บนาน ๆ นอกจากนั้น แสงเป็นตัวทำลายสีและหมึกอย่างชัดเจน ดังนั้นควรเลี่ยงแสงแดดตรงและหลอดฟลูออเรสเซนต์ที่ให้ความร้อนสูง วัสดุห่อหุ้มมีผลมากกว่าที่คิด: เลือกซองพลาสติกแบบโพลีโพรพิลีนหรือโพลีเอทิลีนปลอด PVC และใช้กระดาษไร้กรด (acid-free) อุดช่องว่างในกล่องด้วยกระดาษไร้กรดหรือโฟมอย่างพอดี ไม่ควรยัดแน่นเกินไปเพราะจะทำให้สันปกผิดรูป สำหรับเล่มที่มีสีสันสด เช่นโดจินที่วาดภาพตัวละครจาก 'Neon Genesis Evangelion' บนปก ผิวหมึกบางชนิดไวต่อความชื้นและการเสียดสี จึงควรวางชั้นคั่นกระดาษไร้กรดระหว่างปกกับปกของเล่มอื่น ๆ การจัดวางก็สำคัญไม่แพ้กัน: หนังสือรวมเล่มหนัก ๆ ควรตั้งขึ้นตรงบนชั้นที่มีเสาป้องกัน ไม่วางเอียงหรือซ้อนเกินชั้น กล่องเก็บแบบ archival box จะช่วยกันฝุ่นและแมลงได้ดี และการจัดทำบันทึกเล็ก ๆ เกี่ยวกับสภาพตอนเก็บจะช่วยเมื่อเวลาผ่านไป ฉันมองว่าการดูแลโดจินเป็นงานที่ให้ความสุขมากกว่างานยุ่งยาก เพราะทุกครั้งที่หยิบเล่มเก่า ๆ ขึ้นมาจะได้เห็นรายละเอียดการพิมพ์และลายเซ็นท์ที่ยังคงชัดเจน หากเก็บดี ๆ ต่อให้ผ่านหลายปี ความรู้สึกเพลิดเพลินเวลาหยิบขึ้นมาดูจะไม่เปลี่ยนไป

บอกตรงๆ ว่าการรักษาโดจินให้อยู่ในสภาพดีคือเรื่องที่ทำให้หัวใจเต้นเหมือนเปิดซองครั้งแรกทุกครั้ง ฉันมักเริ่มจากการแยกประเภทก่อน — งานที่ชอบอ่านวนบ่อยกับของที่เก็บเป็นสะสมต้องการวิธีดูแลต่างกัน งานที่อ่านบ่อยเก็บในซองพลาสติกโพลิโพรพิลีน (PP) เกรดดี จะช่วยกันฝุ่นและคราบได้ แต่หลีกเลี่ยงพลาสติกที่มีส่วนผสมของ PVC เพราะจะปล่อยกรดและทำให้กระดาษเหลืองเร็วกว่า ใช้กระดาษแทรก (acid-free interleaving paper) ระหว่างหน้าสำหรับเล่มที่มีหมึกซึมหรือเสี่ยงติดกัน การจัดวางก็สำคัญ — วางให้เรียบและไม่กดทับ ถ้าเป็นเล่มหนาเก็บแบบตั้งตรงระหว่างป้ายรองแข็ง (acid-free backing board) เพื่อไม่ให้สันหลังบิด สำหรับฉันงานโดจินชุด 'Touhou' บางเล่มที่เป็นเล่มบางๆ จะเก็บแยกในกล่องกล่องเล็กๆ ที่มีซิลิกาเจลและแผ่นดูดความชื้น เพื่อรักษาความชื้นรอบๆ 40–55% องศาที่พอเหมาะประมาณ 18–22°C จะช่วยยืดอายุกระดาษได้มาก การจัดการเมื่อจับอ่านก็สำคัญ ล้างมือให้แห้งก่อนหรือใช้ผ้าสะอาดเช็ดมือเบาๆ หลีกเลี่ยงการใช้เทปกาวหรือสติ๊กเกอร์ซ่อมฉาบฉวย ถ้าต้องซ่อมจริงๆ ให้ใช้เทปอนุรักษ์ (archival tape) เท่านั้น รักษาโดจินด้วยความสม่ำเสมอและใจเย็น แล้วของที่คุณรักจะยังคงกลิ่นกระดาษและสีสันได้ไปนานแบบที่ทำให้ยิ้มได้ทุกครั้งที่หยิบขึ้นมา

การเก็บรักษาโดจินของฉันเริ่มจากพื้นฐานที่เรียบง่ายแต่สำคัญมาก: รักษาสภาพแวดล้อมให้คงที่และจับด้วยความระมัดระวัง เมื่อฉันได้ของมาใหม่ สิ่งแรกที่ทำคือถอดจากถุงพลาสติกบางๆ ที่มักจะติดกับสติกเกอร์หรือเทป แล้วใส่ซองใสแบบไม่ใช้พีวีซี (polypropylene หรือ polyethylene) เพื่อกันฝุ่นและคราบมัน จากนั้นใส่แผ่นรองด้านหลังเป็นกระดาษปราศจากกรดหรือบอร์ดรองที่ไม่เป็นสารพิษ เพื่อไม่ให้ปกเฉี่ยวหรือยุบเมื่อวางซ้อนกัน ฉันเก็บในกล่องกระดาษแข็งที่แข็งแรง ระวังอย่าให้กล่องแน่นเกินไปเพราะอาจเกิดรอยยับ สภาพแวดล้อมสำคัญที่สุด: ฉันตั้งอุณหภูมิราว 18–22°C และความชื้นสัมพัทธ์ 40–50% ถ้าทำได้จะวางซองดูดความชื้นเล็กน้อย (silica gel) และหลีกเลี่ยงแสงแดดโดยตรงหรือไฟที่ร้อนจัด สำหรับฉบับหายากฉันใส่ซองเพิ่มชั้นหนึ่งและใช้ถาดรองก่อนนำขึ้นชั้นวาง เพื่อให้หยิบได้ง่ายโดยไม่ทำร้ายมุมเล่ม การเก็บแบบนี้ทำให้โดจินยังคงกลิ่นกระดาษและสีสดโดยไม่ซีดจางจนเกินไป