พด เป็นใครในวงการคอนเทนต์วิดีโอสั้น?

บอกเลยว่าคลิปสั้นที่กำลังไหลไวในวงการตอนนี้ไม่ได้มาจากคนคนเดียว แต่เป็นงานร่วมกันระหว่างเพจ '25สด' กับทีมครีเอทีฟภายนอกที่มักจะโผล่ชื่อในคำบรรยายหรือวอเตอร์มาร์กของวิดีโอ ฉันสังเกตเห็นลายเซ็นของครีเอเตอร์หลายคน เช่นทีมโปรดักชันขนาดเล็กที่มีสไตล์ตัดต่อเร็ว ตัดสลับมุมกล้องแบบฉับไว และใช้เพลงซาวด์เทมเพลตเดียวกันในการเล่าเรื่อง ซึ่งพวกเขามักทำงานเป็นพาร์ตเนอร์กับช่องหลักอย่าง '25สด' เพื่อเพิ่มแพลตฟอร์มการกระจายคลิป เหตุผลที่ดูเหมือนเป็นความร่วมมือก็เพราะว่าทุกคลิปมีองค์ประกอบร่วมกัน—มุมมองภาพแบบ POV, คัตที่เน้นจังหวะฮุก และการใส่เครดิตสั้น ๆ ตอนท้ายหรือในคำบรรยาย ในฐานะแฟนคอนเทนต์ ฉันคิดว่าความร่วมมือแบบนี้เป็นเรื่องปกติในยุคโซเชียล เพราะมันให้ทั้งทรัพยากรของช่องใหญ่และความคิดสร้างสรรค์ที่สดใหม่ของครีเอเตอร์อิสระ ผลลัพธ์คือวิดีโอที่ดูมืออาชีพแต่ยังคงความเป็นกันเอง เห็นแล้วแชร์ง่าย และนั่นแหละคือเหตุผลที่มันกลายเป็นไวรัลได้เร็ว ถาโถมเข้าไปเหมือนคลื่น—มีทั้งคนชอบและคนตั้งข้อสังเกต แต่โดยรวมแล้วการร่วมมือระหว่าง '25สด' กับทีมครีเอทีฟภายนอกเป็นตัวขับเคลื่อนหลักของคลิปเหล่านี้

หลายคนที่เพิ่งเริ่มคิดจะทำคอนเทนต์มักสงสัยว่ารูปแบบไหนจะยืนได้นานสุด บทความยาวบน YouTube แบบเจาะลึกเป็นเรื่องที่ฉันชอบทำ เพราะมันให้เวลาสื่อสารมุมมองและเล่าเรื่องได้ครบ เช่น การทำวิดีโอวิเคราะห์ธีมและพัฒนาการตัวละครของ 'Stranger Things' แบบตอนต่อตอน จะมีคนดูกลุ่มนึงที่อยากลงลึกจริงจังและพร้อมติดตามเป็นซีรีส์วิดีโอ อีกแนวที่ผมมักใช้ควบคู่กันคือคลิปสั้นสำหรับ TikTok — ตัดเป็นไฮไลต์ ตัดมุมน่ารัก หรือทำคลิปสรุป 30–60 วินาทีเพื่อดึงคนให้ไปดูวิดีโอเต็มบนช่อง YouTube การทำคอนเทนต์แบบผสมทั้งสองแพลตฟอร์มช่วยให้ฐานผู้ชมเติบโตและคอนเวิร์ตผู้ชมสั้นเป็นคนดูระยะยาวได้ แนะนำให้เริ่มจากหัวข้อที่คุณรักจริง ๆ แล้วค่อยขยายเป็นซีรีส์ ยิ่งมีสไตล์ชัด คนดูจำได้ง่ายกว่า

รายชื่อครีเอเตอร์ที่ได้ร่วมงานด้วยในปีล่าสุดมีความหลากหลายมาก ทั้งคนทำคอนเทนต์วิดีโอ พอดคาสต์ นักวาด นักพัฒนาเกม และสตรีมเมอร์ที่มุมมองต่างกัน ทำให้แต่ละโปรเจ็กต์มีสีสันไม่ซ้ำกันเลย ในฝั่งวิดีโอสั้นกับยูทูบ ได้ร่วมงานกับช่องรีวิวไลฟ์สไตล์อย่าง 'สมคิดรีวิว' และทีมมินิสกิลล์ของ 'มินสตูดิโอ' ในซีรีส์สั้นที่เราเล่าเรื่องเบื้องหลังของชุมชนและอาหารพื้นบ้าน งานร่วมกับพวกเขาเน้นการตัดต่อที่เร็วและการเล่าเรื่องแบบใกล้ชิด ทำให้ได้บทสัมภาษณ์จากคนท้องถิ่นที่มีมุมมองแปลกใหม่ ส่วนคอนเทนต์ที่ทำร่วมกับครีเอเตอร์สายเดินทาง มี 'กินเที่ยวกับตั้ม' ที่ช่วยนำเสนอโน้ตเสียงและภาพถ่าย ทำให้วิดีโอออกมามีจังหวะและกลิ่นอายของการเดินทางชัดขึ้น ในฟากพอดคาสต์กับรายการสนทนา ได้เป็นแขกรับเชิญและร่วมผลิตกับ 'เสียงเมือง' และ 'คุยด้านหลัง' ซึ่งทั้งสองรายการมีผู้ฟังที่ใส่ใจรายละเอียดและชอบการคุยเชิงลึก งานร่วมกันส่วนใหญ่เป็นการพูดคุยเรื่องกระบวนการสร้างสรรค์ การเล่าประสบการณ์การทำงานคอลแลบ และเบื้องหลังของโปรเจ็กต์ต่าง ๆ ที่ตั้งใจสื่อสารออกไป อีกทั้งยังได้ทำมินิซีรีส์พิเศษกับพอดคาสต์สายเล่าเรื่องสั้นโดยใช้ชื่อโปรเจ็กต์ว่า 'คืนที่เล่า' ซึ่งเป็นการรวมเรื่องสั้นจากนักเขียนอิสระและการตีความด้วยเสียงประกอบ ทำให้การทำงานด้านเสียงของผมถูกขยายขอบเขตไปไกลกว่าเดิม งานร่วมกับนักวาดและนักพัฒนาเกมอินดี้ก็มีสีสันไม่เบา ได้ร่วมออกแบบอาร์ตบุ๊กกับนักวาดอิสระชื่อ 'ลมหนาว' ที่มีสไตล์มูดโทนซอฟต์ และเป็นคอนเทนต์เอ็กซ์คลูซีฟสำหรับแฟนคลับ นอกจากนี้ยังได้ทำงานกับทีมพัฒนาเกมเล็ก ๆ อย่าง 'Pixel Tales' เพื่อช่วยเขียนเนื้อเรื่องและจัดทำเพลงประกอบให้กับม็อดพิเศษ ผลลัพธ์ที่ออกมาทำให้เกมมีเนื้อหาทางอารมณ์ที่ลึกขึ้น และได้รับคำชื่นชมจากคอมมูนิตี้อินดี้ ส่วนในโลกสตรีมมิงและไลฟ์ สตรีมเมอร์อย่าง 'สมชายสตรีม' และกลุ่ม 'บอร์ดเพลย์LIVE' ช่วยทำคอนเทนต์ไลฟ์ร่วมกันโดยเน้นการมีส่วนร่วมของผู้ชม ทำให้เราได้ลองรูปแบบการโต้ตอบแบบเรียลไทม์มากขึ้น ท้ายที่สุด งานคอลแลบปีนี้ให้ทั้งบทเรียนและมิตรภาพที่ล้ำค่า การผสมผสานแนวคิดจากหลายคนทำให้โปรเจ็กต์ดูสดใหม่และมีพลัง แถมยังได้ลองเทคนิคการเล่าเรื่องและการผลิตที่ไม่เคยทำมาก่อน เห็นได้ชัดว่าการทำงานร่วมกับครีเอเตอร์จากหลายวงการช่วยขยายขอบเขตความคิดสร้างสรรค์ของผมไปไกลกว่าการทำงานคนเดียว นี่เป็นปีที่เต็มไปด้วยการแลกเปลี่ยนและการค้นพบ ซึ่งทำให้รู้สึกตื่นเต้นกับโปรเจ็กต์ต่อ ๆ ไป

ลองนึกภาพวิดีโอสั้น ๆ ที่ได้แค่บรรทัดเดียว แต่สัมผัสหัวใจคนดูได้ภายใน 15–30 วินาที นี่คือวิธีที่ฉันใช้แปลงข้อความฮีลใจสั้น ๆ ให้กลายเป็นคอนเทนต์วิดีโอสั้นที่มีพลังและน่าจดจำ: เริ่มจากเลือกประโยคฮีลใจเดียวที่ชัดเจนและเป็นหัวใจของคลิป เช่น 'ทุกความพยายามเล็ก ๆ มีความหมาย' แล้ววางโครงเรื่องง่าย ๆ เป็นสามช่วง — ฮุก (1–3 วินาทีแรก), ขยายความด้วยภาพหรือมุมมอง (10–20 วินาที), ปิดด้วยข้อความชวนให้คลายใจหรือลงมือทำ (สุดท้าย 3–5 วินาที) ความยาวรวมไม่ควรยืดเกิน 60 วินาทีสำหรับแพลตฟอร์มสั้น เพราะเราต้องการให้คนดูรู้สึกอิ่มใจแต่ไม่รู้สึกหนักเกินไป ฉันมักจะใช้ท่อนฮุกที่เป็นคำถามสั้น ๆ หรือภาพนิ่งที่มีพลัง แล้วตามด้วยสตอรี่บอร์ดที่เรียบง่าย เช่น คนเปิดหน้าต่าง, กาแฟที่อุ่นขึ้น, หรือมือที่ปัดฝุ่นออกจากหนังสือ เพื่อให้ข้อความฮีลใจมีคอนเท็กซ์ในชีวิตประจำวัน เริ่มจากการเลือกฟอร์แมตที่เหมาะกับข้อความ เช่น ฟอร์แมตบอกเล่าแบบเสียงพากย์ (voiceover) จะเหมาะกับประโยคที่ลึกและต้องการน้ำหนักอารมณ์ ขณะที่ฟอร์แมตข้อความบนหน้าจอ (kinetic typography) เหมาะกับคำพูดที่สั้นและกระชับแบบคีย์เวิร์ด ฉันมักจะทำเวอร์ชันสั้น 15–20 วินาทีเป็นตัวหลัก และมีเวอร์ชันยาว 45–60 วินาทีที่ใส่ฉากเสริมสำหรับคนอยากดูต่อ เทคนิคการตัดต่อสำคัญมาก: ตัดให้กระชับ ใช้จังหวะตัดกับจังหวะดนตรี หรือใช้เฟดอิน/เอาท์เบา ๆ เพื่อให้ความรู้สึกปลอบโยน โทนสีอบอุ่น เช่น โทนฟ้าอ่อน-ส้มอ่อน ช่วยเพิ่มความรู้สึกปลอดภัย ขณะเดียวกันให้ใส่ซับไตเติลทุกคลิป เพราะคนดูมักเปิดแบบไม่มีเสียง และการมีซับยังช่วยให้ข้อความฮีลใจชัดเจนขึ้น ตัวอย่างที่ฉันชอบใช้เป็นแรงบันดาลใจคือมู้ดอบอุ่นของภาพยนตร์อย่าง 'My Neighbor Totoro' ในการเลือกภาพและเฟรมที่ให้อารมณ์อบอุ่นและปลอดภัย ในการนำไปเผยแพร่ ควรวางแผนเรียงโพสต์เป็นชุดที่มีธีมเดียวกัน เช่น สัปดาห์นี้เป็นชุด 'ย้ำเตือนตัวเอง' ทำ 5 คลิปที่เชื่อมโยงด้วยฟอนต์และโทนสีเดียวกัน จะช่วยสร้างการจดจำและกระตุ้นให้คนติดตาม นอกจากนั้น อย่าเพิกเฉยกับหน้าปกหรือ 1–2 วินาทีแรก เพราะนี่แหละคือจุดตัดสินว่าคนจะเลื่อนผ่านหรือไม่ ใส่คำที่เขย่าจิตใจเช่น 'หายใจลึก ๆ' หรือ 'เรื่องเล็ก ๆ ก็มีค่า' และปิดด้วยคอลทูแอ็กชันแบบเบา ๆ เช่น 'แบ่งให้เพื่อนหนึ่งคนที่ต้องการฟัง' แทนการขอไลก์หรือแชร์แบบตรง ๆ การทำคอนเทนต์ให้รีไซเคิลได้ก็สำคัญ — แปลงคลิปเป็นภาพสไลด์สำหรับคารูเซล, ตัดเป็นคลิป 15 วินาทีลงรีล, หรือนำข้อความไปเป็นโพสต์รูปภาพแบบสั้นบนทวิตเตอร์ เพื่อขยายการเข้าถึง สุดท้าย ฉันเชื่อว่าความเรียบง่ายและความจริงใจคือหัวใจของคอนเทนต์ฮีลใจ ใช้ภาพใกล้ตัว เรื่องเล็ก ๆ ในชีวิตประจำวัน และเสียงที่เป็นกันเองเพื่อทำให้ข้อความสัมผัสได้จริง ๆ การลองทำแบบแผนเล็ก ๆ สลับกับการดูผลตอบรับจะช่วยให้เราปรับจูนโทนและจังหวะจนกลายเป็นสไตล์เฉพาะตัว การเห็นคนส่งข้อความมาบอกว่าคลิปสั้น ๆ ทำให้พวกเขาหายใจกว้างขึ้น มันทำให้ฉันรู้สึกอุ่นใจและอยากทำต่อไป

ลองนึกภาพว่ากำลังไถฟีดแล้วสะดุดกับวิดีโอที่ทำให้ต้องหยุดดูทั้งที่ไม่มีคำพูดมากมาย—นั่นแหละสัญลักษณ์ของคนที่โดดเด่นบน TikTok ในมุมของฉันคือคนที่จับจังหวะวัฒนธรรมมาได้เป๊ะและแปลงมันเป็นโมเมนต์สั้นๆ ที่เข้าใจง่าย ฉันมองว่า 'Charli D'Amelio' เป็นตัวอย่างของการทำให้เทรนด์เต้นกลายเป็นภาษาแชร์ได้ทั่วโลก เธอไม่ได้เก่งแค่ท่าเต้นแต่ยังทำให้คนอยากเรียนตาม ส่วน 'Khaby Lame' ใช้ความเงียบและภาษากายตลกๆ สะท้อนประเด็นที่คนทั่วโลกเข้าใจโดยไม่ต้องแปล ส่วน 'Zach King' ก็แสดงให้เห็นว่าการตัดต่อขั้นเทพกับไอเดียฟิล์มสั้นๆ ก็ทำให้คนหยุดดูได้เหมือนกัน สิ่งที่ทำให้ฉันอินคือความจริงใจและความคงเส้นคงวา—คอนเทนต์ที่โดดเด่นจึงไม่ใช่แค่ไวรัลครั้งเดียว แต่เป็นการสร้างสไตล์ที่คนจำได้ในคลิปสิบวินาที นั่นแหละที่ทำให้ผู้สร้างเหล่านี้ยืนยาวบนแพลตฟอร์มได้

หนึ่งในโปรดิวเซอร์ที่ผมมักจะเอ่ยถึงเมื่อพูดถึงหนังสั้นที่ประสบความสำเร็จคือ Jonas Rivera — งานของเขากับแอนิเมชันสั้นของสตูดิโอใหญ่ทำให้ผมเห็นวิธีการผลักดันไอเดียเล็ก ๆ ให้ไปไกลระดับรางวัล ผลงานที่เด่นชัดสุดคงเป็นการสนับสนุนให้เกิด 'Bao' ซึ่งเต็มไปด้วยความอ่อนโยนและความกล้าทดลองเรื่องเล่าแบบมีมิติทางวัฒนธรรม ภารกิจของโปรดิวเซอร์แบบ Rivera ไม่ได้จบที่การจัดการงบประมาณหรือคิวถ่าย แต่ยังคือการเป็นผู้ค้ำจุนความคิดของผู้กำกับหน้าใหม่ ทำให้สตูดิโอยอมเปิดพื้นที่ทดลองเสียงและสไตล์ใหม่ ๆ ซึ่งผลลัพธ์ก็คือหนังสั้นที่โดดเด่นและเข้าถึงคนดูหลายกลุ่ม มุมมองส่วนตัวคือผมชอบวิธีที่งานโปรดักชันของเขารักษามาตรฐานสูงแต่ยังให้ความสำคัญกับความเป็นมนุษย์ของเรื่องสั้น คนทำหนังสั้นมักถูกจำกัดด้วยทรัพยากร แต่เมื่อมีโปรดิวเซอร์ที่เข้าใจและพร้อมผลักดัน โครงการเล็ก ๆ ก็สามารถกลายเป็นผลงานที่คนพูดถึงในเทศกาลและบนแพลตฟอร์มสตรีมมิงได้ง่ายขึ้น เรื่องนี้ทำให้ผมรู้สึกว่าวงการต้องการคนที่กล้าเสี่ยงและมีวิสัยทัศน์แบบ Rivera อยู่เรื่อย ๆ

ไม่มีอะไรได้ไวไปกว่าการตัดฉากเกมโชว์เกาหลีให้เหลือแต่ช็อตกระชากหัวใจหรือฮาจัด—นั่นแหละคือทองสำหรับวิดีโอสั้นที่คนหยุดดูทันที ฉันมองว่าสิ่งที่ทำให้เกมโชว์เกาหลีเหมาะกับคอนเทนต์สั้นไม่ใช่แค่ความปั่นหัวของเกม แต่มาจากช็อตที่มีจุดเริ่มต้น กลาง และจบในตัวเดียว: การไล่ล่าใน 'Running Man' หนึ่งฉากจบของมุกตลกใน 'Knowing Bros' หรือการเปิดไพ่พลิกเกมใน 'The Genius' ล้วนเป็นวัตถุดิบชั้นดี ในฐานะแฟนที่ชอบตัดต่อ ฉันมักออกไอเดียให้คลิปสั้นเป็นชุดธีม เช่น ชุด 'ช็อตยากที่จะไม่หัวเราะ' จากหลากตอนของ 'Knowing Bros' หรือชุด 'สุดยอดเทคนิค' ที่รวบรวมวิธีคิดจากเกมตอนต่างๆ ของ 'The Genius' อีกแนวที่เวิร์คคือคลิปสั้นแบบสตอรี่—เริ่มด้วยมุกหรือปม เลี้ยงความคาดหวัง แล้วให้ช็อตจบที่เรียกช็อกหรืออึ้ง เหมาะกับ Reels/TikTok ที่คนตัดสินใจดูในไม่กี่วินาที การใส่ซับที่สั้น กระชับ และเลือกเสียงแบ็คกราวด์ที่ไล่ระดับอารมณ์เป็นสิ่งที่ฉันให้ความสำคัญมาก ตอนตัดฉากไล่ล่า 'Running Man' ผมมักเพิ่มเอฟเฟกต์เสียงก้าวเท้าและซับแบบ punchy เพื่อให้คนหยุดดู ส่วนมุกจาก 'Knowing Bros' ควรจับช็อตที่มีปฏิกิริยาหน้าคนดังเป็นหลักเพราะภาพเดียวสื่อได้ทันที สรุปคือ หาช็อตที่แปลงเป็นมุกสั้นหรือจังหวะช็อตเดียวจบ แล้วขยายเป็นซีรีส์สั้นที่คนกลับมาดูซ้ำได้เรื่อยๆ — นี่แหละเคล็ดลับที่ทำให้ช่องเติบโตแบบมั่นคง

กระแสวิดีโอสั้นยุคนี้ไหลไปทางการเล่าเรื่องแบบเร่งรัดที่เรียกความสนใจได้ตั้งแต่วินาทีแรก และตัวอย่างที่เด่นชัดคือคลิปที่เล่นกับอารมณ์สั้น ๆ เช่นความฮาแบบสั้น ๆ หรือบทสัมภาษณ์สั้นที่มีจุดพลิกผัน มันไม่ใช่แค่เต้นหรือชาเลนจ์แล้ว แต่เป็นการจับเทคนิคเล่าเรื่องเข้ากับจังหวะภาพและเสียงให้คนดูอยากดูต่อหรือกดดูซ้ำ เหมือนคลิป 15–30 วินาทีที่มีฮุกชัด เจอจังหวะเพลงที่ติดหู แล้วตัดต่อให้วนได้ ทำให้การดูซ้ำเพิ่มขึ้นและอัตราการชมจบยิ่งสูง ซึ่งเป็นสัญญาณที่แพลตฟอร์มให้ความสำคัญ เนื้อหาที่กำลังมาแรงอีกประเภทคือสเก็ตช์มินิหรือ POV ที่เล่าเป็นมุมมองบุคคลที่หนึ่ง โดยมักแบ่งเป็นตอนสั้น ๆ ต่อเนื่องเป็นซีรีส์ แนวนี้ทำให้ผู้ชมติดตามและรอชมตอนต่อไป เห็นได้จากคลิปที่เอาไอเดียจาก 'มังงะ' หรือซีรีส์ดังมาปรับเป็นพล็อตย่อย เช่นฉากอารมณ์ ความสัมพันธ์ หรือมุกเล็ก ๆ ที่เล่นกับวัฒนธรรมป็อป ยิ่งถ้าผสมกับการแสดงที่แยบยลและตัดต่อจังหวะเร็ว ก็ยิ่งปัง นอกจากนี้คลิปสอนแบบไมโคร เช่นสูตรอาหาร 1 นาที ทริคแต่งหน้า 30 วินาที หรือเคล็ดลับใช้โปรแกรมต่าง ๆ แบบสั้น ได้รับความนิยมเพราะคนอยากได้ผลลัพธ์เร็ว ๆ และเอาไปทำตามทันที อีกเทรนด์ที่น่าสนใจคือความจริงใจแบบเบื้องหลัง—วิดีโอบอกเล่าชีวิตจริง การแกะกระบวนการทำงาน หรือเบื้องหลังการผลิตคอนเทนต์ ซึ่งช่วยสร้างความใกล้ชิดกับคนดูมากกว่าเทคนิคไฮเปอร์ ตลาดยินดีให้ความสนใจกับครีเอเตอร์ที่โชว์ความไม่สมบูรณ์แบบแบบมีเสน่ห์ เช่นคลิปโซ่ต่อสั้น ๆ ของผู้เล่นเกมที่บอกทริคในเกม 'Genshin Impact' หรือม็องเทจจาก 'Minecraft' ที่แสดงพัฒนาการชิ้นงาน ทำให้ผู้ชมรู้สึกผูกพันและกลับมาดูเนื้อหาใหม่ ๆ นอกจากนี้การตัดต่อที่เล่นกับเทรนด์เสียงและการเปลี่ยนฉากแบบสมูธ เป็นวิธีเพิ่มพลังให้คลิปสั้น ๆ ดังขึ้นอย่างรวดเร็ว สำหรับคนทำคอนเทนต์ ผมมองว่าสิ่งสำคัญคือการผสมผสานฮุกที่ชัดเจนกับความต่อเนื่องของเรื่อง และใส่มิติของตัวตนลงไป คนดูชอบทั้งความบันเทิงและประโยชน์ในเวลาเดียวกัน ดังนั้นการทดลองรูปแบบ เช่นซีรีส์สั้น ๆ, ทริคที่จับต้องได้, หรือเบื้องหลังที่สร้างความผูกพัน จะช่วยให้เนื้อหาโดดเด่น สุดท้ายผมรู้สึกตื่นเต้นกับความหลากหลายของคอนเทนต์ที่เกิดขึ้นและอยากเห็นครีเอเตอร์ไทยนำแนวคิดเหล่านี้มาปรับใช้ให้มีเอกลักษณ์มากขึ้น

ความคิดแรกที่ผุดขึ้นคือมันเป็นผลพวงของการรวมตัวกันระหว่างภาษาพูดในสังคมไทยกับกลไกการแจกแจงของแพลตฟอร์มวิดีโอสั้น การเรียกผู้สูงอายุหรือคนที่มีคาแรกเตอร์ให้ความรู้สึกอบอุ่นว่า 'ปู่' เป็นนิสัยของชาวเน็ตไทยมานานแล้ว เมื่อมีพื้นที่แบบสั้น ๆ อย่าง TikTok หรือ YouTube Shorts ที่ทำให้วิดีโอเก็บความสนใจได้เร็ว ผู้คนเลยเริ่มเอาคำว่า 'ปู่' มาผนวกกับคำว่า 'up' ซึ่งอาจหมายถึงการอัพโหลด/อัพวิว หรือการอัพเกรดสถานะให้โดดเด่นในไทม์ไลน์ ผลคือเกิดเป็นมาสคอตหรือแนวทางคอนเทนต์ที่เราเห็น: ปู่ทำอาหาร ปู่เล่าเรื่องเก่า ปู่เต้นตามเพลงไวรัล ผมคิดว่าความน่ารักและความคอนทราสต์ระหว่างภาพลักษณ์เก่าแก่กับฟอร์แมตสั้น ๆ ที่รีบเร้าความขำขัน มันทำให้คำว่า 'ปู่ up' ระเบิดได้ง่าย และกลายเป็นแท็กทางวัฒนธรรมที่ครีเอเตอร์รุ่นต่าง ๆ เอามาเล่นเพื่อเรียกความสนใจ สุดท้ายถ้าวิดีโอมันมีเสน่ห์ คนดูก็กดแชร์ให้ขึ้น เหมือนการมอบตำแหน่งให้กลายเป็นเทรนด์ไปเลย